ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2846 ชอบมาก

ตอนที่ 2846 ชอบมาก

“นี่ถือเป็นความท้าทายสำหรับท่าน และข้าเองก็เช่นกัน! ข้าเคยรักษาโรคที่รักษาได้ยากมานับไม่ถ้วนแล้ว แต่ในสถานการณ์เช่นท่านก็ถือว่าเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ยากมากเช่นกัน ข้าสามารถทดลองได้ เพียงแต่ข้าต้องการผลประโยชน์ด้วย” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ

“ข้าใจกว้างมาก ไม่ต้องคิดถึงเจ้าอาหลานนั่นหรอก ตอนนี้เจ้าสามารถเสนอขึ้นมาได้! ข้าจะทำให้เจ้าพึงพอใจทันที” ตั้วกล่าว

“เรื่องแรก ข้าต้องการที่จะสร้างหอยาที่เมืองแห่งความเกียจคร้านของท่าน คือหอหมอปีศาจ!” มู่เฉียนซีกล่าว

“โอ้! ที่เปิดในแต่ละดินแดนน่ะหรือ หอหมอปีศาจเป็นที่นับถือทั้งในแดนวิญญาณและแดนภูต ในที่สุดก็กำลังจะบุกเข้ามาในแดนปีศาจแล้วสินะ ช่างน่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง!” ตั้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“คิดไม่ถึงว่าท่านจะรู้เรื่องนี้” มู่เฉียนซีกล่าว

“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว! ทุกวันข้าต้องจัดการภารกิจนานาชนิด นอกจากเรื่องของแดนปีศาจแล้วยังรวมไปถึงเรื่องที่อยู่นอกจากแดนปีศาจอีกด้วย หอหมอปีศาจในตอนนี้มีชื่อเสียงไม่น้อย ข้าทำงานทุกวันโดยที่ไม่ได้อู้งานเลย แล้วข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร” ชายที่ดูทั้งเกียจคร้านทั้งโง่เขลานั้น ความจริงแล้วฉลาดอย่างน่าเหลือเชื่อ

แต่ก็อย่างว่า คนที่สามารถจัดการเรื่องทั้งหมดของแดนปีศาจได้เพียงลำพัง หากไม่ฉลาดจะทำได้อย่างไร

“ท่านยินดีก็พอแล้ว ข้าคิดว่าท่านจะไม่ยินดีเสียอีก” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ตั้วกล่าวว่า “นั่นเป็นเพราะว่าก่อนหน้านี้ข้าไม่เข้าใจ และไม่รู้ว่ายาของหมอปีศาจจะน่าอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ นอกจากนี้เจ้ายังเป็นคนที่น่าสนใจคนหนึ่ง เผ่าปีศาจของพวกข้าก็มักจะทำตามที่ใจปรารถนาเสมอ ฉะนั้นขอแค่มีความสุขก็พอแล้วล่ะ”

“เรื่องที่สอง ท่านรู้สถานที่จำศีลของบรรพบุรุษปีศาจหรือไม่” และมู่เฉียนซีก็เอ่ยถามคำถามที่สองออกมา

ในตอนที่มู่เฉียนซีเอ่ยคำถามแรกตั้วยังมีท่าทางที่หัวเราะคิกคักอย่างเกียจคร้าน แต่ทว่าเมื่อเอ่ยถึงบรรพบุรุษปีศาจ ท่าทางของเขาก็เปลี่ยนเป็นเฉียบคมและแข็งกร้าวขึ้นทันที

สายตาของเขากวาดมองไปทางมู่เฉียนซี “มนุษย์อย่างเจ้าจะมาอยากรู้ถึงสถานที่จำศีลของบรรพบุรุษปีศาจของพวกเราไปทำไมกัน”

“เพราะข้าต้องการเป็นเจ้านายคนที่สองของแดนปีศาจของพวกท่านน่ะสิ” มู่เฉียนซีไม่ได้ปิดบังจุดประสงค์ของตนเองเลยแม้แต่น้อย

เมื่อได้รับพลังของต้นกำเนิดแห่งแดนปีศาจ นั่นก็หมายความว่านางได้กลายเป็นเจ้านายคนที่สองของแดนปีศาจแล้ว

