ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 261 เสนอตัว / ตอนที่ 262 จวนรัชทายาท

ตอนที่ 261 เสนอตัว / ตอนที่ 262 จวนรัชทายาท
ตอนที่ 261 เสนอตัว

เซี่ยเฉียวหน้าตางดงาม แม้ตอนนี้นางจะยืนอยู่ตรงริมๆ แต่คนอื่นๆ ก็สามารถมองเห็นนางได้อย่างรวดเร็ว

หญิงสาวที่อยู่ที่นั่นส่วนใหญ่เคยเห็นเซี่ยเฉียวมาแล้ว พวกนางส่วนใหญ่เป็นเพื่อนร่วมสำนักศึกษากัน

อย่างไรก็ตามผู้หญิงที่มาในวันนี้ได้ ล้วนแล้วแต่เป็นคนที่อยู่ในชั้นเรียนเฉียน คุน รื่อ เย่ว์ ชั้นเรียนสี่อันดับต้นนี้ หญิงสาวจากชั้นเรียนตัวอักษรรื่อมีน้อยมาก ส่วนที่มาจากชั้นเรียนอักษรเย่ว์ก็มีแค่คนสองคนเท่านั้น แน่นอนแม้ว่าตำแหน่งทางราชการของครอบครัวพวกนางจะไม่สูง แต่ก็มีความสัมพันธ์ที่พิเศษอยู่บ้าง พวกนางจึงมาที่นี่เพื่อปรากฏตัวทำความรู้จักกับคนอื่นๆ เท่านั้น

เซี่ยเฉียวนั่งลงได้ไม่นานนัก พวกฟังมู่เสวี่ยและฉินหลิวก็เข้ามา

“เดิมทีไม่กี่วันก่อนหน้านี้ข้าคิดที่จะส่งของขวัญขอบคุณไปที่บ้านเจ้า แต่ก็รู้สึกว่าพวกเราเรียนอยู่ที่สำนักศึกษาเดียวกัน หากส่งของขวัญขอบคุณไปให้เป็นพิเศษก็ออกจะแปลกอยู่สักหน่อยจึงไม่ได้ส่งคนไป ต่อมาก็ได้ยินว่าบ้านเจ้าเกิดเรื่อง เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม” ฟังมู่เสวี่ยถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง

นางเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันส่งเสื้อกันหนาวให้บิดามารดาของนางฟังหลังจากที่กลับบ้านไปแล้ว

บิดามารดาของนางก็รู้สึกขอบคุณเซี่ยเฉียวมาก เพียงแต่เวลานั้นเป็นช่วงวันหยุดจึงไม่สามารถส่งของขวัญไปได้ทันที ต่อมาพอคิดจะส่งของขวัญไป ตระกูลเซี่ยก็มาเกิดเรื่องขึ้นอีก หากส่งของขวัญไปตอนนั้นก็ออกจะไม่เหมาะสมอยู่บ้าง

แต่พวกนางทั้งสามคนจดจำบุญคุณน้ำใจคราวนี้ไว้แล้ว

“พวกเราไม่เชื่อข่าวลือข้างนอกพวกนั้น เจ้าอย่าได้ใส่ใจเลย” ฉินหลิวรีบเอ่ยปลอบโยน

เซี่ยเฉียวยิ้มให้พวกนาง “ขอบคุณมาก”

ฟังมู่เสวี่ยรู้สึกว่าเซี่ยเฉียวเป็นคนค่อนข้างเก็บตัว ไม่ค่อยชอบพูดคุย ทั้งยังไม่ชอบเงยมองหน้าผู้คน

จนถึงตอนนี้นางยังไม่กล้าจินตนาการว่าวันนั้นที่เซี่ยเฉียวฟาดเตาลงบนหน้าซย่าหย่าอวิ๋นนางต้องรวมรวมความกล้ามากมายเพียงใด

และในเวลานี้เมื่อซย่าหย่าอวิ๋นเห็นเซี่ยเฉียว นางก็นึกถึงความอับอายในวันนั้น

“พี่หญิงต่ง โชคดีที่วันนั้นท่านกล้าหาญและตรงไปตรงมา ทำให้คนหน้าด้านตระกูลเซี่ยไม่ประสบความสำเร็จ ถ้าหากท่านไม่ระวังถูกครอบครัวของเขาทำลายชื่อเสียง เช่นนั้นอนาคตของท่านคงจบสิ้นจริงๆ แล้ว” จู่ๆ ซย่าหย่าอวิ๋นก็เอ่ยขึ้น

