มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 190

ตอนที่ 190 ไปยังสถานที่นักบุญยุทธ์ตู้เจินมรณภาพ

“โอกาสดี!”

แววตาของซูเฉินเป็นประกายวูบหนึ่ง

เวลานี้เหล่าศิษย์ห้านายจากนิกายกระบี่อู่เลี่ยงได้เปิดฉากต่อสู้ดุเดือดกับราชันย์อสูรมังกรดำแล้ว ทั้งหุบเขา
ตกอยู่ในความโกลาหล

ม่านฟ้าสั่นสะเทือน แผ่นดินไหวสะเทือน ภายในหุบเขาลมกรรโชกคำราม เสียงคำรามของอสูรดังกึกก้อง
ประหนึ่งฟ้าถล่มดินทลาย เลือดในกายแทบเดือดพล่าน

นี่คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการลอบเข้าไปยังสระลึก!

ฟี้บ!

ซูเฉินซ่อนเร้นปกปิดกลิ่นอายของตนเอาไว้ เงาร่างราวภูตผี ค่อยๆ เข้าใกล้บริเวณขอบน้ำตก แล้วอาศัยแรง
ไหลของสายน้ำตกตำติ่งลงไปยังเบื้องล่างของสระลึกโดยไร้เสียงใดๆ

ด้วยความลึกล้ำของเคล็ดวิชาซ่อนเร้นปกปิดกลิ่นอายของซูเฉิน ราชันย์อสูรมังกรดำ จื่อเฉิน และผู้อื่นไม่มี
ใครตรวจพบเงาร่างของเขาเลย

ในสระลึก

น้ำเย็นยะเยือกจนไม่อาจมองเห็นมือที่ยื่นออกไปเบื้องหน้า แต่ยิ่งดิ่งลึกลงไปเท่าใด กลับยิ่งรู้สึกถึงความร้อน
ระอุที่เพิ่มขึ้น

ภายในสระลึกแห่งนี้ เย็นและร้อนดำรงอยู่ร่วมกัน ประหนึ่งสมดุลอันมหัศจรรย์

ซูเฉินตำลึกลงไปพันจ้าง (ประมาณสามพันเมตร) จนรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล ก่อนจะไปถึงก้นสระ

เบื้องหน้าปรากฏแสงเลือนราง

“นั่นคือ … ถ้ำของราชันย์อสูรมังกรดำหรือ?”

ดวงตาของซูเฉินเปล่งแสงประหลาดเล็กน้อย

ในระยะไกล ปรากฏโพรงถ้ำใต้น้ำ ล้อมรอบด้วยแสงสีซีดบางเบา ราวกับม่านพลังแปลกประหลาดปิดผนึก
ทางเข้าเอาไว้

บริเวณปากถ้ำยังแฝงไว้ด้วยไอเพลิงบางเบา ภายในคล้ายเป็นพื้นที่ใต้ดินที่กว้างขวางไร้ขอบเขต

ทว่า ม่านพลังที่คล้ายระลอกคลื่นน้ำนั้น เป็นผนึกพลังจิตที่ราชันย์อสูรมังกรดำสลักเอาไว้ หากบุกรุกด้วยพลัง
โดยตรง ย่อมทำให้มันล่วงรู้ได้ง่าย

“เจ้าราชันย์อสูรมังกรดำตนนี้กลับใช้พลังจิตสลักม่านพลังไว้ที่นี่ เกรงว่าในถ้ำจะต้องมีความลับบางอย่างซ่อน
อยู่แน่!”

ซูเฉินเข้าใจในทันที

อย่างไรก็ดี หากเป็นผู้อื่น แม้แต่ระดับจักรพรรดิยุทธ์หรือนักบุญยุทธ์ ก็ยากจะผ่านม่านพลังนี้ไปได้โดยไม่ให้
มันรู้ตัว

แต่สำหรับซูเฉินแล้ว เรื่องนี้กลับไม่เป็นปัญหา

สื่ม!

ซูเฉินยกมือขึ้นร่ายอักขระ พลังจิตสีทองอ่อนเปล่งแสงออกมาจากหว่างคิ้ว ล่องลอยขึ้นกลางอากาศ แล้ว
หลอมรวมกับอักขระลึกลับโบราณผ่านท่าร่ายมือของเขา

ยันต์ปิดฟ้า!

สามารถปิดบังชะตาฟ้า และคลี่คลายสรรพสิ่งอย่างไร้ร่องรอย

เมื่อยันต์ก่อตัวสมบูรณ์ ซูเฉินฟาดมือลงบนร่างตนเอง กลิ่นอายพลันเลือนลางราวกับกลายเป็นหนึ่งเดียวกับ
สรรพสิ่ง บังเกิดคลื่นพ้องประหลาดร่วมกับม่านพลังจิตเบื้องหน้า

จากนั้น เขาก้าวเท้าเดินเข้าไป

ทะลุผ่านม่านพลังเข้าไปโดยไร้เสียง ราวกับสายน้ำไหล

ภายในถ้ำกว้างใหญ่เป็นอันมาก แห้งสนิท

เมื่อเดินลึกเข้าไปด้านใน แสงจ้าเจิดจ้าสาดออกมาจากเบื้องหน้า ซูเฉินมองเห็นผนังหินลูกหนึ่งที่คล้ายเมฆสี
แดง

ไอพลังอันร้อนแรงแผ่ออกมาจากผนังหินนั้น ภายนอกยังล้อมด้วยแสงพุทธะแจ่มชัด แฝงไว้ด้วยความพิศวง
อย่างยิ่ง

เมื่อยืนอยู่เบื้องหน้าผนังหิน ซูเฉินกลับเกิดความรู้สึกราวจะเข้าฌานได้ในทันใด

“ผนังหินประหลาดเช่นนี้ หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับนักบุญตู้เจิน?”

