หนูน้อยผู้นี้คือสมบัติล้ำค่าของตระกูลซู - บทที่ 179 จับเขาไว้! แลกเปลี่ยนกันอย่างเป็นมิตร!

บทที่ 179 จับเขาไว้! แลกเปลี่ยนกันอย่างเป็นมิตร!

ชางชิงเป่ยเอนหลังพิงหัวเตียงไม้ ที่ทั้งแข็งและเย็นเฉียบ พลางกวาดสายตานับยอดเงินที่หามาได้ในคืนเดียวด้วยท่าทางมีความสุข

แม้ตัวเลขสรุปจะยังไม่ออกมา แต่เขาประเมินคร่าว ๆ จากทั้งค่าโฆษณา การเชื่อมต่อลิงก์ต่าง ๆ รวมถึงค่าลิขสิทธิ์ที่พวกบัญชีคนดังรีโพสต์วิดีโอของเขาไป… รายได้เริ่มต้นน่าจะแตะหลักแสนแน่นอน!

“รวยแล้ว… รวยแล้วเว้ย!”

ชางชิงเป่ยเพลิดเพลินกับภาพอนาคตอันรุ่งโรจน์ ตอนนี้เขามีผู้ติดตามกว่าห้าแสนคนแล้ว ตามกระแสน่าจะพุ่งไปถึงหนึ่งล้านคนก็ไม่ใช่เรื่องยาก หากบริหารจัดการดี ๆ รายได้เดือนละล้านก็อยู่แค่เอื้อม

เขากวาดสายตามองไปรอบห้องเช่าเดี่ยวที่แสนคับแคบและเรียบง่าย ห้องที่เขาเคยซุกหัวนอนไปวัน ๆ อย่างฝืดเคือง ไร้ซึ่งรสนิยมหรือคุณภาพชีวิตใด ชางชิงเป่ยรู้สึกว่าหัวเตียงมันแข็งจนทนไม่ไหวอีกต่อไป

คนที่มีรายได้เดือนละล้านอย่างเขา จะยังทนอาศัยอยู่ในรูหนูแบบนี้ได้ยังไง?

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแอปฯ ทันที เดิมทีคิดหาบ้านเช่าในหมู่บ้านหรู ๆ สักแห่ง แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ… ระดับเขาแล้วจะเช่าบ้านไปทำไม ซื้อขาดไปเลยสิ!

ทว่าในวินาทีนั้นเอง ขณะกำลังเลื่อนหน้าจอกลับพบว่าวิดีโอที่เป็นบ่อเงินบ่อทองของเขา ถูกถอดออกจากระบบไปแล้ว!

“อะไรวะ?” ชางชิงเป่ยรีบลุกขึ้นนั่งตัวตรง

เกิดอะไรขึ้น?

เขาเปิดดูหลังบ้านและพบข้อความแจ้งเตือนจากทางแพลตฟอร์ม

[วิดีโอของคุณถูกสงสัยว่าละเมิดกฎ จึงถูกถอดออกจากระบบเรียบร้อยแล้ว]

ชางชิงเป่ยหัวเราะพรวดด้วยความโมโห วิดีโอที่เขาตัดต่ออย่างประณีต วัตถุดิบเขาก็ถ่ายมาเองกับมือ ไม่มีความรุนแรง ไม่ลามก ไม่มีการพนันหรือยาเสพติด แล้วไปผิดกฎตรงไหน?

มันเป็นไอ้หน้าไหน อิจฉาจนต้องมารายงานเขากัน!

ชางชิงเป่ยตาขวาง เขาจัดการเปลี่ยนชื่อวิดีโอใหม่แล้วพยายามอัปโหลดขึ้นไปอีกครั้งทันที แต่ผลที่ได้กลับน่าเจ็บใจยิ่งกว่าเดิม เพราะบัญชีของเขาถูกระงับการใช้งานไปเสียแล้ว

เขาโทรหาฝ่ายบริการลูกค้าของแพลตฟอร์มทันที แต่กลับได้รับแจ้งสั้น ๆ ว่า เขาแอบถ่ายผู้อื่นเพื่อผลประโยชน์ทางการค้า ละเมิดสิทธิในภาพลักษณ์ของบุคคลอื่น และทางคู่กรณีแจ้งความประสงค์ว่าจะฟ้องร้องดำเนินคดี

“พวกคุณหาเรื่องรีดไถผมชัด ๆ! เห็นผมเริ่มดังเข้าหน่อยก็มารวมหัวกันใส่ร้ายผม!” ชางชิงเป่ยคำรามอย่างเดือดดาล “ผมจะยื่นอุทธรณ์!”

