ท่านบัณฑิตเจ้าขา... ข้ามาแต่งแทน พร้อมระบบสุดป่วน! - บทที่ 241 เยี่ยม อวิ่นเอ๋อร์ของนายหญิงหลิ่ว

จริงๆ แล้วหลี่เก๋อเฟยยังอยากจะถามสาวใช้เพิ่มเติมว่า อวิ่นเอ๋อร์ป่วยเป็นอะไร ได้ไปหาหมอหรือยัง วันนี้ตอนเช้าที่เจออวิ่นเอ๋อร์ยังดูปกติดี และตอนเที่ยงที่อวิ่นเอ๋อร์เรียกหลี่เก๋อเฟยไปกินข้าว ไม่ว่าจะเป็นตอนเคาะประตูหรือพูดคุยชักชวนหลี่เก๋อเฟยอยู่ข้างนอก เสียงก็ยังดังฟังชัด แข็งแรงดีไม่มีปัญหา แล้วทำไมถึงป่วยขึ้นมาทันที

หลี่เก๋อเฟยเห็นสาวใช้คนนี้มือสั่นอย่างรุนแรง เดาได้ว่าอวิ่นเอ๋อร์คงโดนคุณยายตระกูลซูลงโทษมา เธอไม่อยากทำให้สาวใช้ลำบากใจ จึงปล่อยให้จากไปก่อน

พอสาวใช้จากไป หลี่เก๋อเฟยก็เริ่มกินอย่างตะกละตะกลาม

วันต่อมา หลี่เก๋อเฟยที่ยังง่วงงุนได้ยินเสียงเรียกอยู่หน้าประตู

“คุณหญิงใหญ่ คุณชายคนเมื่อวานส่งคนมาส่งเงินจริงๆ ค่ะ”

พอได้ยินคำว่าเงิน หลี่เก๋อเฟยก็สร่างเมาหลับทันที แล้วลุกพรวดขึ้นนั่งบนเตียง

“เธอว่าอะไรนะ”

“คุณชายเมื่อวานส่งเงินมาค่ะ”

คราวนี้หลี่เก๋อเฟยได้ยินชัดเจน รีบสะบัดผ้าห่มออกทันที

“เข้ามาเร็ว พวกเรารีบล้างหน้าแต่งตัวแล้วออกไปดูกัน”

ตอนนี้หลี่เก๋อเฟยใส่เสื้อผ้าไปแล้วเกือบครบชุด

อวิ่นเอ๋อร์ได้ยินเสียงแล้วเดินเข้ามา ในมือถือของห่อหนึ่งอยู่

“คุณหนูใหญ่ ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นหรอกค่ะ ของทั้งหมดส่งมาแล้ว ฉันนับเงินเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างเป็นไปตามปกติค่ะ”

“จริงหรือ”

ขณะที่พูด การสวมเสื้อผ้าของหลี่เก๋อเฟยก็ช้าลงโดยไม่รู้ตัว

“ใช่ค่ะ ถ้าไม่เชื่อก็ลองดูสิคะ”

จากนั้นอวิ่นเอ๋อร์ก็เปิดห่อของในมือต่อหน้าหลี่เก๋อเฟย

สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าหลี่เก๋อเฟยคือทองคำที่เธอคิดถึงทั้งวันทั้งคืน เป็นทองคำที่เธอรอคอยมาหลายวัน

“มากขนาดนี้เลยหรือ เธอแน่ใจนะว่านับถูกต้อง”

หลี่เก๋อเฟยเริ่มไม่กล้าเชื่อว่าตัวเองจะมีเงินมากมายขนาดนี้ในคราวเดียว เพราะก่อนหน้านี้เธอต้องพึ่งคะแนนสะสมพวกนี้เพื่อแลกเงินทีละครั้งๆ

อวิ่นเอ๋อร์เห็นดวงตาที่ไร้ประกายหลายวันของคุณหนูใหญ่ของเธอ ในที่สุดก็มีประกายวิบวับขึ้นมาบ้างแล้ว เธอรู้สึกดีใจกับหลี่เก๋อเฟยอย่างจริงใจ

