ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 598 ที่แท้เวลาเขายิ้มขึ้นมาดูดีขนาดนี้เชียว
ตอนที่ 598 ที่แท้เวลาเขายิ้มขึ้นมาดูดีขนาดนี้เชียว
ตอนบ่ายเซียวเหยี่ยนถึงจะกลับจวน หลิงอวี้จื้อลุกนั่งไม่เป็นสุข
อยู่ในจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ให้มั่วชิงตามสืบไปทั่ว
ว่าเซียวเหยี่ยนไปทางใด เพียงแต่ไม่มีใครรู้ว่าเซียวเหยี่ยนไปไหน
จากระยะไกล เธอเห็นเซียวเหยี่ยนกลับมาแล้ว เซียวเหยี่ยนที่ยืน
อยู่ภายใต้แสงอาทิตย์ยิ้มให้หลิงอวี้จื้อ แสงแดดอบอุ่นเคลือบ
ร่างกายของเซียวเหยี่ยนด้วยลำแสงสีทอง รอยยิ้มของเขาก็ยิ่งอบอุ่น
ขึ้นภายใต้แสงแดด
เซียวเหยี่ยนไม่ชอบยิ้ม ต่อหน้าคนอื่นทำหน้าตึงตลอดเวลา
แม้แต่ต่อหน้าหลิงอวี้จื้อก็น้อยนักที่จะยิ้มกว้างอย่างมีความสุขเช่นนี้
หลิงอวี้จื้อมองจนหลงไปแล้ว ที่แท้เวลาเขายิ้มขึ้นมา ดูดีขนาดนี้
เชียว
เห็นหลิงอวี้จื้อยืนนิ่งไม่ขยับ เซียวเหยี่ยนก็เดินตรงมาทันที กุม
มือหลิงอวี้จื้อ ยื่นมือออกไปลูบหัวเธอ
“เป็นอะไรไปหรือ”
“ดูดีเหลือเกิน สติหลุดไปครู่หนึ่งเพคะ”
“ปกติข้าดูไม่ดีหรือ”
“นั่นก็เป็นความดูดีอีกประเภทหนึ่งเพคะ อาเหยี่ยน ท่านต้องยิ้ม
บ่อย ๆ ถึงจะดี ท่านดูสิ เวลาท่านยิ้มดูดีเพียงใด”
เห็นเซียวเหยี่ยนกลับมาโดยสวัสดิภาพ หัวใจที่ตุ้ม ๆ ต่อม ๆ
ของหลิงอวี้จื้อก็สงบลง เธอยื่นมือออกไปโอบเอวของเซียวเหยี่ยน
ถามว่า
“อาเหยี่ยน ท่านไปไหนมาหรือ”
“ไปถอนพิษมา”
เซียวเหยี่ยนพูดโดยย่อ หลิงอวี้จื้อตะลึงงันมองเซียวเหยี่ยน นึกว่า
ตัวเองฟังผิด นิ่งอยู่นานกว่าจะมีปฏิกิริยาตอบโต้
“ท่านว่าอะไรนะ พูดอีกทีสิเพคะ”
เซียวเหยี่ยนก้มหน้าลง จับใบหน้าของหลิงอวี้จื้ออย่างรักใคร่
“พิษของข้าถูกถอนออกไปแล้ว”
“จริงหรือ”
หลิงอวี้จื้อดีใจกระโดดตัวลอย หลายวันมานี้เธอนอนไม่หลับเลย
ถึงแม้หลับไป สิ่งแรกที่ทำก็คือคลำหัวใจของเซียวเหยี่ยน
เธอกลัวว่าพอลืมตาขึ้นมาแล้ว คนที่อยู่ข้างกายจะหัวใจหยุดเต้น
พิษรวมพันสิ่งไม่รู้ว่าจะออกฤทธิ์เมื่อใด ด้วยเหตุนี้ทุกเวลาทุกนาที
สำหรับเธอนั้นคือความทุกข์ทรมาน ทุกวันเธอจะคอยสังเกตเซียวเห
ยี่ยนอย่างใกล้ชิด กลัวว่าจู่ ๆ เขาจะล้มลงไป
หลิงอวี้จื้อสงบลงอย่างรวดเร็ว เขาจะหลอกเธอหรือไม่ ในเมื่อ
