ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 799 โชคไม่ดี / ตอนที่ 800 ไม่ฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป

ตอนที่ 799 โชคไม่ดี / ตอนที่ 800 ไม่ฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป
ตอนที่ 799 โชคไม่ดี

ใต้เท้าต่งยืนอึ้งงันอยู่ตรงนั้นเอง จากนั้นเซี่ยผิงกั่งก็ลากต่งซีอวิ๋นออกมาจากห้อง แล้วสั่งให้คนค้นห้องทันที

ไม่ว่าจะเป็นในหีบ กล่อง ขวด หรือโหลต่างๆ ก็ต้องค้นให้หมด

ผงแหวนเงินนั้นหายาก ของสิ่งนี้สามารถทำร้ายคนได้ ทำให้คนอยู่ในภาวะสับสนมึนงงกระทั่งตายได้ แต่มันก็ใช้งานง่ายมาก เกรงว่าต่งซีอวิ๋นผู้นี้คงตัดใจโยนทิ้งไม่ลง!

นอกจากนี้ ด้วยสถานะคุณหนูตระกูลใหญ่ เกรงว่าต่งซีอวิ๋นเองก็นึกไม่ถึงว่าห้องของนางจะถูกคนอื่นค้น

ประเดี๋ยวเดียวสิ่งของที่อยู่ในห้องก็ถูกรื้อค้นกระจุยกระจาย

พวกเขาพบยาบางส่วนที่คาดไว้จริงๆ

เซี่ยผิงกั่งนำหมอหลวงและเซี่ยเฉียวที่อยู่ในสถานะปรมาจารย์เข้ามา

หมอหลวงก้าวเข้าไปตรวจสอบ สักพักเขาก็เอ่ยขึ้น “เม็ดยาในกล่องนี้เป็นผงแหวนเงินจริงๆ แถมยังมีปริมาณไม่น้อยเลย…แล้วก็ในขวดเล็กนี่ก็น่าจะเป็นยาที่อาจทำให้เกิดผื่นขึ้นได้”

ต่งซีอวิ๋นได้ยินเช่นนั้นก็ตัวอ่อนปวกเปียกทันที

ชั่วขณะถัดมานางก็มองไปที่บิดาของตนอย่างคลุ้มคลั่ง “ท่านพ่อ ท่านพ่อช่วยข้าด้วย! ข้าไม่ได้ทำนะ! ท่านน้า ท่านน้าช่วยข้าด้วย…”

เป็นอย่างนี้ไปได้อย่างไร! มันเป็นอย่างนี้ไปได้อย่างไร!

ทั้งที่นางทำได้ดีมาก ทั้งๆ ที่ไม่มีใครรู้เลย น้องสาวของนางฆ่าตัวตาย คนในครอบครัวของนางต่างก็ได้ข้อสรุปแล้วนี่!

ทำไม

ทำไมเซี่ยผิงกั่งถึงบุกเข้ามาในบ้านนางได้ หากวันนั้นเขามาช้ากว่านั้นอีกแค่สองสามชั่วยาม น้องสาวของนางก็จะถูกบรรจุอยู่ในโลงศพแล้ว ทำไมมันถึงได้บังเอิญอะไรอย่างนั้น!

ต่งซีอวิ๋นรู้สึกว่าตนเองโชคไม่ดีจริงๆ

บ้านไหนบ้างที่จะไม่มีเด็กตาย หลังบ้านจะต้องมีการต่อสู้แย่งชิงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

แต่บ้านคนอื่นก็ไม่เคยมีคนจากศาลตัดสินคดียื่นมือเข้ามายุ่ง ยิ่งกว่านั้น พวกเขาก็ไม่ได้ถูกรัชทายาทจับตามองอย่างนี้ด้วย!

หากไม่ใช่เพราะการปรากฏตัวของศาลตัดสินคดีและรัชทายาท ตอนนี้นางก็ยังจะเป็นพระชายาขององค์ขายสี่อยู่ ตอนนี้นางก็ยังเฉิดฉายมีหน้ามีตาอยู่!

