ไหปีศาจ - บทที่ 1038 บุกเข้าไปในสถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติ
บทที่ 1038
บุกเข้าไปในสถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติ
ในสถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติ
เจียโรวถูกขังอยู่ในกรงแสง โดยมีช่องให้เคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เมื่อมองไปที่กรงแสง ก็แทบมองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากแสง
และในใจกลางของสถานที่ลับนั้น มีกลุ่มของแสงภูติที่เจิดจ้าและทรงพลังที่สุด ซึ่งเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์
จะเป็นใครไปได้นอกจากเชียนจี
เชียนจีพาเจียโรวกลับไปยังอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ
ในตอนนั้น เจียโรวอยู่ในอาการโคม่าเนื่องจากการปะทะกันของสองสายเลือดในตัว เมื่อนางตื่นขึ้น นางก็พบว่านางถูกขังอยู่ในกรงแสง
เจียโรวจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผู้เรียบเรียง : Novel PDF
จำได้แค่ราง ๆ ว่าเชียนจีกำลังจะกำจัดสายเลือดมนุษย์ของตัวเอง และดูเหมือนว่าท่านพ่อจะปรากฏตัวขึ้น
เกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้นกัน? เกิดอะไรขึ้นอีก?
หลังจากที่กลับมาเชียนจีก็อยู่ในสถานที่ลับ
เจียโรวถาม “ท่านแม่ ทำไมท่านถึงขังข้าไว้ที่นี่?”
คำตอบก็คือ “ลูกข้า ข้าจะทำให้เจ้าเปลี่ยนกลับไปเป็นเหมือนเดิม”
เห็นได้ชัดว่าเชียนจีไม่ได้ล้มเลิกความคิดที่จะตัดสายเลือดมนุษย์ของเจียโรว
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเหตุผลที่จะพานางมายังสถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติ บางทีสภาพแวดล้อมพิเศษของที่นี่อาจเอื้อต่อการกระตุ้นสายเลือดอันทรงพลังของราชาภูติมากกว่า
“นั่นคือสิ่งที่ข้าควรจะเป็น ข้าเป็นคนที่มีความรู้สึก! ข้าไม่ใช่หุ่นเชิดของท่าน”
เจียโรวเคาะกรงแสงด้วยความโกรธ
“ปล่อยข้า!”
มีการตอบสนองอยู่บ้างในตอนแรก
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เจียโรวได้รับการตอบกลับน้อยลงเรื่อย ๆ และเสียงของเชียนจีก็ไร้ตัวตน ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความอ่อนแอที่อธิบายไม่ได้
ความโกรธของ เจียโรวค่อย ๆ หายไป และนางก็เริ่มสงสัยและกังวล
“ท่านแม่ ท่านเป็นอะไรไป?”
เสียงของนางสะท้อนอยู่ในสถานที่ลับ
แต่ไม่มีการตอบกลับ
ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือเปล่า แต่แสงภูติเริ่มจางลง
ตอนนี้เจียโรวรู้สึกสับสนมากขึ้น
นางถามต่อ
แต่ยังไม่มีการตอบสนอง
เจียโรวรู้สึกสับสนอย่างสมบูรณ์ ไม่น่าจะเกิดอะไรผิดปกติที่นี่ได้
อย่างน้อยอีกฝ่ายก็คือแม่ของนาง และตอนนี้นางถูกขังอยู่ในกรง นางยังต้องการให้อีกฝ่ายปล่อยตัวเองออกไป
“พูดอะไรหน่อยสิท่านแม่”
“ท่านเป็นราชินีแห่งภูติ ท่านไม่มีทางเป็นอะไรไปได้”
“นี่เรื่องใหญ่นะ มาคุยกันดี ๆ เถอะอย่าเงียบใส่ข้าเลย”
“ท่านแม่!”
