ไหปีศาจ - บทที่ 1042 เลือดมังกรแก่นแท้บริสุทธิ์
บทที่ 1042
เลือดมังกรแก่นแท้บริสุทธิ์
พลังของเทวทูตทั้งเก้ารวมเข้ากับร่างกายของเชียนจีได้อย่างไม่มีอุปสรรค
รอยร้าวที่แก่นวิญญาณของเชียนจีค่อย ๆ หายเป็นปกติ
เมื่อเติมเต็มพลังให้แก่นวิญญาณที่น่ากลัวแล้ว ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกได้ในทันใด
“เยี่ยม เยี่ยม ท่านราชินีภูติไม่เป็นอะไรแล้ว” โดมู่เซียนจุนรู้สึกตื่นเต้นมาก
ในตอนแรก พวกภูติทั้งหมดคิดอย่างนั้น
แต่ค่อย ๆ สังเกตว่ามีบางอย่างผิดปกติ
แม้ว่าลมปราณของราชินีภูติจะคงที่ แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่านางจะฟื้น
“เป็นไปได้ยังไง?”
“เรารักษาทุกจุดแล้ว”
“ท่านราชินี ตื่นเถิด”
“มันเป็นแผล!” โดมู่เซียนจุนรู้สึกได้ทันที “รอยร้าวในหัวใจแห่งเต๋าได้พัฒนาไปเป็นบาดแผลในหัวใจแห่งเต๋าแล้ว!”
หัวใจแห่งเต๋าเป็นรากฐานของการฝึกฝน
เมื่อฐานรากมีปัญหา ไม่ว่าตึกจะสูงแค่ไหนก็ต้องพังทลาย
นี่เป็นอาการของเชียนจีในตอนนี้
หลงเซี่ยเคยถูกผู้บัญชาการหลิงหลงเล่นงานจนเกิดบาดแผลที่หัวใจแห่งเต๋า เป็นผลให้ต้องใช้เวลาหลายสิบปีในการกู้คืน ในที่สุด เขาก็ทำได้แค่ตัดสินใจตามหาขุมพลังภูติ
เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ร้ายแรงขึ้น
เพราะนางคือจักรพรรดิแต่กำเนิด รากฐานจึงไม่อาจปล่อยให้เอนเอียงได้
สำหรับนาง หัวใจแห่งเต๋าไม่ได้เป็นเพียงรากฐานของการฝึกฝนเท่านั้น แต่ยังเป็นรากฐานของชีวิตด้วย
หัวใจแห่งเต๋าของหลงเซี่ยได้รับบาดมาเป็นสิบปี แต่ก็แค่พลังของเขาอ่อนลง ไม่ถึงกับพลังชีวิตถูกตัดขาด
เหล่าเทวทูตทั้งเก้าตกตะลึง
ไม่น่าแปลกใจที่ราชินีภูติจะตกอยู่ในอาการโคม่า อาการของนางนั้นร้ายแรงกว่าที่พวกเขาคิด
“ตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะรักษาแก่นวิญญาณ”
“ตราบใดที่อาการบาดเจ็บของหัวใจแห่งเต๋ายังคงมีอยู่ แก่นวิญญาณก็จะมีปัญหาไปตลอด”
การรักษาที่พวกเขาทำเป็นเพียงวิธีการรักษาอาการ แต่ไม่ใช่การรักษาที่สาเหตุอย่างแท้จริง
“จะรักษาอาการบาดเจ็บของเต๋าได้อย่างไร?” หลี่ชิถาม
พวกเทวทูตส่ายหัวอย่างหมดหนทาง
เทวทูตตนหนึ่งหดหู่แล้วกล่าวว่า “ถ้าขุมพลังภูติยังอยู่ดีล่ะก็”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ดวงตาของเหล่าเทวทูตทั้งเก้าก็มองมาที่ลั่วอู๋อย่างโกรธแค้นอีกครั้ง
ลั่วอู๋ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหลบอยู่ข้างหลังหลี่ชิ
แม้ว่าขุมพลังภูติจะถูกหลงเซี่ยขโมยไป แต่เขาก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง ท้ายที่สุดเขาก็เป็นคนช่วยให้หลงเซี่ยได้เครื่องรางภูติมา และเขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหลงเซี่ย
“บัดซบ ถ้าขุมพลังภูติยังอยู่ ราชินีภูติก็คงไม่เป็นอะไร” โดมู่เซียนจุนโกรธมาก
ใครจะคิดว่าจิตใจของเต๋าที่ไม่มั่นคงจะกลายเป็นอาการบาดเจ็บของหัวใจแห่งเต๋าไปได้
มันจะดีกว่าถ้ามันพัฒนาเป็นอาการบาดเจ็บของหัวใจแห่งเต๋าก่อนหน้านี้
เพราะขุมพลังภูติยังคงอยู่ที่นี่
ขุมพลังภูติสามารถรักษาบาดแผลของเต๋าได้ แต่ไม่สามารถรักษาจิตใจที่ไม่มั่นคงของเต๋าได้
แต่ตอนนี้มันไร้ความหมายที่จะพูดแบบนั้นอย่างเห็นได้ชัด
มีความวิตกกังวลบนใบหน้าของหลี่ชิ “มีวิธีอื่นอีกไหม? มีเทพอื่นใดอีกในอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะที่สามารถรักษาบาดแผลของหัวใจแห่งเต๋าได้?”
