ไหปีศาจ - บทที่ 1030 ต่อไปเจ้าจะไม่มีข้าเป็นคู่ต่อสู้
บทที่ 1030
ต่อไปเจ้าจะไม่มีข้าเป็นคู่ต่อสู้
ไม่มีประโยชน์ที่จะเถียงกัน
ไม่มีใครสามารถโน้มน้าวใจใครได้
ท้ายที่สุดมัน นี่คือการต่อสู้
เอ๋าเฉียนจุนในวันนี้สามารถกล่าวได้ว่าเป็นเหมือนราชาหมอกซานเหริน ปรมาจารย์ปีศาจแห่งหว่านเซียง เป็นผู้ที่ไร้เทียมทานในหมู่คนระดับเดียวกัน และหมายจะทำลายทุกสิ่ง
และความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขายังสามารถปราบระดับเพชรอาวุโสได้เกือบทั้งหมด
จะประมาทไม่ได้
ในบรรดาคนระดับเดียวกัน มีเพียงไม่กี่คนที่มีคุณสมบัติที่จะต่อสู้กับเอ๋าเฉียนจุน
ลั่วอู๋ ฉูจงฉวน หยู่เฮา และถ้าจะนับ บางทีเหวินเสี่ยวทั้งสองด้านถ้าร่วมมือกันก็สามารถสู้ได้เหมือนกัน
ผู้เรียบเรียง : Novel PDF
การต่อสู้กำลังใกล้เข้ามา
“เขตแดนแห่งดาบ”
ลั่วอู๋กางเขตแดนแห่งดาบของเขา และเงาดาบก็ลอยอยู่ทั่วท้องฟ้า มันงดงามราวกับทางช้างเผือก ดาบทั้งสี่แบบ ได้แก่ความไร้เทียมทาน ทำลายล้าง ผู้พิทักษ์ และความสงบ มีวัตถุประสงค์เพื่อปกป้องดาบเทพพิทักษ์ และระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นบนดาบ
การประชันเขตแดน
แม้จะเผชิญหน้ากับเอ๋าเฉียนจุน ลั่วอู๋ก็ไม่คิดว่าเขตแดนของเขาจะพ่ายแพ้
จิตวิญญาณแห่งดาบอยู่ทุกหนทุกแห่ง และเงาดาบนับไม่ถ้วนดูมั่นคง พวกมันหนาแน่นและงดงาม
และเอ๋าเฉียนจุนเหยียบอย่างหนักบนพื้นดิน พลังของสายลมและสายฟ้าก็แผ่กระจายไปเหมือนรอยแตก ควบแน่นอย่างรวดเร็วเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ของสายฟ้า และแผ่นดินก็เริ่มปล่อยสายฟ้าไม่รู้จบ
สายฟ้าที่แผ่ออกมามีพลังที่สามารถทำลายสวรรค์และโลกได้
เขตแดนแห่งสายลมและสายฟ้า
ตู้ม!
ตู้ม!
พลังแห่งสายลมและสายฟ้ามีทรงพลังมากกว่าดาบ
สองเขตแดนปะทะกัน
ท้องฟ้าและผืนดินเปล่งแสงระยิบระยับ
อย่างไรก็ตาม การต่อสู้นี้ไม่ใช่การดวลพลังธรรมดา มิติบิดเบี้ยวและแก่นแท้ยุ่งเหยิง หากก้าวเข้ามาในบริเวณนี้โดยไม่ระวัง ก็คงไม่พ้นโดนลูกหลง
แต่เอ๋าเฉียนจุนไม่ได้รู้สึกอะไรเลย เขากลายเป็นสายฟ้าและพุ่งตรงไปที่ลั่วอู๋
นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงให้เห็นว่าความเชี่ยวชาญในแก่นแท้แห่งสายลมและสายฟ้าของเขาไปถึงระดับที่สูงมาก ถึงกับเหนือกว่าแก่นแท้แห่งมิติได้ชั่วคราว
“สายฟ้า ทำลายล้าง!”
