บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - ตอนที่ 1373: เสนอสมบัติ

ตอนที่ 1373: เสนอสมบัติ

………………..

ตอนที่ 1373: เสนอสมบัติ

ตู้ม!

กระบี่นั้นทะลวงผ่านนภา ฟาดฟันเข้าใส่อารักษ์บัญชีอย่างทรงอำนาจ

ในยามคับขันนั้นเอง หนึ่งคมดาบทะยานสู่อากาศ

เปรี๊ยะ!

ปราณกระบี่แหลกสลาย โปรยปรายประกายพิรุณแสง

แน่นอนว่าผู้ลงมือคือซูอี้ ร่างของเขาวูบไหวก่อนจะฟาดฟันดาบเข้าโจมตีองครักษ์เร้นเทพรหัส องครักษ์เร้นเทพรหัส 07

ทว่าพริบตาต่อมา ซูอี้ก็ถูกฟาดกระเด็นไปจนอวัยวะภายในปั่นป่วน

“ความแข็งแกร่งของคนผู้นี้ร้ายกาจเสียยิ่งกว่าหร่วนไฉ่จือเสียอีก!”

ซูอี้ประหลาดใจ

องครักษ์เร้นเทพรหัส 07 หาได้สนใจเขาไม่ มันยังคงโจมตีอารักษ์บัญชีต่อไป

สิ่งนี้ทำให้อารักษ์บัญชีเดือดดาล เขาหรือจะไม่เข้าใจว่านี่คือคำสั่งตายของช่างเสื้อ ให้องครักษ์เร้นเทพผู้นี้สังหารเขาเพื่อปิดปาก!

ซูอี้เข้าขวางร่างนั้นกลางเวหา ดาบแห่งโลกาครวญวจีก่อนจะเรืองนิมิตวัฏสงสารออกมา

ยามนี้ เขาเค้นปราณดาบเก้าคุมขัง โคจรเคล็ดวัฏสงสาร มิกล้าออมมืออีกต่อไป

เคร้ง!!!

ร่างขององครักษ์เร้นเทพรหัส 07 ถูกผลักถอยไปหลายก้าวพร้อมเรื่องสั่นสะท้านปฐพี

อำนาจวัฏสงสารในปราณดาบเล่มนี้ส่งผลกระทบต่อองครักษ์เร้นเทพรหัส 07 มากเป็นพิเศษจนร่างของเขาปรากฏรอยร้าว!

ก่อนที่เขาจะยืนตั้งหลักได้ ซูอี้ก็ฟาดฟันดาบเข้าใส่อีกหน

ปราณดาบนับพันถูกสาดออกมาในพริบตา แต่ละสายล้วนอัดแน่นด้วยปราณดาบเก้าคุมขัง จนเกิดเป็นเงานิมิตแดนวัฏสงสาร

องครักษ์เร้นเทพรหัส 07 มิได้หลบเลี่ยง ทว่ามันกลับตวัดกระบี่โจมตีอย่างหนักหน่วง

เปรี้ยง!

แดนดินบริเวณนั้นแหลกสลาย เพลิงแสงปกคลุมทั่วผืนฟ้า

ความแข็งแกร่งขององครักษ์เร้นเทพผู้นี้ร้ายกาจยิ่ง เขาแข็งแกร่งกว่าเว่ยฉางฝู่ หร่วนไฉ่จือและวิญญาณอาสัญขอบเขตจุติมงคลตนอื่น ๆ มากโข

สิ่งที่ทำให้ซูอี้ขมวดคิ้วยิ่งกว่าเก่าก็คือ แม้องครักษ์เร้นเทพรหัส 07 จะบาดเจ็บอย่างต่อเนื่อง ทว่าบาดแผลบนร่างของเขาจะฟื้นคืนในเวลาไม่นาน ราวกับมิอาจถูกฆ่าได้เลย

“หุ่นเชิดจากซากศพเซียนทรงพลังได้เพียงนี้เลยหรือ?”

