มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 210

ตอนที่ 210 สังหารหวังเซิง

หวังเซิงไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าเขาถูกเปิดโปงได้อย่างไร

ตัวตนของเขาถูกปิดเป็นความลับอย่างยิ่ง แม้แต่แผนการสังหารซูเฉินก็เพิ่งได้รับมาไม่นาน ซูเฉินไม่มีทางรู้ได้แน่นอน

แล้วเหตุใดซูเฉินจึงโจมตีเขากะทันหันเช่นนี้?

สิ่งที่ทำให้หวังเซิงยิ่งหวาดกลัวยิ่งกว่า คือการที่โจวเฉินกับซูเฉินร่วมมือกันอย่างสมบูรณ์แบบ และควบคุมองครักษ์รอบค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติได้ทันที

หรือว่านิกายได้สงสัยเขามานานแล้ว?

“หวังเซิง เจ้าช่างปากแข็งนัก! เจ้าลอบดัดแปลงค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ ข้าคิดว่าเมื่อข้ากับพี่โจวเฉินเหยียบเข้าไป เจ้าก็คงจุดระเบิดให้พวกเราถูกกลืนหายไปในกระแสปั่นป่วนของมิติใช่หรือไม่? คงเป็นคำสั่งจากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าสินะ?”

ซูเฉินแค่นเสียงเยาะเย้ย

ตูม!

โลหิตและพลังในร่างของเขาปะทุขึ้น ก้าวพุ่งเข้าหาหวังเซิงประดุจพยัคฆ์และมังกร พลังอำนาจที่แผ่ออกมาทำให้สีหน้าหวังเซิงเปลี่ยนไปทันที

“เจ้า…เจ้ารู้ได้อย่างไร?!”

ในดวงตาของหวังเซิงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เผลออุทานออกมา

ซูเฉินถึงกับมองเห็นจุดบกพร่องในค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติได้อย่างนั้นหรือ?

เป็นไปได้อย่างไร?

แม้แต่นักบุญค่ายกลเองยังบอกว่า แม้แต่ผู้บ่มเพาะในขอบเขตนักบุญยุทธ์ก็ยังไม่อาจพบความผิดปกตินี้ได้

“พี่หวังเซิง เจ้ากล้าทรยศนิกายได้เช่นไร?”

โจวเฉินเองก็ตกตะลึง ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมซูเฉินถึงโจมตีหวังเซิงอย่างฉับพลัน

หากซูเฉินไม่ระมัดระวังและจับความผิดปกติได้ก่อน พวกเขาคงก้าวขึ้นค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติและถูกหวังเซิงจุดระเบิดจนร่างแหลกไม่มีที่ฝังไปแล้ว

“ทรยศนิกายงั้นหรือ? ฮ่าฮ่าฮ่า… นิกายเทียนเต๋าไม่เมตตาต่อข้า เหตุใดข้าต้องภักดีต่อมัน? วันนี้พวกเจ้ารอดก็จริง แต่ซูเฉิน เจ้าได้ล่วงเกินนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า เจ้าต้องตายแน่! ต่อให้เป็ยนิกายเทียนเต๋าไม่อาจคุ้มครองเจ้าได้!”

หวังเซิงหัวเราะลั่น สีหน้าเหี้ยมเกรียมถึงขีดสุด

เขาจ้องมองซูเฉินแน่น แล้วพุ่งทะยานขึ้นฟ้าหมายจะหลบหนี

พลังของซูเฉินทำให้เขาหวาดกลัวอย่างแท้จริง ในเมื่อแผนการถูกเปิดโปงแล้ว หากยังอยู่ที่นี่ต่อไปคงตายแน่นอน เขาต้องหนีให้เร็วที่สุด

“คิดจะหนีหรือ? เจ้าจงตายอยู่ที่นี่เสียเถอะ!”

ซูเฉินแค่นเสียงเย็นชา

ซวี่ง!

แสงกระบี่อันคมกล้าพุ่งออกมา กระบี่จวินหลินปรากฏเบื้องหน้าซูเฉิน แล้วแปรเปลี่ยนเป็นรุ้งยาวฟาดฟันลงมายังหวังเซิงกลางอากาศ

เจ็ดกระบี่ฟาดฟ้า กระบี่ชะตาชีวิต!

กระบี่รวดเร็วถึงขีดสุด หวังเซิงไม่มีเวลาแม้แต่จะต่อต้าน

กระบี่จวินหลินทำลายพลังป้องกันทั่วร่างหวังเซิงในพริบตา แล้วฟันขาทั้งสองข้างจนขาดกระเด็น ร่างร่วงหล่นจากเวหา

“อ๊าก… ข้า…ขาข้า…!”

ในดวงตาของหวังเซิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด

เขาไม่เข้าใจเลยว่า เหตุใดเขาผู้มีพลังบ่มเพาะถึงขั้นสูงสุดของราชายุทธ์ ถึงไม่อาจต้านทานซูเฉินผู้ยังอยู่ในขอบเขตขุนนางยุทธ์ได้เลย กลับถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสอย่างง่ายดายเช่นนี้

ซูเฉินช่างแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

ใบหน้าของซูเฉินเย็นเยียบ เขาเดินมาหาหวังเซิงแล้วปล่อยหมัดออกไปตรงตันเถียนโดยตรง ทำลายทะเลปราณในทันที พลังบ่มเพาะของหวังเซิงถูกทำลายจนสิ้น

ใบหน้าหวังเซิงซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

เขารู้ดีว่าตนเองจบสิ้นแล้ว!

“น้องซูเฉินช่างมีพลังต่อสู้ร้ายกาจนัก! ไม่แปลกใจเลยที่ท่านอาจารย์ลั่วเสวียนจะยอมรับเป็นศิษย์ส่วนตัว!”

ในแววตาของโจวเฉินมีเพียงความตกตะลึง

นอกนครเทียนไห่ ซูเฉินสามารถสังหารราชายุทธ์ของตระกูลเจียงถึงสองคนด้วยหมัดเดียว ตอนนี้แม้แต่หวังเซิงซึ่งมีพลังบ่มเพาะเทียบเท่าเขา ยังไม่อาจต้านทานได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว ถูกกำจัดพร้อมถูกทำลายพลังจนหมดสิ้น

นี่หมายความว่า หากซูเฉินจะฆ่าเขาก็ทำได้โดยง่ายนั่นเอง!

โจวเฉินรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ที่ตอนนั้นตนไม่ลงมือกับซูเฉิน มิฉะนั้นคงกลายเป็นศพไปแล้ว

“ขอบคุณน้องซูเฉินที่ช่วยชีวิตข้าไว้! ไม่คาดว่าหวังเซิงจะทะเยอทะยานถึงเพียงนี้ กล้าทรยศนิกาย แล้วเราควรทำอย่างไรต่อไปดี?”

โจวเฉินสูดลมหายใจลึก แล้วโค้งคำนับซูเฉิน

“ยังมีผู้สมรู้ร่วมคิดของหวังเซิงในนครเทียนไห่อีก! ช่างกล้าเสียจริง คิดวางแผนต่อสู้นิกายของพวกเรา!”

แววตาของซูเฉินเย็นยะเยือก

“น้องซูเฉิน เจ้าหมายถึง…จวนเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า?”

โจวเฉินตกใจขึ้นมาในทันใด

หกนิกายศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ต่างก็มีฐานในนครเทียนไห่ ฐานของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าคือ ‘จวนเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า’ มีผู้ควบคุมเป็นถึงจักรพรรดิยุทธ์ พร้อมราชายุทธ์และศิษย์อีกจำนวนมาก

“ใช่แล้ว! หากมิใช่คำสั่งจากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า หวังเซิงจะกล้าลงมือกับข้าเช่นนี้หรือ? พี่โจวเฉิน รีบนำคนเหล่านี้พร้อมหวังเซิงกลับนิกาย และแจ้งเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด!”

ซูเฉินเอ่ยเสียงเย็น แววตาเด็ดเดี่ยวเฉียบคม

เขาเงยหน้ามองไปยังทิศทางของจวนเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าในนครเทียนไห่

“รับทราบ! แต่…น้องซูเฉิน แล้วเจ้าเล่า?”

โจวเฉินถาม

“ข้าจะไปที่จวนเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเอง เพื่อให้พวกมันให้คำอธิบายกับข้า! หากปล่อยไว้นาน พวกมันต้องไหวตัวและหลบหนีแน่!”

ซูเฉินแค่นเสียงเยาะ

“น้องซูเฉิน ระวังตัวด้วย! จวนเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ามีจักรพรรดิยุทธ์คอยคุ้มกัน!”

โจวเฉินเตือนด้วยความกังวล

“ไม่ต้องห่วง!”

ซูเฉินโบกมือโดยไม่หันกลับ ก่อนทะยานขึ้นฟ้า มุ่งตรงไปยังทิศทางของจวนเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!

“เรื่องใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นแน่! รีบรายงานกลับนิกายเดี๋ยวนี้ ขอให้น้องซูเฉินปลอดภัยเถิด!”

โจวเฉินเต็มไปด้วยความกังวล เขาจับตัวองครักษ์และหวังเซิงที่ถูกทำลายพลังแล้ว แล้วเดินเข้าสู่ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ

แม้ค่ายนี้เคยถูกดัดแปลง ทว่าหวังเซิงถูกกำจัดแล้ว ใช้งานตามปกติจึงไม่เกิดการระเบิด

ฮึ่มมม!

ความว่างสั่นสะเทือนราวคลื่นน้ำ แสงสว่างเจิดจ้าโอบล้อมร่างของโจวเฉินและคนอื่น ๆ แล้วหายวับไปในค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติทันที!