มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 204

ตอนที่ 204 ฉินมู่หยิง

เจียงหรงหรงและชายหนุ่มชุดขาวชะงักไปทันที

ซูเฉินถึงกับกล้าปฏิเสธพวกเขาอย่างตรงไปตรงมา!

ยิ่งกว่านั้น สิ่งที่พวกเขาเห็นคืออะไร?

ซูเฉินถึงกับใช้ศิลาวิญญาณระดับสูงป้อนให้จิ้งจอกขาวกิน ช่างสิ้นเปลืองเสียจริง!

ชายหนุ่มในชุดขาวสีหน้าดูไม่จืด ความโกรธเกรี้ยวแผ่ซ่านเต็มดวงตา ในความคิดของเขา ซูเฉินจงใจทำให้เขาเสียหน้า จึงใช้ศิลาวิญญาณระดับสูงป้อนจิ้งจอกขาวต่อหน้าผู้คน

ไม่อย่างนั้น ใครเล่าจะสิ้นเปลืองถึงเพียงนี้?

แม้แต่ตระกูลเจียงแห่งนครเจียงฮั่นก็ยังไม่กล้าใช้ศิลาวิญญาณระดับสูงเลี้ยงสัตว์อสูร!

“เจ้าหนุ่ม! เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครกันแน่? น้องสาวของข้าอยากได้จิ้งจอกขาวตัวนี้ ข้าแนะนำว่าเจ้าควรมอบมันให้นางแต่โดยดี มิเช่นนั้นอย่าโทษว่าข้าจะไร้ปรานี!”

ชายหนุ่มในชุดขาวจ้องซูเฉินด้วยแววตาเย็นชา น้ำเสียงเต็มไปด้วยการข่มขู่

“พี่ชาย ท่านมิใช่ศิษย์นิกายเทียนเต๋าหรอกหรือ? เจ้าคนผู้นี้ช่างไม่รู้ดีรู้ชั่วเลยสักนิด ข้าว่า…สังหารเขาเสียเถอะ แล้วโยนศพทิ้งจากเรือสมบัติไปก็สิ้นเรื่อง!”

เจียงหรงหรงแค่นเสียงเยาะ

ชายหนุ่มชุดขาวคือจางเฉวียน ญาติพี่ชายของนาง เป็นศิษย์นิกายเทียนเต๋า

เป้าหมายในการเดินทางครั้งนี้ของนางคือการติดตามจางเฉวียนเข้าสู่นิกายเทียนเต๋า ซึ่งจางเฉวียนก็ให้คำมั่นว่านางจะต้องได้เข้าสู่สำนักแน่นอน

เจียงหรงหรงในฐานะบุตรีคนโตของตระกูลเจียง เติบโตมาด้วยนิสัยเอาแต่ใจและชินกับการออกคำสั่ง ทุกสิ่งต้องเป็นไปตามใจนางเสมอ ไม่มีใครกล้าขัดใจ

ตอนนี้ นางหมายตาจิ้งจอกขาวไว้ แต่ซูเฉินกลับไม่ยอมมอบให้ ทำให้นางโมโหถึงขีดสุด

“ศิษย์นิกายเทียนเต๋า?”

เสียงอุทานดังขึ้นจากผู้คนรอบข้าง

ไม่มีใครคาดคิดว่าไม่เพียงแต่เจียงหรงหรงจะเป็นบุตรีสายตรงของตระกูลเจียง จางเฉวียนยังเป็นศิษย์ของนิกายเทียนเต๋าด้วย!

นิกายเทียนเต๋านั้นเป็นผู้ปกครองโดยแท้ของแคว้นเทียนไห่

หากซูเฉินล่วงเกินพวกเขา คงได้พบจุดจบเป็นแน่!

ทุกสายตาในตอนนี้ล้วนมองซูเฉินด้วยความเวทนา

“ศิษย์นิกายเทียนเต๋า? คนประเภทที่รู้แต่ใช้อำนาจรังแกผู้อื่นเช่นนี้ มีแต่ทำลายชื่อเสียงของนิกายเท่านั้น เช่นนี้จะเรียกได้ว่าเป็นศิษย์แห่งนิกายเทียนเต๋าได้อย่างไร?”

ซูเฉินกล่าวอย่างเย้ยหยัน

เดิมทีเขาไม่คิดจะสนใจคนพวกนี้ เพียงแค่ไม่คิดจะขายจิ้งจอกขาวก็เท่านั้น

แต่แม้เจียงหรงหรงจะมีรูปโฉมงดงามเพียงใด จิตใจกลับต่ำช้าเลวทราม ส่วนจางเฉวียนก็ไม่ต่างจากคนข่มเหงรังแกผู้อื่น

คนเช่นนี้จะยอมให้มาทำลายชื่อเสียงของนิกายเทียนเต๋าได้อย่างไร?

“เจ้ากล้าเหรอ! กล้าดูหมิ่นนิกายเทียนเต๋าของข้าเช่นนี้ หากข้าไม่สั่งสอนบทเรียนให้เจ้าวันนี้ เจ้าคงไม่รู้ว่าใครคือเจ้าแห่งแคว้นเทียนไห่!”

