ไหปีศาจ - บทที่ 950 นกโง่ที่กลายร่าง
บทที่ 950
นกโง่ที่กลายร่าง
ลั่วอู๋ไปหากองทัพผีทันที
เดิมทีแค่ต้องการคุยกับไป่ฉีแต่ไม่คิดว่าจะได้เห็นฉากแปลก ๆ
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”
ต้าหวงอยู่ในค่ายของกองทัพนายพลผี คำรามและหอนใส่ท้องฟ้า
อันที่จริง ไม่น่าแปลกใจเลยที่ต้าหวงไปปรากฏทุกที่ได้
อย่างไรก็ตาม มันก็ชอบวิ่งไปมาในโลกไห มันชอบที่จะเป็นสุนัขลาดตระเวน มันสามารถปรากฏได้ทันเวลาเมื่อจำเป็นเสมอ
แต่ทำไมจู่ ๆ ถึงมาที่นี่ล่ะ
ลั่วอู๋เงยหน้าขึ้นและเห็นว่าท้องฟ้ามืดครึ้มที่อยู่ไกลออกไปมีฝูงนกวิญญาณอยู่
เขาไม่ได้สนใจกลุ่มนกวิญญาณมาเป็นเวลานาน ตอนนี้เขาพบว่านกวิญญาณจำนวนมากมีการเปลี่ยนแปลงและหลายตัวได้พัฒนาไปเป็นสัตว์วิญญาณระดับทองขั้นสูงแล้ว
สิ่งนี้ทำให้ลั่วอู๋ประหลาดใจ
เกิดอะไรขึ้นกัน?
ลั่วอู๋ใช้นัยน์ตาปีศาจทันที เริ่มตรวจสอบนกวิญญาณและพบว่านกวิญญาณปกคลุมไปด้วยแสงสีขาวลึกลับที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน
“แปลก ๆ นะเนี่ย” ลั่วอู๋สับสนและตะโกนเรียก “ต้าหวง มานี่สิ”
ต้าหวงได้ยินเสียงเรียกของลั่วอู๋ และหยุดเห่าทันที มันแลบลิ้นวิ่งมาหาลั่วอู๋และถูไถในอ้อมแขนของลั่วอู๋
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า หยุดอ้อนได้แล้ว” ลั่วอู๋ลูบหัวมันด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ บอกข้าทีว่าเกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้นกับพวกนกวิญญาณกัน?”
“โฮ่ง โฮ่ง”
ต้าหวงอธิบายอย่างรวดเร็ว
ปรากฏว่าในช่วงนี้ ฝูงนกวิญญาณเปลี่ยนไปและความแข็งแกร่งของพวกมันก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก และเข้าเผชิญหน้ากับแม่ทัพผีที่ขยายทัพแล้วหลายสิบครั้ง ไป่ฉีก็ไม่เกรงกลัวและเริ่มต่อสู้กันอย่างรุนแรง
เหล่านกวิญญาณและกองทัพผีกำลังต่อสู้กันอีกครั้ง
เป็นขนาดสงครามใหญ่เกินไปจริง ๆ บางครั้งแผ่นดินก็สั่นสะเทือนและภูเขาก็สั่นสะเทือนจนทำลายภูเขาหลิงซานและทะเลสาบ แม้ว่าโลกไหจะมีความสามารถในการฟื้นฟูตัวเอง แต่ก็ไม่สามารถทนต่อการทำลายล้างเช่นนี้ได้
ดังนั้น ต้าหวงจึงยืนหยัดออกมาห้ามการต่อสู้อย่างเด็ดเดี่ยวด้วยความรู้สึกว่ามันเป็นภารกิจของมัน
(แน่นอนว่าเป็นเพราะพวกเขาทะเลาะกัน ซึ่งส่งผลต่อความสุขในการวิ่งไปทั่วของต้าหวงอย่างมาก)
อย่างไรก็ตาม ผลการห้ามศึกไม่ค่อยดีนัก
นกวิญญาณยังคงทำตามวิถีของมัน
ช่วงนี้ลั่วอู๋ยุ่งเกินไป ต้าหวงจึงไม่รบกวนเขา
“เป็นเช่นนั้นเอง” ลั่วอู๋ลูบหัวของต้าหวงแล้วพูดว่า “ทำได้ดีมาก คราวนี้เจ้าทำได้ดีแล้ว”
ต้าหวงได้รับการชมเชย ดวงตาของมันหรี่ลงและหางของมันก็เหวี่ยงไปมาอย่างมีความสุข
มีการต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่ายอีกแล้วรึ?