ซูเฉินครุ่นคิดในใจ

เขาหยิบพระธาตุของนักบุญตู้เจินออกมา

โฮก!

ทันใดนั้นเอง พระธาตุสั่นสะเทือนด้วยแรงสะท้อนจากกลิ่นอายแปลกประหลาดในผนังหิน แสงเจิดจำพุ่ง
กระจายออกมา

ผนังหินเองก็สั่นสะเทือนเช่นกัน คลื่นแสงพุทธะเปล่งออกจากภายในอย่างรุนแรง

รางๆ มีเงาร่างหนึ่งอาบแสงพุทธะปรากฏขึ้น

“นักบุญตู้เจิน?”

ซูเฉินตกตะลึง เงาร่างเบื้องหน้าคือผู้ใดหากไม่ใช่นักบุญตู้เินแห่งวัดหลันเค่อทางทิศตะวันตก!

อย่างไรก็ตาม ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้านั้นช่างน่าตกใจยิ่งนัก

นักบุญตู้เจินนั่งขัดสมาธิอยู่บนผนังหิน ใบหน้าเคร่งขรีม แสงพุทธะเปล่งประกายเจิดจ้า มือหนึ่งถือพระสูตร
อีกมือหนึ่งถือเปลวไฟสีทอง

พลังของพระสูตรและเปลวไฟหลอมรวมกัน ล้อมเงามังกรดำไว้ภายในพร้อมเผาผลาญอย่างรุนแรง

กลิ่นอายของเงามังกรตำร่วงโรยอ่อนแรงจนแทบสิ้นสูญ ดูท่าจะถูกเผามอดจนหมดสิ้นในไม่ช้า
“หรือว่าผนังหินแห่งนี้คือสถานที่ที่นักบุญจั่นอู่ใช้สยบมังกรปีศาจ?”

ซูเฉินคิดในใจอย่างลับๆ

แกร็ก!

ในขณะนั้นเอง ผนังหินปรากฏรอยร้าว แสงพุทธะสาดทะลักออกมาราวกับทลายทำานบ

พระธาตุในมือสันไหวอย่างรุนแรง ดูดกลืนแสงพุทธะเข้าไป จากนั้นกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าห่อหุ้มร่างซูเฉิน
แล้วพุ่งทะลุเข้าสู่ภายในผนังหินทันที

โครม!

ภายในผนังหินกลับเป็นมิติเพลิงที่เปี่ยมด้วยพลังน่าสะพรึงกลัว

ซูเฉินมองเห็นนักบุญตู้เจินนั่งขัดสมาธิอยู่ในแสงพุทธะสีทอง มือหนึ่งถือพระสูตร อีกมือหนึ่งถือเปลวไฟสี
ทอง เผาไหม้เงาร่างมังกรดำอย่างต่อเนื่อง

กระบวนการนี้ดูเหมือนดำเนินมาเป็นเวลานับพันนับหมื่นปี

“ที่นี่คือมิติที่นักบุญจั่นอู่สร้างไว้หรือ? พระสูตรนั่นคงเป็น ‘คัมภีร์เพชรดั้งเดิม’ ที่นักบุญตู้เจินเคยกล่าวถึง และ
เปลวไฟสีทองนั่นก็น่าจะเป็น ‘เปลวเพลิงนิพพานทองคำ!”

ดวงตาของชูเฉินลุกวาว ราวกับบังเกิดความเข้าใจ

นี่คือสถานที่ที่นักบุญตู้เจินมรณภาพ!

แม้ร่างของนักบุญจั่นอู่จะปราศจากลมหายใจใดๆ แล้ว แต่พลังแห่งกฎเกณฑ์ฟ้าดินที่แฝงในซากศพยังคง
กระตุ้น ‘คัมภีร์เพชร’ และ ‘เปลวเพลิงนิพพานทองคำ’ ให้แผดเผาเงาร่างมังกรดำอย่างต่อเนื่อง

แม้เงาร่างมังกรดำจะดูเลือนรางแทบจางหาย แต่ว่าซูเฉินกลับสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามอันร้ายแรง!

“สหายหนุ่ม … เจ้ามาแล้ว!”

สุ้มเสียงหนึ่งดังขึ้นจากในมิติเพลิง คล้ายเสียงของบุรุษผู้มีชีวิตยืนยาวผ่านกาลเวลาอันยาวนาน …