ซูอี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

มิน่าเล่า องครักษ์เร้นเทพจึงถือเป็นไพ่ตายก้นหีบของช่างเสื้อ สัตว์ประหลาดเช่นนี้เป็นคนก็ไม่ ผีก็มิเชิง ดูร้ายกาจและประหลาดเกินไป

ทว่าเมื่อศึกดำเนินไป ซูอี้ก็ค้นพบในไม่ช้าว่าบาดแผลขององครักษ์เร้นเทพ 07 ร้ายแรงขึ้นเรื่อย ๆ และฟื้นตัวช้าลงตามกาล

แก่นของมันอยู่ที่ปราณ ‘จุดจบ’ ที่เต็มไปด้วยอำนาจวัฏสงสารที่สามารถสร้างความเสียหายให้แก่ร่างกายของอีกฝ่ายได้อย่างมหาศาล!

“เปิด!”

องครักษ์เร้นเทพรหัส 07 ตวาดลั่น

ร่างของเขาเปล่งแสงสีเลือดเจิดจ้า อำนาจพลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างอย่างกะทันหัน

และเขาก็ฟาดฟันใส่ซูอี้จนกระเด็นไปด้วยดาบเดียว!

จากนั้นองครักษ์เร้นเทพรหัส 07 ก็วูบไหวราวมลายเป็นอากาศธาตุ ก่อนจะทะยานเข้าหาอารักษ์บัญชีอีกครั้ง

รักษาชีวิตตนและสังหารอารักษ์บัญชีในคราเดียว!

ซูอี้ขมวดคิ้ว เดิมทีเขาต้องการหยั่งฝีมือขององครักษ์เร้นเทพรหัส 07 ต่อด้วยอยากเข้าใจเกี่ยวกับรายละเอียดของสัตว์ประหลาดตนนี้ให้ถ่องแท้

ทว่ายามนี้ เขาทำเช่นนั้นไม่ได้แล้ว

“มา!”

ซูอี้ตวาดเบา ๆ ขณะยกดาบขึ้นสู่เวหา

ตู้ม!

ฟ้าดินพลันหม่นแสง แดนวัฏสงสารปรากฏขึ้นราวเป็นสสาร ครอบร่างองครักษ์เร้นเทพ 07 ไว้ทันที

“สะบั้น!”

เมื่อคมดาบของซูอี้ฟันลง ภาพอันยิ่งใหญ่ก็ปรากฏขึ้นภายในแดนวัฏสงสาร

แท่นเกิดใหม่อันโอ่อ่า สระเวียนวัฏเดือดพล่าน ทะเลทุกข์ไร้ประมาณ เส้นทางสุดวิถีที่ทอดยาวในความมืดชั่วนิรันดร์ ดินแดนแห่งจุดจบท่ามกลางบรรยากาศอัสดง…

ดุจแดนวัฏสงสารแท้จริงปรากฏขึ้น ณ ขณะนี้!

องครักษ์เร้นเทพรหัส 07 ผู้ถูกครอบจองจำไว้ภายในสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามถึงตายอย่างชัดเจน ร่างของเขาระเบิดปราณทำลายล้างที่สะเทือนขวัญ มือกระชับกระบี่เซียนสีเลือดทะยานตรงไปเบื้องหน้า

เขาบดขยี้แท่นเกิดใหม่ ทะลวงสระเวียนวัฏ ผ่าเส้นทางสุดวิถีและทะเลทุกข์สิ้นในอึดใจ!

