เซียนสาวผู้นี้ดูดวงแม่นเกินไปแล้ว - บทที่ 60 อาจารย์ เพื่อนของผมถูกฆ่า

บทที่ 60 อาจารย์ เพื่อนของผมถูกฆ่า

[ฝันร้ายและมองเห็นภาพซ้อนไม่รู้ตัว ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นโรคที่คนอายุมากต้องเจอไม่ใช่เหรอ? ทำไมไม่ไปตรวจที่โรงพยาบาล ถึงกับต้องบูชายัญมนุษย์เพื่อเปลี่ยนฮวงจุ้ยเลยเหรอ? แถมคนที่ฆ่ายังเป็นหลานสาวของตัวเอง…โอ้ พระเจ้า บอกได้คำเดียวว่าความเชื่องมงายนี้ฆ่าคนจริง ๆ! ทุกคนควรเชื่อในหลักการทางวิทยาศาสตร์ ป่วยแล้วก็ไปโรงพยาบาล!]

[ปู่ของถงถงเป็นสัตว์ร้าย! ฉันเห็นสีหน้าที่สิ้นหวังของแม่ถงถงแล้ว ไม่แน่ว่าเธออาจจะหย่ากับลูกชายเขา! เขานี่มันทำให้ครอบครัวลูกชายต้องบ้านแตกสาแหรกขาด]

โจวชุนหลิ่วบรรจุศพลูกสาวใส่โลงอย่างสิ้นหวัง

หลังจากสามีรู้เรื่องทั้งหมดแล้วก็รีบมา ทว่าประโยคแรกของเขาที่หลุดออกมา คือการโน้มน้าวโจวชุนหลิ่ว “คำพูดของสตรีมเมอร์คนหนึ่งจะถือเป็นเรื่องจริงได้งั้นเหรอ? ยังไงพวกเรารอผลการสอบสวนของตำรวจกันก่อนเถอะนะ”

“ไม่ต้องรอแล้ว” โจวชุนหลิ่วเจ็บปวดใจจนด้านชา เธอหันมองสามีและพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบอย่างมาก “หย่ากันเถอะ”

เธอจดจำรอยแดงบนแขนของหลินต้าเซิงในวันที่ถงถงหายตัวไปได้เสมอ

หลินต้าเซิงอธิบายว่าเขาเกามันเอง ตอนนี้มาคิดดูแล้ว น่าจะเป็นถงถงข่วนเขาก่อนตาย

เพียงคิดถึงความไร้มนุษยธรรมที่ถงถงได้ประสบก่อนตาย เธอก็ไม่มีทางให้อภัยหลินต้าเซิงได้

เธอไม่ต้องการครอบครัวเล็ก ๆ นี้อีกต่อไปแล้วด้วยซ้ำ

“ขอบคุณค่ะ…อาจารย์…” โจวชุนหลิ่วลังเลที่จะใช้คำเรียกเฝ่ยไป๋ลู่ และในที่สุดตัดสินใจเรียกว่าอาจารย์ มีแค่เธอเท่านั้นที่เข้าใจดีว่าเฝ่ยไป๋ลู่พูดจริงหรือไม่ “ฉันได้ยินเรื่องระงับการทำงานของไซต์งานก่อสร้าง ถงถงตายอย่างน่าเวทนาที่นี่ คุณช่วยปลดปล่อยวิญญาณเธอ ให้เธอได้เกิดใหม่ในชีวิตหน้าได้ไหมคะ?”

“ได้ค่ะ” เฝ่ยไป๋ลู่พยักหน้า แล้วกล่าวอีกว่า “คนตายไม่สามารถฟื้นคืน ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ คุณจงมีชีวิตที่ดี หมั่นทำความดีสร้างและสะสมคุณธรรม บางทีอาจมีวาสนาเป็นแม่ลูกต่อกันอีกครั้ง”

[น่าแปลกที่จู่ ๆ เสียงของคุณสตรีมเมอร์ก็อ่อนโยนมากเลย ทั้งที่เห็น ๆ อยู่ว่าน้ำเสียงของเธอก็ยังสงบนิ่งเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน…]

[เพราะว่าเธอให้ความหวังแก่ผู้คน ไม่ว่าจะมีวาสนาเป็นแม่ลูกกันต่อไปจริงหรือเปล่า แต่อย่างน้อย คำพูดของไป๋ลู่ก็ทำให้แม่ของถงถงเต็มไปด้วยความปรารถนาในชีวิตแล้ว…]

มีวาสนาแม่ลูกต่อกันอีกครั้ง? โจวชุนหลิ่วกุมท้องของเธอโดยไม่รู้ตัว เธออายุยังไม่ถึงสามสิบ นับว่าไม่แก่เกินไป ยังมีโอกาสตั้งท้องได้อีก

