ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 734 ทายาทมังกร

หลินฮองเฮาสวมใส่อาภรณ์ลวดลายดอกบัว สีสันอ่อนนุ่ม ที่บน

ศีรษะมิได้สวมเครื่องประดับเลยสักชิ้น นางแต่งองค์ทรงเครื่อง

อย่างเรียบง่าย บนใบหน้าแม้แต่แป้งก็มิได้แตะต้อง เมื่อหลินฮองเฮา

เดินเข้ามาพบกับมู่หรวกวานเย่ว์ก็คุกเข่าลงทันที

“เสด็จแม่…”

เสียงเรียกของหลินฮองเอาสะอึกสะอื้น นางนับวันรอคอยให้เฉิน

มั่วฉือกลับมา นางมีข่าวดีเตรียมที่จะบอกกับเฉินมั่วฉือ แต่นึกไม่ถึง

เลยว่าสิ่งที่ได้รับกลับมากลับเป็นข่าวการตายของเขา

“ลุกขึ้นเถอะ!”

มู่หรงกวานเย่ว์มีท่าทีสงบยิ่งนัก มองไม่เห็นความโศกเศร้าเลย

แม้แต่น้อย

ไห่ถังประคองหลินฮองเฮาให้ชันกายลุกขึ้น มู่หรงกวานเย่ว์มอง

มายังหลินฮองเฮาทันใดนั้นพระนางก็กล่าวขึ้นว่า

“ฮองเฮาย่อมรู้ข่าวการสวรรคตของฮ่องเต้แล้ว อีกไม่นาน**

บพระศพของฮ่องเต้ก็จะถูกส่งกลับมาถึงยังเมืองหลวง ฮ่องเต้ไม่อยู่

แล้ว เจ้าในฐานะที่เป็นเมียก็ควรที่จะติดตามไปรับใช้เขาในปรโลก”

“อีกไม่นานเซียวเหยี่ยนก็จะยกทัพยึดครองเมืองหลวง หากเจ้า

ไม่ปลิดชีพตนเองก็ต้องตกอยู่ในน ้ามือของเขา ถึงตอนนั้นก็ไม่รู้ว่า

จะต้องถูกลบหลู่ดูหมิ่นอย่างไรบ้าง มิสู้ปลิดชีพตนเองเสียตอนนี้

เพื่อคงไว้ซึ่งเกียรติยศของตนเอง”

ไม่เพียงแค่หลินฮองเฮาเท่านั้น มู่หรงกวานเย่ว์ยังคิดที่จะให้สนม

ทั้งหมดของวังหลวงปลิดชีพตนเองไปพร้อมกับเฉินมั่วฉือด้วย

เพราะพระนางคิดว่าพวกนางไม่มีความจำเป็นที่จะอยู่ต่อไปอีกแล้ว

เมื่อเฉินมั่วฉือจากไป ซีเว้ยก็ล่มสลาย พวกนางจึงไม่ควรจะมีชีวิต

ต่อไปอีก

“หม่อมฉันคือฮองเฮาของฝ่าบาท เดิมทีก็ควรที่จะร่วมเป็นร่วม

ตาย ตามเสด็จไปปรนนิบัติรับใช้ฝ่าบาทในปรโลกด้วย เพียงแต่ว่า

ตอนนี้หม่อมฉันมีเลือดเนื้อเชื้อไขของฝ่าบาทอยู่ในครรภ์ นี่คือ

สายเลือดเพียงหนึ่งเดียวของฝ่าบาท หม่อมฉันจึงอยากจะเก็บลูกคน

นี้เอาไว้ ขอไทเฮา ทรงช่วยเหลือหม่อมฉันด้วยเพคะ”

หลินฮองเฮากล่าวจบก็โขกศีรษะลงกับพื้นหนึ่งครั้ง สีหน้าเรียบ

เฉยของมู่หรงกวานเย่ว์กลับกลายเป็นปิติยินดี พระนางถลาลุกขึ้น

จากเก้าอี้ เดินเข้าไปหาหลินฮองเฮาทันที

เจ้าพูดจริงหรือ?”

