ท่านบัณฑิตเจ้าขา... ข้ามาแต่งแทน พร้อมระบบสุดป่วน! - บทที่ 184 อีกคนที่ต้องการแต่งงานเข้าตระกูลซู

บทที่ 184 อีกคนที่ต้องการแต่งงานเข้าตระกูลซู

สิ่งที่แน่นอนคือไม่มีใครคาดคิดว่า ทันทีที่หลี่เก๋อเฟยนั่งลง ซูจิ่งหยางก็ปรากฏตัวตามมาติดๆ

ไม่ใช่ว่ามีสาวใช้คนไหนเรียกซูจิ่งหยางมา แต่เป็นเพราะตอนที่ซูจิ่งหยางกลับห้อง เขาพบว่าหลี่เก๋อเฟยไม่อยู่ในห้อง ซูจิ่งหยางจึงออกตามหาไปทั่ว และห้องโถงใหญ่นี้เป็นที่ที่ใหญ่ที่สุดและเห็นได้ชัดที่สุด เขาจึงมาที่นี่ทันที

ตอนที่เข้ามา เท้าข้างหน้าของซูจิ่งหยางเพิ่งก้าวเข้ามาในห้อง แต่พอเท้าข้างหลังยื่นเข้ามา เขาก็ชะงักไปแล้วซูจิ่งหยางไม่คิดว่าทั้งที่เมื่อวานได้ไล่หลี่เฟินเอ๋อร์และแม่เฒ่าหลี่ออกไปแล้ว แต่วันนี้คนทั้งสองกลับปรากฏตัวในห้องโถงหลักของบ้านเขาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม ซูจิ่งหยางยังคงพยายามทำท่าสงบนิ่ง ค่อยๆ เดินทีละก้าวไปนั่งลงข้างๆ หลี่เก๋อเฟย

แต่การกระทำทั้งหมดนี้ถูกหลี่เฟินเอ๋อร์มองเห็นด้วยตาและจดจำไว้ในใจแต่ก่อน หลี่เฟินเอ๋อร์รู้ดีว่าซูจิ่งหยางหน้าตาดี แต่เธอรังเกียจที่ครอบครัวของซูจิ่งหยาง ตกอับและไม่มีเงิน ดังนั้นตระกูลหลี่จึงให้หลี่เก๋อเฟยที่เป็นคนอ้วนใหญ่แทนหลี่เฟินเอ๋อร์ แต่งเข้าไปในครอบครัวของซูจิ่งหยาง

แต่คราวนี้เมื่อได้เห็นตระกูลซูย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหญ่หลังเดิม อีกทั้งยังรักษาอาการป่วยของคุณปู่ซูให้หายได้ และซื้อ สมุนไพรที่แพงมาก คนในเมืองต่างก็รู้กันว่าตระกูลซูเป็นคนรวยแล้ว

ตอนนี้หลี่เฟินเอ๋อร์มองดูหลี่เก๋อเฟยแล้วก็รู้สึกว่าหลี่เก๋อเฟยน่ารังเกียจมากขึ้นเรื่อยๆ ซูจิ่งหยางเดิมทีก็เป็นสามีของเธอ แต่เธอยกให้หลี่เก๋อเฟยไปเท่านั้น ไม่คิดว่าหญิงต่ำช้าคนนี้จะสามารถแต่งเข้าไปในครอบครัวที่ร่ำรวยขนาดนี้ได้ หลี่เฟินเอ๋อร์มองไปทางหลี่เก๋อเฟยด้วยสีหน้าที่กัดฟันอย่างแค้นเคือง ราวกับว่าเกลียดชังหลี่เก๋อเฟยจนเข้าไปถึงกระดูก

แต่เมื่อหลี่เฟินเอ๋อร์หันไปมองซูจิ่งหยาง ใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นยิ้มสดใสราวกับสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ

หลังจากที่รู้ถึงภารกิจของตัวเองแล้ว หลี่เก๋อเฟยก็ให้ความสนใจกับความเคลื่อนไหวของหลี่เฟินเอ๋อร์และแม่เฒ่าหลี่เป็นอย่างมาก สีหน้าของหลี่เฟินเอ๋อร์ที่แสดงออกต่อเธอและต่อซูจิ่งหยางเมื่อครู่นี้ หลี่เก๋อเฟยก็เห็นทั้งหมดอย่างชัดเจน หลี่เก๋อเฟยคิดไม่ถึงว่าหลี่เฟินเอ๋อร์จะสามารถแยกบุคลิกได้ถึงขนาดนี้