ต่งซีอวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อย “ข้าไม่อยากพูดถึงเรื่องเมื่อตอนนั้นแล้ว”

ซย่าหย่าอวิ๋นสีหน้ากระอักกระอ่วนไปครู่หนึ่ง

“ข้าก็เรียกร้องความเป็นธรรมแทนพี่หญิงนั่นแหละ ท่านดูเซี่ยเฉียวนั่นสิ เพราะเรื่องภาพวาดและอักษรคราวก่อน ทำให้คนของเรือนคงกู่ทั้งหมดประคบประหงมนางราวกับเป็นของล้ำค่าไปเสียแล้ว มีไม่น้อยที่พูดกันเป็นนัยๆ ว่าคนของเรือนหมู่ตันแต่ละคนไม่มีใครสู้นางได้ ในวาระโอกาสเช่นนี้มีแต่นางที่แต่งตัวมาอย่างงดงาม นางคงไม่ได้มีแผนการอะไรหรอกนะ” ซย่าหย่าอวิ๋นเอ่ย

“แม่นางเซี่ยก็แค่แต่งตัวธรรมดาทั่วไปเท่านั้น จะนับว่างดงามได้ที่ไหนกัน” ต่งซีอวิ๋นแย้มยิ้ม

ซย่าหย่าอวิ๋นย่อมรู้ว่าความจริงแล้วชุดของเซี่ยเฉียวออกจะธรรมดาสามัญ

ไม่ใช่แบบที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเมืองหลวงในขณะนี้ ทั้งดูแล้วไม่ใช่เสื้อผ้าใหม่

เครื่องประดับบนกายก็มีไม่มาก แค่สีสันเท่านั้นที่ดูเข้มเล็กน้อย

“แม้จะเป็นอย่างนั้น นางก็ข่มพวกเราทั้งหมดได้แล้ว” ฉู่หลงเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ยิ้มน้อยๆ พลางมองเซี่ยเฉียว ใบหน้านางประดับรอยยิ้ม

หลายคนที่ได้ยินเช่นนั้นก็หันไปมองเซี่ยเฉียวจากศีรษะจรดปลายเท้าหนึ่งรอบ

“หากพูดถึงเรื่องหน้าตาใครเล่าจะเทียบคุณหนูฉู่ได้ เซี่ยเฉียว นางก็แค่ลูกสาวของโจรจากชนบทคนหนึ่งเท่านั้น ทุกคนคงเห็นนางเป็นของแปลกใหม่ ผ่านไปสักพักก็คงเบื่อที่จะมองแล้ว” ซย่าหย่าอวิ๋นเอ่ย

ฉู่หลงเอ๋อร์เป็นถึงสาวงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวงเชียวนะ

นอกจากนี้ยังมีบางคนที่มองเซี่ยเฉียวแล้วไม่ถูกชะตา

เวลานี้เมื่อได้ยินคำพูดของซย่าหย่าอวิ๋น พวกนางจึงพากันปิดปากหัวเราะ “พวกเราก็ได้ยินมาแล้วใม่ใช่หรือว่า เดิมทีเซี่ยเฉียวไม่มีคุณสมบัติที่จะมาที่นี่ แต่พี่ชายของนางที่ทำงานที่ศาลตัดสินคดียอมหน้าด้านเอ่ยปากขอต่อหน้ารัชทายาท ฝ่าบาทจึงยอมช่วยให้เขาสมปรารถนา”

“ใช่ เรื่องทำนองเสนอตัวเช่นนี้พวกเราทำไม่ได้หรอก! ช่างไร้ยางอายจริงๆ นางคิดว่ามาที่นี่แล้วจะถูกคัดเลือกจริงหรือ รัชทายาทช่างเลือกจะตายไป อย่างนางแค่จะเป็นนางต้นห้องคอยรับใช้ฝ่าบาทก็ยังเกรงว่าจะไม่เข้าตา!”