ใบหน้าของอวิ่นเอ๋อร์เองก็ยิ้มไม่หุบ ไม่อาจระงับความยินดีในใจได้

“ใช่แล้วค่ะ คุณนายใหญ่ เชิญนับดูด้วยตัวเองเลยค่ะ”

ตอนนี้หลี่เก๋อเฟยก็แต่งตัวเสร็จแล้ว หลังจากอวิ่นเอ๋อร์เอ่ยจบก็ยื่นห่อทองคำในมือให้หลี่เก๋อเฟย

หลี่เก๋อเฟยรับห่อทองคำมาอย่างระมัดระวัง พอถือไว้ในมือก็อดไม่ได้ที่จะลูบคลำและอยากดู ตอนนี้ดวงตาของหลี่เก๋อเฟยเป็นประกายวิบวับ

“งั้นฉันขอตัวออกไปก่อนนะคะ”

พูดจบ อวิ่นเอ๋อร์ก็แสดงความเข้าใจสถานการณ์เป็นอย่างดี เพราะคุณนายใหญ่ของเธอหมกมุ่นอยู่กับทองคำเหล่านี้แล้ว

อวิ่นเอ๋อร์ถอยออกไปทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

หลี่เก๋อเฟยเพียงแค่ได้ยินอวิ่นเอ๋อร์บอกว่าจะออกไป แต่ก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองสาวใช้ที่เมื่อวานยังคิดถึงเป็นห่วงเลยแม้แต่น้อย

ตอนนี้ในสายตาของหลี่เก๋อเฟยมีแต่เงินเท่านั้น มีเงินก็ทำอะไรก็ได้ตามใจ มีเงินก็สามารถเชิดหน้าชูตาต่อหน้านายหญิงหลิ่วมีเงินยิ่งทำให้เงินงอกเงยได้ และเปิดร้านค้าได้

จริงๆ แล้วช่วงนี้ หลี่เก๋อเฟยกังวลเรื่องเงินมาก คุณยายตระกูลซูเร่งให้เธอเปิดร้านผ้าไหม เงินเดือนของพวกสาวใช้เธอก็ยังกังวล และยังมีหนี้ที่ติดค้างนายหญิงหลิ่วที่ยังไม่ได้ชำระ

หลี่เก๋อเฟยค่อยๆนับเงินทีละนิด จนกระทั่งนับเสร็จ เธอพบว่ามีเงินเกินมากว่าที่คิดไว้เสียอีก

เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ใช่เพราะหลี่เก๋อเฟยตื่นเต้นเกินไป เธอจึงนับเงินอีกครั้ง และพบว่าตัวเองไม่ได้นับผิด ยังคงเป็นจำนวนเท่าเดิม

เมื่อเห็นว่าเงินมีมากกว่าที่คิดไว้จริงๆ หลี่เก๋อเฟยจึงรีบเรียกอวิ่นเอ๋อร์เข้ามาทันที

“อวิ่นเอ๋อร์ เธออยู่ไหน”

“มาแล้วค่ะ”

อวิ่นเอ๋อร์กำลังรออยู่ข้างนอกเพื่อรอคุณหญิงที่เธอรักเรียก

“เธอบอกว่าได้ตรวจนับแล้ว ตอนที่นำมามีเงินเท่าไหร่”

“มีเงินมากกว่าที่ควรจะเป็นค่ะ ตอนที่ส่งมา คุณชายบอกว่าชื่นชมที่คุณหญิงเป็นคนตรงไปตรงมา จึงให้เงินมาเพิ่มเป็นของขวัญขอบคุณค่ะ”

“อืม ออกไปได้แล้ว”

“ค่ะ”

หลังจากที่อวิ่นเอ๋อร์ออกไปแล้ว หลี่เก๋อเฟยก็นั่งคิดว่าจะจัดการกับเงินเหล่านี้อย่างไรดี

เงินส่วนหนึ่งต้องคืนให้นายหญิงหลิ่วแน่นอน ส่วนที่เหลือจะเก็บไว้บางส่วนเป็นค่าใช้จ่ายรายเดือนสำหรับสาวใช้ที่เหลือ