เอ๋าเฉียนจุนส่งเสียงอย่างเย็นชา
สายฟ้าสีม่วงผ่าลงมา
ลั่วอู๋ไม่ได้ตื่นตระหนก แสงสีทองเข้มบนตัวเขาเกือบจะแข็งแกร่งพอ ๆ กับมหาสมุทร ร่างของเขาแข็งและมีเงาของพระโพธิสัตว์ที่โกรธอยู่ข้างหลังเขา
สิ่งมีชีวิตทั้งหมด
มิติบิดเบี้ยวไม่สามารถมีอิทธิพลใด ๆ ต่อร่างอมตะทองคำ ลั่วอู๋ใช้ดาบฟาดลงมา
เกรงว่าแม้แต่ภูเขาจะถูกบดขยี้ด้วยแรงระเบิดนี้
แต่เมื่อปะทะกับสายฟ้า ก็ทำให้มันชะงักได้เพียงไม่กี่นาที
ตู้ม
แสงของสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนระเบิดออกมา
ดาวทั้งดวงดูเหมือนจะกลายเป็นอาณาจักรแห่งสายฟ้า
แต่ครู่ต่อมา สายฟ้าก็หายไป เผยให้เห็นเงาสีทองของพระโพธิสัตว์ ในขณะนี้ พระพุทธรูปที่หน้าตาโกรธแค้นได้เปลี่ยนเป็นเมตตากรุณา นุ่งห่มผ้าและผ้าคาดเอวที่งดงามเพื่อต้านทานสายฟ้าที่ผ่าไปมา
ตามที่คาดไว้ ทักษะสิ่งมีชีวิตทั้งหมดมีพลังมหาศาล
ลั่วอู๋ก็ลืมตาขึ้นและจ้องไปที่เอ๋าเฉียนจุน ดวงตาของเขาถูกปกคลุมด้วยชั้นสีเทาแล้วแสงของพระโพธิสัตว์ก็มาบรรจบกัน ทั้งร่างของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นหลุมดำที่น่าหวาดกลัว และวังวนขนาดใหญ่ดึงดูดทุกอย่าง
รวมทั้งแสง
เริ่มใช้งานกลืนกินสวรรค์
เอ๋าเฉียนจุนขมวดคิ้วเล็กน้อย
มันยากมากที่จะรับมือกับทักษะดังกล่าว
มันเป็นทักษะที่ได้รับการส่งเสริมด้วยแก่นแท้ระดับถือครองเต๋า
“เทพสายฟ้า!” เอ๋าเฉียนจุนคำรามอย่างรุนแรง และเทพที่ดูน่ากลัวก็ก่อตัวขึ้นตรงหน้าเขา ร่างเขาเต็มไปด้วยแสงสว่าง เขาถือไม้เท้าสายฟ้าและถือกลองสายฟ้า เขาดูดุร้ายและโกรธ เต็มไปด้วยพลังแห่งการทำลายสวรรค์และโลก
เขาอัญเชิญวิญญาณขอเทพสายฟ้าในตำนานออกมา
ตู้มตู้ม!
สายฟ้ามาอีกครั้ง
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz
หลุมดำปะทะกับสายฟ้าที่น่ากลัว
แม้แต่ระดับเพชรสูงสุดสองคน ก็คาดว่าไม่มีทางที่จะสร้างฉากที่ใหญ่โตเช่นนี้ได้ ฉากนี้ราวกับเป็นการต่อสู้ระหว่างกึ่งจักรพรรดิ
สายฟ้าและความมืดปะทะกันอยู่นาน
ในที่สุดมันก็กำลังสงบลง
เอ๋าเฉียนจุนลอยอยู่ในอากาศ เย็นชาเช่นเดียวกับเงาของเทพสายฟ้าที่แตกสลายอยู่ข้างหลังเขา และด้านล่างเป็นดาวที่แตกสลาย ในเวลานี้ ดาวที่ตายแล้วดวงนี้ถูกทำลายไปครึ่งหนึ่งเนื่องจากการต่อสู้ของพวกเขา
เหลือเพียงครึ่งทรงกลมที่ลอยอยู่ในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด
ส่วนลมปราณของลั่วอู๋นั้นก็หมดลงไปแล้ว
“มันจบแล้ว” เอ๋าเฉียนจุนกล่าวอย่างสงบ “แต่เดิมมันก็เป็นเช่นนี้”
เขาหันไปหาภูติไห
แต่เขาไม่เห็นภูติไห
เขาจากไปอีกแล้ว
เป็นอย่างนี้ทุกครั้งไป แต่ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนก็สามารถกลับมาหาเขาได้อย่างง่ายดาย
ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้ว
เอ๋าเฉียนจุนไม่คิดว่าเขายังต้องการภูติไห
เขามองไปในความว่างเปล่าและคิดกับตัวเองว่า “เราจะไปไหนต่อดี?” บางทีมันอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีที่จะกลับไป นรกมนตราหรือ? มันน่าสนใจสุด ๆ เราจะไปดูสักหน่อยก็ได้
แต่ตอนนี้เขารู้สึกใจสั่น
มิติโดยรอบเริ่มสั่นไหวอย่างอธิบายไม่ถูก และสร้างแรงกักขังแปลก ๆ
“เจ้ายังไม่ตาย” เอ๋าเฉียนจุนรีบปล่อยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกไปรอบ ๆ แต่ก็ยังไม่พบร่างของลั่วอู๋ ร่างเขาปล่อยสายฟ้าออกมาไม่หยุด
เจ้าไปไหนกัน
“ผ่าความว่างเปล่า!”
มีเสียงดัง
พลังมิติมาบรรจบกันเกิดเป็นใบมีดจำนวนนับไม่ถ้วนซึ่งฟันออกไปทุกทิศทุกทาง ไม่เพียงเท่านั้น ดาบแห่งมิตินี้ก็ยังมีเจตจำนงแห่งดาบที่น่ากลัว ซึ่งเหมือนกับการผสมผสานระหว่างเขตแดนแห่งมิติและเขตแดนแห่งดาบ
ไม่มีทาง
อีกฝ่ายก็เชี่ยวชาญแก่นแท้แห่งมิติด้วยรึ?