“หม่อมฉันมิกล้าบิดบังแม้แต่ครึ่งคำ ตอนนี้หม่อมฉันตั้งครรภ์

ร่วมสองเดือนแล้วเพคะ

“ดีๆ ดีจริงๆ เลย”

มู่หรงกวานเย่ว์ถึงกับเอ่ยกล่าวว่า ดี ถึงสามครั้งติดต่อกัน เฉินมั่ว

ฉือไร้ซึ่งทายาท เดิมทีพระนางยังคิดว่าคงจะหมดสิ้นลูกหลานเสีย

แล้ว นึกไม่ถึงว่าในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้หลินฮองจะตั้งครรภ์

จะว่าไปหลินฮองเฮาก็แต่งงานกับเฉินมั่วฉือมาร่วมสองปี ใน

สองปีนี้ไม่มีวี่แววว่าจะมีข่าวดีเลยแม้แต่น้อย ไม่เพียงแค่หลิน

ฮองเฮาแม้แต่สนมคนอื่นๆ ก็ไม่มีทีท่าว่าตั้งครรภ์เลยสักคน

ทำให้มู่หรงกวานเย่ว์ร้อนใจยิ่งแต่ก็ไม่อาจเร่งรัดซึ่งหน้าได้ ใน

ใจก็ครุ่นคิดไปว่าเฉินมั่วฉือยังหนุ่มแน่น รออีกสักสองสามปีก็ไม่

เป็นไร นึกไม่ถึงว่าเฉินมั่วฉือกลับได้พบกับหลิงอวี้จื้อเข้า

มู่หรงกวานเย่ว์ประคองหลินฮองเฮาลุกขึ้นด้วยตัวเอง ทั้งยังทาบ

ฝ่ามือลงบนหน้าท้องที่ยังแบนราบของหลินฮองเฮาเอ่ยว่า

“มั่วฉือ เจ้าจะเป็นพ่อคนแล้ว”

ทันใดนั้นวาจาของมู่หรงกวานเย่ว์ก็แปรเปลี่ยนไปในเชิงอื่น

“ฮองเฮาแต่งงานกับฮ่องเต้มาสองปีกว่า กลับมาตั้งครรภ์เอาใน

เวลาเช่นนี้ทำให้ข้ายินดีปรีดายิ่งนัก สวรรค์เมตตาโดยแท้”

แม้ว่าปากจะกล่าวเช่นนี้ ทว่าแต่ละประโยคที่กล่าวออกมากลับ

สื่อความหมายในเชิงซักไซ้ไล่เรียง เพราะในเวลาเช่นนี้จู่ๆ หลิน

ฮองเฮาก็ตั้งครรภ์ ทำให้มู่หรงกวานเย่ว์สงสัยในความเป็นมาของ

เด็กคนนี้ ด้วยเกรงว่าหลินฮองเฮาจะกระทำเรื่องที่ผิดต่อเฉินมั่วฉือ

เพราะต้องการรักษาชีวิตตน

ซึ่งหลินฮองเฮาไหนเลยจะฟังความนัยเชิงซักไซ้ไล่เรียงจากวาจา

ของมู่หรงกวานเย่ว์ไม่ออก นางไม่สนใจหน้าตาอันใดอีกต่อไปแล้ว

ก้มหน้าลงตอบกลับว่า

“ลูกคนนี้ฮ่องเต้ทรงประทานให้กับหม่อมฉันอย่างแท้จริง เกรง

ว่าเสด็จแม่จะหัวเราะเยาะ แม้ว่าฝ่าบาทจะทรงโปรดให้หม่อมฉัน

ถวายตัว แต่ทุกครั้งฝ่าบาทก็จะทรงมีรับสั่งให้หม่อมฉันกินยา

คุมกำเนิด สนมคนอื่นๆ ก็เช่นกัน”

“เจ้าว่าอะไรนะ?”

มู่หรงกวานเย่ว์จ้องมองมายังหลินฮองเฮาด้วยสายตาตื่นตะลึง

“หม่อมฉันไหนเลยจะกล้าปิดบังเสด็จแม่ สิ่งที่หม่อมฉันทูลเป็น

ความจริงทุกคำ ฝ่าบาททรงเคยตรัสกับหม่อมฉัน ว่าทรงยังไม่พร้อม

ที่จะเป็นพ่อคน ดังนั้นจึงทรงอยากจะประวิงเวลาสักสองสามปีค่อย

เป็นพ่อคน ครั้งนี้ก่อนที่ฝ่าบาทจะทรงเสด็จไปเจี้ยนอันมิได้ทรงมี

รับสั่งให้พวกเรากินยาคุมกำเนิด ดังนั้นหม่อมฉันจึงตั้งครรภ์มังกร

ได้สำเร็จ”