ท่านบัณฑิตเจ้าขา... ข้ามาแต่งแทน พร้อมระบบสุดป่วน! - บทที่ 251 รอคอยนายหญิงหลิ่วที่ไม่มาถึง

หลี่เก๋อเฟยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ก็อยากถามว่าคุณยายตระกูลซูกำลังทำอะไรอยู่ อาจเป็นเพราะวันนี้ถูกการกระทำของคุณยายตระกูลซูทำให้ตกใจ ภาพลักษณ์ของคุณยายตระกูลซูที่เคยมีมาก่อนถูกพลิกกลับไปหมดสิ้น

อวิ่นเอ๋อร์รู้สึกงุนงงเมื่อถูกหลี่เก๋อเฟยถามกะทันหัน “หลังจากที่คุณยายรับประทานอาหารกับคุณเสร็จ และคุณออกมาจากห้องของท่าน ท่านก็เข้านอนทันที ตอนนี้น่าจะตื่นแล้ว ถ้าคุณนายใหญ่จะไปหาคุณยายตอนนี้ก็พอดี”

ตอนนี้อวิ่นเอ๋อร์พูดด้วยความระมัดระวัง คิดรอบคอบ แต่ที่หลี่เก๋อเฟยถามอวิ่นเอ๋อร์นั้น ไม่ได้ต้องการจะไปหาคุณยายตระกูลซูเลย

หลังจากได้ยินคำพูดนั้น หลี่เก๋อเฟยก็ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่รู้ว่าจะทำอะไรหรือคิดอะไร

อวิ่นเอ๋อร์มองคุณนายใหญ่ของตนที่กำลังเหม่อลอย ไม่กล้าเข้าไปพูดอะไรเพิ่มเติม จนกระทั่งผ่านไปสักพัก อวิ่นเอ๋อร์ก็แสดงความเฉลียวฉลาด หันไปที่ประตูห้องโดยไม่กล้าพูดอะไรกับคุณนายใหญ่

หลังจากปิดประตูอย่างระมัดระวังแล้ว อวิ่นเอ๋อร์ก็ยังคงรออยู่ข้างนอก รอให้คุณนายใหญ่เรียกตน

หลี่เก๋อเฟยนั่งอยู่ตรงนั้นสักพัก จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าตนควรจะไปหานายหญิงหลิ่วเพื่อคุยเรื่องนี้หรือไม่

แต่เรื่องนี้เป็นระบบที่บอกหลี่เก๋อเฟย ถ้าไปหานายหญิงหลิ่วแบบกะทันหัน ก็ไม่รู้ว่านายหญิงหลิ่วได้เผยแพร่ข่าวเรื่องร้านค้านี้ออกไปหรือยัง ถ้าหลี่เก๋อเฟยไปคุยเรื่องนี้โดยตรง แต่นายหญิงหลิ่วยังไม่ได้เผยแพร่เรื่องนี้ แล้วหลี่เก๋อเฟยจะอธิบายได้อย่างไรว่ารู้เรื่องนี้มาได้อย่างไร

“อวิ่นเอ๋อร์”

หลี่เก๋อเฟยเรียกอวิ่นเอ๋อร์เข้ามาทันทีที่นึกอะไรขึ้นได้

“เจ้าค่ะ คุณนายใหญ่”

พอพูดจบ อวิ่นเอ๋อร์ก็รีบผลักประตูเข้ามาทันที กลัวว่าถ้าช้าไปแค่วินาทีสองวินาที คุณนายใหญ่จะโกรธ

“เตรียมน้ำร้อนมาให้ฉันล้างหน้า เราจะไปหานายหญิงหลิ่วที่ร้านซิ่วฟางเกอ”

หลี่เก๋อเฟยคิดว่า ในเมื่อนายหญิงหลิ่วจะขายร้าน และตนก็อยากซื้อ การรอคอยอย่างเดียวคงไม่ใช่วิธีที่ดี

ถึงเวลาที่ต้องไปสืบดูท่าทีแล้ว นายหญิงหลิ่วคนนี้ต้องมีอะไรที่ยังไม่ได้พูดออกมาแน่ๆ ถึงได้เป็นแบบนี้ แทนที่จะคาดเดาไปเรื่อย ไปดูด้วยตัวเองดีกว่า

อวิ่นเอ๋อร์ไม่รู้ว่าคุณนายใหญ่กำลังคิดอะไรอยู่ จึงยิ่งสงสัยว่าคุณนายใหญ่จะทำอะไร

ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปหานายหญิงหลิ่วที่ร้านซิ่วฟางเกอหรอกหรือ ถ้าไม่มีธุระสำคัญ คุณนายใหญ่ก็ไม่อยากไปเห็นหน้านายหญิงหลิ่วที่ร้านซิ่วฟางเกออีก

ทำไมพูดกับคุณยายตระกูลซูไม่กี่คำก็จะไปหานายหญิงหลิ่วแล้ว

แม้อวิ่นเอ๋อร์จะสงสัยในใจ แต่ก็ต้องทำตามคำสั่งของคุณนายใหญ่

ดังนั้นอวิ่นเอ๋อร์จึงทำตามอย่างระมัดระวัง หลังจากช่วยคุณนายใหญ่ล้างหน้าเสร็จ อวิ่นเอ๋อร์ถึงได้ถอนหายใจ

“ไปกันเถอะ”