หากถงถงไม่ถือสาที่เธอละเลยหน้าที่และไร้ความสามารถ แล้วยังเต็มใจเป็นลูกสาวของเธอ…

ดวงตาของโจวชุนหลิ่วส่องแสงสว่างมากขึ้นอีก

เฝ่ยไป๋ลู่เห็นว่าใบหน้าของโจวชุนหลิ่วที่ทุกข์ทรมานและเศร้าโศกจากอาการหัวใจสลายในตอนแรกนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว ก็ค่อยเบาใจ

การตัดสินใจหย่าร้างของเธอจะทำให้เธอเป็นแม่บ้านที่ประสบความยากลำบากอยู่นานหลายปี

แต่หลังจากความยากลำบากผ่านไป เมื่อหลุดพ้นจากความทุกข์มาได้ เจ้าตัวจะได้รับในสิ่งที่ปรารถนา มีครอบครัวสุขสันต์ แวดล้อมด้วยลูกหลาน

ส่วนหลินต้าเซิงและลูกชาย… คนชั่วย่อมถูกกรรมตามสนอง

เรื่องที่หลินต้าเซิงใช้คนบูชายัญ ลูกชายของเขาไม่ได้มีท่าทีว่าไม่รู้เรื่องอะไรขนาดนั้นและเขาก็ไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์ด้วย

เฝ่ยไป๋ลู่เบนสายตาออกมา ไม่มองสองคนนี้อีก

ดวงตาของเวินสือเหนียนจับจ้องเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยความชื่นชม

ความสามารถของเธอยอดเยี่ยมกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก

ยิ่งไปกว่านั้น เธอเหมือนมีความยุติธรรมอยู่ในใจ ลงโทษความชั่วเผยแพร่ความดี เธอย่อมเป็นพันธมิตรที่ไว้ใจได้

บางทีเขาควรจะรักษาสัมพันธ์กับเธอให้ดียิ่งขึ้น

เจี่ยเจียอิ้นส่งของขวัญหลายชิ้นให้กับห้องถ่ายทอดสดของเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยความรู้สึกขอบคุณ

“ขอบคุณบอสเจี่ยเจี่ยเจียอิ้นมากสำหรับของขวัญที่ส่งมา เรื่องนี้จบลงแล้ว ขอจบการไลฟ์สดลงเพียงเท่านี้” เฝ่ยไป๋ลู่พูดอย่างสุภาพสองสามคำ แล้วตัดสายของหลี่เปา “เพื่อน ๆ ที่ต้องการเข้าร่วมการถ่ายทอดสดครั้งถัดไป สามารถกดเชื่อมต่อมาได้เลยนะ”

ชาวเน็ตยังอารมณ์ค้างจากคดีบูชายัญมนุษย์ แต่ไม่ทันไรก็เห็นว่าผู้โชคดีที่เชื่อมต่อรอบใหม่ติดนั้น อยู่ในมุมมืด

ทันใดก็มีเสียงชายหนุ่มกรีดร้องขึ้นมาว่า “อาจารย์ คนที่อยู่อีกด้านกำลังไล่ตามผม เขาต้องการฆ่าผม! ผมต้องทำยังไงถึงจะเป็นฝ่ายฆ่าเขาแทนครับ?”

[น่าตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ?]

[เช็ดเข้ มีคนต้องการฆ่านาย แล้วนายไม่แจ้งตำรวจล่ะ? นายมาหาสตรีมเมอร์ ให้สตรีมเมอร์สอนนายฆ่าคนเนี่ยนะ นี่คือสิ่งที่ฉันได้ยินเหรอเนี่ย? ฉันงงไปหมดแล้ว ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในสังคมที่ปกครองด้วยกฎหมายเหรอฟะ? หรือว่าการฆ่าคนไม่ผิดกฎหมายอีกต่อไปแล้ว?]

[ไอพีแอดเดรส*[1] ของคุณพี่คนนี้อยู่เมืองนอก ไม่แน่ที่ ๆ เขาอยู่การฆ่าคนอาจจะถูกกฎหมายก็ได้ปะ?]

[ฮ่า ๆ ขอให้สตรีมเมอร์สอนวิธีฆ่าคน แกก็แรงเกิ๊น]

เฝ่ยไป๋ลู่อ่านความคิดเห็นนี้…

“ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนการฆ่าคนล้วนแต่ผิดกฎหมาย พวกคุณโปรดระมัดระวังคำพูดด้วย ฉันไม่อยากเข้าไปยุ่ง”

ความคิดเห็นวิ่งบนหน้าจอจำนวนมาก [ฮ่า ๆๆ]

เฝ่ยไป๋ลู่มองผู้โชคดีที่เชื่อมต่อกับเธอครั้งนี้ แล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้นกับคุณที่นั่นงั้นเหรอ?”