ทรงพลังไร้ผู้ใดเทียบ

ความกล้าหาญไร้พรั่นพรึง เมินสิ้นความเป็นความตายนี้ทำให้ซูอี้ขมวดคิ้ว

ทว่าด้วยการกระทำเช่นนี้ อำนาจมหาวิถีขององครักษ์เร้นเทพรหัส 07 เองก็เสียหายอย่างหนัก ร่างของเขาแหลกเละ เลือดเนื้อสาดกระจายหนแล้วหนเล่า

แม้เขาจะกลับมาประกอบร่างฟื้นชีวิตใหม่ได้หนแล้วหนเล่า แต่บาดแผลบนร่างของเขาก็ร้ายแรงขึ้นทุกขณะ แตกร้าวจนน่าตกใจเยี่ยงกระเบื้องเคลือบแตก

ท้ายที่สุด ยามองครักษ์เร้นเทพรหัส 07 หลุดเข้าไปในดินแดนแห่งจุดจบท่ามกลางบรรยากาศอาทิตย์อัสดง ในที่สุดร่างของเขาก็ทนไม่ไหวจนกระทั่งถูกม่านแสงอัสดงลากผ่านแหลกระเบิดทันใด

เศษซากนับไม่ถ้วนพุ่งกระจายเยี่ยงอุกกาบาต และเมื่อมองใกล้ ๆ จะพบกับเส้นด้ายสีดำพันรอบเศษซากเหล่านี้ เพื่อพยายามเชื่อมต่อพวกมันเข้าด้วยกันอีกครั้ง

ทว่าเมื่อแสงอัสดงสาดส่องลงมา เศษเลือดเนื้อและเส้นด้ายสีดำเหล่านั้นก็ล้วนถูกชะสิ้น!

ไม่เหลือแม้เพียงเศษซาก

ซูอี้เก็บดาบแห่งโลกา

เปรี้ยง!

แดนวัฏสงสารสะเทือนสั่นมลายหายไป

ซูอี้ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าองครักษ์เร้นเทพผู้นี้ประหลาดยิ่งนัก หากเป็นคนจริง ๆ ในโลกหล้า เกรงว่าเขาคงมิอาจสังหารอีกฝ่ายลงได้เลย!

มีเพียงอำนาจวัฏสงสารเท่านั้นที่ปราบวิญญาณอาสัญในร่างองครักษ์เร้นเทพได้อยู่หมัด และเมื่อมีปราณดาบเก้าคุมขังเข้าเสริม มันจึงสามารถสังหารองครักษ์เร้นเทพนี้ได้อย่างราบรื่น

ตุ้บ!

ไกลออกไป อารักษ์บัญชีเข่าอ่อนทรุดลงหอบหายใจ ทั่วร่างของเขาอาบด้วยเหงื่อกาฬเย็นเฉียบ

ในศึกก่อนหน้านี้ เขาถูกพลังปราณขององครักษ์เร้นเทพ 07 หมายหัวอยู่หลายหน ทำให้หัวใจของเขารู้สึกตระหนกอย่างรุนแรง

ตราบจนยามนี้ เขาจึงโล่งใจและมิอาจทนได้อีกต่อไป

เมื่อเห็นซูอี้เดินเข้ามาหาจากไกล ๆ อารักษ์บัญชีก็อดหัวเราะเยาะตนมิได้ “ทำให้ใต้เท้าทัศนาจารย์ขบขันเสียแล้ว เรื่องนี้หาใช่ความลับไม่ ข้าเองก็ได้ประจักษ์ฝีมือขององครักษ์เร้นเทพเป็นหนแรกเช่นกัน ไม่คิดเลยว่าสัตว์ประหลาดพรรค์นี้จะร้ายกาจเพียงนี้”

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ สายตาของเขาก็คลุมเครือขึ้นอีกหน

องครักษ์เร้นเทพร้ายกาจเพียงไร?

แต่ท้ายที่สุดอีกฝ่ายก็ถูกใต้เท้าทัศนาจารย์ฆ่าตายอยู่ดีมิใช่หรือ?

“สิ่งที่ข้าต้องการเล่า?”

