ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนพิเศษ ตอนที่ 87 สนับสนุนเจ้า

ตอนพิเศษ ตอนที่ 87 สนับสนุนเจ้า

……………

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา ทำให้บรรยากาศรอบข้างพลันตกอยู่ในความเงียบงัน

สายตาทุกคู่ที่มองไปยังหรงซิวต่างเต็มไปด้วยความรู้สึกประหลาดใจ

เจียงผิงกลับหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ สายตาเต็มไปด้วยการเย้ยหยันพลางมองสำรวจหรงซิวอยู่ครู่หนึ่ง

“แค่เจ้าคนเดียว?”

เขาได้ยินมาว่า หรงซิวที่เพิ่งมาใหม่นั้น อายุไม่ถึงยี่สิบแต่กลับมีพลังระดับกึ่งเทพ

เพียงแค่พรสวรรค์และพลังระดับนี้ ก็เหนือกว่านักเรียนส่วนใหญ่ในสำนักอยู่แล้ว

แต่ในบรรดาคนเหล่านั้น เจียงผิงไม่ได้รวมอยู่ด้วย

เพราะบัดนี้เขาคือผู้แข็งแกร่งระดับเทพขั้นสูงโดยแท้จริง!

เสียงกระซิบกระซาบเริ่มดังขึ้นรอบๆ

“หรงซิวนี่บ้าไปแล้วหรือ ถึงได้กล้าท้าทายเจียงผิง”

“ใครๆ ก็รู้ว่าเจียงผิงเพิ่งทะลวงระดับเทพขั้นสูงเมื่อเดือนก่อน พลังเพิ่มขึ้นมหาศาล ถึงแม้ว่าหรงซิวในวัยเท่านี้จะสามารถทะลวงถึงระดับกึ่งเทพได้ ถือว่ายอดเยี่ยมมาก แต่สุดท้ายขั้นพลังปราณก็ยังห่างกับอีกฝ่ายอยู่ส่วนหนึ่ง…”

“เทพขั้นสูงกับกึ่งเทพ แม้จะต่างกันแค่คำเดียว แต่พลังกลับห่างกันราวฟ้ากับดิน เด็กใหม่นี่เพิ่งมาได้แค่วันที่สอง ก็กล้าทำถึงขนาดนี้ ช่างกล้าหาญไม่เกรงกลัวใครเลยจริงๆ ฮ่า ๆ!”

“ก่อนหน้านี้เจียงผิงอยู่ในระดับกึ่งเทพ ก็ยังรั้งอันดับที่ห้าบนกระดานชิงอวิ๋นได้อยู่เลย ตอนนี้เขาทะลวงขั้นขึ้นไปก็ยิ่งมีศักยภาพที่จะขึ้นไปถึงอันดับหนึ่งได้ เด็กใหม่สองคนนั้นก็จริงๆ เลย ไปมีเรื่องกับใครไม่ว่ากลับไปมีเรื่องกับคนที่แข็งแกร่งที่สุดเสียได้?”

…

ซั่งกวนเยว่ได้ยินคำพูดนี้ หูของนางขยับเล็กน้อย

นางกระแอมไอเบาๆ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้หรงซิว

“เอ่อ…พี่ซิว ข้าทำให้เจ้าลำบากหรือไม่”

ซ่างกวนเยว่เชิดคางขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มดุจดอกไม้เบ่งบาน

“พี่ซิวไงล่ะ”

ตลอดทางทั้งสองต่างเรียกกันด้วยชื่อเต็ม

แต่เมื่อครู่นางได้ยินคนเหล่านั้นเข้าใจผิดคิดว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน ซั่งกวนเยว่ก็อดขำไม่ได้

นางใช้ชื่อปลอมว่าหรงเยว่ เพียงเพราะไม่อยากเสียเวลาคิดชื่ออื่น แต่กลับกลายเป็นเรื่องเข้าใจผิดเช่นนี้ไปได้

อย่างใดก็ตาม ตอนที่เจียงผิงเข้ามายั่วยุ นางไม่คาดคิดเลยว่าหรงซิวจะตอบสนองเร็วกว่านางเสียอีก

เขายืนอยู่ข้างหน้านาง ร่างสูงสง่าเต็มไปด้วยความมั่นคง เป็นท่าทางที่ปกป้องและเด็ดขาด

ซั่งกวนเยว่กะพริบตาเบาๆ

นางเกิดมาพร้อมยิ่งทรนงและมุ่งมั่นที่จะทำทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบเสมอ

ด้วยเหตุนี้ความรู้สึกที่มีคนปกป้องเช่นนี้ จึงเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่งสำหรับนาง

มันดูแปลกอยู่บ้าง แต่…ดูเหมือนจะไม่เลวนัก?

