มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 161

ตอนที่ 161 ระดับใหม่ของเคล็ดวิชาหมัดมังกรสะท้านปฐพี

ครืน!

ภายในร่างของซูเฉิน แสงแห่งโกลาหลระเบิดออก ดุจดั่งโลกถูกสร้างขึ้นใหม่

พลังลี้ลับอันยิ่งใหญ่แฝงเร้นในสายฟ้าห้าสี พุ่งทะลวงเข้าสู่แขนขาและกระดูกของเขาอย่างรุนแรง ฉีกเส้นชีพจร เยื่อหุ้ม และกระดูกให้แตกร้าว แม้กระทั่งโลหิตทั่วร่างก็เดือดพล่าน

สายฟ้ากลืนร่างของเขาทั้งตัว ความเจ็บปวดแทรกลึกถึงกระดูก ทำให้วิญญาณถึงกับสั่นสะท้าน

เจ็บเหลือเกิน!

แม้ซูเฉินจะรับรู้ได้ว่าสายฟ้าห้าสีนั้นไม่เป็นอันตรายต่อเขา กลับกันยังแฝงพลังแห่งการสร้างสรรค์บางอย่าง

แต่พลังสายฟ้าห้าสีนี้กลับฉีกทำลายร่างของเขา ทรมานเขาจากภายใน สู่ภายนอก ตั้งแต่เส้นชีพจร กระดูก ไปจนถึงอวัยวะทุกส่วน และหลอมรวมเข้าสู่ทะเลลมปราณในจุดตันเถียน

สายฟ้าสายแล้วสายเล่าไขว้ผสานกัน แสงวุ่นวายลี้ลับผุดขึ้นในทะเลลมปราณของซูเฉิน สายแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีหลั่งไหล ราวกับจักรวาลกำลังแปรเปลี่ยน พลังลมปราณที่เคยมีอยู่ ถูกทำลายสิ้นในพริบตา

ร่างของซูเฉินสั่นสะท้าน ราวกับทะเลลมปราณระเบิดออกในขณะนั้น

พลังลมปราณทั่วร่างภายใต้การหลอมของสายฟ้าห้าสี ค่อย ๆ บริสุทธิ์ล้ำลึกยิ่งขึ้น ดุจดั่งมังกรทองขนาดเล็กไหลเวียนอยู่ภายใน

แม้ร่างของเขาจะทรมานถึงขีดสุด แต่กลับคล้ายว่าร่างกายได้ผ่านการเปลี่ยนแปลง พละกำลังทางกายยิ่งแข็งแกร่งและน่าหวาดหวั่นขึ้นทุกขณะ

ไอพลังลี้ลับบางส่วนเริ่มควบแน่นขึ้นในทะเลลมปราณของเขา

“นั่นคือ…พลังโกลาหลงั้นหรือ?!”

ทั้งร่างของซูเฉินสั่นไหว ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

แต่เดิม เขาอาศัยเพลิงกลืนสรรพสิ่ง จึงสามารถควบแน่นพลังโกลาหลได้เพียงเล็กน้อย แม้กระนั้นก็ส่งผลให้พละกำลังกายทะยานขึ้นจนสามารถต่อกรกับผู้บ่มเพาะครึ่งก้าวสู่ขอบเขตราชายุทธ์ได้

ทว่าตอนนี้ พลังโกลาหลกลับเริ่มควบแน่นขึ้นอย่างต่อเนื่อง แผ่คลื่นพลังศักดิ์สิทธิ์ออกมา เพียงชั่วพริบตาก็ทะลวงผ่านหลักร้อยแล้ว

หนึ่งร้อย!

สองร้อย!

สามร้อย!

…

ความเร็วในการควบแน่นพลังโกลาหลของซูเฉินเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ กลิ่นอายของเขายิ่งน่าสะพรึง เพลิงกลืนสรรพสิ่งแผ่กระจายออกมาคลุมร่าง สายฟ้าห้าสีไขว้สานพุ่งออกจากทุกอณูของร่าง

สิ่งเจือปนในร่างเขาถูกกลั่นออกอย่างต่อเนื่อง ผิวกายเปล่งแสงทองนวล ราวกับสารอมตะกำลังควบแน่นขึ้น

“เป็นเพราะเตาหลอมฟ้าดินหลอมศิลาทวยเทพงั้นหรือ? สายฟ้าห้าสีนี้คงเป็นพลังโกลาหล ทำให้กายาโกลาหลของข้าได้รับการยกระดับต่อเนื่อง?”