ทำไมสวรรค์ไม่ช่วยนาง นางยอดเยี่ยมไปหมดทุกอย่าง นางวางแผนอย่างรอบคอบมาตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก ทำไมในโลกนี้จะต้องมีเซี่ยเฉียวโผล่มาต่อสู้แย่งชิงกับนาง กดหัวนางไปหมดทุกทางด้วย ทำไมต้องมีตระกูลเซี่ยโผล่มาทำให้ความพยายามทั้งหมดของนางต้องมาสูญเปล่าด้วย!

นางไม่เคยรู้สึกว่าตนเองไม่รู้จักยั้งคิดหรือโง่เกินไปเลย นางแค่คิดว่าเป็นคนอื่นที่ทำลายแผนการของนาง!

กระทั่งว่า…

หากนักพรตปีศาจโม่นั่นไม่ทำให้นางต้องล้มป่วยถูกของอย่างนี้ พอท่านพ่อไม่ได้สนใจเรื่องราวในบ้านสักเท่าไรแล้ว นางก็คงจะจัดการกำจัดเปาจิ้นและคนพวกนั้นไปได้แล้ว…

ไม่มีใครให้โอกาสนางได้ปกป้องตัวเอง!

“เจ้า…” ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดาพูดอะไรไม่ออก

โกรธ สำนึกผิด กังวล และโมโห ความคิดที่ซับซ้อนวิ่งวนอยู่ในสมอง เขาเพียงแต่รู้สึกอึดอัดในอก และทันใดนั้นเขาก็กระอักเลือดออกมาทันที!

เขา…ลูกสาวที่เขาภาคภูมิใจ เป็นคนร้ายที่ฆ่าลูกสาวอีกคน!

สองพี่น้องฆ่ากันเอง ร้อยปีข้างหน้าเขาจะเอาหน้าที่ไหนไปพบภรรยาเอกที่ตายไปแล้ว!

สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น เขาจะต้องถูกคนยื่นฎีกาฟ้องร้องเรื่องที่ไม่สั่งสอนลูกสาวให้เข้มงวด และก็ไม่รู้ว่าอีกกี่ปีเขาจึงจะสามารถเชิ่ดหน้าในเมืองหลวงแห่งนี้ได้อีก

ที่น่าขันก็คือสองวันมานี้เขายังรู้สึกตำหนิฮูหยินของเขาอยู่ในใจ คิดว่านางโหดเหี้ยมอำมหิต พอมาคิดๆ ดูตอนนี้เขาก็รู้สึกราวกับถูกตบหน้าจนเจ็บร้อนไปหมดจริงๆ!

ในตอนนี้เขาต้องการที่จะเบี้ยวหนี้ และต้องการปกป้องชื่อเสียงของผู้หญิงในตระกูลต่ง แต่หลักฐานมัดตัวอย่างแน่นหนาอยู่ที่นี่ แล้วเขาจะปกป้องได้อย่างไร!

หากเขาหน้าด้านไม่ยอมรับ ลูกสาวของเขาก็จะถูกพาตัวไปอยู่ดี และชื่อเสียงของเขาจะเสียหายไปด้วย!

ใต้เท้าต่งวิงเวียนตาลายจนพ่อบ้านต้องคอยพยุงไว้

“เจ้ามัน…สัตว์เดรัจฉานใจชั่ว! หากข้ารู้ว่าจะมีวันนี้ ข้าจะไม่ยอมให้ท่านน้าของเจ้าเลี้ยงดูเจ้าเลย ผู้หญิงเลวคนนี้ทำให้เจ้าไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี สอนให้พี่น้องฆ่ากันเอง ต่อไปนี้ข้าไม่มีลูกสาวอย่างเจ้าอีก!” ใต้เท้าต่งเอ่ย

อนุตานได้ยินเช่นนั้นก็อึ้งงันไปเหมือนกัน ปกตินางก็แค่พูดจายุแยงคำสองคำ แต่เรื่องฆ่าคนนี้นางไม่รู้เรื่องจริงๆ นี่!

ตอนที่ 800 ไม่ฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป

อนุตานร้องห่มร้องไห้ออกมาทันที ปากก็พร่ำพูดถึงพี่สาวที่ตายไปแล้วของนาง ซึ่งก็คือภรรยาเอกคนเก่าของใต้เท้าต่งนั่นแหละ

แต่เวลานี้ใต้เท้าต่งกลับนึกได้แต่ข้อเสียของนาง

บาปนี้นางไม่อยากรับก็ต้องรับ!