ตอนที่ 262 จวนรัชทายาท

คนกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันซุบซิบด่าว่าเซี่ยเฉียวมากมาย

ถึงอย่างไรเซี่ยเฉียวก็ไม่ได้ยิน ทั้งยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองพวกนางเลยเสียด้วยซ้ำ

หลังจากที่นั่งอยู่สักพักเซี่ยเฉียวก็เอ่ยกับพวกฟังมู่เสวี่ย จากนั้นนางกำนัลก็ให้พวกนางไปเดินเล่นรอบๆ

แม้จะบอกว่าเป็นการเดินเล่น แต่อันที่จริงแล้วเป็นสำรวจการจัดวางฮวงจุ้ยในวังของรัชทายาท

ระหว่างทางนางพบเห็นวิญญาณเร่ร่อนไม่น้อย ทันใดนั้นก็มีวิญญาณตนหนึ่งลอยมาอยู่ตรงหน้านาง ทำให้นางตกใจจนหัวใจแทบจะกระดอนหลุดออกจากอก

ตำแหน่งที่ตั้งของวังตะวันออกนี้เป็นมงคลแน่แท้ ปราณม่วงมงคลมาจากทิศตะวันออก เป็นตำแหน่งที่ดีที่สุด แต่ภายในกลับมีปัญหาไม่น้อยจริงๆ

นางกำนัลผู้นี้ก็ได้รับคำสั่งมาเช่นกัน เวลานี้จึงให้ความร่วมมือกับนางเป็นอย่างดี และแสดงให้เซี่ยเฉียวดูห้องแต่ละห้องในวังตะวันออก

“ตรงนั้นเป็นที่อยู่ของพวกนางกำนัลและขันที แต่…เพราะรัชทายาทมักไม่อยู่ในวัง และมักมีเหตุร้ายเกิดขึ้นในจวน คนที่อยู่ในนั้นจึงถูกปลดไล่ออกไปหมดแล้ว ส่วนคนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่ฝ่าบาทให้กรมวังโยกย้ายมาชั่วคราว” นางกำนัลชี้ไปยังที่แห่งหนึ่ง

เซี่ยเฉียวกวาดตามองจากนั้นก็ต้องขมวดคิ้ว

ประตูทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกทั้งสองเต็มไปด้วยคนที่ตายแบบผิดปกติ

เรือนหลังนี้ทิศตะวันออกและทิศตะวันตกปะทะกันเอง ไม่เป็นมงคล

“ประตูนี้เปิดไปด้านหลังใช่หรือไม่” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามขึ้นเมื่อเดินไปถึงจุดหนึ่ง

“ใช้เจ้าค่ะ เช่นนี้จึงรับใช้เจ้านายได้สะดวก” นางกำนัลพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

“ที่นั่นมีห้องพิเศษอีกห้องหนึ่งที่มีลักษณะไม่ค่อยเหมือนห้องอื่นๆ ใช่หรือไม่” เซี่ยเฉียวชี้ไปยังห้องในเรือนของข้ารับใช้

นางกำนัลชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นหลังจากที่ได้สติกลับมา “ในปีที่ฝ่าบาทเกิดเรื่องฮ่องเต้กลัวว่าคนดูแลจะมีไม่พอ จึงพระราชทานคนมาให้เพิ่มอีกจำนวนหนึ่ง เรื่องที่ต้องทำในเวลานั้นมีมากมายจริงๆ จึงได้สร้างห้องข้างๆ ติดกับอีกห้องเท่านั้น”

เซี่ยเฉียวไม่ได้พูดอะไรสักคำ นางแอบจดจำเรื่องนี้เอาไว้ในใจ

ฮวงจุ้ยบ้านที่ดีนั้นจะต้องสร้างสามห้องหรือห้าห้องเคียงข้างกันจึงจะเป็นมงคล ถ้าเป็นเจ็ดหรือเก้าห้องก็ยังใช้ได้ แต่ถ้าสร้างเป็นเลขคู่ เลขสี่ หก หรือแปดล้วนไม่ดี

เก้าและห้าเป็นเลขจักรพรรดิ จุดกึ่งกลางห้องที่เรียงกันไปเป็นตำแหน่งหยาง ด้านข้างสองด้านเป็นตำแหน่งหยิน ซึ่งยังต้องมีความสมมาตร แต่ห้องของที่นี่มีเพิ่มมาอีกหนึ่งทำให้พลังหยินหยางสับสน

