ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 527 ภรรยาคนใหม่ที่ท่านแม่หามาให้ข้า! / ตอนที่ 528 กลับตัวไม่ได้แล้ว

ตอนที่ 527 ภรรยาคนใหม่ที่ท่านแม่หามาให้ข้า! / ตอนที่ 528 กลับตัวไม่ได้แล้ว
ตอนที่ 527 ภรรยาคนใหม่ที่ท่านแม่หามาให้ข้า!

น้ำชาอุ่นๆ และใบชาสีเขียวๆ แปะติดอยู่บนหน้าผากของเซี่ยหนิวซานอยู่อย่างนั้น

เซี่ยหนิวซานโกรธแล้ว

เขากำลังจะยกมือขึ้นตบตีคน แต่ในขณะที่เขาเพิ่งจะยกมือขึ้นมาเซี่ยเฉียวก็อุทานขึ้นมาทันที “ท่านพ่อ…ท่าน ท่านจะฆ่าคนต่อหน้าลูกสาวอย่างนั้นหรือ…พี่ชายใหญ่ ท่านพ่อน่ากลัวเหลือเกิน…”

เซี่ยเฉียวปิดหน้า จากนั้นก็ถอดถอยไปด้านหลัง ขดตัวกลมอยู่บนเก้าอี้

“…” มุมปากเซี่ยผิงกั่งกระตุกเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามเสียงสะอื้นของเซี่ยเฉียวก็ดังไม่หยุด และเสียงนั้นก็ตรงเข้าสู่สมองของเซี่ยหนิวซานทันที

เซี่ยหนิวซานรู้สึกขี้ขลาดขึ้นมาทันที

เขากลัวใครกัน

ฟ้าไม่กลัว ดินไม่กลัว แต่หากต้องเผชิญหน้ากับลูกสาวคนนี้เขาขี้ขลาดจริงๆ เขายอมรับ

เขาชักมือกลับอย่างไม่เต็มใจ ก่อนจะแค่นเสียงออกมา แล้วเช็ดเอาของที่อยู่บนหน้าผากออกไปด้วยความฮึดฮัดขัดข้องใจ “หากข้าไม่เห็นแก่หน้าลูกสาวข้าก็คงไม่เว้นชีวิตเจ้า?”

“เป็นถึงแม่ทัพเซี่ย แน่นอนว่าหากคิดจะฆ่าจะแกงผู้หญิงชาวบ้านธรรมดาๆ ตัวเล็กๆ คนหนึ่งก็คงทำได้ตามใจ!” หลินหยาเซียงเกลียดเซี่ยหนิวซานที่อยู่ตรงหน้านางอย่างที่สุดเช่นกัน

แม้ว่าน้องสาวของนางจะไม่ได้งดงามราวกับนางฟ้า แต่นางก็เป็นสาวงามในบ้านน้อยๆ ของพวกเขา ครั้งหนึ่งนางเคยถามน้องสาวของตนเองว่า ในภายหน้านางอยากจะแต่งงานกับคนเช่นไร น้องสาวนางตอบว่าอย่างไรหรือ

น้องสาวนางบอกว่า นางชอบคนหน้าตาดีและรู้หนังสือ

แต่เซี่ยหนิวซานที่อยู่ตรงหน้านางนี้กลับเหมือนกับวัวตัวหนึ่ง เหมือนภูเขาลูกหนึ่ง!

หน้าตาไม่ดี แถมยังดุดันงี่เง่า!

น้องสาวของนางกลับต้องถูกคนเช่นนี้เหยียบย่ำทำลาย!

ติดต่อมาแค่ครั้งเดียว แล้วก็ตายจากไปเสียตั้งแต่อายุยังน้อย นางจะไม่โกรธไม่เกลียดได้อย่างไร!

