โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 158 ภาพม้วนปราบมารฉือหยาน

บทที่ 158 ภาพม้วนปราบมารฉือหยาน

ดวงตาของ

หวังฮ่าว

เป็นประกาย

มรดกนักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยาน

?

นี่ไม่ใช่ภาพม้วนเจตจำนงหมัดหรือ? ทำไมกลายเป็นมรดกนักรบศักดิ์สิทธิ์?

หวังฮ่าวสงสัยในใจ หรือการต่อสู้เมื่อครู่เพื่อยืนยันว่าข้ามีคุณสมบัติรับมรดก?

“เริ่มรับมรดก!” หวังฮ่าวกล่าว

เมื่อเสียงหวังฮ่าวดังขึ้น โลกภาพม้วนเริ่มเลือนราง

กลิ่นคาวโลหิตและเจตจำนงสังหารค่อยๆ จางหาย

ราวมีเจตจำนงโบราณยิ่งกำลังจ้องมอง

ทันใดนั้น หวังฮ่าวรู้สึกเหมือนเปลี่ยนโลก จากสมรภูมิเดิมกลายเป็น

ท้องนภาดารา

อันกว้างใหญ่

ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยดวงดาราเจิดจ้า

แสงสว่างจ้าปกคลุมดวงตาของหวังฮ่าว…

หวังฮ่าวราวลอยอยู่ในท้องนภาดารา ความรู้สึกอันยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยสัมผัสแผ่ซ่านในใจ

ราวกับได้รับการกระตุ้นจากดวงดารารอบด้าน

เคล็ดหลอมวิญญาณดารา

ในร่างหวังฮ่าวทำงานอย่างรวดเร็ว

ในท้องนภาดาราอันเจิดจ้าของโลกภาพม้วน เงารางเลือนราวมองหวังฮ่าวอยู่

เงานั้นค่อยๆ ชัดเจน กลายเป็น

แมววิญญาณสีขาว

ร่างของมันเปล่งแสงวิญญาณเจิดจ้า

“ผู้รับมรดกผู้นี้ มีโชควาสนาน่าทึ่ง…” แมววิญญาณสีขาวจ้องหวังฮ่าว ครุ่นคิดในใจ

“เมื่อเจ้ามีโชควาสนานี้ ข้าจะช่วยให้สมปรารถนา!”

ทันใดนั้น อุ้งเท้าของแมววิญญาณสีขาวขยับเล็กน้อย

พลังดารา

ราวถูกดึงดูด พุ่งเข้าหาหวังฮ่าวด้วยความเร็วเหลือเชื่อ

พลังดารารอบด้านถูกหวังฮ่าวดูดซับ พลังจิตของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

หวังฮ่าวรู้สึกสมองว่างเปล่า ภายใต้พลังดาราอันมหาศาล แสงเจิดจ้าพุ่งออกจากร่าง

ความเข้าใจใน

เคล็ดหลอมวิญญาณดารา

ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ตราดารา

ในสมองค่อยๆ ชัดเจน

…

เวลาค่อยๆ ผ่านไป

ดวงดาราในสมองหวังฮ่าวยิ่งเจิดจ้า

ร่างกายของเขาดูดซับพลังดารารอบด้านราววาฬกลืนน้ำ

ดวงดารารอบๆ ค่อยๆ มืดลง และเริ่มเลือนหาย

ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด พลังดาราในสมองหวังฮ่าวถึงขีดสุด

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ผู้ใช้ฝึกเคล็ดหลอมวิญญาณดาราถึงขอบเขตชำนาญ… ตราดาราแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก…]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ผู้ใช้ฝึกเคล็ดหลอมวิญญาณดาราก้าวหน้า ค่าจิตวิญญาณ +300…]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ค่าจิตวิญญาณถึง 1000 ขอบเขตยุทธจิตก้าวหน้าถึงขั้นสูงระดับวิญญาณ…]

เสียงของระบบดังก้องในสมองหวังฮ่าว

เคล็ดหลอมวิญญาณดารา

ก้าวหน้าถึงขอบเขตชำนาญ ช่างยอดเยี่ยม!

การฝึกเคล็ดวิชาหลอมวิญญาณยากกว่าเคล็ดวิชายุทธทั่วไป

เดิมหวังฮ่าวคาดว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนจึงจะก้าวหน้า แต่ตอนนี้สำเร็จแล้ว

พลังดาราอันมหาศาลเมื่อครู่คือมรดกของ

นักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยาน

หรือ?

