ท่านบัณฑิตเจ้าขา... ข้ามาแต่งแทน พร้อมระบบสุดป่วน! - บทที่ 195 ยังไม่มีวี่แววว่าจะท้อง

บทที่ 195 ยังไม่มีวี่แววว่าจะท้อง

หลี่เก๋อเฟยยื่นมือออกมาขวางกั้นซูจิ่งหยางในตอนนั้น หลี่เก๋อเฟยหยิบเงินเหรียญเงินออกจากกระเป๋าของตนเองให้กับหญิงสาวคนนั้น

“นี่เงิน”

สองคำพูดที่พูดกับหญิงสาวนั้นชัดเจนและเด็ดขาด ไร้ซึ่งความลังเลหรือความชักช้า

ซูจิ่งหยางตกใจเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นสีหน้าของหลี่เก๋อเฟย เขาก็เข้าใจทันที หญิงสาวคนนี้ หรือว่าจะมีเจตนาไม่ดีต่อตัวเขา

แค่ออกมาซื้อผักเท่านั้น ทำไมถึงต้องยุ่งยากขนาดนี้ด้วยนะ

หญิงสาวเห็นท่าทางของหลี่เก๋อเฟยก็ตกใจเช่นกัน ม่านตาขยายทันที

แต่นางก็รวบรวมสติได้อย่างรวดเร็ว วางสีหน้าเรียบเฉย รับมือที่หลี่เก๋อเฟยยื่นมา รับเงินแล้วเริ่มนับเงินทอนให้

“ไปกันเถอะ”

หลี่เก๋อเฟยรับเงินแล้วก็ผลักดันซูจิ่งหยางน้ำเสียงฟังดูเย็นชา ราวกับว่ามีความหึงหวงแฝงอยู่บ้าง

ซูจิ่งหยางย่อมคอยสังเกตอาการของหลี่เก๋อเฟยตลอดเวลา เห็นคิ้วของหลี่เก๋อเฟยขมวดเข้าก็รู้ทันทีว่านางไม่มีความสุข รีบฟังคำพูดของหลี่เก๋อเฟยแล้วหมุนตัวเดินจากไป

เด็กสาวคนนั้นมองดูซูจิ่งหยางแล้วรู้สึกไม่ค่อยพอใจ เมื่อมองไปที่ซูจื้ออหยาง สายตาของนางกลับอ่อนโยน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนิสัยส่วนตัวหรือนางตั้งใจแสดงออกเช่นนี้ต่อซูจิ่งหยาง

หลังจากที่ซูจิ่งหยางและหลี่เก๋อเฟยเดินห่างออกไปแล้ว แม่ค้าผักคนนั้นกลับปรากฏตัวขึ้นมาจากที่ไหนไม่รู้

สีหน้ายิ้มแย้ม เมื่อมองลูกสาวของตนดูราวกับว่ามีความสุขอย่างยิ่ง ราวกับกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่

หลังจากที่ใช้ข้อศอกแตะลูกสาวเบา ๆ แม่ค้าก็พูดกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงที่มีนัยแอบแฝง

“เด็กหนุ่มคนนี้เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าคิดว่าดีไหม”

สาวน้อยได้ยินคำถามของแม่ในที่สาธารณะเช่นนี้ จึงรู้สึกอายและก้มหน้าลง

แต่หลังจากมองดูซูจิ่งหยางเพียงไม่กี่ครั้ง สาวน้อยก็ถูกรูปลักษณ์ของเขาดึงดูดอย่างแท้จริง

“ถึงเจ้าไม่พูด ข้าก็รู้แล้วว่าเจ้าสนใจเด็กหนุ่มคนนี้ แม่ได้สืบถามมาแล้วว่าครอบครัวเขาก็เป็นคนดี มีฐานะค่อนข้างร่ำรวย ถ้าเจ้าแต่งเข้าไปแน่นอนว่าจะมีแต่วันดี ๆ”

นางมองลูกสาวที่ไม่ได้พูดอะไรเลย ก็เข้าใจลูกสาวของตนเองเป็นอย่างดี จึงยังคงพรรณนาถึงซูจิ่งหยางต่อไป

ความจริงแล้ว หญิงคนนั้นสังเกตซูจิ่งหยางมานานแล้ว จากนั้นก็ไปสอบถามทุกที่ว่าครอบครัวซูจิ่งหยางเป็นอย่างไร นับตั้งแต่รู้ว่าซูจิ่งหยางกลับมาจากเมืองหลวงและซื้อบ้านหลังใหญ่ หญิงคนนั้นก็คิดในใจทันทีว่าตระกูลซูนี่ต้องรวยแน่ ๆ

หญิงสาวคนนั้นฟังคำแนะนำของแม่ ดูเหมือนในใจยิ่งดีใจมากขึ้น เห็นได้ชัดว่าซูจิ่งหยางไม่เพียงหน้าตาดี แต่ครอบครัวยังรวยมากด้วย

หญิงสาวยิ่งหลงใหลในซูจิ่งหยางมากขึ้น พร้อมกับความเขินอายแบบสาวน้อย

แม่ค้าขายผักมองลูกสาวในสภาพนี้ ในใจยิ่งดีใจมากขึ้น รู้สึกว่าเรื่องนี้จะต้องสำเร็จแน่

ซูจิ่งหยางและหลี่เก๋อเฟยยังคงซื้อผักกันอยู่ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตนถูกแม่ค้าขายผักและลูกสาวของนางวางแผนไว้แล้ว