เซี่ยหนิวซานเองก็รู้สึกอึดอัดใจ ด้านหนึ่งฟังคำด่าทออย่างโกรธเคืองของหลินหยาเซียง ด้านหลังลูกสาวของเขาก็กำลัง ‘ตกใจจนร้องให้’ ในใจเขาจึงรู้สึกหดหู่ยิ่งนัก

“นังหนูเจ้าร้องไห้ทำไม ข้าเพิ่งจะกลับมาเจ้าจะดีใจหน่อยไม่ได้หรือ” แม้เซี่ยหนิวซานจะไม่พอใจ แต่เขากลับไม่กล้าพูดเสียงดังกับเซี่ยเฉียว

“ได้สิ แต่ท่านพ่อช่วยอ่อนโยนกว่านี้หน่อยได้หรือไม่” เซี่ยเฉียวราวกับกระต่ายตัวน้อยๆ น้ำเสียงของนางน่ารักว่าง่าย

ทันใดนั้นเซี่ยผิงกั่งก็รู้สึกแปลกๆ

คนที่สามารถมองเห็นวิญญาณได้ทั่วไปสามารถทำให้บิดาของตัวเองกลัวได้ถึงขนาดนี้?

ทำไมนางถึงได้มีเล่ห์เหลี่ยมมากมายเหลือเกิน

เซี่ยผิงกั่งมีสีหน้ารังเกียจ เขาเป็นคนมีความกล้า ต่อให้เป็นช่วงเวลาวิกฤติคับขันเขาก็จะไม่แสดงท่าทางน่าสงสารเช่นที่น้องสาวของเขาทำออกมาได้แน่

น่ากลัวและน่าอับอาย

เซี่ยหนิวซานพ่นลมหายใจออกมาทันที น้ำเสียงก็ลดระดับลงไปด้วย “ตกลงๆ ไม่ต้องร้องไห้แล้ว”

นางร้องไห้จนหัวใจเขาเหมือนถูกสับเป็นชิ้นๆ ปวดใจอย่างยิ่ง

มีแต่เขาที่ปวดใจ? เซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีเองก็สงสารเช่นกัน

เด็กทั้งสองคนนี้ไม่ได้โง่ พวกเขารู้ว่าพี่หญิงใหญ่แสร้งร้องไห้เป็น แต่นางก็อ่อนแอจริงๆ เมื่อต้องเห็นนางร้องไห้เช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นการร้องไห้จริงๆ หรือเสแสร้งแกล้งทำ พวกเขาก็อดเป็นห่วงเป็นใยไม่ได้อยู่ดี

พวกเขายังไม่โต ไร้เดียงสาเกินไป

เซี่ยเฉียวเงยหน้าก่อนจะดื่มชา “ท่านพ่อมีอะไรจะพูดก็นั่งลงพูดกันดีๆ เถอะ อีกอย่าง…คนที่ท่านล่วงเกินไปเมื่อครู่นี้คือพี่สาวแท้ๆ ของท่านแม่สอง ท่านป้าใหญ่ของตระกูลหลิน ส่วนชายชราที่อยู่ข้างๆ นี้ก็คือบิดาของท่านแม่สองหลิน หากท่านจะเรียกท่านพ่อก็ไม่เกินเลยไปหรอก”

“…” ใครนะ

ความทรงจำของเซี่ยหนิวซานย้อนกลับมา

จริงสิ ก่อนที่เขาจะออกเดินทางเขาได้ให้คนไปรับคนตระกูลหลินมานี่

เรื่องใหญ่ขนาดนี้เขากลับลืมไปเสียได้!

เซี่ยหนิวซานตบศีรษะตัวเอง เขาก็รู้สึกว่าตนเองรู้ตัวช้าเสียเหลือเกิน

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดผู้หญิงที่เหมือนมนุษย์ป้าคนนี้จึงได้เกรี้ยวกราดกางเขี้ยวเล็บใส่เขาเช่นนั้น ทันใดนั้นเขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างผ่าเผย “ที่แท้ก็เป็นพี่หญิง ล่วงเกินท่านแล้ว ข้าไม่เคยพบท่านมาก่อน วันนี้คนข้างนอกก็เอาแต่พูดแสดงความยินดีกับข้า ข้าก็เลยคิดว่าท่านแม่ของข้าหาภรรยาใหม่ให้อีกแล้ว ต้องขอโทษด้วย!”