ทว่าคำตอบจากปลายสายกลับเย็นชาไร้เยื่อใย “ขออภัย ทางคู่กรณีมีหลักฐานครบถ้วน เราไม่รับเรื่องอุทธรณ์ สิ่งที่คุณควรกังวลตอนนี้คือหมายศาลที่กำลังจะส่งไปต่างหาก”

ชางชิงเป่ยโกรธจนแทบปาโทรศัพท์ทิ้ง เขาไม่สนเรื่องคดีความเลยสักนิด แพลตฟอร์มใหญ่ขนาดนี้ มีวิดีโอละเมิดกฎอัปโหลดเข้ามาเป็นแสนต่อวัน ใครจะมาไล่ฟ้องได้หมด?

อีกอย่าง พวกเขาจะรู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่ไหน พรุ่งนี้เขาก็ย้ายออกแล้ว!

สิ่งที่เขาเสียดาย คือผู้ติดตามห้าแสนคนนั่นต่างหาก หายวับไปกับตา!

แถมแพลตฟอร์มยังมีสิทธิ์อายัดรายได้ทั้งหมดที่ค้างอยู่ในบัญชีด้วย หมายความว่าเงินหนึ่งแสนหยวนที่เขาวาดฝันไว้ ถูกชุบมือเปิบไปต่อหน้าต่อตา!

“ไอ้สารเลว!” เขาสบถอย่างเครียดแค้น “ไอ้พวกเว็บไซต์รังแกคนจน!”

เขาเปลี่ยนไปใช้บัญชีรอง แต่ก็ไม่สามารถอัปโหลดได้ แม้เซ็นเซอร์จนภาพเบลอก็ยังไม่ผ่านการตรวจสอบ สุดท้ายบัญชีรองที่เขาเคยลงวิดีโอจากเว็บเล็ก ๆ อย่าง “ทฤษฎีการเจอผี” ก็ถูกแบนตามไปด้วย

ชางชิงเป่ยแทบอยากอาเจียนออกมาเป็นเลือด ประเด็นร้อนแรงระดับนี้มักอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ ถ้าเขาไม่รีบกอบโกยในช่วงเจ็ดวันนี้ ยอดวิวก็จะดิ่งเหว และไม่รู้ว่าโอกาสทองแบบนี้จะมาอีกเมื่อไหร่!

เขาตัดสินใจใช้บัตรประชาชนของพ่อมาเปิดบัญชีใหม่ทันที “ฉันรู้วิธีเรียกยอดวิวดี… อย่างแรกต้องชนกับประเด็นร้อน! สร้างเรื่องใหม่ขึ้นมาบนกระแสเดิม!”

วิธีที่เขาเลือกคือการแกล้งเป็นคนอื่น

เขาสิงโซเชียลทั้งคืนจนไปเจอแอคเคานต์ของเด็กผู้หญิงที่ตกน้ำสองคนนั้น เขาแอบเซฟภาพถ่ายและวิดีโอเซลฟี่ของพวกเธอมามิกซ์รวมกันทำเป็นวิดีโอใหม่เพื่อสวมรอยเป็นพวกเธอ

วันที่สอง ชางชิงเป่ยเริ่มแผนการสร้างดราม่า เขาเขียนข้อความลงในแอปจดบันทึกแล้วโพสต์ลงไป

“ฉันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ หลายวันมานี้มีแต่คนมาบอกว่าเขาช่วยชีวิตฉัน แล้วบังคับให้ฉันต้องกตัญญูดูแลพ่อแม่ของเขาในอนาคต ถึงขั้นเรียกเงินจากครอบครัวฉันไปให้พ่อแม่เขา! เขาเป็นใครกัน ทำไมฉันต้องเลี้ยงดูพ่อแม่เขาด้วย ฉันขอให้เขาช่วยตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาเองที่ปีนขึ้นมาไม่ได้ นั่นมันดวงซวยของเขาเอง จะมาโทษฉันได้ยังไง?”

ข้อความที่เขียนในนามของเด็กสาวผู้ไร้ความกตัญญูนี้ถูกโปรโมตด้วยการซื้อโฆษณา…

และมันก็ได้ผล วิดีโอนี้ระเบิดความนิยมรวดเร็วยิ่งกว่าเดิม!

ชาวเน็ตแห่กันเข้ามาด่าทอด้วยความโกรธจัด “เขาช่วยชีวิตคุณไว้ยังผิดอีกเหรอ? ไม่สำนึกคุณยังไม่พอ ยังกล้าพูดแบบนี้อีก คุณยังเป็นคนอยู่ไหม!”

ชางชิงเป่ยสวมวิญญาณเด็กสาว ตอบกลับทันควัน “แล้วฉันขอร้องให้เขาช่วยตอนไหนล่ะ?”

ยิ่งเขาตอบโต้ด้วยถ้อยคำร้ายกาจ ชาวเน็ตยิ่งเดือดดาล ทุกการด่าทอและการแท็กเพื่อนมาดู ยิ่งส่งให้วิดีโอพุ่งทะยาน เพียงไม่ถึงครึ่งวันยอดไลค์ก็ทะลุแสน…

“นี่แหละ… เคล็ดลับการเพิ่มยอดวิว!” ชางชิงเป่ยยิ้มเหยียดด้วยความสะใจ

เริ่มจากการปั่นกระแสให้คนเกลียดเพื่อสะสมผู้ติดตาม แม้คนเหล่านั้นจะกดติดตามเพียงเพื่อมาด่าเขา แต่นั่นก็คือชัยชนะและเม็ดเงินมหาศาลสำหรับเขาแล้ว!