“พระเจ้า! เจ้าเป็นคนแรกที่มีความกล้าหาญถึงขนาดนี้! เดิมทีข้าคิดว่าเจ้าจะชื่นชอบบรรพบุรุษปีศาจเหมือนข้าเสียอีก ไม่ใช่สิ เจ้าชอบยิ่งกว่าข้าอีกสินะ” ความเย็นชาก่อนหน้านี้สลายหายไปแล้ว ตั้วรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่งราวกับว่าได้เจอสหายร่วมอุดมการณ์ก็มิปาน

เพราะมู่เฉียนซีมีความรู้สึกที่เหมือนกันกับเขา ซึ่งนั่นก็คือการที่ทั้งคู่ชื่นชอบท่านบรรพบุรุษปีศาจมากนั่นเอง

มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย เจ้าหมอนี่ต้องเข้าใจอะไรผิดเป็นแน่

ในความเข้าใจของตั้ว แน่นอนว่าเจ้านายคนที่สองของแดนปีศาจย่อมต้องเป็นนายหญิงอยู่แล้ว ดังนั้นจึงคิดว่ามู่เฉียนซีมีความสนใจในตัวบรรพบุรุษปีศาจของพวกเขา

“แต่ว่าบรรพบุรุษปีศาจของพวกเรามีความสนใจในการนอนเท่านั้น ทุกคนต่างก็คิดว่าหากบรรพบุรุษปีศาจจะแต่งงาน คาดว่าเขาคงจะได้แต่งงานกับเตียงเป็นอันดับแรก แต่ถึงกระนั้น เจ้าเองก็อย่าได้ยอมแพ้ไป หากเจ้าอยู่ที่แดนปีศาจอย่างเปล่งประกาย และฝ่าบาทบรรพบุรุษปีศาจของพวกเราตื่นขึ้นมาเมื่อไร บางทีเขาอาจจะสังเกตเห็นเจ้าก็เป็นได้” ตั้วกล่าวให้กำลังใจนาง

“หรือจะบอกได้ว่าท่านเองก็ไม่รู้อย่างนั้นสินะ” มู่เฉียนซีกล่าวถาม

“ฝ่าบาทบรรพบุรุษปีศาจจำศีลอยู่ที่ไหนอย่างนั้นหรือ เขาไม่เคยให้ใครได้รู้มาก่อน เพราะกลัวลูกน้องที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวจะไปรบกวน และไม่ต้องการให้คนที่ไม่รู้จักประเมินความสามารถของตนเองไปท้าทายเขา ซึ่งมันจะทำให้เขาเหนื่อยจนนอนไม่หลับ ดังนั้นทุกครั้งจึงไปจำศีลในสถานที่ที่ไม่มีใครสามารถหาเจอได้ แต่ครั้งนี้เขานอนนานที่สุด เช่นนั้นสถานที่แห่งนั้นต้องหาได้ยากเป็นแน่ ดังนั้นจึงทำได้เพียงแต่รอให้ท่านบรรพบุรุษปีศาจตื่นขึ้นมาเองถึงเห็นตัว” ตั้วกล่าวพลางถอนหายใจ

“วางใจเถอะ! เฉียนซีเจ้าออกจะงดงามขนาดนี้ ถึงจะรอไปอีกหลายพันปีเจ้าก็ยังสวยเหมือนเดิมนั่นแหละ อย่าได้กังวลว่าจะไม่มีเสน่ห์เลย แม้ว่านายท่านบรรพบุรุษปีศาจจะดูเหมือนว่าไม่ชื่นชมสาวงามเท่าไรนักก็ตาม” เขากล่าวปลอบ

มู่เฉียนซีไม่รู้สึกว่าได้รับการปลอบใจเลยแม้แต่น้อย หลายพันปีอย่างนั้นหรือ ศิษย์พี่นี่ช่างนอนเก่งเสียจริง และแน่นอนว่านี่ต้องเป็นเรื่องที่ทำให้นางรู้สึกทุกข์ทรมานอยู่แล้ว

“ไม่ได้! ข้าจำเป็นต้องพบเขาให้เร็วที่สุด ท่านพอจะมีเบาะแสบ้างหรือไม่” มู่เฉียนซีกล่าวถาม