ชายคนนั้นพูดไม่กี่คำอย่างคลุมเครือ แล้วในตอนที่เพื่อน ๆ ในห้องถ่ายทอดสดหมดความอดทนนั้นเอง ทันใดเขาก็คร่ำครวญว่า “อาจารย์ ทำยังไงดี เพื่อนของผมถูกฆ่าแล้ว ฮือ ๆ…ผมควบคุมตัวเองไม่ได้ไปชั่วขณะ แล้วลงเอยด้วยการฆ่าคนอีกสองคนที่อยู่อีกด้านไปแล้ว…

ที่สำนักงานใหญ่โต้วโซ่ว หลี่เซียวที่ให้ความสนใจกับห้องถ่ายทอดสดของเฝ่ยไป๋ลู่อย่างสูง พอได้ยินคำพูดนี้ก็ตกใจจนสูดลมหายใจดังเฮือก

เขาวิ่งไปฝ่ายเทคนิคแล้วพูดเร่ง “ค้นหาตำแหน่งของคนคนนี้ได้หรือยัง?”

เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก “ใกล้แล้ว! แต่เพราะเป็นที่อยู่ของต่างประเทศ ต้องใช้เวลาหน่อยครับ”

แล้วความคิดเห็นหน้าจอก็ไหลทะลัก

[พริบตาเดียว ก็ตายไปสามคนแล้วงั้นเหรอ?]

[ทำไมพวกเราถึงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยล่ะ?]

[แจ้งตำรวจ คุณต้องแจ้งตำรวจด่วน!]

เฝ่ยไป๋ลู่เอ่ยด้วยท่าทางสงบนิ่ง “ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน? บอกตำแหน่งให้ฉันหน่อย”

“ผมอยู่ที่ดินแดนด้านหลังของชาโดว์ แวนการ์ด*[2] ฝั่งตรงข้ามที่คนสามคนล้อมผมเอาไว้ ผมไม่กล้าขยับถ้าไม่มีท่าไม้ตายหรือพลังวาร์ป*[3] ฮือ ๆ” ชายหนุ่มพูดจบแล้วสูดจมูก จากนั้นก็มีเสียงดึงทิชชูออกมาสั่งน้ำมูก “เพื่อนทั้งสี่คนของผมตายหมดแล้ว พวกเขากากเกินไป ช่วยชีวิตผมไม่ได้! อาจารย์ ตอนนี้ผมควรจะทำยังไงดี?”

เฝ่ยไป๋ลู่ “…”

ชาวเน็ต “…”

[ผู้ปกครองของลูกชาย : ผมยอมมอบตัว ตำรวจ : ทำอะไรมา? ผู้ปกครอง : ฆ่าคนตายครับ ตำรวจ : อาวุธสังหารคืออะไร? ผู้ปกครอง : ดาวพั่วจวิน*[4]]

ความคิดเห็นหน้าจอที่โครมครามเงียบสนิทไป

หลี่เซียวหยุดมือที่กำลังจะโทรหาตำรวจค้างไว้ และหยุดเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคไม่ต้องตรวจสอบแล้ว

ก่อนจะกลับเข้าออฟฟิศไปอย่างไม่แยแส

“คุณเมาหรือเปล่า?” เฝ่ยไป๋ลู่ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี แต่ก็ถอนใจโล่งอก ยังดีที่ไม่มีใครเสียชีวิต

“เมาเหรอ? ผมไม่ได้เมา!” ชายหนุ่มพูดแล้วสะอึกหลังจากดื่ม เขาร้องไห้อย่างโศกเศร้าเสียใจ “อาจารย์ ผมยอมแพ้แล้ว ฮือ ๆ ผมแพ้แล้ว…”

อาจเป็นเพราะเขาแพ้เกมแล้ว มือของเขาจึงวางลง ทำให้กล้องในห้องถ่ายทอดสดสั่น ก่อนจะเผยใบหน้าที่ชัดเจนของเขา

หลินจื่อจางไม่สามารถปล่อยวางความรู้สึกของเขาไปได้ เขาระบายกับเฝ่ยไป๋ลู่และดื่มเหล้าแก้กลุ้ม “กากมาก เพื่อนของผมมันกากเกินไปแล้ว ครั้งหน้าผมจะไม่เล่นกับพวกเขาอีกแล้ว…”

[เป็นไปได้ไหมว่าไม่ใช่เพื่อนของนายกากเกินไปหรอก แต่เพราะเล่นเกมกับคนขี้เมาไง แม้แต่ผู้เล่นมืออาชีพก็แบกนายไม่ไหวหรือเปล่า?]