ที่จริงแล้วนางไม่ใช่คนที่เข้าหาคนอื่นได้ง่ายๆ

แต่นางเพิ่งรู้จักหรงซิวได้เพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น นางกลับเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างมาก จนกระทั่งเริ่มมีความรู้สึกพึ่งพาเขาอยู่ลึกๆ ซึ่งแม้แต่นางเองก็ยังไม่เข้าใจชัดเจน

เมื่อเห็นเขาออกหน้าปกป้องนาง หลังจากความประหลาดใจในตอนแรก นางกลับรู้สึกว่าไม่มีอันใดผิดแปลก จึงยอมรับอย่างง่ายดาย

แม้ในสถานการณ์อันตรายเช่นนี้ นางยังมีอารมณ์หยอกล้อเขาได้

ถึงแม้ว่าคนรอบข้างต่างไม่เชื่อว่าหรงซิวจะเอาชนะได้ และคิดว่าการกระทำครั้งนี้จะนำภัยมาสู่ตัวเขาเอง แต่ซั่งกวนเยว่กลับไม่คิดเช่นนั้น

อาจเป็นเพราะนางเคยเห็นฝีมือของหรงซิวมาก่อน นางจึงมั่นใจในตัวเขา

แม้ว่าขั้นพลังปราณของเจียงผิงจะมีระดับสูงกว่าเล็กน้อย

หรงซิวไม่ได้ตอบอันใด เพียงแต่ดวงตาที่มองนางอยู่นั้น ดูเหมือนจะลึกล้ำยิ่งขึ้นกว่าเดิม

ซั่งกวนเยว่ดึงชายแขนเสื้อของเขาอีกครั้ง และพูดเสียงเบาว่า

นางรู้มาตลอดว่าหรงซิวหลบซ่อนฝีมือไว้ลึกมาก หากเขากล้าตอบรับเช่นนี้ ก็คงต้องมั่นใจในตัวเองไม่น้อย

แต่ศักยภาพของฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ เพราะอย่างใดเขาก็เป็นถึงเทพขั้นสูง…

หรงซิวมองนาง จู่ๆ ก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยและพูดว่า

“แค่ดูก็พอ”

พูดจบ สายตาของเขาเคลื่อนเล็กน้อย ก่อนจะกลับไปจับจ้องที่เจียงผิงอีกครั้ง

แววตาของเขาเรียบเฉยย่างมาก และพลังปราณรอบกายก็สงบนิ่งเช่นกัน

ไม่เพียงแต่เขาไม่มีท่าทีลำบากใจหรือหวาดกลัวเมื่อเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งกว่า แต่ในทางกลับกันมุมปากของเขายังมีรอยยิ้มผ่อนคลาย ราวกับอารมณ์ดีอยู่ไม่น้อย

เขาหัวเราะเสียงดังและพูดขึ้นว่า

“พี่ซิวจะสนับสนุนเจ้าเอง”

…

หลังจากความเงียบงันในช่วงสั้นๆ เสียงอื้ออึงก็ดังขึ้นในหมู่ผู้ชมทันที!

ช่างอวดดีเกินไปแล้ว!

เด็กใหม่คนนี้โอหังนัก!

ก็แค่มีพรสวรรค์โดดเด่นกว่าใคร ก็แค่เจ้าสำนักให้ความโปรดปรานมากกว่าหน่อย แต่ถึงขนาดกล้าท้าสู้กับเจียงผิงจริงๆ อย่างนั้นหรือ

ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ถ้าไม่รู้มาก่อน คงคิดว่าเขากำลังจะเล่นงานเจียงผิงจนย่อยยับเสียอีก!

แต่…

กึ่งเทพคนหนึ่ง ต้องมาสู้กับเทพขั้นสูง ใครๆ ก็รู้ผลลัพธ์อยู่แล้ว!