สองสามวันนี้เธอยิ้มฝืน ๆ อย่างเห็นได้ชัด เซียวเหยี่ยนก็เป็นห่วง
เธอมาก
“ท่านไม่ได้หลอกข้านะ”
เห็นหลิงอวี้จื้อดีใจขนาดนี้ เซียวเหยี่ยนก็อดรู้สึกขำไม่ได้
“ข้าจะหลอกเจ้าเพื่ออะไร หากเจ้าไม่เชื่อให้มั่วชิงมาจับชีพจรข้า
ดูก็ได้ ดูสิว่าข้าพูดจริงหรือไม่”
หากเป็นคนอื่นทั่วไป จะต้องเชื่อคำพูดของเซียวเหยี่ยน แต่
หลิงอวี้จื้อไม่ได้เป็นเช่นนั้น เธอเรียกมั่วชิงมาจริง ๆ จวบจนมั่วชิง
บอกเธอด้วยสีหน้าประหลาดใจระคนดีใจว่า พิษของเซียวเหยี่ยน
ถูกถอนไปแล้ว เธอถึงเชื่อคำพูดของเซียวเหยี่ยน
“ดีจังเลย ดีมากจริง ๆ”
หลิงอวี้จื้อดีใจน ้าตาไหล สองมือปิดปาก น ้าตาร่วงลงมาอย่าง
กลั้นไม่ได้ เซียวเหยี่ยนเช็ดน ้าตาให้เธอด้วยความสงสาร
“เด็กโง่ ร้องอะไรกัน”
“ก็ข้าดีใจ ท่านไม่รู้หรอกว่าข้ารุ่มรวยอารมณ์เพียงใด ใครจะ
เหมือนท่าน เหมือนคนไม่มีน ้าตาอย่างไรอย่างนั้น”
“น ้าตาเจ้ามากเกินไปแล้ว ข้าไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างไรดี”
เซียวเหยี่ยนสายหัวอย่างเหลืออด
หลิงอวี้จื้อได้แต่ยิ้ม เธอเป็นนักแสดง บ่อยครั้งต้องแสดงฉาก
ร้องไห้ ปกติไม่ใช่คนเลือดเย็นอยู่แล้ว ถูกกระตุ้นอารมณ์ได้ง่าย
ด้วยเหตุนี้สำหรับเธอแล้ว น ้าตาก็เหมือนเป็นเรื่องปกติที่พบเจอ
ประจำ
“อาเหยี่ยน ท่านรีบบอกข้ามา เรื่องมันเป็นอย่างไรกันแน่”
“กลับห้องไปคุยกันดี ๆ เถิด”
“ท่านบอกมาก่อนสิ การเดินไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการพูดสัก
หน่อย”
เซียวเหยี่ยนถูกหลิงอวี้จื้อตื๊อจนหมดปัญญา จึงทำได้เพียงเดินไป
พูดไป เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้หลิงอวี้จื้อฟังรอบหนึ่ง
พอพวกเขามาถึงห้องแล้ว เซียวเหยี่ยนก็เล่าเรื่องเกือบเสร็จแล้ว
เรื่องที่เกี่ยวกับความเป็นความตายของเซียวเหยี่ยน หลิงอวี้จื้อ ฟัง
อย่างจริงจังมาก
“ธรรมชาติมนุษย์ช่างซับซ้อนนัก ในสายตาพวกเรา เจียงสือเป็น
คนเลวที่ไม่น่าให้อภัย แต่สำหรับน้องสาวของนางแล้ว นางกลับ
เป็นพี่สาวที่ดีคนหนึ่งทีเดียว”
Comments for chapter "ตอนที่ 598 ที่แท้เวลาเขายิ้มขึ้นมาดูดีขนาดนี้เชียว"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