[ฮ่า ๆๆ ฉันละอยากเห็นหน้าน้องชายคนนี้ตอนสร่างเมาจริง ๆ อยากเห็นตอนเขาสร่างเมา แล้วรู้ว่ามีชาวเน็ตหลายล้านคนจับตามองตอนที่เขาเมาหนักอย่างกับคนบ้า]

[ฉันชอบอายแทนคนทำผิดอะ ถ้าเป็นฉัน คงหวังว่าคืนนี้จะเรียกรถแทกซี่แล้วหนีไปจากที่ตรงนี้โดยเร็วที่สุดเลย ไม่อย่างนั้น ก็ลบบัญชีแล้วค่อยสมัครใหม่ มันโคตรจะดราม่าเลย]

[ผู้โชคดีที่เชื่อมต่อติด ทุกคนต้องการความช่วยเหลือจากเธอ]

เฝ่ยไป๋ลู่เห็นใบหน้าของหลินจื่อจาง บางครั้งก็เมา บางครั้งก็ตื่นตัวและบางครั้งก็สับสน

เธอใช้วิธีการพูดด้วยภาษาในเกมเพื่อที่เขาจะได้ฟังแล้วเข้าใจ “นายได้รับการอัปสกิลใหม่แล้วนะ โทรเรียกเพื่อนของนายมาเลย นายต้องแนะนำวิธีอัปสกิลให้เขาเอง”

“อาจารย์พูดมีเหตุผล!” ดวงตาของหลินจื่อจางสว่างขึ้น เขาโทรเรียกเพื่อนอย่างเมามาย “ลูกชาย พ่ออัปสกิลใหม่แล้วนา รีบมาเลย พ่อจะสอนลูกเองว่าต้องทำยังไง”

[ไป๋ลู่ก็ดื่มเหล้าเถื่อนเหรอ? ทำไมจู่ ๆ ถึงลากไปเรื่องอัปสกิลล่ะ?]

[รู้สึกเหมือนสตรีมเมอร์จะหมายถึงอย่างอื่นนะ]

[ ฮ่า ๆๆ ผู้ชายทุกคนก็อยากเป็นพ่อของเพื่อนใช่ไหมล่ะ? การพูดแบบนี้เป็นเพื่อนที่เลวมากเลยนะ]

หลังจากนั้นไม่นานเพื่อนของเขาก็เข้ามาด้วยอารมณ์ที่รุนแรง แทบอยากฆ่าให้ตาย “หลินจื่อจาง วันนี้ฉันจะต้องสั่งสอนให้นายดูว่าใครกันแน่ที่เป็นพ่อ… นายไม่ได้ดื่มแค่แก้วเดียวเหรอ? ทำไมถึงดื่มเหล้าคนเดียวเยอะขนาดนี้? เมาหนักเป็นบ้าเป็นหลังแล้วโทรเรียกฉันมาทำไม…”

เฝ่ยไป๋ลู่พูดขึ้นทันที “สวัสดีค่ะ เป็นฉันที่ขอให้เขาโทรหาคุณเอง เครื่องตรวจจับควันที่บ้านเพื่อนคุณเสียและห้องครัวของเขากำลังเกิดไฟไหม้…”

“ให้ตายเหอะ ไป๋ลู่!” ในฐานะที่เป็นวัยรุ่น เขาย่อมรู้ว่าเฝ่ยไป๋ลู่คือคนที่ได้รับความนิยมบนอินเทอร์เน็ตในช่วงนี้

เพื่อนรีบเข้าไปในครัวอย่างไม่มีข้อกังขา หลังจากพบว่ามีเปลวไฟจริง ๆ เขาก็รีบโทรแจ้งตำรวจดับเพลิงทันที

จนเมื่อดำเนินการเสร็จ ก็พบว่าหลินจื่อจางสลบไปแล้ว และการถ่ายทอดสดก็ถูกตัดสาย

เขาพึมพำ หลินจื่อจาง เจ้าหมอนี่โชคดีจริง ๆ

[1] ไอพีแอดเดรส คือ หมายเลขประจำเครื่องคอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องในระบบเครือข่ายที่ใช้โปรโตคอลแบบ TCP/IP สามารถบอกได้ว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ตั้งอยู่ที่ไหน

[2] ชาโดว์ แวนการ์ด คือ ชื่อเกม

[3] วาร์ป คือ ทักษะหรือความสามารถประเภทหนึ่ง เป็นการเคลื่อนที่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งอย่างรวดเร็ว เป็นพลังเหนือธรรมชาติที่พบในเกม การ์ตูน ภาพยนตร์ เป็นต้น

[4] พั่วจวิน หมายถึง ดาวเคราะห์ร้ายซึ่งส่งผลต่อชีวิตทุกด้าน หรือร้ายกาจเป็นอันดับ 1