เพียงแค่มองดูหลี่เฟินเอ๋อร์ก็รู้สึกขบขันแล้ว คนแบบนี้ทำไมถึงได้น่าสนใจขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคนคนนี้จะมาหมายปองสามีของฉัน ฉันคงจะสนุกกับการแหย่หลี่เฟินเอ๋อร์คนนี้เป็นอย่างมาก “ไม่รู้เหมือนกัน แม่เฒ่าหลี่มาที่ตระกูลซูนี่เพื่อทำอะไรกันแน่ ฉันจำได้ว่าครั้งที่แล้วน้ำบอกว่า ตระกูลหลี่นี่ไม่น่าจะมีความเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลซูเลย แล้วทำไมคราวนี้ถึงได้มาร่วมวงสนุกที่ตระกูลซูอีกล่ะ”

คำพูดของหลี่เก๋อเฟยนั้นเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยถากถาง ยังไงเสียก็คงเป็นเพราะทนไม่ได้กับหลี่เฟินเอ๋อร์และแม่เฒ่าหลี่ หลี่เก๋อเฟยพูดจาแต่ละคำล้วนแต่มีหนามแหลมคม

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ในเวลาแบบนี้แม่เฒ่าหลี่คงจะเริ่มด่าทอเสียงดังไปแล้ว ว่าหลี่เก๋อเฟยนี่เป็นลูกหลานที่ไม่ดีเอาเสียเลย แต่คราวนี้แม่เฒ่าหลี่ตั้งใจมาเพื่อสร้างความสัมพันธ์กับตระกูลซู คิดว่าหลานสาวของตัวเอง หลี่เฟินเอ๋อร์นี่จะสามารถแต่งเข้าตระกูลซูได้ ส่วนหลานสาวที่ไม่กตัญญูอย่างหลี่เก๋อเฟยนั่น ก็ปล่อยให้ซูจิ่งหยางหย่าไปเถอะดังนั้นแม่เฒ่าหลี่จึงไม่อยากทะเลาะกับหลี่เก๋อเฟยที่นี่ เพราะถ้าทะเลาะกันขึ้นมา อาจจะยังพูดไม่ทันได้สักหนึ่งสองประโยค แม่เฒ่าหลี่และหลี่เฟินเอ๋อร์ก็อาจถูกไล่ออกจากตระกูลซูไปแล้ว และยังจะทำให้ซูจิ่งหยางมีความประทับใจที่ไม่ดีอีกด้วย

เห็นแม่เฒ่าหลี่แสดงรอยยิ้มเสแสร้งที่ไม่ได้ใช้มาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังคงฝึกฝนอยู่เสมอ พูดกับหลี่เก๋อเฟยด้วยความอดทน

“ดูหลานสาวของฉันสิ ปากจัดไปหน่อย พูดอะไรออกมาแบบนั้น พวกเราก็เป็นญาติกันทั้งสองตระกูล จะไม่รู้จักกันได้ยังไง โอ้โห นี่ก็ผ่านไปนานแล้ว ทำไมสาวใช้ยังไม่ยกน้ำชามาอีก เฟินเอ๋อร์มานี่ ลูกต้องว่านอนสอนง่ายหน่อยนะ ไปรินน้ำชาให้ทุกคนหน่อย”

“ใช่”

หลี่เฟินเอ๋อร์ในตอนนี้ไม่รู้ว่าเส้นประสาทเส้นไหนผิดปกติไป ถึงกับยอมทำตามคำขอของแม่เฒ่าหลี่อย่างว่าง่าย ถ้าเป็นปกติหลี่เฟินเอ๋อร์คงจะพลิกโต๊ะและตะโกนเสียงดังแล้ว

หลี่เก๋อเฟยมองดูภาพนี้จนตะลึงงัน

หลังจากหลี่เฟินเอ๋อร์ตกลงแล้วก็ลุกขึ้นจริงๆ เอาชาที่ชงไว้ในกาออกมา ก่อนอื่นรินให้คุณยายของตระกูลซู แล้วหันมารินชาให้แม่เฒ่าหลี่ลี่เกอเฟยมองดูทุกสิ่งด้วยความตกตะลึง เธอถึงกับอ้าปากค้างเล็กน้อยอย่างห้ามไม่อยู่ พระเจ้า ช่างไม่น่าเชื่อเหลือเกิน