“ความจริงแล้วพวกเราเองก็กำลังหา และหามานานมากแล้วเช่นกัน อย่างไรเสียเนื่องจากว่าตอนนี้ไม่มีบรรพบุรุษปีศาจคอยนั่งบัญชาการแดนปีศาจ จึงทำให้มีพวกตัวตลกโผล่ออกมาอาละวาดอยู่เรื่อย แต่พวกเราก็ยังคงไม่พบเบาะแสเลยแม้แต่น้อยอยู่ดี” ตั้วเองก็เศร้าใจมาก เพราะเขาเองก็อยากที่จะเจอคนที่เขาเคารพบูชามากที่สุดเช่นกัน

แต่ทว่านายท่านบรรพบุรุษปีศาจเองก็เก่งกาจมากเหลือเกิน ที่สามารถปกปิดสถานที่นอนได้ดีถึงขนาดนี้

“เช่นนั้นหลังจากนี้ก็ไปหาด้วยกันเถอะ! หากได้ข่าวคราวพวกเราก็มาแบ่งปันกันทันที ดีหรือไม่” มู่เฉียนซีกล่าวถาม

“ไม่มีปัญหา!” ตั้วตอบรับด้วยความรวดเร็ว

“ส่วนเรื่องที่สาม ท่านเคยได้ยินเรื่องของต้นกำเนิดแห่งแดนปีศาจบ้างหรือไม่ มีความเข้าใจเกี่ยวกับมันบ้างไหม” มู่เฉียนซีไม่ได้ถามเขาตรง ๆ ว่าต้นกำเนิดแห่งแดนปีศาจอยู่ที่ใด เพราะมีความเป็นไปได้ว่าเขาก็จะไม่รู้

“ต้นกำเนิดแห่งแดนปีศาจหรือ การดำรงอยู่ของสิ่งที่ลึกลับเช่นนี้ ข้าก็เพิ่งจะรู้มาจากตำราโบราณที่เขียนโดยรุ่นก่อน และคาดว่าการดำรงอยู่ของมันจะนานยิ่งกว่าฝ่าบาทบรรพบุรุษปีศาจของพวกเราเสียอีก มันถือกำเนิดมายังแดนปีศาจพร้อมกับบรรพบุรุษปีศาจของพวกเรา บางทีฝ่าบาทบรรพบุรุษปีศาจน่าจะมีความคุ้นเคยกับมันมากก็เป็นได้” ตั้วกล่าว

เขาไม่รู้อย่างที่คิดจริง ๆ ด้วย! และนี่ก็เป็นไปตามที่มู่เฉียนซีคาดการณ์เอาไว้ ซึ่งมันก็ไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์เลยแม้แต่อย่างเดียว ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงคิดที่จะขยายกิจการของนางในแดนปีศาจก่อน

“นี่คือสมุนไพรวิญญาณ ช่วยเตรียมให้หน่อย! ข้าต้องการมันทั้งหมด นอกจากนี้หากท่านต้องการรักษา ก็จำเป็นที่จะต้องทำตามที่ข้าต้องการ” มู่เฉียนซีกล่าวพลางมองไปที่ตั้ว

“วางใจเถอะ ข้าจะต้องเป็นคนไข้ที่มีความประพฤติดีที่ทั้งเชื่อฟังทั้งทำตัวดีอย่างหาได้ยากในโลกนี้อย่างแน่นอน ท่านหมอปีศาจ ท่านไม่ต้องกังวลเลย!” ตั้วหัวเราะคิกคักพลางกล่าว

อันดับแรก มู่เฉียนซีได้กําหนดตารางการทํางานและพักผ่อนที่เข้มงวดให้กับตั้ว

“คิดไม่ถึงเลยว่าจะต้องนอนถึงสามชั่วยาม”

“นี่ท่านกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่หรือไม่ หากจะต่อต้านความขี้เกียจ ก็ไม่ได้หมายความว่าท่านจะต้องไม่นอนทั้งวันเสียหน่อย”