ช่างมัน ฝึกสำเร็จก็ดีแล้ว ขอบเขตยุทธจิตก็ถึง

ขั้นสูงระดับวิญญาณ

ยุทธจิตระดับนี้เทียบได้กับ

ปรมาจารย์สามขั้นสูง

หากก้าวหน้าอีกขั้น จะเป็นยุทธจิตระดับลึกลํ้า เทียบเท่า

ยอดปรมาจารย์

แม้พลังของยุทธจิตจะไม่แข็งแกร่งเท่าปรมาจารย์ยุทธภพ แต่พลังจิตอันลึกลับนั้นมีประโยชน์ยิ่ง

ขอบเขตยุทธภพของข้ายังต่ำเกินไป หวังฮ่าวนึกในใจ

หากขอบเขตยุทธภพก้าวหน้าถึงสามขั้นสูง บางทีอาจต่อกรกับยอดปรมาจารย์ที่อ่อนแอกว่าได้

จากการต่อสู้กับมารในโลกภาพม้วน หวังฮ่าวรู้ถึงพลังของตน

ด้วยพรสวรรค์และเคล็ดวิชายุทธอันทรงพลัง หวังฮ่าวจัดการมารระดับปรมาจารย์ขั้นห้าถึงห้าสิบตัวได้

นั่นหมายความว่าพลังของหวังฮ่าวในตอนนี้จัดการปรมาจารย์สามขั้นกลางทั่วไปได้ไม่ยาก

แต่สำหรับปรมาจารย์สามขั้นสูง เขายังไม่แน่ใจ

ท้ายที่สุด ปรมาจารย์สามขั้นสูงถือเป็นยอดฝีมือ พลังลึกล้ำเกินหยั่งถึง

แม้หวังฮ่าวจะมีพรสวรรค์ทรงพลัง แต่ก็ไม่หลงตัวว่าสามารถบดขยี้ทุกสิ่งได้

เมื่อพลังดารารอบด้านถูกหวังฮ่าวดูดซับ พื้นที่รอบๆ เริ่มเลือนราง

หวังฮ่าวเก็บความคิด มองสถานการณ์รอบตัว

“ผู้รับมรดก เจ้าทำได้ดี สามารถสืบทอดมรดกของนายข้าได้!” เสียงใสดังขึ้นข้างหวังฮ่าว

จากนั้น

แมววิญญาณสีขาว

ค่อยๆ ปรากฏต่อหน้าหวังฮ่าว

หวังฮ่าวมองแมววิญญาณสีขาวที่เปล่งแสงเจิดจ้า รู้สึกถึงแรงกดดันจางๆ

“เจ้าเป็นใคร?” หวังฮ่าวสูดลมหายใจลึก ถาม

แมววิญญาณสีขาวเหลือบมองหวังฮ่าว ไม่สนใจความสงสัยของเขา อุ้งเท้าขยับเล็กน้อย แสงวิญญาณพุ่งเข้าสู่สมองของหวังฮ่าว

“นี่คือ

ภาพม้วนปราบมารฉือหยาน

… วิญญาณศาสตรา…”

ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์

? หวังฮ่าวตื่นตะลึง ภาพม้วนนี้เป็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์

แมววิญญาณสีขาวคือวิญญาณศาสตราของภาพม้วนปราบมารฉือหยาน

ข้าได้

ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์

มา! หัวใจหวังฮ่าวเต้นรัว

ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์เป็นอาวุธระดับยุทธศาสตร์ แม้นักรบศักดิ์สิทธิ์หลายคนยังไม่มี

นี่เป็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ ทำไมไม่มีใครรู้ ข้าคว้ามันมาได้ง่ายดาย

หาก

หลินถง

รู้ว่านี่คือศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ คงเสียใจที่นำมันออกมา

ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ไม่อาจตีค่าได้ด้วยเงิน

แม้แต่เคล็ดวิชายุทธระดับ SSS ก็เทียบไม่ได้

ท้ายที่สุด สิ่งนี้เพิ่มพลังให้ทั้งนักรบศักดิ์สิทธิ์และเทพยุทธภพ คุณค่ามหาศาล…

ขณะที่หวังฮ่าวยังจมอยู่ในความคิด แสงวิญญาณสีขาวระเบิดในสมอง

ข้อมูลมากมายเกี่ยวกับ

นักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยาน

ปรากฏในสมองหวังฮ่าว

นักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยานเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ในยุคโบราณ ด้วยหมัดคู่สร้างชื่ออันยิ่งใหญ่…

ในยุคโบราณ เขาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง และห่างจากขอบเขตเทพยุทธภพเพียงก้าวเดียว เป็นยอดฝีมือสูงสุดในหมู่นักรบศักดิ์สิทธิ์

เขาเคยต่อสู้กับ

เทพมาร

และรอดชีวิต…

ในสมองหวังฮ่าวปรากฏภาพชายผมแดง ร่างกายห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิง มารนับไม่ถ้วนมลายสิ้นภายใต้การโจมตีของเขา

ในยุคโบราณ มนุษย์ยังไม่มีอารยธรรมสูงส่งหรือศาสตราวุธที่ล้ำหน้า

มีเพียง

เจตจำนงยุทธภพอันไร้เทียมทาน

ด้วยเจตจำนงยุทธภพนี้ มนุษย์ในยุคดั้งเดิมฉีกหนทางรอดจากมารอันโหดร้าย

นักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยาน

ที่มี

เจตจำนงหมัดไร้เทียมทาน

มีสถานะสูงส่งในยุคโบราณ

เมื่อความทรงจำในสมองหวังฮ่าวค่อยๆ ย่อยสลาย… หัวใจของเขาหนักอึ้ง…

นักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยานที่โบกสะบัดเปลวเพลิงอันทรงพลัง ส่องสว่างในท้องนภาดารา

รอบตัวมี

มารศักดิ์สิทธิ์

และ

นักรบศักดิ์สิทธิ์มาร

หลายสิบตนรุมโจมตี