ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2697 ไต่ขึ้นไปถึงยอดหอคอย
เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว แม้ว่าเมื่อนางขึ้นไปยังชั้นที่หกแล้วจะต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายแห่งความตายที่โหดเหี้ยมมากมาย แต่นางก็ไม่กลัวอยู่ดี
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
เข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนถูกมู่เฉียนซีโยนออกไป
เข็มยาเหล่านั้นร่วงหล่นลงมาทั่วทุกพื้นที่ในชั้นที่หกราวกับห่าฝนก็มิปาน
พวกมันคิดว่าจะปลอดภัยหากหลบหลีกเข็มยาเหล่านี้ได้ แต่ทว่าพิษที่ไม่มีสีไม่มีกลิ่นเหล่านี้กลับกระจายไปทั่วทั้งชั้นที่หกแล้ว
ยังไม่ทันรอให้มู่เฉียนซีใช้พลังแห่งกาลเวลาจนหมด พลังของสัตว์ร้ายเหล่านี้ก็ถูกกัดกร่อนจนได้รับความเสียหายไปแล้ว ซึ่งพวกมันก็กลายเป็นอัมพาตล้มลงไปบนพื้นทีละตัว
“โฮกกกก! เจ้ามนุษย์ที่น่ารังเกียจ นี่เจ้าทำอะไรกับข้ากันแน่” สัตว์ร้ายแห่งความตายกล่าวอย่างโกรธเคือง
“นี่ยังต้องบอกหรือ! ก็วางยาพิษพวกเจ้าอย่างไรล่ะ! วางใจเถอะ! มันฆ่าสัตว์ร้ายไม่ได้หรอก และพวกเจ้าจะเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระภายในเวลาครึ่งปีกับอีกสิบเดือน” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
พิษ เป็นสิ่งที่แปลกประหลาดมากสำหรับสิ่งมีชีวิตแห่งความตายเหล่านี้
เนื่องจากว่าร่างกายของพวกมันเต็มไปด้วยพลังแห่งความตาย จึงยังไม่เคยเจอพิษที่สามารถส่งผลกับมันได้ แต่ทว่ามนุษย์ผู้นี้กลับสามารถทำได้
แม้ว่าพวกเขาจะใช้เวลามาไม่รู้กี่หมื่นปีแล้ว ฉะนั้นเวลาครึ่งปีสิบเดือนสำหรับพวกมันแล้วเป็นเวลาสั้น ๆ เพียงพริบตาเดียวเท่านั้น แต่พวกมันก็ไม่อยากถูกพิษนานขนาดนั้นอยู่ดี!
แต่ไม่ต้องการแล้วอย่างไรล่ะ พวกมันก็ไม่มีทางถอนพิษได้อยู่แล้ว และทำได้เพียงจ้องมองมนุษย์ผู้นั้นด้วยความโกรธ
“จ้องข้าไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะข้าขี้เกียจเกินกว่าจะกลั่นยาถอนพิษ เจ้าสิ่งนี้ไม่มียาถอนพิษหรอกนะ!” นางโบกมือกล่าว
เมื่อจัดการเจ้าพวกสัตว์ร้ายแห่งความตายนี้ด้วยพิษแล้ว มู่เฉียนซีก็ไม่มีเวลาว่างมาศึกษาหายาถอนพิษจริง ๆ
หลังจากที่พักผ่อนเสร็จแล้ว มู่เฉียนซีก็ไปยังชั้นที่เจ็ดและชั้นที่แปดต่อไป
หลังจากที่ได้ทำการประเมินถึงผลของพิษในการต่อสู้แต่ละชั้น มู่เฉียนซีก็ได้ปรับปรุงมันครั้งแล้วครั้งเล่า
แน่นอนว่าเมื่อถึงสุดท้ายแล้วมันก็ยิ่งใช้งานได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งมันก็เห็นผลได้เร็วมากทีเดียว
ชั้นที่เก้า ในที่สุดก็มาถึงชั้นที่เก้าแล้ว นี่ได้แสดงให้เห็นว่าระยะห่างระหว่างนางกับอาเล็กและจิ่วเยี่ยอยู่ใกล้มากขึ้นแล้ว
ตึง ตึง ตึง!
