ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 506 พบมือสังหาร

ตอนที่ 506 พบมือสังหาร

“ไม่หิวได้อย่างไร ให้เสี่ยวเอ้อร์ที่โรงเตี๊ยมส่งกับข้าวมา เรากิน

ข้าวดีๆ กันสักมื้อ ข้าจำได้ว่าเจ้าเคยพูดว่า ไม่ว่าจะมีเรื่องทุกข์มาก

น้อยเพียงใด ขอเพียงได้กินข้าวดีๆ สักมื้อ เดี๋ยวอะไรๆ ก็ผ่านไป

เอง”

หลิงอวี้จื้อหัวเราะฮาลั่น

“ใช่แล้วล่ะ เจ้ารู้เรื่องถนัดของข้าดีจริง เช่นนั้นพวกเราปล่อยท้อง

กินกันเต็มที่ ไม่ต้องเกรงใจ วันนี้ข้าเลี้ยงเอง เจ้ากินได้ตามสบาย

อย่างไรพี่สาวคนนี้เป็นคนมีเงิน กำลังกลุ้มใจอยู่พอดีว่าจะใช้เงินไป

กับอะไร”

พูดจบหลิงอวี้จื้อก็เรียกเสี่ยวเอ้อร์มา สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ

มองดูอาหารตรงหน้า มู่หรงนี่อวิ๋นก็เดาะลิ้นจุ๊ ๆ

“กินหมดหรือ”

“กินไม่หมดก็ห่อสิ กับข้าวหอมจัง รีบยกตะเกียบมา หมูผัดซอส

แดงหน้าตาดีมาก ข้าชิมชิ้นหนึ่งก่อนนะ”

หลิงอวี้จื้อพูดจบก็คีบหมูผัดซอสแดงชิ้นหนึ่งเข้าปากทันที ชม

ไม่หยุดปาก

เห็นหลิงอวี้จื้อกินอย่างมีความสุขเช่นนี้ มู่หรงนี่อวิ๋นก็รู้สึกหิว

บ้างแล้ว สองคนกินกันคำใหญ่ บรรยากาศร่าเริงทันใด เหมือนไม่มี

อะไรเคยเกิดขึ้นเลย

ต่อหน้าอาหารเลิศรส เรื่องอื่นๆ ก็กลายเป็นฝุ่น

ไม่ง่ายเลยในการออกห่างจากวงการบันเทิง แถมยังได้มีใบหน้า

ซาลาเปา และไม่ต้องลดน ้าหนัก ไม่ต้องออกกล้อง เรื่องกินเธอจึง

ไม่ได้ควบคุมสักเท่าไร เวลามีความสุข ก็กิน เวลาไม่มีความสุข ก็ยัง

ต้องกิน ไหนๆ ร่างกายก็ไม่ได้อ้วนขึ้นเพราะกิน

มู่หรงนี่อวิ๋นช่วยหลิงอวี้จื้อกินล้วนๆ เห็นหลิงอวี้กินอย่าง

เอร็ดอร่อย เขาก็ได้รับอิทธิพล เจริญอาหารไปด้วย นานๆ ทีสองคน

จะมีโอกาสกินข้าวด้วยกัน ไม่มีบุคคลที่สามมารบกวน เขาหวงแหน

โอกาสเช่นนี้มาก

ขณะที่กำลังกินอย่างเพลิดเพลิน จู่ๆ ห้องโรงเตี๊ยมก็ถูกคนถีบเปิด

ออกอย่างแรง หลิงอวี้จื้อวางน่องไก่ในมือลง จากนั้นก็มองเห็นกลุ่ม

คนชุดดำสวมหน้ากากท่าทางกระหายเลือดบุกเข้ามา

หลิงอวี้จื้อกำลังกินน่องไก่ จู่ๆ เห็นกลุ่มคนชุดดำบุกเข้ามาก็แทบ

สำลัก น่องไก่ในมือตกลงบนโต๊ะทันที เธอไม่มีเวลาสนใจจะเช็ดมือ

แล้ว ตอบสนองทันควันโดยการลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้

มู่หรงนี่อวิ๋นโยนตะเกียบในมือทิ้งไปทันที แล้วคว ่าโต๊ะ อาหาร

บนโต๊ะเทกระจาด สามารถกันคนชุดดำเอาไว้ได้ชั่วคราว

ประตูถูกอัดปิดไว้แล้ว จะออกไปทางประตูห้องแทบจะเป็นไป

ไม่ได้ มู่หรงนี่อวิ๋นดึงมือหลิงอวี้จื้อก้าวไปข้างหลังติดต่อกัน ใช้ร่าง

ตัวเองบังหลิงอวี้จื้อไว้ พูดว่า

“อวี้จื้อ เดี๋ยวสบโอกาส เจ้ารีบวิ่งไปทันที ข้าจะจัดการตรงนี้เอง”

หลิงอวี้จื้อรู้ว่ามู่หรงนี่อวิ๋นมีวิทยายุทธ์ แต่อาศัยแค่วิทยายุทธ์ของ

เขาไม่มีทางหยุดยั้งชายชุดดำเจ็ดแปดคนนี้เอาไว้ได้ หากเดาไม่ผิด

ชายชุดดำพวกนี้มุ่งหมายเธอ ใครส่งมากันแน่ นึกไม่ถึงว่าจะกล้าลง

มือกับเธอในเมืองหลวง คนพวกนี้ช่างกล้าดีจริง ๆ

“นี่อวิ๋น เจ้าไม่ต้องห่วงข้า เจ้ารีบไป”

ตายคนเดียวดีกว่าตายคู่ วันนี้เดิมทีก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรกับมู่หรง

นี่อวิ๋น หากเธอไม่ได้เรียกมู่หรงนี่อวิ๋นมา เขาก็ไม่ต้องมาพบเจอ

เรื่องเสี่ยงอันตรายเช่นนี้ด้วยซ ้า พูดตรงๆ ก็คือ เธอพามู่หรงนี่อวิ๋นมา

ลำบาก

มู่หรงนี่อวิ๋นไม่ทันได้พูด กระบี่ยาวของคนชุดดำก็แทงเข้า

มาแล้ว

มู่หรงนี่อวิ๋นคุ้มกันหลิงอวี้จื้ออย่างยากลำบาก ทั้งสองมือกับ

บริเวณท้องได้รับบาดเจ็บ เสื้อคลุมยาวสีน ้าเงินเข้มมีแต่รอยเลือด

หากมั่วชิงยังไม่มีอีก พวกเขาทั้งคู่ตายที่นี่แน่

เห็นมู่หรงนี่อวิ๋นบาดเจ็บ หลิงอวี้จื้อก็ทั้งรู้สึกผิดและร้อนใจ เธอ

อยากผลักมู่หรงนี่อวิ๋นออก เพียงแต่มู่หรงนี่อวิ๋นป้องกันเธอไว้ใน

อ้อมแขนอย่างแน่นหนา

เธอไม่กล้าขยับตัวมั่วๆ กลัวว่ายิ่งทำยิ่งแย่ เธอพามู่หรงนี่อวิ๋นมา

ลำบากพอแล้ว หากมู่หรงนี่อวิ๋นเกิดเรื่องอะไรเพราะเหตุนี้ เธอจะ

ไม่มีทางให้อภัยตัวเองไปตลอดชีวิ