อย่างไรก็ตาม ในบ้านตระกูลซู หลี่เก๋อเฟยรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าไป๋เชียนอวี้จะวางแผนต่อหน้าคุณยายตระกูลซู

“คุณยาย วันปกติท่านทำอะไรบ้าง”

ไป๋เชียนอวี้ตอนนี้กำลังพูดกับคุณยายตระกูลซูอย่างเอาใจใส่มาก พวกคนรับใช้ของไป๋เชียนอวี้ไม่เคยเห็นเลยว่าเจ้านายที่น่ากลัวของพวกเขาจะแสดงความกระตือรือร้นกับใครขนาดนี้

“เจ้าไม่รู้สถานการณ์ของบ้านเราหรอก ข้ามีสามีชราป่วยหนัก ช่วงที่ไม่มีธุระ ข้าก็คอยดูแลเขา ช่วงเวลาแบบนี้ช่างน่าเบื่อ ไม่รู้จะหาใครสักคนมาคลายเครียดด้วย”

คุณยายตระกูลซูตอบไป๋เชียนอวี้อย่างละเอียด คิดว่าไป๋เชียนอวี้เป็นน้องสาวที่หลี่เก๋อเฟยรู้จักที่เมืองหลวง น่าจะเป็นคนที่ไว้ใจได้ เหมือนกับหลินหวั่นเฉินที่เป็นสาวที่เข้าใจผู้อื่น

ดังนั้นจึงไม่มีใครอยากมานั่งคุยกับคุณยายตระกูลซู แต่คุณยายกลับมองว่าไป๋เชียนอวี้เป็นคนที่คุยด้วยรู้เรื่อง จึงอยากคุยกับไป๋เชียนอวี้มาก

ไป๋เชียนอวี้โบกพัดอย่างมั่นใจ ราวกับว่าชนะแน่ ขณะสนทนากับคุณยายตระกูลซู และคิดหาวิธีชักนำคุณยายให้เพิ่มอนุภรรยาให้กับตระกูลซู

ไป๋เชียนอวี้ต้องการเข้ามาเป็นภรรยาหลักอย่างแน่นอน แต่เมื่อมองซูจิ่งหยาง เห็นได้ชัดว่าเขาจะไม่ง่ายดายที่จะหย่ากับหลี่เก๋อเฟย

หากสามารถเพิ่มอนุภรรยาเข้ามาได้ และอนุภรรยาเหล่านั้นล้วนเป็นคนของตน พวกเขาจะร่วมกันสร้างปัญหากับหลี่เก๋อเฟย จนในที่สุดคุณยายตระกูลซูจะต้องบังคับซูจิ่งหยางให้ขับไล่หลี่เก๋อเฟยออกไปแน่

ตำแหน่งของภรรยาหลักก็ว่างอยู่ ก็เหมาะสมที่จะโผล่ออกมาให้เด่นสะดุดตา คุณยายตระกูลซูจะคิดไม่ถึงตัวเองได้อย่างไร

ไป๋เชียนอวี้รู้สึกว่าตัวเองเก่งมาก คุณยายตระกูลซูจะต้องชอบตัวเองอย่างแน่นอน

“คุณยาย แน่นอนว่าเรียกข้ามาพักผ่อนหย่อนใจ ข้าเป็นคนที่มีเวลามากที่สุด แม้แต่ผู้ใหญ่ในบ้านก็ชอบคุยกับข้าเพื่อคลายเครียด พี่สาว น้องสาว พี่ชาย น้องชาย ต่างก็เที่ยวเล่นกันไปหมด แต่ข้าคนเดียวที่ชอบอยู่กับผู้ใหญ่”

หลังจากพูดประโยคนี้ ไป๋เชียนอวี้ก็ยิ้มหวานให้คุณยายตระกูลซู

ตอนนี้ไป๋เชียนอวี้ดูบริสุทธิ์และไร้เดียงสาราวกับไม่มีเล่ห์เหลี่ยม

คุณยายตระกูลซูผู้มีจิตใจเรียบง่าย ไหนเลยจะมองเห็นความมืดมิดที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มของไป๋เชียนอวี้

คุณยายตระกูลซูยังคิดว่าไป๋เชียนอวี้เป็นเพียงเด็กสาวที่ร่าเริงน่ารัก

“ฮ่า ๆ ๆ… นั่นสิ ข้ามองเห็นแล้วว่าเจ้าเป็นเด็กสาวที่ทำให้ผู้ใหญ่ชอบ”

ขณะที่คุณยายตระกูลซูยิ้มใส่ไป๋เชียนอวี้สายตาของนางยิ่งอ่อนโยงมากขึ้น

ความรักของผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กนั้นกำลังจะล้นออกมาจริง ๆ

“ไม่รู้เลยว่าลูกสะใภ้ของท่านจะเป็นที่ถูกใจท่านเหมือนกับข้าหรือเปล่า ข้าเห็นว่าหลี่เก๋อเฟยเข้ามาในบ้านนี้ก็นานแล้วนะ ทำไมถึงยังไม่มีลูกสักที”

ขณะที่พูดประโยคนี้ ไป๋เชียนอวี้ยังคงวางท่าทางยิ้มแบบไร้เดียงสา ราวกับว่ากำลังฆ่าคนโดยไร้ร่องรอย

ในสมัยโบราณ การที่ผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาในบ้านแล้วยังไม่มีลูกสักที ก็เท่ากับว่าจะต้องถูกหย่าในที่สุด