เจียโรวจะเรียกอย่างไรก็ไร้ประโยชน์
ในที่สุด เจียโรวก็นั่งลงบนพื้น และรู้สึกหนาว
นางจะถูกขังอยู่อย่างนี้ตลอดไปเลยหรือ
แต่ในเวลานี้ นางได้ยินเสียงจากข้างนอกสถานที่ลับ
แม้ว่านางจะได้ยินไม่ชัด แต่นางก็จำเจ้าของเสียงได้
“ท่านพ่อกับลั่วอู๋!” เจียโรวดีใจมากและตะโกนออกมา “ท่านพ่อ ลั่วอู๋ ข้าอยู่ในนี้ ช่วยข้าด้วย”
แก่นวิญญาณของนางถูกปิดกั้นและไม่สามารถใช้พลังได้
แต่เสียงยังคมชัดสดใส
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าลั่วอู๋และหลี่ชิซึ่งอยู่นอกสถานที่ลับจะไม่ได้ยินเสียงเรียกเลย และพวกเขายังคงคุยกันเองอยู่
หัวใจของเจียโรวจมลง “ไม่นะ”
เห็นได้ชัดว่าเสียงภายนอกสามารถส่งมายังภายในได้ แต่เสียงภายในไม่สามารถส่งไปยังภายนอกได้
“จะทำยังไงดี” เจียโรวอยากจะร้องไห้จนน้ำตาแห้ง
ในเวลานี้ จู่ ๆ ข้างนอกก็เกิดความเงียบขึ้น
ผ่านไปครู่หนึ่งก็มีเสียงที่อ่อนหวานดังมา
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz
“หยู่หลง ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ในนั้น”
“ข้ารู้ว่าเจ้าเกลียดข้ามาก เจ้าอยากจะฆ่าข้า ข้ารู้”
“ข้าผิดไปแล้ว”
“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้าไม่เพียงแต่ถูกทรมานด้วยคำสาปเท่านั้น แต่ยังถูกทรมานจากรู้สึกผิดในใจด้วย ข้าหลับให้สบายไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“ข้าโกหกเจ้า ข้าสมควรได้รับโทษทั้งหมด”
“แต่ข้ามีสิ่งหนึ่งที่ข้าอยากจะบอกเจ้า”
“ข้าไม่เคยเสียใจเลยที่ข้าแอบอยู่ในอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะต่อ ข้าไม่เคยเสียใจที่ได้พบเจ้า”
“การได้พบเจ้าคือความโชคดีที่สุดในชีวิตของข้า”
“สามเดือนที่อยู่กับเจ้าคือช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของข้า”
หลี่ชิหยุดเล็กน้อยราวกับรอคำตอบ
แต่มีเพียงความเงียบที่ยาวนาน
ประตูสถานที่ลับไม่เปิด
หลี่ชิกล่าวต่อ “เมื่อเก้าปีที่แล้ว ข้าถูกลอบโจมตีและถูกเนรเทศไปยังสุดขอบของความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด การดิ้นรนในความว่างเปล่าเป็นเวลานานเช่นนั้น ทำให้ข้ารู้สึกถึงความเหงาและความตายอย่างแท้จริง”
“บางทีความตายก็เหมือนการปลดปล่อยมากกว่าความเงียบงัน”
“สมองของข้าว่างเปล่า ข้าไม่อยากคิดอะไรเลย แผนการของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ จักรพรรดิแห่งทุกยุคทุกสมัย เหมือนจะถูกลืมไปหมดแล้ว ในขณะนั้นข้ามีเพียงภาพของเจ้าในใจเท่านั้น”
“มันน่าขันที่จะบอกว่าข้าถูกจัดการโดยชายผู้มีพลังน้อยกว่าข้ามาก”
“เขาสร้างภาพหลอนที่รบกวนจิตใจของข้า”
“ภาพหลอนที่อาบด้วยแสงภูติ และนางสวมจี้นกเพลิงอมตะ เช่นเดียวกับเจ้าในตอนแรก”
“ข้าคิดว่าเจ้าจะทุบหรือโยนจี้นกเพลิงอมตะทิ้งไปเสียแล้ว”
“ในวังภูติมีสมบัติมากมาย แค่จี้นกเพลิงอมตะ มันไม่ใช่สมบัติเลย แต่เมื่อข้าได้พบเจ้าอีกครั้ง ข้าเห็นเจ้ายังคงสวมมันอยู่”
“ในขณะนั้นหัวใจของข้าก็มีความสุขเล็กน้อย”
“ข้าแน่ใจว่าข้ากำลังคิดอะไรอยู่ในตอนนั้น”
“ข้ารักเจ้า”
เสียงของหลี่ชิอ่อนหวานปนเศร้า มีเสน่ห์ และน่าหลงใหล
แต่ก็ยังไม่มีการตอบสนอง
ลั่วอู๋อดหัวเราะไม่ได้อยู่ข้าง ๆ
ไม่ว่าปฏิกิริยาของนางจะเป็นอย่างไร ช่วยเปิดประตูทีเถอะ
หลี่ชิถอนหายใจ “เจ้าเกลียดข้า ข้าก็สมควรได้รับมัน แต่เจียโรวก็เป็นลูกสาวของข้าด้วย ข้าอยากพบนาง เรามาคุยกันดี ๆ ได้ไหม”
ยังไม่มีการตอบสนอง
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าบาดเจ็บ ข้าเป็นห่วงเจ้า แม้ว่าเจ้าจะเปิดประตูมาและตบข้า ข้าก็ยอม”
“เจ้าจะเปิดประตูได้ไหม?”
