ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 514 ทำเช่นนี้ก็เพื่อเจ้า

ตอนที่ 514 ทำเช่นนี้ก็เพื่อเจ้า

จูจิ่นทำหน้ารังเกียจและปัดมือหลิงอวี้จื้อออก

“พวกเราต่างเป็นผู้หญิง เจ้าไม่ขนลุก แต่ข้าขนลุก อวี้จื้อ เจ้าให้

ข้าดูแลเจ้าผักป่วยนี่เถิด”

“จูจิ่น เจ้าว่าใครน่ะ”

ได้ยินจูจิ่นเรียกตนเองว่าผักป่วย มู่หรงนี่อวิ๋นก็ตะโกนขึ้นมา

ทันที

หลิงอวี้จื้อหัวเราะฮาลั่น

“พวกเจ้าสองคนชอบกัดกันจริงๆ อาจิ่น เจ้าทะเลาะกับนี่อวิ๋นให้

ดีๆ ล่ะ กลัวเขาจะเบื่อเกินไป ข้ากลับจวนก่อน”

จู่จิ่นพยักหน้า หลิงอวี้จื้อขยิบตาให้มู่หรงนี่อวิ๋น แล้ววิ่งออกไป

เธอชอบรู้สึกว่าจูจิ่นกับมู่หรงนี่อวิ๋นเหมาะสมกันมาก

จูจิ่นเป็นฝ่ายมาหามู่หรงนี่อวิ๋น นี่แสดงว่าจูจิ่นก็ยังเป็นห่วงมู่หรง

นี่อวิ๋นอยู่มาก

เหมือนจะมีความห่วงใยเป็นพิเศษ ตรงกันข้ามกับมู่หรงนี่อวิ๋นที่

มิได้มีเจตนาเช่นนั้น ดังนั้นเธอจึงช่วยสองคนนี้สร้างโอกาสได้

พูดคุยกันตามลำพัง ไม่แน่อาจจะลงเอยกันก็ได้

หลิงอวี้จื้อฮัมเพลงตลอดทางกลับจวนมหาเสนาบดี คำนวณเวลา

ว่าตอนนี้เซียวเหยี่ยนอาจจะไม่ได้อยู่ที่จวน เย็นกว่านี้หน่อยค่อยไป

หาเซียวเหยี่ยน ช่วงนี้เขายุ่งมากจริงๆ

เรื่องราวคลี่คลายแล้ว หลิงอวี้จื้อเห็นอะไรก็รู้สึกดีงามไปหมด

หยิบกาน ้าไปรดน ้าต้นไม้ในสวนเอง รดน ้าไปก็ร้องเพลงพรุ่งนี้ฉัน

จะแต่งงานกับเธอแล้ว

มั่วชิงกับหรูเหยียนมองหน้ากัน ทั้งสองคนพากันหัวเราะ

ความสุขของคุณหนูของพวกนาง เผื่อแผ่ไปถึงคนอื่นได้ง่ายมาก แค่

เพียงยืนอยู่ข้างเธอก็รู้สึกได้ถึงความสุขของเธอ

กำลังร้องเพลงอยู่ จู่ๆ ก็มีสาวใช้รีบร้อนเดินเข้ามา

“คุณหนูเจ้าคะ ท่านอู๋อ๋องมาเจ้าค่ะ กำลังรอท่านอยู่ที่ห้องโถง

ใหญ่”

หลิงอวี้จื้อชะงัก แปลกจัง เฉินเซี่ยวหรูเพิ่งได้รับพระราชทาน

งานแต่ง เหตุใดถึงมาหาเธอในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ไม่ใช่ควรไป

หาเฉินปี้หรอกหรือ

ช่างเถอะ วันนี้เธออารมณ์ดี ไปดูสักหน่อยว่าเฉินเซี่ยวหรูจะพูด

อะไร

เธอวางกาน ้าลง เช็ดมือ แล้วไปที่ห้องโถงใหญ่ เฉินเซี่ยวหรูรอ

เธออยู่จริงๆ

เขาสวมชุดคลุมยาวสีฟ้าหม่น ท่าทางอ่อนโยน เกล้าผมด้วยรัด

เกล้าหยก ราวกับคุณชายสุภาพบุรุษ เห็นหลิงอวี้จื้อเข้ามา ก็พยัก

หน้าให้เธอพร้อมยิ้มน้อยๆ น ้าเสียงอ่อนโยนเป็นพิเศษ

“อวี้จื้อ เจ้ามาแล้ว”

หลิงอวี้จื้อสวมชุดสีชมพูหยกทั้งตัว ยังคงอ่อนเยาว์น่ารัก

เหมือนเดิม เพราะอารมณ์ดี แววตาใสๆ คู่นั้นจึงมีชีวิตชีวามาก เป็น

ประกายวิบวับ ราวกับเม็ดอัญมณีสีดำ

เธอโค้งตัวให้เฉินเซี่ยวหรูตามกฎระเบียบ

“คารวะท่านอู๋อ๋องเพคะ”

“อวี้จื้อ ไม่ต้องมากพิธีหรอก นั่งเถิด!”

“ได้ยินเรื่องมงคลของท่านอู๋อ๋องแล้ว ยินด้วยนะเพคะ”

หลิงอวี้จื้อนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ เฉินเซี่ยวหรู พูดอย่างสุภาพ

เฉินเซี่ยวหรูมีสีหน้าเป็นปกติ พูดถึงเรื่องนี้ไม่มีความยินดีปรากฏ

บนใบหน้าสักนิด เห็นได้ชัดว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องน่ายินดี

สำหรับเขา หรือว่าเขาก็ถูกเฉินปี้วางแผน

แต่เรื่องนี้ดูเหมือนจะยากไปหน่อย เฉินปี้เป็นเพียงลูกสาวขุน

นางธรรมดา จะนอนกับเซียวเหยี่ยนได้ก็เพราะยังมีความเชื่อมโยง

กับเซียวเหยี่ยนอยู่บ้าง แต่นางกับเฉินเซี่ยวหรูมิได้มีความเกี่ยวข้อง

สัมพันธ์กันแม้แต่น้อย อยากนอนกับเขา พูดง่ายทำยาก

คราวนี้หลิงอวี้จื้อเริ่มสงสัยแล้ว รู้สึกว่าเฉินเซี่ยวหรูมาตอนนี้ ไม่

แน่อาจจะอยากพูดเรื่องนี้กับเธอ

คำพูดต่อจากนั้นของเฉินเซี่ยวหรูก็เป็นการยืนยันแล้วว่า ลาง

สังหรณ์ของผู้หญิงแม่นตามคาด

เพียงแต่เรื่องราวช่างแตกต่างจากที่เธอจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง

“อวี้จื้อ ข้าไม่กลัวที่จะพูดเรื่องจริงกับเจ้า การแต่งงานครั้งนี้ข้า

เป็นฝ่ายเข้าไปขอเอง แต่ก็ทำเพื่อเจ้า”

เฉินเซี่ยวหรูไม่หลบสายตา มองหลิงอวี้จื้อตรงๆ

หลิงอวี้จื้ออึ้งไป ยกมือขึ้นชี้ตัวเอง

“เพื่อข้าหรือ”

เธอไม่ได้พูดเล่น เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเธอ เธอไม่เคยขอให้เฉิน

เซี่ยวหรูช่วยอะไร และไม่เคยบอกใบ้อะไรด้วย