ในตอนที่สัตว์ร้ายแห่งความตายของชั้นที่เก้าทั้งหมดล้มลง ทว่ากลับมีหนูขาวสามหางแห่งความตายตัวหนึ่งที่มีภูมิต้านทานพิษของนาง
เจ้าตัวนี้ซ่อนความสามารถไว้ลึกนัก อย่างน้อยมันก็น่าจะมีความสามารถอยู่ในระดับมหาจักรพรรดิวิญญาณขั้นต่ำ ซึ่งสำหรับมู่เฉียนซีแล้วมันรับมือได้ยากมากจริง ๆ
สวบสาบ สวบสาบ!
ความเร็วหางของเจ้าหนูขาวสามหางแห่งความตายนี้รวดเร็วมาก แม้ว่านางจะสามารถใช้การเคลื่อนย้ายภายในชั่วพริบตาได้ แต่ก็ไม่อาจสร้างความเสียหายให้มันได้มากเท่าไรนัก
หนูขาวแห่งความตายกล่าวว่า “เจ้ามนุษย์ ข้าชื่นชมเจ้ามากจริง ๆ! ที่เจ้าสามารถใช้ความสามารถเพียงแค่นี้ทะลวงขึ้นมาถึงชั้นที่เก้าได้ คงไม่ใช่คนธรรมดาเป็นแน่ ข้าคิดว่าเจ้าจะต้องมีหนทางพาข้าออกไปได้แน่นอน!”
“ยอมสัญญาว่าจะกลายเป็นทาสของข้า แล้วพาข้าออกไป เช่นนั้นแล้วข้าจะยอมไว้ชีวิตเจ้า!” มันเสนอเงื่อนไขขึ้นมา
สัตว์ปีศาจแห่งความตายบางตัวรู้สึกว่าตายเสียดีกว่าที่จะต้องมาเฝ้าอยู่ที่นี่ ดังนั้นจึงคิดแต่จะฆ่าตัวตายเท่านั้น
นอกจากนี้ก็ยังมีบางตัวที่คิดเหมือนกับหนูขาวแห่งความตาย ที่มีความทะเยอทะยานอยากจะหนีออกไปให้ได้เช่นกัน
เมื่อมันเห็นว่ามู่เฉียนซีไม่ตอบรับ หนูขาวสามหางแห่งความตายก็กล่าวขึ้นมาว่า “มนุษย์ เจ้าคิดได้หรือยัง เจ้าอยากจะถูกข้าฆ่าตายอย่างนั้นหรือ เจ้าไม่ยอมพาข้าออกไปด้วยใช่หรือไม่ ข้าจะบอกเจ้าให้นะ ขอเพียงเจ้าพาข้าออกไป ข้าจะมอบผลประโยชน์ให้เจ้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ข้าคือสัตว์ร้ายที่ท่านเทพมรณะโปรดปราน เมื่อท่านเทพมรณะกลับมาอีกครั้ง และสามารถกลายเป็นเจ้าแห่งโลกานี้ได้เมื่อใด เจ้าที่ยอมจำนนและกลายเป็นทาสของข้า จะต้องได้รับผลประโยชน์มากมายในอนาคตอย่างแน่นอน”
“อ๋อ! คนโปรดหรือ เช่นนั้นการที่เจ้ากลายเป็นคนโปรดคงไม่ได้เป็นเพราะความสามารถของเจ้าแน่นอน ดูท่าแล้วน่าจะเป็นเพราะเจ้ารู้จักพูดและรู้จักปรับตัวมากกว่า!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหยอกล้อ
หนูขาวสามหางแห่งความตายกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “เจ้ามนุษย์ เหตุใดเจ้าถึงชอบทำให้ข้าโกรธนักนะ ถึงเจ้าจะยั่วยุข้าไป มันก็ไม่เป็นผลดีกับเจ้าหรอก!”