หากเขาบอกกับคนภายนอกว่าอนุผู้นี้มีเจตนาไม่ดีและคอยยุงยงลูกสาวของเขาจนทำให้นางเดินทางผิด อย่างน้อยที่สุดตระกูลต่งก็ยังจะพอพูดอะไรได้บ้าง!

หรือจะให้เขาบอกกับคนนอกว่า ลูกสาวที่เกิดแต่ภรรยาเอกของเขาเป็นลูกชั่วมาตั้งแต่เกิด!

เป็นเพราะอนุผู้นี้ชั่วร้ายจึงทำให้ครอบครัวเขาไม่แข็งแรง ไม่ใช่ว่าลูกสาวของเขามีปัญหา!

มิฉะนั้นต่อไปคนในตระกูลต่งก็จะเกลียดชังเขา

กู้อะไรกลับมาได้เล็กน้อยก็ยังดี!

อีกอย่าง…ลูกของเขาก็ได้รับการเลี้ยงดูโดยอนุภรรยาคนนี้ของเขาจริงๆ บัดนี้ลูกสาวของเขาทำผิดมหันต์ จึงยากที่นางจะหนีความผิดไปได้!

“ท่านพ่อ! ท่านหมายความว่าอย่างไร! ท่านจะไม่ช่วยข้าหรือ! น้องหญิงฆ่าตัวตาย นางไม่อยากแต่งงานจึงได้คิดสั้น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย!” ต่งซีอวิ๋นร้อนใจแล้ว นางพยายามดิ้นหนีเพื่อจะเข้าหาใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดา แต่ในจังหวะที่นางก้าวเท้าออกไป วิญญาณที่หายไปได้สักพักก็ปรากฏขึ้นต่อหน้านางทันที!

“กรี๊ด…“ นางโบกไม้โบกมือพัลวันแล้วล้มลงด้านข้างก่อนจะรีบเอามือกุมศีรษะไว้

“ไม่ใช่ข้า ไม่ใช่ข้านะ!”

“เป็นความผิดของพวกเจ้านั่นแหละ เป็นเจ้าที่อยากแย่งองค์ชายสี่กับข้า เป็นเจ้าที่รู้มากเกินไป เป็นเจ้าที่ฆ่าตัวตายเอง ไม่เกี่ยวกับข้า!”

“ทำไมเจ้าต้องตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้าด้วย…หากเจ้าไม่เข้าข้างผู้หญิงคนนั้นตลอดเวลา ข้าก็คงจะไม่ทำร้ายเจ้าหรอก…” ต่งซีอวิ๋นดูท่าทางน่าสงสารมาก

“…”

ใต้เท้าต่งไม่เข้าใจคำพูดของนาง

ผู้หญิงคนนั้นคือ…

หลังจากผ่านไปสักพัก เขามองไปที่อนุตานแล้วก็เข้าใจได้ในทันที

หลังจากที่ภรรยาเดิมของเขาตายไปแล้ว ลูกสาวคนหนึ่งของเขาก็ไปอยู่กับอนุตาน อีกคนหนึ่งก็อยู่กับแม่เลี้ยง เกรงว่าปกติแล้วอนุภรรยาคนนี้ของเขาจะคอยปลูกฝังใส่สมองของลูกสาวเขาว่าลูกสาวคนรองเป็นพวกทรยศ บอกว่านางลืมแม่ผู้ให้กำเนิด ก็เลย…

ความเกลียดชังบังเกิดขึ้นในใจของใต้เท้าต่ง!

หากเขารู้อย่างนี้แต่แรกนะ!

เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้วขณะที่เขามองดูท่าทางคลุ้มคลั่งหวาดกลัวของผู้หญิงคนนั้น

เขารู้ว่าปรมาจารย์ใช้น้ำตาวัวกับผู้หญิงคนนี้ ปรมาจารย์บอกเขาตอนที่นางติดตามมาด้วย

แต่…

ผู้หญิงคนนี้ก็แค่เห็นวิญญาณได้บางส่วนเท่านั้น ยังเป็นได้ถึงขนาดนี้?