หลังจากนั้น ชางชิงเป่ยก็โพสต์ข้อความยั่วยุแบบเดิมติดต่อกันหลายวัน เพื่อปั่นกระแสให้ถึงขีดสุด เมื่อเห็นว่าได้จังหวะเหมาะสมแล้ว เขาก็รีบลบวิดีโอต้นเรื่องทั้งหมดทิ้งทันที พร้อมเปลี่ยนชื่อและข้อมูลส่วนตัวใหม่ทั้งหมด

เขาจงใจสมัครบัญชีอื่นที่ไม่ได้ใช้ชื่อจริงทิ้งไว้ แล้วนำชื่อบัญชีเดิมไปสวมรอยแทน เพื่ออำพรางร่องรอยเดิมให้หมดสิ้น เหลือไว้เพียงวิดีโอล่าสุดที่พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาซ้ำ ๆ ว่า “ขอโทษนะคะ ฉันขอถอนตัวจากโลกออนไลน์แล้ว…”

แผนการขั้นต่อไปของเขาคือการโพสต์วิดีโอวิวทิวทัศน์คุณภาพสูง คอนเทนต์แนวความรักละมุนละไม และพื้นหลังหน้าจอมือถือสวย ๆ เพื่อล้างภาพลักษณ์ใหม่

ชางชิงเป่ยคำนวณไว้เสร็จสรรพว่า ชาวเน็ตส่วนใหญ่มักมีความจำสั้นและลืมง่าย เมื่อเวลาผ่านไปพวกเขาจะแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร และคิดว่าเขาคือสตรีมเมอร์สายโรแมนติก ส่วนแฟนคลับที่เหลืออยู่ก็จะกลายเป็นฐานผู้ติดตามจริง ๆ ของเขา ซึ่งคอนเทนต์ประเภทนี้มักรักษาแฟนคลับไว้ได้ยาวนาน

ส่วนเรื่องที่ว่าการสวมรอยครั้งนี้ จะทำให้เด็กสาวตัวจริงต้องเจ็บปวดจากการโดนรุมด่าเพียงใด ชางชิงเป่ยไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำ ขนาดตัวเขาเองยังแทบเอาตัวไม่รอด จะไปสนคนอื่นทำไม? โดนด่าแค่ไม่กี่คำไม่ถึงกับตายหรอก ขอแค่เขาได้เงินเข้ากระเป๋าก่อนเรื่องอื่นค่อยว่ากัน!

“ฮี่ ๆ… รวยแน่…” ชางชิงเป่ยหัวเราะในลำคอ ดวงตาฉายแววละโมบวูบวาบ

เขาบริหารจัดการบัญชีใหม่อย่างอารมณ์ดี พลางฮัมเพลงและกดสั่งอาหารเดลิเวอรี่มาฉลอง

ไม่นานนักเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ชางชิงเป่ยคิดว่าเป็นพนักงานส่งอาหารจึงรีบไปเปิดประตูทันที แต่ภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับทำเอาเขาชะงักกึก เพราะมีชายฉกรรจ์สวมเสื้อยืดสีดำหลายคนยืนเรียงรายอยู่หน้าห้อง

ท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านั้น มีชายร่างสูงใหญ่เป็นพิเศษคนหนึ่งยืนพาดแขนอยู่ขอบหน้าต่างปลายระเบียงทางเดิน สายตามองทอดไปยังวิวด้านนอกอย่างสงบนิ่ง

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เขาก็หันกลับมามองด้วยสายตาที่เย็นเฉียบพลันแล้วเอ่ยถามสั้น ๆ “ชางชิงเป่ย?”

“พวกคุณเป็นใคร?” ชางชิงเป่ยถามกลับอย่างระแวดระวัง

มู่กุยฝาน ไม่ตอบ แต่กลับบีบนิ้วมือเบา ๆ จนข้อต่อส่งเสียงดังชัดเจนในความเงียบ

เขากระตุกยิ้มที่มุมปาก ทว่าเป็นรอยยิ้มชวนให้สันหลังวาบ “จับตัวเขาไว้! อ้อ… ระวังเรื่องน้ำหนักมือให้พอเหมาะพอดีด้วยนะ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเขาอย่างเป็นมิตรหน่อย”

ชางชิงเป่ยยังไม่ทันได้อ้าปากประท้วง หมัดหนัก ๆ ก็พุ่งเข้าใส่ใบหน้าเต็มแรงจนเขาเห็นดาวระยิบระยับไปหมด สมองมึนงงจนแทบประคองสติไม่อยู่

นี่มันเรียกว่าการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างเป็นมิตรตรงไหนกันวะ!