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันต้องเป็นฝีมือเจ้านกโง่แน่นอน
ลั่วอู๋รู้จักไป่ฉีดี ดังนั้นเขาจึงไม่เบื่อที่จะท้าทายนกวิญญาณ
“เจ้านกโง่ จงออกมาหาข้า” ลั่วอู๋สูดหายใจเข้าลึก ๆ และคำรามด้วยความโกรธใส่ฝูงนกที่อยู่ห่างไกล เสียงของเขาสั่นออก
ไปสร้างความโกลาหลในหมู่นกวิญญาณ นกวิญญาณที่ทรงพลังที่สุดบางตัวส่งเสียงขู่อย่างโกรธจัดใส่ลั่วอู๋
ดูเหมือนว่าจะตำหนิลั่วอู๋ที่รบกวนการพักผ่อนของราชาของมัน
ลั่วอู๋โกรธและขู่ “เจ้ากล้าขู่ใส่ข้ารึ? เชื่อไหมว่าข้าจะถอนขนเจ้าออกให้หมดและจับพวกเจ้าไปต้มเป็นซุปไก่ดื่มเล่น”
พลังวิญญาณระดับเพชรระเบิดออกมา
นกวิญญาณโกรธมากขึ้น
“นกโง่พวกนี้ คงถูกสอนโดยนกโง่ตัวนั้น ภูมิใจที่จะแสดงการไม่เคารพต่อเจ้าแห่งมิตินี้” ลั่วอู๋เต็มไปด้วยความแค้น
เมื่อลั่วอู๋พร้อมที่จะพุ่งเข้าไปประเคนปัญหาใส่นกโง่ด้วยดาบของเขา เสียงที่ดังและชัดเจนก็เปล่งออกมาพร้อมด้วยความศักดิ์สิทธิ์และภาคภูมิใจเล็กน้อย
ทันใดนั้นนกศักดิ์สิทธิ์ขนาดมหึมาก็บินออกมา มันปกคลุมไปด้วยแสงสีขาวบริสุทธิ์ และแม้แต่ให้ความรู้สึกที่เปล่งประกาย นกวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนรายล้อมมันและเคารพมันอย่างหาที่เปรียบมิได้
ตาของลั่วอู๋แทบจะเป็นประกาย “นกโง่รึ?”
เห็นได้ชัดว่านกที่มีกลิ่นเหม็นเช่นนี้เป็นนกที่โง่แน่นอน แต่มันเปลี่ยนไปมาก อย่างแรก มันใหญ่กว่าเดิมห้าเท่า มันมีพลังมาก
อันที่จริง ปีกนั้นก็อวบอิ่มกว่าเดิม ลมปราณก็งามสง่า ก้าวข้ามไปถึงระดับเพชรแล้ว และแม้แต่ขนนกหลากสีก็กลายเป็นตราหลากสีสัน ตราประทับศักดิ์สิทธิ์ก็สลักไว้ที่คอ
เต็มไปด้วยความลึกลับ
แสงสีขาวบนตัวนั้นเหมือนกับแสงสีขาวที่ปกคลุมนกวิญญาณ ดวงไฟนับไม่ถ้วนรวมตัวกันและค่อย ๆ ผสานเข้ากับร่างของเทพนก ซึ่งทำให้มันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้น
“เจ้าก็ก้าวข้ามระดับได้แล้วเหมือนกันสินะ” ลั่วอู๋ค่อนข้างแปลกใจ
ท้ายที่สุด แม้แต่ต้าหวงก็ยังก้าวข้ามระดับไม่ได้
ทั้ง ๆ ที่ไม่มีความช่วยเหลือใด ๆ นกโง่ ๆ เช่นนี้ก็ก้าวข้ามระดับได้เช่นกัน?