จริงๆ แล้วตอนที่สั่งให้สาวใช้จัดชา ตระกูลซูแม่เฒ่าลืมพูดไปตอนแรก จึงสั่งให้สาวใช้รีบไปเรียกลี่เกอเฟยมาทันที

หลังจากลี่เกอเฟยเข้ามาในห้อง เธอก็เห็นแค่แม่เฒ่าหลี่และหลี่เฟินเอ๋อร์กำลังคุยกับ ตระกูลซูแม่เฒ่าอยู่คิดว่าหลี่เฟินเอ๋อร์และแม่เฒ่าหลี่ต่างก็อยู่ที่นี่แต่ไม่นาน หลี่เก๋อเฟยจึงสั่งสาวใช้อย่างตั้งใจว่าไม่ต้องรินน้ำชาออกมา ปล่อยให้พวกเขานั่งเฉยๆ อย่างนั้น บางทีคุยกันสักพักก็อาจจะกลับไปแล้ว

ขณะที่หลี่เก๋อเฟยกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ หลี่เฟินเอ๋อร์ก็เดินมารินน้ำชาให้หลี่เก๋อเฟยแล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงแค่รินน้ำให้หลี่เก๋อเฟยเท่านั้น หลังจากรินน้ำเสร็จหลี่เฟินเอ๋อร์ก็เดินจากไป

จากนั้นก็รินน้ำชาให้ซูจิ่งหยาง ตอนนั้นคุณย่าตระกูลซูกับคุณย่าของคุณกำลังคุยกันอยู่พอดี

แทบจะเรียกได้ว่าต่อหน้าธารกำนัล หลี่เฟินเอ๋อร์กลับมองไปที่ซูจิ่งหยางแบบนั้น ส่งสายตาเจ้าชู้ให้ซูจิ่งหยาง ตอนที่มองซูหยาง ดวงตาทั้งสองข้างของหลี่เฟินเอ๋อร์แทบจะเปล่งประกายวาบ ราวกับอยากจะใช้สายตานั้นช็อตซูจิ่งหยางให้ล้มลงไปกับพื้นเมื่อเผชิญกับความปรารถนาดีที่มาอย่างกะทันหันของหลี่เฟินเอ๋อร์ ซูจิ่งหยางไม่ได้รู้สึกเป็นเกียรติแต่อย่างใด แต่กลับรู้สึกหวาดกลัว

แม้ว่าจะผ่านมาหลายวันแล้ว หลี่เก๋อเฟยก็ยังไม่สนใจซูจิ่งหยางเลย แต่ตอนนี้ซูจิ่งหยางกลับเจอผู้หญิงอีกคนที่มาประจบประแจง ซูจิ่งหยางรู้สึกขนลุกซู่ด้วยซ้ำ

แน่นอน ดวงตาของหลี่เฟินเอ๋อร์แทบจะจ้องมองอยู่บนตัวของซูจิ่งหยางตลอดเวลา ในขณะที่กำลังรินน้ำชา “โอ้ ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ น้องเขย ฉันจะเช็ดให้คุณนะ”

น้ำชาของหลี่เฟินเอ๋อร์ล้นออกมาจริงๆ และยังมีน้ำชาจำนวนมากที่ไหลลงบนโต๊ะแล้วหกใส่ตัวซูจิ่งหยาง

จู่ๆ น้ำปริมาณมากก็หกลงบนตัวของซูจิ่งหยาง ซูจิ่งหยางรีบลุกขึ้นทันที แล้วใช้มือปัดน้ำที่เปียกบนเสื้อผ้าของตัวเอง

ในตอนนี้หลี่เฟินเอ๋อร์กลับขยันขันแข็งเป็นพิเศษ รีบหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมา กำลังจะเข้าไปเช็ดตัวให้ซูจิ่งหยางทันใดนั้น มือของหลี่เฟินเอ๋อร์ที่ยื่นออกไปในอากาศก็ถูกคว้าจับไว้ เมื่อมองตามมือเล็กๆ ที่ขาวและอวบอ้วนเล็กน้อยนั้น ก็พบว่าเป็นหลี่เก๋อเฟยจริงๆ

แม้ว่าตัวเองจะกำลังทะเลาะกับซูจิ่งหยางอยู่ก็ตาม แต่ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน หลี่เก๋อเฟยก็ไม่อาจปล่อยให้ซูจิ่งหยางถูกผู้หญิงคนไหนลวนลามได้ง่ายๆ แบบนี้

หลี่เก๋อเฟยจ้องมองหลี่เฟินเอ๋อร์อย่างดุดัน