ความเข้าใจผุดขึ้นในใจซูเฉิน

สายฟ้าห้าสีคือพลังทำลายล้างที่อยู่ในศิลาทวยเทพ เป็นพลังศักดิ์สิทธิ์ชั้นแก่นแท้ แม้แต่ผู้บ่มเพาะระดับนักบุญยุทธ์หรือแม้แต่จักรพรรดิยุทธ์เองก็ยากจะดูดซับ

แต่ในเตาหลอมฟ้าดิน ศิลาทวยเทพกลับถูกหลอมละลาย พลังบริสุทธิ์แห่งโกลาหลไหลทะลักเข้าสู่ร่างของซูเฉิน ทำให้กายาโกลาหลของเขายกระดับอย่างต่อเนื่อง

นี่คือโชควาสนาอันหาที่เปรียบมิได้ นำพาให้เขาเกิดใหม่โดยสิ้นเชิง!

“แม้แต่ศิลาทวยเทพยังหลอมละลายได้ ดูท่าเตาหลอมฟ้าดินนี้จะมิใช่อาวุธเทพธรรมดาแน่!”

ซูเฉินครุ่นคิดในใจ

เขารวบรวมจิตใจ มุ่งฝึกฝนเคล็ดกายาโกลาหลอย่างเต็มที่ หลอมกลืนพลังโกลาหล ควบแน่นพลังอย่างต่อเนื่อง กลั่นร่างให้แกร่งกล้ายิ่งขึ้น

ม่านแสงศักดิ์สิทธิ์พลุ่งพล่านออกจากร่างซูเฉิน แสงห้าสีและเพลิงกลืนสรรพสิ่งประสานกัน เผยภาพลวงตาลึกลับประหลาด ดุจดั่งเทพเจ้าจุติลงสู่พื้นพิภพ น่าตกตะลึงถึงขีดสุด

ปรากฏการณ์ประหลาดของการบ่มเพาะของซูเฉิน ทำให้หลินลั่วเว่ยรู้สึกตัว

“เขาได้ครอบครองเพลิงกลืนสรรพสิ่งจริง ๆ งั้นหรือ? ยิ่งไปกว่านั้น…เขากำลังฝึกฝนเคล็ดกายาที่ยากจะหยั่งถึง ข้าเกรงว่าเบื้องหลังเขาจะไม่ได้มีแค่เพียงนักบุญโอสถเท่านั้น”

หลินลั่วเว่ยมองซูเฉินซึ่งกำลังมุ่งมั่นฝึกฝน ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

แม้นางไม่รู้ว่าเขากำลังฝึกฝนวิชายุทธ์ใด แต่พลังอำนาจอันน่าสะพรึงที่แผ่ออกมาจากร่างซูเฉิน กลับทำให้นางหวาดหวั่นในใจ

เกรงว่าเคล็ดวิชาของซูเฉินจะไม่ด้อยไปกว่าเคล็ดวิชาสืบทอดของตระกูลนางเลย

“ซูเฉิน ข้าหวังว่าเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุด”

แววตาของหลินลั่วเว่ยเต็มไปด้วยความซับซ้อน

นางมีความรู้สึกหลากหลายต่อซูเฉิน แม้ร่างกายจะเคยใกล้ชิดกัน เพราะนางตกเป็นเหยื่อของแผนการของจี้เล่อทงจื่อ

แต่นางไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซูเฉินที่ดูเหมือนเด็กหนุ่มธรรมดา กลับเติบโตขึ้นจนถึงจุดที่น่าตกตะลึงเช่นนี้ในเวลาอันสั้น

พรสวรรค์ของเขา อาจไม่ด้อยไปกว่าผู้เยาว์อัจฉริยะในแดนศักดิ์สิทธิ์จงโจวเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ซูเฉินไม่เพียงช่วยชีวิตนางไว้ แต่ยังช่วยเหลือหลายต่อหลายครั้ง การได้เห็นเขาเดินมาถึงจุดนี้ นางเข้าใจดีว่าเขาต้องจ่ายด้วยความพยายามและราคาที่มากกว่าคนทั่วไปหลายร้อยพันเท่า

โดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกของนางต่อเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป

แต่ไม่นานนางก็ต้องจากที่นี่ไป

“ซูเฉิน หากเจ้ามาถึงจงโจวได้จริง เช่นนั้นข้า…ข้าก็…”

หลินลั่วเว่ยมองเขาด้วยแววตาเลื่อนลอย แก้มขึ้นสีแดงระเรื่อ ดุจว่าได้ตัดสินใจบางอย่างจนใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

แต่นางกลับคืนสติในทันที

กดเก็บความรู้สึกหลากหลายในใจ แววตาของหลินลั่วเว่ยกลับมาเย็นชาอีกครั้ง ก้าวเดินอย่างสงบมาที่หน้าประตูคลังสมบัติหลวง เพื่อปกป้องซูเฉิน

จักรพรรดิหลินและจักรพรรดิชราสิ้นชีพแล้ว ไม่ว่าใครก็อยากเข้ามาชิงสมบัติในคลังสมบัติหลวง

หลินลั่วเว่ยสามารถสัมผัสได้ว่า พลังลึกลับหลายสายกำลังมุ่งหน้าเข้ามาใกล้