ดวงตาของจางเฉวียนเต็มไปด้วยความเย็นชา แผ่รังสีอาฆาตออกมาอย่างชัดเจน

“พี่ชาย จะมัวชักช้าไปไย? รีบจับจิ้งจอกขาวมาเถิด ฆ่าเจ้าหนุ่มนี่แล้วโยนทิ้งไปเสีย!”

เจียงหรงหรงเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์

สายตาของนางจับจ้องอยู่แต่ที่จิ้งจอกขาว ยิ่งมองยิ่งรู้สึกถูกใจ

นางสะบัดมือเบาๆ ชายชราในชุดดำทั้งสองที่ยืนอยู่เบื้องหลังพลันเผยแววตาเย็นเยียบ พลังปราณพวยพุ่ง เตรียมลงมือสังหารซูเฉิน

แววตาของซูเฉินสะท้อนความอาฆาตชัดเจน

“หยุด!”

ขณะนั้นเอง เสียงตะโกนเย็นเยียบพลันดังขึ้น

หญิงสาวในชุดดำรูปร่างงดงามสง่างาม ใบหน้าคมคายแต่งแต้มความองอาจ เดินออกมาจากห้องในเรือสมบัติ ด้านหลังนางมีชายชราในชุดดำหลายคนติดตาม ทุกคนล้วนแผ่รังสีลึกล้ำจับต้องไม่ได้

และเครื่องแบบของพวกเขาทั้งหมดมีตราสัญลักษณ์ของหอการค้าว่านเป่า!

“ห้ามก่อเหตุทะเลาะวิวาทบนเรือสมบัติ! หากยังดื้อรั้น อย่าโทษข้าที่จะโยนพวกเจ้าทิ้งไปเสีย!”

หญิงสาวในชุดดำจ้องมองเจียงหรงหรง จางเฉวียน และซูเฉินด้วยสายตาเย็นชา เต็มไปด้วยคำเตือน

ชายชราในชุดดำด้านหลัง แม้ใบหน้าจะชรา แต่พลังอันยิ่งใหญ่ดุจสวรรค์และปฐพีแผ่พุ่งออกมา กดดันจนทุกผู้คนสั่นสะท้าน

“จักรพรรดิยุทธ์?”

เจียงหรงหรงและจางเฉวียนพลันสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

พวกเขารู้ดีว่าเบื้องหลังหอการค้าวั่นเป่าคือหอว่านเป่า และหญิงสาวชุดดำตรงหน้า ดูจากกิริยาท่าทางแล้วไม่ธรรมดาเป็นแน่ แถมยังมีจักรพรรดิยุทธ์คอยคุ้มกันอยู่บนเรือสมบัติลำนี้

ความกร่างของพวกเขาถูกกดทับลงทันที

“เจ้าหนุ่ม! ข้ายอมให้เกียรติหอการค้าวั่นเป่า วันนี้จะไม่แตะต้องเจ้า! แต่พอถึงนครเทียนไห่ ข้าจะให้เจ้ารู้ว่านิกายเทียนเต๋านั้นไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะมาลบหลู่ได้!”

จางเฉวียนแค่นเสียงเยาะ จ้องมองซูเฉินด้วยแววตาเยียบเย็น

“งั้นหรือ? ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะเป็นเช่นไร!”

ซูเฉินกล่าวอย่างไร้อารมณ์

แต่เดิมเขาคิดจะลงมือสังหารพวกแมลงรบกวนทั้งสองเสียเดี๋ยวนั้น

แต่เมื่อคนของหอการค้าวั่นเป่าออกมา เขาก็รู้ว่าการลงมือในตอนนี้คงเป็นเรื่องยาก

โดยเฉพาะหญิงสาวในชุดดำผู้นี้ เขาเคยรู้จักนางในอดีตชาติ

“ฉินมู่หยิง?”

ซูเฉินพึมพำเบาๆ

หญิงสาวในชุดดำชื่อว่าฉินมู่หยิง เป็นประธานหอการค้าวั่นเป่าสาขานครเทียนไห่ อีกทั้งยังเป็นบุตรีของผู้นำหอว่านเป่า

เมื่อครั้งซูเฉินยังอยู่ในนิกายเทียนเต๋าชาติปางก่อน เขาเคยติดต่อซื้อของบ่มเพาะกับฉินมู่หยิงอยู่บ่อยครั้ง

จะกล่าวว่านางเคยช่วยเหลือเขาไว้มากก็มิผิด

เมื่อฉินมู่หยิงอยู่ตรงนี้ เขาคงไม่อาจลงมือได้โดยสะดวก

“ห้ามก่อเหตุทะเลาะวิวาทบนเรือสมบัติ! ท่านโปรดวางใจ หากไม่คิดจะขายจิ้งจอกขาวตัวนี้ ก็ไม่มีใครบนเรือสมบัติลำนี้บังคับท่านได้!”

ฉินมู่หยิงหันมามองซูเฉินแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

สีหน้าของเจียงหรงหรงและจางเฉวียนพลันเปลี่ยนไปอย่างสุดขีด

โดยเฉพาะจางเฉวียน แววตาที่มองซูเฉินนั้นเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

เขาไม่กล้าระรานฉินมู่หยิง จึงลงความโกรธทั้งหมดใส่ซูเฉินแทน

**แอดจะอัพให้ล่วงหน้านะครับ วันเสาร์ จะไม่ได้อัพนิยายครับผม