น้องสาวของเขา แล้วก็ปรมาจารย์โม่ ดวงตาคู่นั้นมองเห็นของพวกนี้ได้ทุกวัน หากพวกนางเป็นเช่นนี้จะไม่ตกใจกลัวจนตายไปนานแล้วหรือ!

ขี้ขลาดจริงๆ…

อย่างไรก็ตาม เซี่ยผิงกั่งเองก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

พวกนางล้วนเป็นเด็กผู้หญิงกันทั้งนั้น แล้วดูฉากเล็กๆ ที่กำลังดำเนินอยู่ตรงหน้าเขานี่สิ นางกรีดร้องโหยหวน แต่น้องสาวโง่ๆ ของเขาก็แค่ตกใจบ้างบางครั้งโดยไม่ส่งเสียงอะไรออกมาเลย

น้องสาวของเขาก็ค่อนข้างน่าสงสารอยู่เหมือนกันนะ

ขณะที่เซี่ยผิงกั่งกำลังทำงานของเขา เซี่ยเฉียวไม่พูดอะไรเลยสักคำ

เวลานี้ต่งซีอวิ๋นกำลังร่ำไห้อยู่บนพื้น เซี่ยเฉียวมองดูวิญญาณที่ไอแค้นจางหายไป แล้วพูดกับต่งซีอวิ๋น “น้องสาวของเจ้าบอกว่า ทุกคำพูดที่นางเคยพูดกับเจ้าไม่มีคำไหนที่ไม่จริงเลย นางเคยให้โอกาสเจ้าและตัดสินใจที่จะเก็บความลับของเจ้าไว้ตลอดกาล แต่เจ้ากลับไม่เชื่อ ตอนนี้เจ้า…สมควรได้รับมันแล้ว”

ต่งซีอวิ๋นเงยหน้าขึ้นและจ้องมองนางทันที

ทั้งหมดเป็นความจริง…

หึๆ ทั้งหมดเป็นความจริง?

แต่นางไม่เชื่อนี่! แม้ว่าจนถึงตอนนี้นางก็ยังไม่เชื่อน้องสาวคนนั้น แล้วนางผิดตรงไหน!

เซี่ยเฉียวหยิบกระดาษยันต์ขึ้นมา แล้วมองไปยังต่งอีอวิ๋นที่ลอยอยู่กลางอากาศก่อนจะเอ่ย “เจ้ายังมีความปรารถนาสุดท้ายอีกหรือไม่”

“พี่ใหญ่เซี่ย…” วิญญาณของต่งอีอวิ๋นหันไปมองเซี่ยผิงกั่ง แล้วน้ำตาก็ไหลลงมา

เป็นเพราะนางไร้เดียงสาเกินไปและไม่เชื่อฟังคำพูดของปรมาจารย์ หาก…หากนางเชื่อแล้วหลบไปไกลๆ สามปีให้หลังบางทีกับพี่ใหญ่เซี่ยก็อาจจะยังมีความเป็นไปได้อยู่บ้าง

ตอนนี้…โลกของทั้งสองถูกแยกออกจากกัน ไม่มีวาสนาต่อกันอีกแล้ว

นางยังทำร้ายพี่ใหญ่เซี่ย หลังจากหมั้นกันแล้ว คู่หมั้นของเขาก็มาเสียชีวิต ก็ไม่รู้ว่าต่อไปการแต่งงานของเขาจะยากเย็นแค่ไหน

นางมีชีวิตอยู่ได้…งี่เง่าเหลือเกิน หนึ่งคือนางผิดต่อมารดาผู้ให้กำเนิด สองคือผิดต่อแม่เลี้ยงที่เลี้ยงดูนางมา สามคือผิดต่อ…ปรมาจารย์โม่ที่ช่วยนาง และสี่ผิดต่อพี่ใหญ่เซี่ย ถือเป็นความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงจริงๆ

“ไม่ฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป” น้ำเสียงของต่งอีอวิ๋นล่องลอยและไม่มีตัวตน น้ำตาคลอเบ้า นางเผยรอยยิ้มจางๆ