ในขณะนั้นสายตาของทุกคนมองไปทางหรงซิวที่เต็มไปด้วยความสันสนอย่างมาก

บางคนรู้สึกสะใจ จนรอคอยแทบไม่ไหวอยากเห็นเด็กใหม่ที่หยิ่งผยองคนนี้ถูกสั่งสอนจนสิ้นฤทธิ์

บางคนกลับกังวลใจ กลัวว่าเจียงผิงจะลงมือหนักเกินไปจนทำให้ใบหน้าที่งดงามไม่มีใครเทียบได้ของหรงซิวต้องได้รับบาดเจ็บ

ในเสี้ยววินาทีที่ได้ยินคำนั้น นางรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าหัวใจของนางเหมือนถูกบางสิ่งบีบรัดเอาไว้แน่น

มีชั่วขณะหนึ่งนางเกือบคิดไปว่าหัวใจของตนหยุดเต้น

แต่ในทันใดนั้นเสียงหัวใจที่เต้นรัวและรุนแรงจนครอบงำนาง

มันเต้นเป็นจังหวะ ทั้งร้อนรนและพลุ่งพล่าน

ราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังพลุ่งพล่านในอก จนล้นทะลักออกมา

นางยกมือขึ้นมาอย่างกะทันหัน บีบที่ติ่งหูของตัวเองเบาๆ

มันร้อน

เหมือนหรงซิวจะสังเกตเห็นอันใดบางอย่าง จึงหันหน้ามามองอีกครั้ง

นางรีบลดมือลง พร้อมทั้งเบือนสายตาหนี ไม่ยอมสบตากับเขา

นางไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้มาก่อน ราวกับว่าบางสิ่งไม่อาจควบคุมได้

ทางด้านนั้น เจียงผิงแทบจะระเบิดด้วยความโกรธเพราะท่าทีอวดดีและไร้มารยาทของหรงซิว

เขาโมโหจนหัวเราะออกมา

“ดีล่ะ! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เราไปที่จัตุรัสชิงหมิง แล้วมาตัดสินกันให้รู้เรื่องไปเลย! เป็นอย่างใด”

ทุกคนต่างเงียบไปชั่วขณะ

หากไปที่จัตุรัสชิงหมิง การ “ประลองฝีมือ” ครั้งนี้อาจเปลี่ยนไป

ตามกฎที่ผ่านมาของสำนัก การต่อสู้ที่จัตุรัสชิงหมิงสามารถทำได้โดยอิสระ ตราบใดที่ไม่ถึงขั้นเอาชีวิตกัน

หากพวกเขาไปที่นั้นจริงๆ เช่นนั้นหรงซิวอาจจะถูกเล่นงานจนแทบปางตาย!

แต่สีหน้าของหรงซิวยังคงนิ่งเฉย เพียงพยักหน้าเบาๆ และพูดว่า

“ตกลง”

มีคนพูดเตือนขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า

“ในเมื่อเขาตอบตกลงเองแล้ว ยังจะต้องให้คนอื่นมาแสดงความคิดเห็นอีกหรือ”

คราวนี้ไม่มีใครกล้าพูดอันใดอีก

ทุกคนต่างกลัวจะโดนเจียงผิงเอาเรื่อง

หรงซิวกลับดูเหมือนไม่ใส่ใจอันใดนัก เขาพาแม่นางที่อยู่ข้างๆ เดินตามไปด้วยท่าทางสงบนิ่งและมั่นใจ

…

เมื่อพวกเขามาถึงจัตุรัสชิงหมิง ที่นั่นมีผู้คนมารวมตัวกันอยู่ไม่น้อย

ทุกคนต่างได้ยินข่าวลือและอยากจะมารอชมความสนุก

ตรงกลางลานถูกจัดพื้นที่เอาไว้อย่างกว้างขวาง เตรียมไว้สำหรับการประลองของทั้งสองคน

เจียงผิงยืนประจำตำแหน่งก่อนเป็นคนแรก มองไปยังหรงซิวที่อยู่ตรงข้าม พลางหัวเราะเสียงเย็นและพูดขึ้นว่า

ในสนามประลองคมดาบไร้ตาไม่อาจแยกมิตรหรือศัตรูได้ ศิษย์น้องหรงซิวระวังตัวด้วย”

หรงซิวเมินเฉยต่อคำพูดเหล่านั้น

ซั่งกวนเยว่จึงกระซิบถามด้วยเสียงเบาอย่างอดไม่ได้

“เอ่อ…ประลองข้ามระดับ เจ้ามั่นใจว่าจะชนะได้จริงหรือ”

หรงซิวชะงักไป ก่อนจะตอบว่า

“ใครบอกว่าข้าจะประลองกับคนที่ระดับต่างกัน?”

ซั่งกวนเยว่ชะงักไป ดวงตาค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น

เมื่อคนรอบข้างจำนวนไม่น้อยได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าเต็มไปด้วยความสับสนอยู่ครู่หนึ่ง

หรงซิวก้าวไปข้างหน้า พลังปราณรอบตัวพุ่งสูงขึ้นทันที!

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว!

เจียงผิงตะโกนออกมา “เทพขั้นสูง!?”

……………