ตูมมม โครมมม!
แน่นอนว่ามู่เฉียนซีไม่มีทางยอมรับข้อเสนอของหนูสามหางแห่งความตายอยู่แล้ว ฉะนั้นนางจึงเริ่มต่อสู้กับมันขึ้นมาอย่างรุนแรง
สุดท้ายแล้วมู่เฉียนซีก็รู้สึกว่าพลังแห่งกาลเวลาของนางกำลังจะถูกผลาญไปจนหมด ซึ่งนางก็ทำได้เพียงกลับไปยังชั้นที่แปดเท่านั้น
อย่างไรเสียเจ้านั่นก็ทำได้แค่อยู่ในชั้นที่เก้าเท่านั้น มันไม่สามารถลงไปได้ และทำได้เพียงจ้องมองจากตรงนั้น!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “สู้ไม่ได้ เจ้าคิดว่าข้าจะหนีไม่ได้อย่างนั้นหรือ ฉะนั้นถึงเจ้าอยากจะฆ่าข้า ก็ทำเช่นนั้นไม่ได้อยู่ดี!”
“มนุษย์เจ้าเล่ห์ ให้ตายเถอะ! ช่างน่าโมโห ช่างน่าโมโหจริง ๆ”
เจ้าพวกสัตว์ร้ายแห่งความตายของชั้นที่แปดเหล่านั้นกล่าวว่า “ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ไอ้เจ้านั่นก็มีวันนี้เหมือนกันสินะ!”
“คำที่มันมักจะติดปากอยู่เสมอก็คือการพูดว่าข้าคือคนโปรดของท่านเทพมรณะ มันคิดว่าเป็นคนโปรดของท่านเทพมรณะจริง ๆ อย่างนั้นหรือ คาดว่าแม้แต่เรื่องที่ว่ามันเป็นใครท่านเทพมรณะยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ!”
“มีอาหารมาอยู่ตรงหน้าแล้วมันยังปล่อยให้นางหนีไปได้ มันคงกลุ้มใจตายไปแล้วเป็นแน่”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะเข้าใจเจ้าหนูขาวสามหางแห่งความตายมากเลยสินะ พวกเจ้าพอจะรู้จุดอ่อนของมันบ้างหรือไม่ ต้องทำเช่นไรถึงจะสามารถเอาชนะมันได้หรือ?”
สัตว์ร้ายแห่งความตายเหล่านั้นรู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง พวกมันกล่าวอย่างตกใจว่า “อะไรนะ เจ้ามนุษย์ อย่าบอกข้านะว่าเจ้ายังคิดที่จะบุกขึ้นไปยังชั้นที่เก้าอีกน่ะ!”
“ถึงเจ้านั่นจะปล่อยให้เจ้าหนีมาได้ครั้งหนึ่งแล้ว แต่มันไม่มีทางปล่อยให้เจ้าหนีได้เป็นครั้งที่สองแน่นอน เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันหรอก หากขึ้นไปครั้งที่สองเจ้าได้ตายแน่”
“การทดสอบของพื้นที่นี้สิ้นสุดลงแล้ว หากเจ้าออกไปตอนนี้เจ้าก็สามารถกลับไปยังแดนวิญญาณได้ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่อยากอยู่ที่นี่เพื่อแสวงหาความตาย”
“หากเจ้าไม่พูดอะไรละก็ ข้าจะเอาพวกเจ้ามาลองยาพิษของข้าแทน ข้าไม่เชื่อหรอกว่าหนูขาวสามหางแห่งความตายตัวนั้นจะสามารถต้านพิษของข้าได้จริง ๆ!” มู่เฉียนซีกล่าวกับพวกมัน
“อย่านะ! เจ้าอย่ามายุ่งกับข้า! พวกข้าทรมานมาพอแล้ว”
“ใช่แล้ว!”