“ที่นี่เคยมีคนตายไม่น้อยใช่หรือไม่” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม

นางกำนัลพยักหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน “ในวังตะวันออกนี้มักเกิดเรื่องขึ้นทุกสองสามวัน นางกำนัลที่ป่วยจนถูกหามออกไปมีอยู่บ่อยๆ ยังมีพวกที่ตกบ่อน้ำตาย ตรงห้องครัวของฝ่าบาทเคยเกิดไฟไหม้อยู่สองครั้ง มีปัญหาวุ่นวายไม่หยุดหย่อน ฝ่าบาทเองก็เหนื่อยพระทัยทำอะไรไม่ได้ จึงต้องไปอยู่ที่สำนักศึกษา”

หลายปีมานี้ทุกครั้งที่เกิดเรื่อง เมื่อพวกขุนนางตำแหน่งใหญ่โตพวกนั้นได้ข่าวก็มักจะมาโทษฝ่าบาทอยู่เสมอ

กล่าวว่าคุณธรรมของฝ่าบาทไม่คู่ควรกับตำแหน่ง กล่าวว่าพระวรกายที่พิการของฝ่าบาทนี้มารับตำแหน่งรัชทายาทเป็นการขัดต่อเจตนาของสวรรค์

เซี่ยเฉียวเห็นว่าในเรือนบ่าวนี้มีหลุมฝังศพหลุมหนึ่ง

แม้จะพูดว่าเป็นหลุมฝังศพแต่แท้จริงแล้วไม่ได้นูนขึ้น กระทั่งยังปลูกดอกไม้ไว้ด้านบนด้วย แต่พลังหยินดำมืดปกคลุมอยู่ตลอดเวลา และเห็นได้ชัดว่ามันกลายเป็นรังสีพิฆาตพิเศษชนิดหนึ่งขึ้นมาแล้ว

เพราะมันถูกฝังอยู่ในดินจึงไม่มีใครมองเห็นได้

นอกจากนี้เดิมทีที่ตั้งของบ่อน้ำก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่หลังจากมีการเปลี่ยนแปลงห้องหับแล้วตำแหน่งของมันจึงไม่ดี

ในเวลาค่ำคืน พอคนที่ขาดสติสัมปชัญญะมายืนอยู่ตรงตำแหน่งบ่อน้ำนี่ ก็จะมองเห็นพื้นที่ที่เป็นหลุมเป็นบ่อเล็กน้อยใต้ประตูรั้วฝั่งตรงข้าม

หากเป็นวันหลังฝนตกแอ่งน้ำจะสะท้อนแสงระยิบระยับ หากใครมึนงงขาดสติการจะก้าวเท้าผิดแล้วตกลงไปในน้ำก็เป็นเรื่องธรรมดา

นอกจากนี้นางยังได้ดูเรือนที่รัชทายาทอาศัยอยู่ด้วย

ราวกับเป็นการแสดงความโปรดปราน หน้าต่างหลายบานภายในเรือนของรัชทายาทล้วนเป็นกระจก

ไม่ใช่ว่าจะใช้กระจกไม่ได้ แต่แค่ต้องใส่ใจกับปริมาณเท่านั้น

หากมีมากเกินไปหรือจัดวางตำแหน่งไม่ดี และมีการปะทะระหว่างกัน แสงเหล่านั้นก็จะกลายเป็นแสงชั่วร้ายทำให้เกิดภัยพิบัติได้

และที่สำคัญที่สุดวังตะวันออกแห่งนี้ยังมีพลังพิฆาตเสือขาว

ทางด้านบนขวาของตำหนักทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็นสวน ซึ่งบริเวณนั้นควรจะสงบนิ่งไม่ควรมีการเคลื่อนไหว แต่ทุกฤดูใบไม้ผลิจะต้องมีการขุดดิน เช่นนี้แล้วฮวงจุ้ยโดยรวมที่เดิมนับว่าดีอยู่แล้วจึงถูกทำลายไป ทำให้หยินและหยางของวังตะวันออกทั้งหมดไม่สมดุล สนามพลังวุ่นวายไปหมด จนเกิดเรื่องต่างๆ กับคนในตำหนักอยู่เสมอ