หลี่เก๋อเฟยทำอะไรรวดเร็วเด็ดขาด พออวิ่นเอ๋อร์ทำเสร็จ ก็บอกให้ไปทันที

อวิ่นเอ๋อร์เดินตามหลังคุณนายใหญ่ไป

เมื่ออวิ่นเอ๋อร์และคุณนายใหญ่มาถึงหน้าร้านซิ่วฟางเกอ คราวนี้เด็กในร้านไม่ได้ต้อนรับหลี่เก๋อเฟยอย่างกระตือรือร้นเหมือนครั้งก่อน

อ้า หลี่เก๋อเฟยก็รู้ดีว่าเด็กในร้านคนนี้เก่งในการอ่านความคิดของเจ้านายตัวเองมาก ดังนั้นพอหลี่เก๋อเฟยเห็นสีหน้าของเด็กในร้านก็พอจะรู้ว่าวันนี้นายหญิงหลิ่วคงไม่อยากพบเธอ

แม้ว่าเด็กในร้านจะไม่กระตือรือร้นเหมือนก่อน แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้หลี่เก๋อเฟยเข้าไป ยังไงเสียหลี่เก๋อเฟยก็เป็นถึงภรรยาท่านหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม หลี่เก๋อเฟยนั่งรออยู่ในห้องรับแขกเป็นเวลานาน แต่ก็ยังไม่เห็นนายหญิงหลิ่วรู้สึกหงุดหงิดใจ จึงลุกขึ้นถามสาวใช้คนหนึ่งว่า “เจ้าของร้านของพวกเธออยู่ไหน”

ไม่รู้ว่าสาวใช้คนนี้รู้จักหลี่เก๋อเฟยหรือเปล่า แต่หลังจากได้ยินคำถามของหลี่เก๋อเฟย สาวใช้ตัวน้อยก็ไม่แสดงสีหน้าอะไรเลย เพียงแต่ตอบกลับอย่างเป็นทางการว่า

“เจ้าของร้านของพวกเราคงกำลังยุ่งอยู่ หรือไม่คุณรออีกสักครู่ ฉันจะไปดูให้”

หลี่เก๋อเฟยถึงกับพูดไม่ออกกับสาวใช้คนนี้ แต่เธอก็พอจะรู้สาเหตุที่นายหญิงหลิ่วขายร้าน คงเป็นเพราะขาดทุนจนทนไม่ไหวแล้ว

ตั้งแต่เข้ามาในร้าน ลูกค้ามีแค่สองสามคน ไม่ต้องพูดถึงการซื้อของ เทียบกับก่อนหน้านี้ที่คนเข้าออกพลุกพล่าน มันต่างกันโดยสิ้นเชิง

“ร้านของพวกเธอมีลูกค้าน้อยแบบนี้ตลอดเลยหรือ” หลี่เก๋อเฟยอดถามออกไปไม่ได้

สาวใช้มองหลี่เก๋อเฟยแวบหนึ่ง แล้วพึมพำว่า “บ้านของพวกเรามีคนน้อยแค่วันนี้วันเดียว”

“อ้อ” หลี่เก๋อเฟยพยักหน้าแล้วตอบรับ

เด็กคนนี้ช่างมีนิสัยหยิ่งจริงๆ จากท่าทีของพวกสาวใช้ หลี่เก๋อเฟยรู้สึกได้ว่านายหญิงหลิ่วคงมีท่าทีเย็นชากับเธอเช่นกัน ไม่อย่างนั้น ลูกค้าใหญ่อย่างเธอ คนรับใช้ไม่ควรปฏิบัติต่อเธออย่างเย็นชาแบบนี้

ตอนนี้หลี่เก๋อเฟยก็ไม่อยากคุยกับพวกสาวใช้พวกนี้แล้ว

มองพวกเขาแวบหนึ่ง คิดว่าไม่จำเป็นต้องไปทะเลาะกับพวกเขา จึงหมุนตัวจะเดินออกไป

อวิ่นเอ๋อร์ที่ตามนายหญิงใหญ่ของตัวเองมางุนงง นายหญิงใหญ่ถามแค่คำเดียวก็จะกลับแล้วหรือ ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนี่

หลี่เก๋อเฟยคงพอรู้สิ่งที่อยากรู้แล้ว เหลือแค่รอฟังคำอธิบายของนายหญิงหลิ่วอีกสักพัก

พอดีตอนที่เดินมาถึงประตู บังเอิญจัง นายหญิงหลิ่วกำลังก้าวเข้าบ้านพอดี ทั้งสองคนเจอกันที่หน้าประตู

“โอ้ คุณนายหลี่ วันนี้มาอีกแล้วหรือ ช่วงนี้คุณมาบ่อย คงเป็นเพราะโชคของคุณ ธุรกิจของพวกเราถึงได้ดีขึ้นมาก”

ขณะที่นายหญิงหลิ่วพูดประโยคนี้ ก็มองสำรวจหลี่เก๋อเฟยตั้งแต่หัวจรดเท้า พอเห็นว่าครั้งนี้หลี่เก๋อเฟยไม่ได้นำสินค้ามาด้วย รอยยิ้มฝืนๆ บนใบหน้าของนายหญิงหลิ่วก็หายไป

“จริงหรือ งั้นก็ดีแล้ว ขอให้นายหญิงหลิ่วค้าขายรุ่งเรืองนะคะ”

ตอนนี้หลี่เก๋อเฟยเห็นท่าทางของนายหญิงหลิ่วแบบนี้ รู้ว่าเธอกำลังแสร้งทำท่า จึงพูดไปตามมารยาท