เมื่อได้ยินคำพูดของมู่เฉียนซี พวกมันแต่ละตัวก็กรีดร้องออกมาอย่างต่อเนื่อง
“เช่นนั้นพวกเจ้าก็พูดสิ!”
สาเหตุที่หนูขาวสามหางสามารถต้านทานพิษทั้งหมดได้ เป็นเพราะมันได้รับของขวัญจากเทพมรณะนั่นเอง
หากมีพลังแห่งชีวิตเพียงพอแล้วละก็ ก็สามารถจัดการมันได้เช่นกัน
หากเป็นนางในตอนก่อนหน้านี้ คงจะมีพลังแห่งชีวิตเพียงพอไปแล้ว
แต่ทว่าตอนนี้…มู่เฉียนซีจ้องมองไปยังหญ้าแห่งชีวิตจำนวนหนึ่งที่อยู่ในมิติ
ตอนนี้ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานเพียงใดถึงจะสามารถไปถึงระดับนั้นได้
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ก็อยากจะลองดูสักตั้ง!
พวกมันรู้สึกว่าคราวนี้มู่เฉียนซีต้องไปตายอย่างแน่นอน แต่ทว่ามู่เฉียนซีก็สามารถรอดกลับมาได้อย่างปลอดภัย
เมื่อปล่อยให้มนุษย์หนีไปได้เป็นครั้งที่สอง หนูขาวสามหางแห่งความตายที่อยู่บนชั้นที่เก้าก็ร้องคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง
มู่เฉียนซีได้ทดสอบมันครั้งแล้วครั้งเล่า และนางก็พบว่าจุดอ่อนของมันก็คืออุ้งเท้าของขาหน้าด้านซ้ายของมันนั่นเอง
นางได้ใช้เข็มยาขนาดเล็กละเอียดที่อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งชีวิต โจมตีใส่หนูขาวสามหางแห่งความตายจำนวนนับไม่ถ้วน และในที่สุดก็โจมตีโดนอุ้งเท้าของมัน
“จี๊ด จี๊ด จี๊ด…” และเสียงร้องที่แหลมสูงของหนูขาวสามหางแห่งความตายก็ดังกังวานขึ้นมา
มันรู้สึกว่าพลังทั่วทั้งร่างของมันราวกับว่าถูกดูดออกไปจนหมดก็มิปาน ซึ่งมันก็ทำได้เพียงดิ้นรนอย่างทุกข์ทรมานเท่านั้น
มันกล่าวว่า “พลังแห่งชีวิตรึ จี๊ด จี๊ด จี๊ด…เจ้าไปเอาพลังแห่งชีวิตมาได้อย่างไรกัน…”
พลังแห่งชีวิตที่เป็นขั้วตรงข้ามของพลังแห่งความตายได้เข้าไปในร่างกายของมันอย่างสมบูรณ์ และเมื่อพลังทั้งสองชนิดต่อสู้กันอย่างดุเดือดภายในร่างกายของมัน ก็ทำให้เจ้าหมอนั่นเจ็บปวดเจียนตายเลยทีเดียว
“ทักษะโลหิตเจ็ดชั้น!” และนางก็ฉวยโอกาสตอนที่มันเจ็บปวด ต้องการเอาชีวิตของมัน
ในตอนที่มันไร้เรี่ยวแรงที่จะตอบโต้ได้นั้น มู่เฉียนซีก็โบกมือและโจมตีเข้าไปอีกครั้ง!
ตูมมม!
ร่างของหนูขาวสามหางแห่งความตายลอยกระเด็นออกไป และบนกำแพงก็ปรากฏรูขนาดใหญ่ขึ้นมาทันที
หลังจากนั้นนางก็เดินไปยังใจกลางของชั้นที่เก้า ซึ่งที่นั่นมีกล่องโบราณสีดำขนาดใหญ่วางอยู่
Comments for chapter "ตอนที่ 2697 ไต่ขึ้นไปถึงยอดหอคอย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