คำขอโทษของเขาชัดเจนตรงไปตรงมา แต่ดูเหมือนเขาไม่จริงใจเลยแม้แต่น้อย

คนตระกูลหลินทั้งบ้านมีสีหน้าย่ำแย่จนถึงขีดสุด

พวกเขารู้ว่าเซี่ยหนิวซานไม่ค่อยจะสนใจมารยาทกฎเกณฑ์ แต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะ…นอกคอกขนาดนี้!

ตอนที่ 528 กลับตัวไม่ได้แล้ว

ทุกคนในตระกูลหลินอดรู้สึกโมโหไม่ได้

เซี่ยผิงกั่งทนดูไม่ได้อีกต่อไป “ฝันไปเถอะ หากนางเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นกล้าหาแม่ใหม่ให้ข้าตามใจชอบ อย่างนั้นตอนนี้ท่านคงต้องกลับมาไว้ทุกข์ให้นางแล้วล่ะ”

เซี่ยหนิวซานกลอกตาใส่ลูกชายตนเองทันที

ไม่เจอหน้ากันตั้งนาน ลูกชายคนนี้ของเขาก็ยังห่างเหินได้ขนาดนี้!

“ท่านพ่อ ตอนที่ท่านแต่งท่านแม่สองเข้ามาก็ไม่ได้แจ้งให้ท่านตาหลินรับรู้ ซึ่งไม่เป็นการเหมาะสม” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วพลางเอ่ยช้าๆ จากนั้นก็ก้าวเข้าไปแล้วยัดถ้วยชาใส่มือเซี่ยหนิวซาน “ไม่เช่นนั้น ทำเสียตอนนี้เลยเถอะ?”

“เจ้าหมายความว่าอะไรนะ” เซี่ยหนิวซานตกตะลึงไปทันที

เซี่ยเฉียวยิ้มอ่อนโยน “ท่านเป็นลูกเขย ยกน้ำชาแสดงความเคารพพ่อตาสักหน่อย…คงไม่มากเกินไปหรอกกระมัง”

เซี่ยเฉียวพูดจบก็หันไปมองพี่ชายใหญ่ของนาง “พี่ใหญ่ ท่านว่าอย่างไร”

“ข้าเห็นด้วย” เซี่ยผิงกั่งพยักหน้าอย่างไม่มีเงื่อนไข “ท่านพ่อ เพื่อเห็นแก่ความเป็นครอบครัวเดียวกันของพวกเราก็ควรทำเช่นนั้น”

“…” เซี่ยหนิวซานรู้สึกได้ว่าตนเองราวกับถูกกีดกันแล้ว

เขาออกจากบ้านไปนานแค่ไหนกัน ทำไมพอกลับมาแล้วแต่ละคนถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้?

จะให้เขายกน้ำชาแสดงความเคารพต่อชายชราผู้นี้?

บิดาแท้ๆ ของสะใภ้หลิน?

นั่นก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้

เขาก้าวเข้าไปแล้วยื่นถ้วยชาให้ทันที “ท่านพ่อตา ท่านดื่มสิ!”

“!!!” ในใจเซี่ยเฉียวราวกับเกิดแผ่นดินไหว นางเกือบจะหลุดปากด่าออกไปแล้ว

ตอนที่แต่งกับลูกสาวเขาก็ไปฉุดชิงตัวมา ตอนนี้พอเจอพ่อตาก็ไม่รู้จักสำนึกเสียใจ นั่นก็แล้วไปเถอะ แต่นี่เขายัง…‘ท่านดื่มสิ’?

ให้ตาย หากนางเป็นผู้เฒ่าหลิน นางคงโกรธจนกระอักเลือดไปแล้วจริงๆ!

