มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 260

ตอนที่ 260 ลั่วเสวียนฝ่าทัณฑ์สวรรค์

“เรียบร้อย!”

ซูเฉินถอนหายใจเบาๆ ปาดเหงื่อที่หน้าผาก ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงโล่งใจ

เบื้องหน้าของเขาปรากฏแท่นบูชาโบราณ กว้างเก้าจั้ง สูงเก้าจั้ง แสงวิญญาณห้าสีเปล่งประกายออกมารอบด้าน ลวดลายประหลาดที่สลักอยู่ดูแล้วลึกลับน่าพิศวงยิ่งนัก

ซูเฉินใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วยามก็สามารถตั้งค่ายกลเคลื่อนย้ายได้สำเร็จ

โชคดีที่เขามีเปลวเพลิงกลืนกิน ซึ่งช่วยให้เขาหลอมสมบัติต่างๆ ที่จำเป็นต่อค่ายานนี้ได้อย่างรวดเร็ว จึงสามารถสร้างเสร็จในเวลาอันสั้น

“นี่คือค่ายกลเคลื่อนย้ายจริงๆ หรือ?”

เฉินเชียนซุนจ้องมองแท่นบูชาโบราณเบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ใช่แล้ว! แต่เพื่อประหยัดเวลา ค่ายกลนี้เป็นแบบใช้ครั้งเดียว หลังจากที่เราถูกส่งตัวไปยังดินแดนลี้ลับเทพเจ้าบรรพกาลแล้ว ค่ายกลนี้จะเสื่อมสภาพทันที ไม่สามารถใช้งานได้อีก!”

ซูเฉินยิ้มอย่างสงบนิ่ง

การสร้างค่ายกลส่งตัวแบบใช้ครั้งเดียวจะเร็วกว่าแบบถาวรหลายเท่านัก

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนกลับ พวกเขาสามารถกลับผ่านช่องทางที่นิกายเทียนเต๋าควบคุมอยู่ได้ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการย้อนกลับ

“ซูเฉิน เจ้านี่เก่งจริงๆ!”

ดวงตาของเฉินเชียนซุนเต็มไปด้วยความชื่นชม

ไม่เพียงแต่พลังต่อสู้ของซูเฉินจะน่าเกรงขาม หากแต่เขายังมีความรู้ลึกซึ้งด้านค่ายกลจนอดไม่ได้ที่จะทึ่ง

“อย่ารอช้าอีกเลย ไปกันเถอะ!”

ซูเฉินกล่าว

จากนั้นซูเฉินและเฉินเชียนซุนก็เหยียบขึ้นไปบนแท่นบูชา เขาฟาดฝ่ามือออกไป เปิดใช้งานค่ายกลส่งตัวในทันที แท่นบูชาเริ่มสั่นสะเทือน แสงเจิดจ้าเปล่งประกายขึ้น

ตูม!

ลำแสงสว่างจ้าเสียดแทงขึ้นฟ้า ฉีกทำลายสุญญากาศในพริบตา

ร่างของซูเฉินและเฉินเชียนซุนหายวับไปจากแท่นบูชา

แสงจ้าปกคลุมทั่วสายตา ช่องว่างบิดเบี้ยว และหลังจากแสงขาวพราวตาผ่านไปไม่รู้ว่านานเพียงใด ภาพตรงหน้าก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น

ซูเฉินและเฉินเชียนซุนปรากฏตัวขึ้นกลางทุ่งรกร้าง

ที่นี่คือพื้นที่แปลกตา รอบด้านเต็มไปด้วยทุ่งหญ้ารกร้าง ไร้สิ่งปลูกสร้าง ฟ้ามืดสลัว พลังวิญญาณในอากาศเบาบางแทบจะจับต้องไม่ได้

ที่นี่ราวกับเป็นโลกที่ถูกลืมเลือน พลังวิญญาณเบาบางจนแทบจะสัมผัสไม่ได้

“พลังวิญญาณที่เบาบางเช่นนี้ กับทุ่งรกร้างแบบนี้…ซูเฉิน ที่นี่คือดินแดนลี้ลับเทพเจ้าบรรพกาลจริงๆ ด้วย!”

เฉินเชียนซุนกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นและยินดี

ไม่น่าเชื่อว่าค่ายกลส่งตัวที่ซูเฉินสร้างขึ้นจะสามารถพาพวกเขามายังดินแดนลี้ลับเทพเจ้าบรรพกาลได้จริงๆ

น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!

“ดินแดนลี้ลับเทพเจ้าบรรพกาล?”

ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนใจ ในชาติก่อนเขาเคยเข้ามาในดินแดนลึกลับนี้มาก่อน

ที่นี่ราวกับโลกที่ถูกลืม แม้จะซ่อนความลับมากมาย แต่กลับไม่เหมาะแก่การฝึกฝน ผู้คนจึงหลีกเลี่ยงที่จะมาเยือน

“ซูเฉิน ที่นี่คือทุ่งรกร้างไม่มีสิ้นสุด ถ้าไปทางทิศตะวันออกหลายพันลี้ จะถึงภูเขาเทพโบราณ! บนยอดเขาเทพโบราณสามารถรับรู้พลังแห่งกฎฟ้าดินได้ชัดเจนยิ่ง หากท่านลั่วเสวียนเลือกฝ่าด่านนักบุญในดินแดนลึกลับนี้ นางจะต้องอยู่ที่ภูเขาเทพโบราณแน่นอน!”