เทวทูตทั้งเก้ามองหน้ากันแล้วก็ส่ายหัว
ต้องเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขนาดไหนถึงจะรักษาบาดแผลของหัวใจแห่งเต๋าได้ ของแบบนั้นเป็นสมบัติหายาก จะมีที่ไหนได้อีก
ดวงตาของหลี่ชิเป็นประกายและเขาก็พยายามคิดเช่นกัน
ตั้งแต่ก่อตั้งราชวงศ์มังกรเร้นกาย ไม่เคยมีสมบัติเช่นนั้นมาก่อนเลย
แต่หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน หลี่ชิทำได้เพียงหันกลับมาถามลั่วอู๋ว่า “สำนักโล่พิทักษ์ของเจ้าเคยมีของแบบนี้รึเปล่า?”
“ไม่มี” ลั่วอู๋ยิ้มอย่างขมขื่น
อย่าว่าแต่สำนักโล่พิทักษ์เลย ของที่เหนือจินตนาการแบบนี้แม้แต่ในการสังเคราะห์ของไหปีศาจก็ไม่มีเช่นกัน
ดวงตาของหลี่ชิไม่แน่ใจ “ให้ข้าลองดู”
จากนั้นเขาก็ก้าวมาข้างหน้าและเริ่มจุดไฟสีทองบนร่างกายของเขา
“เจ้ากำลังจะทำอะไร?” เทวทูตทั้งเก้าตกใจ
หลี่ชิพูดอย่างเย็นชา “ช่วยนาง”
เขาเฉือนแขนของเขาด้วยนิ้ว และเลือดสีแดงสดก็ไหลออกมา เลือดนั้นปนไปด้วยทองคำ ราวกับว่าผสมกับเกล็ดทองคำ
เปลวไฟที่ลุกไหม้บนร่างกายของหลี่ชิทำให้เลือดของเขาไหม้อย่างรวดเร็ว และเลือดก็ระเหยอย่างรวดเร็วในอากาศ
เลือดจึงค่อย ๆ น้อยลงและบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น
สีแดงจางหายไป เหลือเพียงเลือดสีทองซีด
ดวงตาเทวทูตทั้งเก้าเบิกกว้างและประหลาดใจ
หลี่ชิกำลังดึงเลือดมังกรแก่นแท้ออกจากร่างกายของเขาและเผามันเพื่อทำให้บริสุทธิ์ แน่นอนว่าเลือดชนิดนี้ไม่สามารถฟื้นฟูมังกรแก่นแท้ได้
แต่มังกรแก่นแท้จากไปแล้ว
เลือดนี้จึงเป็นเลือดมังกรที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลก
เลือดของจักรพรรดิที่แท้จริง
ในขณะที่เลือดปรากฏขึ้นก็เต็มไปด้วยประกาย แก่นแท้ต่าง ๆ ผสมผสานกันในความว่างเปล่า ราวกับจะสร้างภาพที่งดงาม
แค่มองก็รู้สึกใจสั่น
เฉพาะหลี่ชิที่ไปถึงระดับกึ่งจักรพรรดิแล้วเท่านั้นที่สามารถชำระล้างสายเลือดมังกรแก่นแท้ระดับนี้ได้
“นี่ หยู่หลง ดื่มสิ” หลี่ชิเรียกเบา ๆ
แน่นอน นางไม่ตอบ
หลี่ชิควบคุมเลือดมังกรแก่นแท้และค่อย ๆ ละลายเข้าสู่ร่างกายของเชียนจี
หมอกสีทองผุดขึ้นปกคลุมร่างกายของเชียนจีสะท้อนความสดใสและศักดิ์สิทธิ์ของนาง เผยให้เห็นความงามที่แตกต่างออกไปในความซีดของนาง
ผู้คนมีความรู้สึกที่แปลกมาก
ดูเหมือนว่าแผลจะหายดีแล้ว
แต่ก็ไม่สามารถรักษาได้อย่างสมบูรณ์ เหมือนมีอะไรขวางอยู่
“ยังไม่เพียงพอ ผลลัพธ์ยังไม่เพียงพอ ยังไม่เพียงพอต่อการรักษาบาดแผลได้” โดมู่เซียนจุนกล่าวด้วยเสียงลึก
เลือดมังกรแก่นแท้ น่ากลัวจริง ๆ
เป็นพลังที่เหนือชั้น
แต่น่าเสียดายที่นี่ไม่ใช่เลือดมังกรแก่นแท้จริง ๆ
มันยังต่างจากของจริงอยู่มาก
หลี่ชิกล่าวอย่างเย็นชา “ถ้าอย่างนั้นก็ต้องให้เลือดมากกว่านี้”
ถ้าคุณภาพไม่เพียงพอก็สู้ด้วยปริมาณ
ใบหน้าของเขาค่อย ๆ ซีด ลมปราณก็เริ่มไม่คงที่ ทั้งตัวให้ความรู้สึกเหมือนตึกที่กำลังจะพังทลาย
เลือดมังกรแท้จะสกัดจากไหน
นี่คือขุมพลังชีวิตของเขา การเสียเลือดมังกรแก่นแท้แม้เพียงเล็กน้อยจะไม่เพียงแต่สร้างความเสียหายต่อชีวิตของเขาเท่านั้น แต่ยังทำให้มิติวิญญาณของเขาเสื่อมโทรมด้วย เป็นราคาหนักหนามาก
ท้ายที่สุดเขาก็ถูกสาปและมีพลังชีวิตเพียงเล็กน้อย
มือของหลี่ชิไม่มั่นคงเท่าที่ควร เขาต้องการจะเฉือนแขนอีกครั้งอย่างใจเย็น แต่เพราะพลังรักษาตัวเองทำให้แผลหายดีอย่างรวดเร็ว
เจียโรวตกใจมาก “ท่านพ่ออย่าทำแบบนี้เลย”
แต่หลี่ชิส่ายหัว เขามองไปที่เชียนจีและพูดด้วยเสียงต่ำ “ข้าเป็นคนก่อเรื่องทั้งหมด ดังนั้นข้าควรจะชดใช้”
จากนั้นเขาก็พยายามจะเฉือนแขนต่อไป
“หยุดเถอะ” โดมู่เซียนจุนจับมือหลี่ชิทันที และดวงตาของนางดูซับซ้อนเล็กน้อย “มันไร้ประโยชน์ อย่างดีที่สุด มันก็สามารถบรรเทาอาการบาดเจ็บของหัวใจแห่งเต๋าได้ แต่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้”
นางสัมผัสได้ถึงความอ่อนแอในร่างกายของหลี่ชิอย่างชัดเจน
ทั้งที่เป็นกึ่งจักรพรรดิ ตอนนี้เขากลับไม่สามารถสะบัดมือของนางออกได้ด้วยซ้ำ
“ไม่มีทางอื่นแล้ว นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด บางทีหากทำต่อไปอาจทำให้หยู่หลงตื่นขึ้น ตราบใดที่นางตื่นขึ้นก็อาจหาทางอื่นได้” หลี่ชิไม่กลัวความตาย
สีหน้าของเทวทูตทั้งเก้าดูซับซ้อน
บางทีพวกเขาอาจจะประทับใจกับการเตรียมใจนี้ และความเกลียดชังของพวกเขาต่อหลี่ชิก็ลดลงอย่างมาก
แต่หากราชินีภูติตื่นขึ้นและเห็นหลี่ชิตายเพื่อช่วยนาง
อาการบาดเจ็บจะรุนแรงขึ้นหรือไม่?
ไม่มีใครแน่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
จู่ ๆ ลั่วอู๋ก็พูดอย่างครุ่นคิด “บางทีอาจมีคนที่มีวิธีอื่น”
ทุกสายตาจับจ้องมาที่ลั่วอู๋
“ใคร?” หลี่ชิถามโดยไม่รู้ตัว
ผู้เป็นจักรพรรดิแห่งโลก
นอกจากปรมาจารย์ปีศาจในนรกมนตรา ท่านหม่าเฉินก็ตายไปแล้ว นักบุญอุปถัมภ์เฮาก็อยู่ในมิติห่างไกลและแม้แต่ร่างแยกวิญญาณของเขาก็ถูกทำลายไปแล้ว ปลาตัวใหญ่ในวังเป่ยหมิงติดอยู่ในเป่ยไห่ และราชินีภูติคนสุดท้ายก็กำลังจะตาย
จะมีใครอีก?
ลั่วอู๋พูดช้า ๆ “ท่านเทพดาบ”
Comments for chapter "บทที่ 1042 เลือดมังกรแก่นแท้บริสุทธิ์"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
