มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 296

ตอนที่ 296 หลอมแท่นสังหารเทพ

โครม!

ทั้งแท่นสังหารเทพสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง สายฟ้าฟาดกระหน่ำ คำรามกึกก้อง อักขระเรืองรองโยงใยกันฉวัดเฉวียน ฉากเบื้องหน้าแลน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

ด้วยแรงหนุนจากเตาหลอมฟ้าดิน เพลิงกลืนสรรพสิ่งพลันลุกโชนอย่างสมบูรณ์

เปลวเพลิงลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง ส่วนแก่นแท้ของแท่นสังหารเทพก็ถูกรินหลอมอย่างต่อเนื่อง อักขระและสายฟ้าสลับกันถูกตราประทับด้วยจิตของซูเฉิน

ในไม่ช้า จิตวิญญาณของซูเฉินก็มาถึงส่วนลึกของแก่นแท้

“ผู้ใดกัน? บังอาจล่วงเกินแท่นสังหารเทพเช่นนี้?”

ดูราวกับว่ามีสิ่งมีชีวิตในแท่นสังหารเทพรับรู้ถึงภัยคุกคาม

พลันเสียงฟ้าร้องสนั่น!

กลางแสงเรืองรอง พลันปรากฏร่างชายชราเคราขาวดูสง่าดุจเซียน ดวงตาเขาเปล่งประกายแห่งความโกรธเกรี้ยว

“ซูเฉิน?!”

เมื่อชายชราเห็นซูเฉิน ดวงตาเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและโกรธแค้น

“เจ้าคือ…จงหลิน?”

ประกายคมกริบวาบขึ้นในดวงตาซูเฉิน เขาจำชายชราเคราขาวเบื้องหน้าได้ในทันที ผู้นำแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า จงหลิน!

ซูเฉินไม่คิดเลยว่า จงหลินจะทิ้งตราวิญญาณไว้ในแก่นแท้ของแท่นสังหารเทพ

ดูท่าว่าจงหลินได้วางแผนหลอมแท่นสังหารเทพไว้นานแล้ว

ซูเฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาปลดปล่อยเพลิงกลืนสรรพสิ่งที่ลุกโชนอยู่รอบจิตวิญญาณยุทธ์ของเขาแล้วกดข่มตราวิญญาณของจงหลินลงทันที

“เจ้ากล้าดียังไง! ซูเฉิน เจ้ากล้าบังอาจล่วงเกินแท่นสังหารเทพ ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่…”

จงหลินตื่นตระหนกและเดือดดาล ตะโกนก้องอย่างกราดเกรี้ยว

จิตใจของเขาหนักอึ้ง ไม่คาดคิดเลยว่าแท่นสังหารเทพที่มั่นคงไร้ช่องโหว่จะเกิดเหตุผิดพลาดขึ้นได้

ฟงหลินนักบุญยุทธ์ไม่ใช่ผู้ดูแลแท่นสังหารเทพหรือ? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ยิ่งไปกว่านั้น แก่นแท้ของแท่นสังหารเทพลึกลับและซับซ้อนยิ่งนัก ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปสามารถหลอมกลั่นได้ แล้วซูเฉินสามารถทำได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม จงหลินไม่มีเวลาไตร่ตรองให้มาก เพราะเปลวเพลิงแท้กลืนกินพลันโถมเข้าใส่ กลืนกินตราวิญญาณของเขาในพริบตา

ตราวิญญาณของเขานั้นไม่แข็งแกร่งนัก จึงถูกเปลวเพลิงแท้ทำลายสิ้นอย่างง่ายดาย เขารู้สึกถึงเจตนาสังหารอันไร้ขอบเขตแผ่ซ่านทั่วใจ

“ซูเฉิน… ข้าจะฆ่าเจ้า!!!”

ในนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ณ มิติหนึ่งอันลึกลับ จงหลินคำรามอย่างบ้าคลั่ง พลันพ่นโลหิตออกมา

ตราวิญญาณถูกทำลาย ส่งผลให้เขาได้รับผลสะท้อนกลับรุนแรง

เขารีบออกจากมิติลึกลับนั้นในทันที แล้วฉีกมิติพุ่งตรงไปยังทิศทางของแท่นสังหารเทพ!

……

ทันทีที่ซูเฉินทำลายตราวิญญาณของจงหลินได้สิ้นและหลอมแก่นแท้ของแท่นสังหารเทพลงสำเร็จ แสงเจิดจ้าก็พวยพุ่งออกจากแท่นสังหารเทพทั้งแท่น

แท่นสังหารเทพที่ใหญ่เท่าภูเขาส่งเสียงฮัมสั่นไหว ก่อนจะลอยขึ้นฟ้าดั่งลำแสงเรืองรองแล้วหล่นลงบนฝ่ามือของซูเฉิน

มันคือแท่นศิลทรงสี่เหลี่ยมโปร่งใสดุจแก้วเจียระไน ดูทั้งโบราณและลี้ลับ สายฟ้าโยงใยรอบตัว เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้าง

“หนักเหลือเกิน!”

แขนของซูเฉินทรุดลงเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

แม้ว่าเขาจะหลอมแท่นสังหารเทพนี้ได้โดยสมบูรณ์แล้ว แต่ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งของเขากลับยังรู้สึกว่ามันหนักราวกับกำลังแบกภูเขา

“หากนำแท่นสังหารเทพนี้ออกไปทุ่มใส่ศัตรู โดยไม่ต้องกระตุ้นพลังแม้แต่น้อย คาดว่าแม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ก็อาจถูกบดขยี้เป็นผุยผง นักบุญยุทธ์ก็ต้องบาดเจ็บสาหัสแน่นอน!”

ซูเฉินเอ่ยอย่างชื่นชม

นี่แหละคือสมบัติวิเศษที่บรรพชนแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าใช้เวลานับไม่ถ้วนในการหล่อหลอม มันมีคุณสมบัติเหนือชั้น จนถึงขนาดมีความหวังจะกลายเป็นศาสตราวุธเทพ

ซูเฉินสัมผัสได้ว่า แม้แท่นสังหารเทพนี้จะยังไม่ถึงระดับศาสตราวุธเทพ แต่พลังของมันกลับทัดเทียมกับศาสตราจักรพรรดิแล้ว!

“สุดยอดสมบัติ! ด้วยแท่นสังหารเทพนี้ ข้าสามารถต่อกรกับนักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดได้!”

ซูเฉินพึมพำกับตนเอง

ขอบเขตนักบุญยุทธ์นั้นเป็นระดับที่ก้าวข้ามสามัญสู่ความศักดิ์สิทธิ์

แบ่งออกเป็นหลายขั้น: นักบุญยุทธ์ทั่วไป นักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุด ราชานักบุญ ราชานักบุญขั้นสูงสุด และราชานักบุญไร้เทียมทาน

หลังจากราชานักบุญไร้เทียมทานแล้ว ก็คือจักรพรรดิเทพยุทธ์ ผู้ครองโลกและแผ่ขยายทั่วสากลจักรวาล!

ดังนั้น แม้จะอยู่ในขอบเขตนักบุญยุทธ์เดียวกัน ความแตกต่างก็มีมหาศาล

ฟงหลินนักบุญยุทธ์ ก็เป็นเพียงนักบุญยุทธ์ทั่วไป หากเป็นนักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุด ซูเฉินก็ไม่อาจรับมือได้

กระทั่งราชานักบุญไร้เทียมทานก็สามารถบดขยี้นักบุญยุทธ์ทั่วไปได้เพียงปลายนิ้วเดียว!

ฟึ่บ!

ซูเฉินเก็บแท่นสังหารเทพเข้าสู่ทะเลจิตระหว่างคิ้ว หล่อเลี้ยงมันด้วยจิตวิญญาณยุทธ์ของเขา ฝึกฝนเสียสละอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้ถึงขั้นที่สามารถควบคุมมันได้ดั่งใจ

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ทะยานขึ้นฟ้าในทันที ระดมพลังเลือดลมทั้งร่าง มุ่งหน้าสู่หุบเขาราชันสวรรค์

แม้ซูเฉินจะหลอมแท่นสังหารเทพได้อย่างรวดเร็วด้วยความช่วยเหลือจากเตาหลอมฟ้าดิน แต่ก็สามารถคาดเดาได้ว่า ตอนนี้จงหลินจะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแน่นอน

เกรงว่าอีกไม่นาน จงหลินคงจะมาถึงแท่นสังหารเทพด้วยตนเอง!

“การได้แท่นสังหารเทพนี้ ถือเป็นโชควาสนาอันยิ่งใหญ่! หุบเขาราชันสวรรค์ยามนี้คงถูกป้องกันอย่างแน่นหนา ต้องรอดูว่าจะมีโอกาสหรือไม่ หากไม่มี เราก็กลับสำนักไปก่อน! ไม่รู้ว่าศิษย์พี่ใหญ่เป็นอย่างไรบ้าง?”

ซูเฉินครุ่นคิดในใจอย่างเงียบงัน

ทว่าในทันใด ร่างทั้งร่างของเขาก็พลันสั่นสะท้าน

“ศิษย์พี่ใหญ่ติดอยู่ในหุบเขาราชันสวรรค์อย่างนั้นหรือ?!”

ดวงตาของซูเฉินวาบด้วยประกายคมกริบ

เมื่อครู่นี้ เขาเพิ่งได้รับสารจากจ้าวซวีด้วยวิธีลับ กล่าวว่าพบเสี่ยวฟานแห่งนิกายเทียนเต๋าในหุบเขาราชันสวรรค์ และในขณะนี้อีกฝ่ายกำลังติดอยู่ในนั้น สถานการณ์ชะงักงันยิ่งนัก!