ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนพิเศษ ตอนที่ 45 เดิมพัน

ตอนพิเศษ ตอนที่ 45 เดิมพัน

……………

เวลาค่อยๆ เคลื่อนผ่านไปเชื่องช้า ท้องของฉู่หลิวเยว่ก็เริ่มโตขึ้น

ฉู่หลิวเยว่ยืนอยู่ที่ข้างหน้าต่างภายในห้อง นางกำลังโน้มกิ่งดอกท้อลงมา

บนกิ่งไม้นั้น มีดอกตูมที่กำลังรอการผลิบานอยู่สองดอก

ดอกตูมสีชมพูขาวสองดอกนั้นสวยมาก

ตอนที่อวิ๋นมู่เฉินเดินเข้ามาก็เห็นภาพเหตุการณ์นั้นพอดี

“โอ้ เสี่ยวเยว่เออร์ วันนี้เจ้าดูว่างมากเลย…”

เขายังพูดไม่ทันจบ แต่รู้สึกเหมือนมีลมหนาวเย็นพัดผ่านมาจากด้านหลัง สายตานั้นจดจ้องมาทางเขาอย่างมั่นคง

เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อย ความไม่สบายใจปรากฏขึ้นมา เมื่อเหลือบสายตาไปมองก็เห็นว่าด้านหลังของม่านกันลมเงาร่างของชายสูงใหญ่กำลังเดินเข้ามาหา

เงาร่างนั้นช่างคุ้นตามาก

หนังตาของอวิ๋นมู่เฉินกระตุกไป

คนผู้นี้ช่างมีความอดทนจริงๆ

แต่ยังดีที่เหมือนว่าชายผู้นั้นกำลังทำอันใดบางอย่างอยู่ ดังนั้นจึงไม่ได้ออกมา

ฉู่หลิวเยว่หันกลับมามอง มุมปากของนางยกโค้งขึ้นเบาๆ

“ผู้อาวุโสอาจิ่งก็ว่างมากเหมือนกันไม่ใช่หรือ?”

เมื่อได้ยินนางขานคำว่า “ผู้อาวุโสอาจิ่ง” อวิ๋นมู่เฉินก็รู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา

สีหน้าของเขาขมขื่น ใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูงดงามแต่น่าสงสารเล็กน้อย

“ข้าว่า พวกเราเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีหรือไม่?”

ฉู่หลิวเยว่หัวเราะเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาลำบากใจอีกต่อไป

“มีธุระอันใดหรือ?”

ฉู่หลิวเยว่ก้มหน้าลงมอง จากนั้นก็ถามเรื่อยเปื่อยว่า

“มันคืออันใดหรือ?”

อยู่ดีๆ อวิ๋นมู่เฉินจะมามอบของขวัญให้กับนางได้อย่างใด?

เหมือนเขารับรู้ถึงความสงสัยของนาง อวิ๋นมู่เฉินจึงเชิดคางขึ้น

“ของขวัญให้เด็กน้อย เจ้าลองเปิดดูสิ”

ฉู่หลิวเยว่มองเขาด้วยความประหลาดใจ

“เจ้าใจกว้างแบบนี้ด้วยหรือ?”

อวิ๋นมู่เฉิน “…”

เหตุใดพูดเหมือนว่าเขาเป็นคนขี้งกแบบนั้นล่ะ?

เขาเหลือบสายตามองทางม่านกันลม แววตาเปล่งประกาย จากนั้นเขาก็เอนตัวพิงกำแพงแล้วยิ้มออกมา

“แน่นอนว่า ร้ายดีอย่างใดพวกเราก็รู้จักกันมาหลายปีแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น คุณชายอย่างข้ายังรักษาเนื้อเพลงฉินเอาไว้เป็นหมื่นปี ความสัมพันธ์แบบนี้…จะเทียบกับคนธรรมดาทั่วไปได้อย่างใด?”

ทันทีที่สิ้นเสียง ในตอนนั้นอวิ๋นมู่เฉินก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งร่างกาย

ในที่สุดเงาร่างของหรงซิวที่อยู่ด้านหลังม่านกันลมก็เดินออกมาแล้ว วันนี้เขาสวมชุดเสื้อแพรสีขาวแขนแคบ รูปร่างสูงโปร่ง แขนเสื้อพับขึ้นเอาไว้อยู่ตรงท่อนแขน เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง

อวิ๋นมู่เฉินกวาดสายตามองครู่หนึ่ง จากนั้นก็เห็นว่ากลางฝ่ามือของเขามีเศษขี้เลื่อยติดอยู่

เขาเลิกคิ้วขึ้น

หรงซิวเองก็มองมาทางนี้เช่นเดียวกัน

ทันใดนั้นริมฝีปากแดงของเขาก็ยกขึ้นบางๆ คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

“ผู้อาวุโสอาจิ่งมามอบของขวัญด้วยตนเองแบบนี้ น้อยครั้งมากที่จะพบเห็น เป็นช่วงเวลาที่ล้ำค่ามาก ขอบคุณท่านมาก”

อวิ๋นมู่เฉินสำลักไป

อวิ๋นมู่เฉินมีใบหน้าคับแค้นใจ เขาอยากจะโต้เถียงสักสองสามคำ แต่ในตอนนั้นเหมือนเขานึกอันใดบางอย่างขึ้นมาได้ จึงแค่นหัวเราะขึ้น

“แน่นอนอยู่แล้ว! ท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็นลูกของเสี่ยวเยว่เออร์ แน่นอนว่าคุณชายอย่างข้าก็จะเอ็นดูเขาเหมือนหลานแท้ๆ !”