มันน่าทึ่งมาก
นกโง่เงยหัวขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง ด้วยรูปลักษณ์ที่หยิ่งผยองของมัน ค่อนข้างทำให้คันไม้คันมือ
ลั่วอู๋เยาะเย้ย “อยากโดนซ้อมอีกไหมล่ะ? ต้าหวง ไปกันเถอะ”
นกโง่ไม่กลัวเลย
มันไม่แม้แต่สั่งให้ลูกน้องลงมือ
ดูเหมือนว่ามันอยากทำให้เขาละอายด้วยตัวเอง
ก่อนที่จะได้เกิดละครเวทีชุดใหญ่ แสงแห่งพระโพธิสัตว์ก็ค่อย ๆ ตกลงมา และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ภูตพระโพธิสัตว์ปรากฏขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ
หน้านิ่ง นัยน์ตาลึกราวกับทะเล และเสียงก็ดังกังวาน “เจ้าซุกซนอีกแล้ว”
เจ้านกโง่ก็สงบลง ไม่มีท่าทางหยิ่งยโสอีกต่อไปแล้ว แต่กราบไหว้ภูตพระโพธิสัตว์ด้วยความเคารพ
ลั่วอู๋รู้สึกถึงความคิดของนกโง่อย่างชัดเจน
“ข้าเจอนายน้อยแล้ว”
เขาก็สับสน
นี่อาจเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นนกโง่ปฏิบัติต่อบุคคลอื่นด้วยความเคารพเช่นนี้
“อย่าทำตัวไม่เคารพพลั่วอู๋อีกล่ะ” ภูตพระโพธิสัตว์กล่าวอย่างจริงจัง
นกโง่ไม่ยอมมองลั่วอู๋ แล้วก้มหน้าตอบตกลง
ลั่วอู๋รู้สึกสับสนเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ประหลาดใจเมื่อพบว่าแสงสีขาวบนตัวนกโง่นั้นค่อนข้างใกล้เคียงกับคุณลักษณะแสงแห่งพระโพธิสัตว์ของภูตพระโพธิสัตว์
เมื่อลองปะติดปะต่อเรื่องราว ก็ดูเหมือนเขาจะเข้าใจขึ้นมาเล็กน้อย
นกโง่บินหนีไปอย่างช่วยไม่ได้
เหล่านกวิญญาณก็ออกบินตามราชาโดยล้อมรอบมันไปด้วย พวกมันเคารพบูชาจนดูเหมือนพวกมันเป็นสาวกผู้ศรัทธามากที่สุด
ลั่วอู๋ถามด้วยความสงสัย “ภูตพระโพธิสัตว์ เกิดอะไรขึ้น?”
“นกศักดิ์สิทธิ์นี้เกี่ยวข้องกับพระโพธิสัตว์” ภูตพระโพธิสัตว์นั่งตัวตรง
“ถ้ามันเหมือนพระโพธิสัตว์มันคงไม่เล่นแบบนี้หรอก เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
พระโพธิสัตว์แบบไหนกัน
พระโพธิสัตว์เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง
แสงพระโพธิสัตว์เป็นเพียงพลังงานชนิดหนึ่ง
คำพูดของลั่วอู๋ทำให้ภูตพระโพธิสัตว์รู้สึกหมดหนทาง
“นกตัวนี้ขอความช่วยเหลือจากข้า ข้าเห็นปาฏิหาริย์และความเข้าใจในพลังแห่งความเชื่อขั้นพื้นฐานที่สุดของมัน ข้าจึงสอนวิถีความเชื่อในความทรงจำของข้า”
ไม่น่าแปลกใจเลยที่นกโง่จะเคารพภูตพระโพธิสัตว์
ปรากฏว่าภูตพระโพธิสัตว์ได้สอนมันนี่เอง
“ข้าไม่คิดเลยว่านกศักดิ์สิทธิ์นี้จะมีความพิเศษจริง ๆ ในเวลาอันสั้น มันเชี่ยวชาญการใช้พลังแห่งความเชื่อ จากนั้นจึงกลายร่างตัวเองจนสำเร็จ และแม้แต่นำไปเผยแพร่ในหมู่นก” ภูตพระโพธิสัตว์ถอนหายใจ
เมื่อลั่วอู๋ได้ยินประโยคเหล่านี้ เขาก็เกือบจะเข้าใจแล้ว
อย่างนี้นี่เอง
แม้ว่านกโง่จะเหม็นเล็กน้อย แต่ก็ดีที่พวกมันเปลี่ยนไป
นี่คือโอกาสของมัน
ลั่วอู๋อดไม่ได้ที่จะนึกถึงท่านหม่าเฉิน เขาก็เชี่ยวชาญการพลังแห่งศรัทธาส่วนหนึ่งเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงสามารถใช้ประโยชน์จากศรัทธาของผู้คนและความเชื่อมั่นในตนเองเพื่อต่อสู้ต่อไปได้อีกหกปี
“นกโง่ตัวนี้คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก” ลั่วอู๋อดคิดไม่ได้
แต่ในไม่ช้าเขาก็ละทิ้งความคิดนี้
อย่าโง่ไปหน่อยเลย
นกโง่ก็เป็นดูจะแบบนั้นเหมือนกัน
เขาหวังว่ามันจะต่อสู้จนตัวตายเพื่อบางสิ่งบางอย่างได้แบบท่านหม่าเฉิน
มันคงจะเหลือเชื่อมาก
Comments for chapter "บทที่ 950 นกโง่ที่กลายร่าง"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