ส่วนเงินที่เหลือจากนั้น เธอจะเอาเงินเก็บของตัวเองมารวมกัน แล้วเอาไปเปิดร้านผ้าไหม

หลี่เก๋อเฟยได้แบ่งเงินทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว หลังจากนั้นจึงเรียกอวิ่นเอ๋อร์เข้ามา แล้วมอบเงินที่จะให้นายหญิงหลิ่วให้กับอวิ่นเอ๋อร์

“จำไว้นะ เงินพวกนี้ต้องส่งถึงมือนายหญิงหลิ่วเท่านั้น ถ้าเด็กในร้านมาขอรับแทน ก็ห้ามให้พวกเขาเด็ดขาด ต้องจำให้ขึ้นใจ ต้องส่งถึงมือนายหญิงหลิ่วเท่านั้น”

“ค่ะ”

อวิ่นเอ๋อร์ฟังคำพูดของหลี่เก๋อเฟยอย่างงุนงง แต่ก็จำได้บ้าง

“อีกอย่าง ไม่ว่านายหญิงหลิ่วจะพูดประชดประชันอะไร เธอต้องทำดีๆ ยิ้มให้เขา เข้าใจไหม”

“อืม”

อวิ่นเอ๋อร์พยักหน้าให้หลี่เก๋อเฟยอย่างงุนงง

หลี่เก๋อเฟยกลัวว่าอวิ่นเอ๋อร์จะมองไม่ออกถึงสถานะของนายหญิงหลิ่วถึงอย่างไรเขาก็เป็นเจ้าของร้านเครื่องสำอางหากสาวใช้ตัวน้อยไปรังแกเจ้าของร้านใหญ่โตขนาดนั้น ถ้าบอกว่าไม่มีคำสั่งจากนายคงจะพูดไม่ออก

หลี่เก๋อเฟยสั่งงานกับอวิ่นเอ๋อร์เป็นการส่วนตัว แล้วให้เธอไปที่ร้านเสียวฟางเกอ

แต่พอไปถึงหน้าประตู อวิ่นเอ๋อร์ก็ถูกเด็กในร้านขวางเอาไว้

“เธอเป็นใคร เธอมีปัญญาซื้อของในร้านหรือ”

“ฉันเป็นคนของตระกูลซูคุณนายหลี่ส่งฉันมา”

อวิ่นเอ๋อร์ตอบอย่างไม่ยโสและไม่ต่ำต้อย อยากจะโต้เถียงกับเด็กในร้านที่หน้าประตูสักหน่อย เมื่อวานนี้เธอก็เพิ่งมาที่นี่กับคุณหญิงใหญ่ของบ้าน พวกเด็กในร้านและสาวใช้ที่นี่จะไม่รู้จักอวิ่นเอ๋อร์ได้อย่างไร

ความจริงเด็กในร้านรู้จักอวิ่นเอ๋อร์ดี แต่เพราะรู้ว่าเจ้าของร้านไม่ถูกกับคุณหญิงใหญ่ตระกูลหลี่ เด็กในร้านก็รู้จักดูสีหน้า จึงตั้งใจกลั่นแกล้งสาวใช้ตัวน้อยอย่างอวิ่นเอ๋อร์

“ไปๆๆ แค่เด็กรับใช้อย่างเธอ จะมีปัญญาซื้อของที่นี่หรือ”

ขณะพูด เด็กในร้านแสดงท่าทีรำคาญ ไม่เพียงแต่ไม่มีความอดทนกับอวิ่นเอ๋อร์ ยังแสดงกิริยาหยาบคายด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่เก๋อเฟยกำชับไว้เป็นพิเศษว่าอย่าขัดแย้งกับพวกเขา ตอนนี้อวิ่นเอ๋อร์คงทนไม่ไหวแล้ว แม้ตัวเธอจะเป็นแค่สาวใช้ แต่ชื่อเสียงของนายก็ไม่อาจให้คนนอกมาทำลายได้

“ฉันเป็นคนจากตระกูลซู มาพบเจ้านายของพวกคุณด้วยเรื่องสำคัญ”