คำพูดของหลี่ชิยังคงไม่มีผล
เขาขมวดคิ้วและรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ตามความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับเชียนจี ไม่ว่านางจะโกรธหรือใจอ่อน นางน่าจะเปิดประตู
มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นหรือไม่?
“ไม่ได้การ ข้าต้องบุกเข้าไป” หลี่ซีพูดขึ้นทันที
สีหน้าของลั่วอู๋เปลี่ยนไปเล็กน้อย “ฝ่าบาท ท่านไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”
“ไม่แน่นอน ข้าสงสัยว่าตอนนี้หยู่หลงอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายหรือไม่” หลี่ซีพูดอย่างจริงจัง “บางทีข้าอาจช่วยนางได้”
“แต่เราก็เข้าไปไม่ได้เช่นกัน นอกจากนี้ เทวทูตทั้งเก้าคงจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตามล่าเรา” ลั่วอู๋ยิ้มอย่างขมขื่น
หลี่ชิก็ตกอยู่ในห้วงความคิด
Novel PDF
เราควรทำอย่างไรดี?
แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับจักรพรรดิก็เข้าไปในสถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติไม่ได้ง่าย ๆ นับประสาอะไรกับเขา
ในตอนแรก หลงเซี่ยสามารถแอบเข้าไปได้เพราะเขาได้เครื่องรางภูติจากหุบเขาอสูร
ลั่วอู๋จ้องไปที่ประตูแสงตรงหน้าเขาและถามทันทีว่า “ฝ่าบาท ท่านแน่ใจหรือว่าเชียนจีมีอะไรผิดปกติ?”
“อาจจะ” หลี่ชิพยักหน้า “ไม่เช่นนั้น นางคงไม่ปรากฏตัวแม้กระทั่งตอนนี้หรอก”
ลั่วอู๋คิดถึงเจียโรว เจียโรวจะต้องถูกขังอยู่ในนั้นแน่
แม้ว่าเชียนจีจะไม่เป็นไร แต่นางก็อาจจะพยายามตัดอดีตของเจียโรวอยู่ เวลากำลังกดดัน
ดังนั้นลั่วอู๋จึงตัดสินใจในที่สุด “ข้าอาจมีวิธี”
“จริงรึ?” หลี่ชิรู้สึกประหลาดใจ
“ก็ไม่เชิง แต่ข้าต้องการให้ท่านทำสิ่งหนึ่ง”
“ทำอะไร?”
“กระบวนการนี้อาจค่อนข้างช้า ท่านต้องทำให้แน่ใจว่าเทวทูตทั้งเก้าจะไม่บุกรุกเข้ามาและขัดขวางข้า”
หลี่ชิพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ไม่มีปัญหา”
“ดี”
ลั่วอู๋มองไปที่ประตูแห่งแสงภูติและเริ่มใช้งานไหปีศาจอย่างช้า ๆ รวบรวมพลังลึกลับไว้ในมือ
เริ่มใช้งานการสกัด
Comments for chapter "บทที่ 1038 บุกเข้าไปในสถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติ"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
