ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 756 สารภาพความในใจดีหรือไม่

ตอนที่ 756 สารภาพความในใจดีหรือไม่

ต่อจากนั้นอีกหลายวันเซียวหนิงก็ไปที่เรือนมู่หรงเซียงหนานทุก

วัน คนทั้งสองอ่านตำราด้วยกัน มู่หรงเซียงหนานก็ยอมรับการมี

ตัวตนอยู่ของนางไปโดยปริยาย ถึงจะไม่พูดอันใดมาก แต่ก็ดีขึ้น

กว่าแต่ก่อนไม่น้อย เขารู้สึกว่ารอยยิ้มของเซียวหนิงน่ามองยิ่ง

วันนี้เซียวหนิงก็เตรียมตัวไปหามู่หรงเซียงหนานอีก แต่เซียว

อวี่กลับมาที่จวนมู่หรงพอดี

เมื่อเห็นเซียวอวี่ เซียวหนิงก็ตบที่บ่าเขาโดยแรง “มาหาข้าได้เสีย

ที ไม่ยอมแม้แต่จะส่งสารถึงข้า เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าห่วงเจ้าเพียงใด”

เซียวอวี่ถูกเซียวหนิงตีเข้าก็กัดฟันแน่น เซียวหนิงเห็นท่าที

แปลกๆ ของเขาจึงถามว่า “เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือ”

“ท่านทำแผลข้าเปิดแล้วรู้หรือไม่” เซียวอวี่ขมวดคิ้วมุ่น “ชุนฉิน

ปิดประตูห้องที”

ชุนฉินรีบปิดประตูทันที

“บาดเจ็บที่ใดหรือ”

“แค่แผลเล็กน้อยตรงบ่าเท่านั้น”

“จัดการพวกโจรได้แล้วหรือ”

เซียวอวี่พยักหน้า “เรียบร้อยแล้ว หนีไปได้แค่คนสองคน เงินกับ

เสบียงข้าชิงคืนมาได้แล้ว พี่ใหญ่ พรุ่งนี้เราต้องกลับเมืองหลวงกัน

แล้วนะ”

“ห๊า รีบร้อนปานนั้น เจ้าบาดเจ็บอยู่ รักษาให้หายก่อนค่อยกลับ

เถิด”

ตอนนี้เซียวหนิงย่อมไม่อยากกลับเมืองหลวง นางอยากพบกับมู่

หรงเซียงหนานทุกวัน แต่ก็คิดอยู่ในใจ ไม่สะดวกบอกให้เซียวอวี่รู้

มู่หรงเซียงหนานยิ่งแล้วใหญ่ นางจึงเพียงใช้อาการบาดเจ็บของ

เซียวอวี่มาเป็นข้ออ้าง

“ข้าไม่เป็นอะไรมาก เสด็จพ่อส่งจดหมายมาบอกว่าเสด็จแม่

ประชวร ให้เรารีบกลับไปทันที”

ได้ยินว่าหลิงอวี้จื้อไม่สบาย เซียวหนิงก็เริ่มกังวลขึ้นมา “เสด็จ

แม่เป็นอะไรหรือ”

“เสด็จพ่อมิได้บอกละเอียดอันใด เสด็จแม่แข็งแรงมาตลอด ไม่รู้

ครั้งนี้เป็นอันใดหรือไม่ ท่านรีบเก็บของเถิด พรุ่งนี้เช้าตรู่ข้าจะมารับ

ท่านที่จวนมู่หรง ข้ากับใต้เท้าจังยังมีเรื่องที่ต้องสะสางอีกเล็กน้อย

ข้าไปก่อนแล้ว จำไว้ พรุ่งนี้เช้าตรู่ข้าจะมารับท่าน” พูดจบเซียวอวี่ก็

จากไป

เซียวหนิงรู้สึกเศร้าขึ้นมา นางไม่อยากไป แต่หลิงอวี้จื้อล้มป่วย

นางจำเป็นต้องกลับ คงต้องไปบอกลามู่หรงเซียงหนานแล้ว

กลับไปครั้งนี้ก็ไม่รู้เมื่อใดจะได้พบกันอีก หากบอกความในใจ

แก่เขาไปแล้วเขาปฏิเสธจะทำอย่างไรเล่า

เซียวหนิงรู้สึกลังเลอยู่บ้าง อยากจะบอกแต่ก็ไม่กล้า หากมู่หร

งเซียงหนานปฏิเสธตนเอง เช่นนั้นต่อไปคงได้ตัดขาดการติดต่อกัน

จริงๆ แน่ เขาต้องไม่ไยดีนางอีกเป็นแน่ ทำอย่างไรดี ทำอย่างไร

เซียวหนิงรู้สึกปวดหัวขึ้นมา ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็

ตัดสินใจว่าจะสารภาพความในใจตนกับมู่หรงเซียงหนานในคืนนี้

แม้ถูกปฏิเสธ นางก็ต้องพูด มิเช่นนั้นมันคงกลายเป็นความเสียใจ

ของนางไปตลอดชีวิตแน่

นางไม่มีทางบังคับให้มู่หรงเซียงหนานยอมรับตน มารดานาง

เคยบอกว่า ความรักต้องยินยอมทั้งสองฝ่ายจึงจะมีความสุข นางเอง

ก็ตามหาคนคนนั้นอยู่ คนที่จะรักกัน ไม่ใช่ผู้หนึ่งเอาแต่ทุ่มเทอยู่ฝ่าย

เดียว ส่วนอีกผู้หนึ่งก็ไม่คิดจะทำอันใดเลย

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เซียวหนิงก็เริ่มลงมือแปรงผม ชุนฉินรู้สึก

แปลกใจมาก ฟ้ามืดแล้ว เหตุใดองค์หญิงของนางจึงยังแปรงผม

เวลานี้ควรล้างเครื่องประทินโฉมมิใช่หรือ

เซียวหนิงตั้งใจแต่งองค์เต็มที่ นางเปลี่ยนเป็นชุดสีชมพูดทำให้

ยิ่งดูสวยน่ารักยิ่ง ผิวที่สะท้อนอยู่นคันฉ่องของนางช่างขาวนวลนัก

รูปโฉมดุจภาพวาด ทั่วทั้งกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายของสาวน้อย

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เซียวหนิงก็ออกจากเรือนตนมุ่งหน้าไปที่เรือน

ของมู่หรงเซียงหนาน มู่หรงเซียงหนานกำลังอ่านตำราอยู่ในห้อง

ตำราก็ได้ยินเสียงจากข้างนอกร้องบอกว่า “คุณชาย องค์หญิงเสด็จ

มาเจ้าค่ะ”

มู่หรงเซียงหนานวางตำราในมือตนลง ค ่ามืดปานนี้แล้ว เหตุใด

เซียวหนิงจึงมากะทันหันเล่า

เมื่อเซียวหนิงเปิดประตูเดินเข้ามา ชั่วขณะที่มู่หรงเซียงหนาน

เห็นเซียวหนิง เขาถึงกับอึ้งไป วันนี้เซียวหนิงออกจะไม่เหมือนเดิม

สักเท่าใด ทำให้คนเกิดความรู้สึกไม่อยากจะละสายตา