สำหรับเผ่าปีศาจที่แข็งแกร่งอย่างเขา ถึงจะไม่ได้นอนหลายร้อยปีก็ไม่เป็นอะไร คาดว่าเขาน่าจะเข้าใจผิดอย่างลึกซึ้ง ดังนั้นตารางการทํางานและการพักผ่อนของเขาจึงเหมือนกับมนุษย์ปกติทั่วไป

“เมื่อท่านพักผ่อนเพียงพอ ท่านก็จะไม่ต้องทรมานจากการง่วงนอน และแน่นอนว่าจะสามารถทำงานได้ดียิ่งขึ้นไปอีก”

“ก่อนหน้านี้ข้าเคยลองมาแล้ว มันใช้ไม่ได้ผล! ข้ากับมนุษย์คนอื่นและเผ่าปีศาจมีความแตกต่างกัน อย่างไรเสียบาปดั้งเดิมอย่างความเกียจคร้านก็ได้ฝังรากลึกลงไปในจิตวิญญาณของข้า ยิ่งนอนข้าก็ยิ่งอยากนอนขึ้นไปอีก ทันทีที่นอนก็จะไม่อยากตื่น แค่สามชั่วยามข้าก็สามารถนอนได้โดยที่ไม่ต้องตื่นได้ถึงสามพันชั่วยาม เช่นนั้นคาดว่าข้าจะต้องแพ้แน่นอน”

“หลังจากที่ผ่านไปถึงสามชั่วยาม ข้าจะให้คนที่รับผิดชอบไปปลุกท่านเอง! ท่านคิดว่ายาน้ำของหมอปีศาจของข้าจะอ่อนแอหรืออย่างไร”

“ใช่แล้ว! ดีเลย! ข้าจะทำตามกำหนดการของเจ้าอย่างเคร่งครัด” ตั้วพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

พวกเขาทั้งสองบรรลุข้อตกลง และหลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็ปรับปรุงยาน้ำตามสถานการณ์ของตั้ว

ถึงแม้ว่าตั้วจะมีบาปดั้งเดิมอย่างความเกียจคร้าน แต่เขาก็มีความมุ่งมั่น และมีพลังความตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นอย่างมาก บวกกับการช่วยเหลือของยาน้ำ ที่ให้ผลลัพธ์อย่างคาดไม่ถึงนั้นอีกด้วย

หอหมอปีศาจได้ถูกสร้างขึ้นที่แดนปีศาจแล้ว ส่วนลูกน้องก็ให้ตั้วเป็นผู้คัดสรรเอง

คนที่เจ้าหมอนี่เลือกมาแต่ละคนล้วนเป็นคนที่เชื่อถือได้ แต่นางก็ยังคงให้จื่อโยวส่งคนที่มีความสามารถบางส่วนมาจากสำนักงานใหญ่อยู่ดี

จื่อโยวเพียงแค่ส่งคนมาเท่านั้น และนางก็ได้ยินลูกน้องกล่าวว่า ช่วงนี้อ๋องจิ่วเยี่ยและใต้เท้าจื่อโยวล้วนมีงานที่ยุ่งมาก

ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังเตรียมที่จะทำสงคราม พวกเขากำลังจะทำสงครามที่ไหนกัน

มู่เฉียนซีผงะเล็กน้อย แม้จะไม่รู้จุดประสงค์ที่จิ่วเยี่ยทำเช่นนี้ แต่นางก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการตัดสินใจของเขา

อย่างไรเสียที่แดนปีศาจในตอนนี้ นอกจากจะยังไม่ได้ข้อมูลอะไรแล้ว เรื่องอื่น ๆ ก็เป็นไปได้อย่างราบรื่น และไม่ได้มีอันตรายอะไร

“ท่านมู่ ท่านเจ้าเมืองมีเรื่องสำคัญต้องการให้ท่านไปปรึกษาหารือด้วยขอรับ” โม่เป่ยมาแจ้งข่าวด้วยตัวเอง

“เกิดอะไรขึ้น ยาไม่พอใช้แล้วหรือ ข้าจำได้ว่าให้เข้าไปไม่น้อยแล้วนะ”

“ไม่ใช่ขอรับ! เป็นเรื่องอื่นขอรับ” โม่เป่ยกล่าว

.