ทว่าชายชราเวลานี้ก็เกือบจะเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว สีหน้าของเขาดูไม่ดีจริงๆ ดูเหมือนจะโกรธจนท่าไม่ดีแล้ว

“ท่านพ่อ! ท่านควรจะคุกเข่าลงสิ!” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วมุ่น นางดูท่าทางจะไม่พอใจจริงๆ “ตอนนั้นท่านก็ทำกับท่านตาข้าแบบนี้ด้วยหรือ แม่สองหลินคลอดลูกแฝดชายหญิงออกมาให้ท่านตั้งสองคน หากท่านยังเย็นชาไม่รู้จักเคารพคนในครอบครัวของนางเช่นนี้ ต่อไปข้าก็จะดูถูกท่านล่ะนะ!” ไอรีนโนเวล

เซี่ยเฉียวไม่พอใจจริงๆ

นางไม่ได้สงสารสะใภ้หลิน และก็ไม่ได้รู้สึกสงสารคนตระกูลหลิน

มารดาของนางคือสะใภ้เผิง ซึ่งไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับคนพวกนี้ เพียงแต่นางอยากให้บิดาของนาง…เป็นมนุษย์คนหนึ่งท่านั้น

ขาดศีลธรรมเกินไป ชาติหน้าต้องเกิดเป็นสุนัขเป็นวัว กลับตัวไม่ได้แล้ว!

ตอนที่เซี่ยหนิวซานเผชิญหน้ากับพ่อตาคนแรกเขาย่อมต้องให้ความเคารพ ไม่เพียงแต่ต้องคุกเข่า แม้แต่ต้องถูกทุบตีลงโทษเขาก็ต้องยอมให้ทำตามใจ ช่วยไม่ได้ ก็ใครใช้ให้ท่านตาของเซี่ยเฉียวเป็นหัวหน้าโจรรุ่นก่อนเล่า

แม้เซี่ยหนิวซานอยากจะแสดงความโกรธเคืองออกมา เขาก็ไม่มีความกล้าที่จะทำเช่นนั้น

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เซี่ยหนิวซานจะไปที่ค่ายโจรเขาก็ยังนับเป็นคนที่ซื่อสัตย์และโง่เขลาคนหนึ่ง แต่หลังจากที่ไปอยู่ในค่ายโจรแล้วบุคลิกของเขาก็ยิ่งคล้ายกับหัวหน้าค่ายโจรคนแรกเป็นที่สุด

แทบจะไม่ใช่ลูกเขยแล้ว แต่ความคล้ายคลึงของเขาแทบจะเหมือนกับลูกชายแท้ๆ คนหนึ่งเลยทีเดียว

เมื่อเห็นว่าเซี่ยเฉียวโกรธ เซี่ยหนิวซานก็ไม่รู้ว่าทำไม

ด้วยท่าทางเย็นชาไม่พอใจของเซี่ยเฉียว เซี่ยหนิวซานบังเกิดภาพของสะใภ้เผิงขึ้นมาในหัวทันทีโดยไม่รู้สาเหตุ

เขาเกือบลืมไปแล้ว

เมื่อนึกถึงสะใภ้เผิงขึ้นมาเซี่ยหนิวซานก็คุกเข่าลงทันที แล้วยื่นชาออกไปใหม่อย่างใจกว้าง “ท่านพ่อตา ท่านดื่มชาเถอะ!”

เซี่ยเฉียวนึกไม่ถึงว่าบิดาของตนเองจะตรงไปตรงมาเช่นนี้

นางโล่งใจได้ในที่สุด

เมื่อเห็นว่าเขาคุกเข่าลงผู้เฒ่าหลินก็รู้สึกดีขึ้นมาก

“ตอนที่เจ้าแต่งกับลูกสาวข้า เจ้าปฏิบัติต่อนางดีหรือไม่” ผู้เฒ่าหลินไม่ได้รีบร้อนรับชามาทันที แต่กลับเอ่ยถาม

“จะไม่ดีได้อย่างไร นางงดงามอ่อนโอนราวกับดอกไม้ ข้ารักนางจะตายไป พวกท่านวางใจได้ ตอนนั้นข้าไม่เคยทุบตีหรือดุด่านางเลย หลังจากที่นางแต่งกับข้า แม้ว่านางจะไม่ค่อยยิ้ม แต่ก็ไม่เคยต้องร้องไห้เลย” เซี่ยหนิวซานพูดความจริง