ฉู่หลิวเยว่มองเขาด้วยสายตารังเกียจ “ข้ามีพี่ชายแบบเจ้าตั้งแต่เมื่อไรกัน?”

อวิ๋นมู่เฉินไม่สนใจ เขาพูดต่อว่า

“รีบดูเร็วเข้า! เด็กน้อยจะต้องชอบมากแน่นอน!”

ฉู่หลิวเยว่เห็นสีหน้าตอนถวายของบรรณาการ ในที่สุดนางก็หยิบกล่องไม้สองกล่องออกมา จากนั้นก็เปิดพร้อมกัน

เมื่อเห็นของที่อยู่ภายใน นางก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย

ฝั่งซ้ายคือมีดสองคมขนาดเล็กที่มีความประณีต

ฝั่งขวาคือ…หนังสติ๊ก

ทั้งสองสิ่งมีความประณีตงดงาม แค่มองเพียงครู่เดียวก็รู้ว่า มันเป็นของคุณภาพสูง อีกทั้งยังตั้งใจทำเป็นอย่างมาก

ด้ามมีดสองคมฝังอัญมณีที่ล้ำค่า งดงามมาก

ส่วนหนังสติ๊กมีลวดลายที่ซับซ้อน แสดงถึงความสูงส่ง

หรงซิวก็มองมาทางนี้ด้วยเช่นเดียวกัน จากนั้นเขาก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

อวิ๋นมู่เฉินยิ้มกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นก็ถามขึ้นว่า

“เป็นอย่างใดบ้าง? ชอบหรือไม่?”

ฉู่หลิวเยว่มองสองสิ่งที่อยู่ในมืออย่างหมดคำพูด

อื้ม มันก็เป็นของดีจริงๆ นางก็ชอบมาก แต่…นางไม่แน่ใจว่าคนที่อยู่ด้านข้างจะ…

หลังจากผ่านไปสักพัก นางก็เห็นว่าหรงซิวปิดกล่องไม้ทั้งสองลง จากนั้นก็คืนให้อวิ๋นมู่เฉิน แล้วพูดเสียงเรียบว่า

“เอากลับไปทำมาใหม่”

อวิ๋นมู่เฉินไม่ยินยอม

“แต่คุณชายอย่างข้าใช้แรงและเวลาอย่างมากที่จะทำของชิ้นนี้ขึ้นมา! เหตุใดเจ้าถึงไม่รับมัน?”

คนกลุ่มนี้กำลังคิดอันใดอยู่กันแน่?

ของขวัญที่องค์ไท่จู่และคนอื่นๆ ส่งมาให้นางก็หมดคำพูดแล้ว แต่อวิ๋นมู่เฉินก็ยังจะเข้ามาแทรกแซงอีก!

หรงซิวพูด

“ไม่ได้ใช้หรอก”

อวิ๋นมู่เฉินเอนตัวพิงประตูแล้วเผยรอยยิ้มออกมา

“เหตุใดจะไม่ได้ใช้? ท่านเทพ คุณชายอย่างข้าคาดหวังในตัวเจ้ามาก! ดูมีดสองคมเล่มนี้สิ และหนังสติ๊กนี่ เด็กผู้ชายชอบมากที่สุดแน่นอน!”

หรงซิวเหลือบสายตามองเขาอย่างราบเรียบ

หลังจากนี้ ทุกคนภายในพระราชวังมายาศักดิ์สิทธิ์ก็รู้ว่า ท่านเทพกับคุณชายอวิ๋นที่เป็นสหายกันได้มีการพูดคุยกันด้วยกำปั้นหนึ่งยก

ในที่สุดคุณชายอวิ๋นก็ยกมือยอมแพ้

ได้ยินมาว่าเพราะเขาซาบซึ้งกับคำชี้แนะของท่านเทพ คุณชายอวิ๋นจึงทำหวีสองอันด้วยความประณีตโดยใช้เวลาสองคืนติด บนหวีนั้นยังมีดอกไม้งดงามประดับอยู่ ซึ่งถือเป็นของขวัญที่มอบให้แก่ท่านเทพ

ในตอนนั้นสถานการณ์ของการเดิมพันเพศลูกแฝดของเทพเยว่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนต่างเดิมพันว่า…จะต้องเป็นเพศหญิงสองคน! ลูกสาวแน่นอน!

ทุกอย่างเปิดเผยอย่างชัดเจนขนาดนี้! มีใครบ้างจะทายผิด?

คืนนั้น อวิ๋นมู่เฉินลากสังขารของตัวเองเดินไปที่เรือนเสินสื่อลำดับที่สาม

เสินสื่อลำดับที่สามประหลาดใจอย่างมาก แม้กระทั่งเสื้อผ้าก็ยังไม่ได้สวมดีๆ แววตาของเขาเปล่งประกาย

“จะเดิมพันเท่าไร? ลงฝั่งไหนดีขอรับ?”

อวิ๋นมู่เฉินกัดฟันกรอด แล้วนำทรัพย์สินทั้งหมดวางลงบนโต๊ะ

“ข้าลงเดิมพันด้วยเงินทั้งหมด! ลูกชายสองคน! ข้าพนันฝั่งลูกชายสองคน!”

เมื่อภาวนาอยู่ตลอดเวลาจะต้องมีเสียงตอบรับมาบ้าง!

…

……………