เอ๋าเฉียนจุนกล่าวอย่างเย็นชา “แผ่ออก”
พลังสายลมบนตัวเขาเริ่มแผ่ซ่าน ในเวลาเดียวกัน พลังงานรอบ ๆ ก็กลายเป็นพายุที่น่ากลัวอย่างรวดเร็ว แม้แต่สายลมที่อ่อนที่สุดก็เพียงพอที่จะตัดหินและมิติได้
เคร้ง!
เคร้ง!
เกิดเสียงที่รุนแรงนับไม่ถ้วนในความว่างเปล่าที่ไร้ที่สิ้นสุด
ระเบิดพลังอันรุนแรงทำให้คนรู้สึกหนาวเย็น
“ดวงตาแห่งสายฟ้า” ในดวงตาของเอ๋าเฉียนจุนมีสายฟ้าสีม่วงปรากฏขึ้นและสายฟ้าเล็ก ๆ ก็กระจายออกไปหลายพันกิโลเมตรทันที
มันเป็นระยะที่น่ากลัวมาก
เมื่อเทียบกับขอบเขตการค้นหาของสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ มันมากกว่า 100 เท่า
เขาเห็นเงาสีขาวบริสุทธิ์ที่ซ่อนอยู่ในห้วงมิติ ตัดขอบของมิติออกอย่างต่อเนื่อง
เอ๋าเฉียนจุนระเบิดพลังออกไป
สายลมและสายฟ้าออกมา
ด้วยความตกใจ ลั่วอู๋จึงสะดุดออกมาจากความว่างเปล่า
พลังงานมิติของเขาแข็งแกร่งมาก แม้แต่ดาบเทพพิทักษ์ก็ยังถูกห่อหุ้มด้วยพลังแห่งมิติ เพื่อที่เขาจะได้หลบหนีไปสู่ความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด เขาจึงซ่อนร่องรอยของเขาเองและหลบหนีจากสัมผัสศักดิ์สิทธิ์
มันเป็นพลังของครอบครองมิติจำลอง
แต่ถึงอย่างนั้นแล้ว ก็ยังไม่สามารถหลบจากดวงตาแห่งสายฟ้าได้
Novel PDF
“น่าทึ่งจริง ๆ” ดวงตาของลั่วอู๋เปล่งประกายด้วยสีทอง
ลั่วอู๋ใช้นัยน์ตาปีศาจ
แต่เขากลับทำอะไรไม่ถูกเมื่อพบว่าอีกฝ่ายหนึ่งแทบจะไม่มีความเสียหายใด ๆ
เป็นไปไม่ได้
เว้นแต่เขาจะพึ่งพาพลังอันแข็งแกร่ง เขาถึงจะบดขยี้ลั่วอู๋ได้
“เจ้าเป็นคู่ต่อสู้ที่ดีจริง ๆ บางทีข้าควรเก็บเจ้าไว้และรอจนกว่าข้าจะไปถึงระดับจักรพรรดิเพื่อกลืนกินเจ้า” เอ๋าเฉียนจุนกล่าวช้า ๆ
ลั่วอู๋พูดอย่างประชดประชัน “ก็น่าเสียดายที่ข้าอยากจัดการเจ้าตั้งแต่ตอนนี้”
“งั้นเจ้าก็ต้องตาย”
เอ๋าเฉียนจุนระเบิดพลังสายลมและสายฟ้าที่น่ากลัวออกมาอีกครั้ง
เขาเรียกเทพสายฟ้าออกมาอีกครั้ง
และข้าง ๆ ทั้งสองด้านของเงาเทพสายฟ้า แรงสั่นสะเทือนของสายลมก็ก่อตัวขึ้นเช่นกัน
แน่นอน นี่ก็เป็นทักษะที่น่ากลัวมากอีกด้วย
คิ้วของลั่วอู๋ย่น และเขารู้สึกค่อนข้างอึดอัด
ภูติไหหนีไปแล้ว แต่เขายังอยากจะไล่ตามต่อไป
แต่เขาก็อยากกำจัดเอ๋าเฉียนจุนเช่นกัน
ซึ่งมันค่อนข้างยาก
“ถ้าเป็นเช่นนี้ งั้นก็มีวิธีเดียว” ลั่วอู๋สูดหายใจเข้าลึก ๆ เขากำมือเล็กน้อย และพลังแห่งมิติก็ค่อย ๆ รวบรวมและเติมเต็ม
“เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า” เอ๋าเฉียนจุนกล่าวอย่างเย็นชา
“ใช่” ลั่วอู๋พูดอย่างใจเย็น “ไม่ต้องห่วง ต่อไปเจ้าจะไม่มีข้าเป็นคู่ต่อสู้อีก”
เอ๋าเฉียนจุนขมวดคิ้ว
เจ้าหมายความว่ายังไง
ขณะที่เขากำลังจะพูดอะไร เขาได้ยินลั่วอู๋ตะโกนออกมา
“เนรเทศขั้นสูงสุด!”
Comments for chapter "บทที่ 1030 ต่อไปเจ้าจะไม่มีข้าเป็นคู่ต่อสู้"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