เฉินเชียนซุนชี้ไปทางทิศตะวันออกกล่าว

ที่นั่น ท่ามกลางช่องว่างอันมืดมิด เมฆดำหมุนวนอย่างดุดัน สามารถเห็นเงาภูเขาศักดิ์สิทธิ์สูงตระหง่านทะลุฟ้าได้เลือนราง

ครืน!

ทันทีที่เฉินเชียนซุนพูดจบ เสียงฟ้าคำรามดังกึกก้องจากช่องว่างเบื้องหน้า พลังแห่งฟ้าดินเอ่อล้น พร้อมกับปรากฏการณ์ประหลาดที่น่าหวาดกลัวปรากฏขึ้น

“นี่มัน…ทัณฑ์สวรรค์?! อาจารย์อยู่ที่ภูเขาเทพโบราณจริงๆ และกำลังฝ่าด่านอยู่! ไปกัน!”

ดวงตาของซูเฉินเปล่งประกายแสง พลังฟ้าคำรามนั้นคล้ายกับหายนะที่เขาเคยประสบมาก่อน

นั่นคือทัณฑ์สวรรค์แน่นอน

การฝ่าด่านในดินแดนลึกลับนี้ แสดงว่าลั่วเสวียนกำลังทะลวงไปสู่ระดับนักบุญอยู่!

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ซูเฉินและเฉินเชียนซุนไม่ลังเลแม้แต่น้อย พวกเขาทะยานขึ้นสู่ฟ้าในทันที กลายเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์สองสาย พุ่งตรงไปยังภูเขาเทพโบราณด้วยความเร็วสูงสุด

……

ภูเขาเทพโบราณ คือภูเขาศักดิ์สิทธิ์สูงนับหมื่นจั้งในดินแดนลึกลับนี้ ทะลุฟ้าดิน ดึงดูดพลังแห่งดวงดาว มหัศจรรย์และสง่างามยิ่งนัก

ว่ากันว่าภูเขาแห่งนี้ก่อตัวขึ้นหลังการล่มสลายของเทพโบราณในยุคโบราณ

ทว่าหลังจากผ่านไปหลายหมื่นปี มีผู้คนมากมายเคยบุกเบิกในดินแดนลึกลับนี้ แต่ไม่มีผู้ใดค้นพบสมบัติหรือมรดกใดๆ บนภูเขานี้เลย

อย่างไรก็ตาม บนยอดภูเขาเทพโบราณ ผู้ฝึกฝนสามารถรับรู้พลังแห่งกฎฟ้าดินได้ง่ายกว่า แม้ว่าพลังวิญญาณจะเบาบาง แต่ก็ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับฝ่าด่าน

ในขณะนี้ บนยอดภูเขาเทพโบราณ ร่างในชุดขาวลอยเด่นอยู่กลางอากาศ

นางคือ ลั่วเสวียน!

กลิ่นอายของนางทรงพลังยิ่งนัก ราวกับกลมกลืนกับธรรมชาติโดยรอบ ระดับพลังฝึกปรือได้ทะลุขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ระดับสูง

เหนือท้องฟ้า ฟ้าแลบฟ้าร้อง เมฆดำปกคลุมสายตา สายฟ้าแลบประหนึ่งอสรพิษเงิน แผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างอย่างน่าหวาดกลัว จับจ้องลั่วเสวียนที่อยู่เบื้องล่าง

นี่คือทัณฑ์สวรรค์ หายนะแห่งฟ้าดินที่เกิดจากการฝ่าด่านสู่ระดับนักบุญของลั่วเสวียน!

“ตึ๋งตึ๋ง…หลังทะลวงถึงระดับนักบุญแล้วยังสามารถเรียกทัณฑ์สวรรค์ได้ ลั่วเสวียนผู้นี้มีพรสวรรค์น่าหวาดกลัวจริงๆ!”

ในช่องว่างไม่ไกลออกไป มีร่างสองคนซ่อนอยู่

ผู้หนึ่งเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างสูงสง่า อีกผู้หนึ่งคือชายชราใบหน้าเคร่งขรึม

ทั้งสองคือ ซุนฉีหยาง รองผู้นำนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า และจักรพรรดิยุทธ์เล่ยตง!

ลมหายใจของพวกเขาแทบจะตรวจจับไม่ได้ ราวกับกลมกลืนไปกับช่องว่าง ไม่มีดวงตาใดหรือจิตวิญญาณใดสามารถตรวจพบ

ในขณะนี้ เหลยตงจ้องมองลั่วเสวียนที่อยู่บนยอดเขาเทพโบราณ แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกปะปนกับเจตนาฆ่าเย็นยะเยือก