ซูอี้ถาม

อารักษ์บัญชีสงบจิตใจ ก่อนจะนำม้วนหยกออกมาจากแขนเสื้อม้วนหนึ่งและกล่าวว่า “ในม้วนหยกนี้มีพิกัดมิติที่เชื่อมโยงถึงแดนเร้นเทพ หากไร้อุบัติเหตุใด ๆ ช่างเสื้อจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่ โปรดรับไปเถิด”

เขาว่าพลางส่งม้วนหยกแก่ซูอี้

ซูอี้รับม้วนหยกมา ทว่าหาตรวจสอบมันไม่ เขาขยี้มันทิ้งทันทีขณะกล่าว “กระต่ายเจ้าเล่ห์ขุดทางออกโพรงสามแห่ง ในเมื่อช่างเสื้อฆ่าไก่หลังเก็บไข่เช่นนี้ เขาย่อมมิได้ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับพวกนี้แล้วล่ะ”

อารักษ์บัญชีเงียบไปสักพัก ก่อนจะถอนหายใจ “นั่นสินะ”

ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือซูอี้ต่างก็รู้สันดานของช่างเสื้อดีเกินไป และในเมื่อเขาส่งชวีเหอมากับองครักษ์เร้นเทพทั้งสามคนในยามนี้ อีกฝ่ายคงไม่มีทางอยู่ในแดนเร้นเทพต่อไปแล้ว

หากทำเช่นนี้ ทุกสิ่งก็ไร้ข้อผิดพลาด

“ทว่าใต้เท้าทัศนาจารย์โปรดวางใจ ช่างเสื้อย่อมคิดไว้แล้วว่าใต้เท้าจะคาดการณ์เช่นนี้ มีหรือเขาจะยอมออกจากแดนเร้นเทพ?”

อารักษ์บัญชีกล่าว

ซูอี้เอ่ย “เขาเป็นไอ้แก่ชั่วช้า กระทำการไร้ร่องรอย ไม่มีทางยอมเดิมพันง่าย ๆ และนี่แหละสาเหตุที่ทำให้อายุยืนจวบจนยามนี้ได้”

อารักษ์บัญชีกล่าวอย่างเคลือบแคลง “หากเป็นเช่นนั้น ไฉนใต้เท้าทัศนาจารย์จึงลงมือเองในหนนี้เล่า? เพราะถึงอย่างไร การกระทำของชวีเหอหนนี้คือสังหารข้า เหวินยงและมือมีดสะบั้นอาวรณ์ หาได้เป็นแผนร้ายต่อใต้เท้าไม่”

ซูอี้กล่าวโดยไม่คิด “หากเป็นเช่นนั้น ช่างเสื้อเฒ่าจะมิรวดร้าวปวดใจใด ๆ และคิดเพียงว่าทุกสิ่งอยู่ในควบคุมของเขาน่ะสิ”

อารักษ์บัญชีเข้าใจทันที

ช่างเสื้อกลัวว่าตนจะถูกทัศนาจารย์ฆ่า จึงลงทุนทำทุกสิ่ง ทั้งส่งชวีเหอ เหวินยงและมือมีดสะบั้นอาวรณ์มาพยายามฆ่าเขา

หากทัศนาจารย์ไม่กระทำการใด ชวีเหอจะไม่ตาย และองครักษ์เร้นเทพ 07 ก็จะมิดับสูญ ทุกสิ่งอยู่ในการควบคุมของช่างเสื้อ

ทว่าทัศนาจารย์ไม่เพียงช่วยชีวิตเขา ณ ยามนี้ แต่ยังสังหารชวีเหอและองครักษ์เร้นเทพรหัส 07 และเมื่อช่างเสื้อรู้เรื่องนี้เข้า อีกฝ่ายย่อมมิอาจนิ่งเฉยได้อีก!

“จากนี้ไป ช่างเสื้อจะสิ้นทุกการควบคุมในโลกภายนอก ไม่ว่าเขาจะต้องการข้อมูลข่าวสารใด ๆ ในโลกหล้า เขาก็ต้องติดต่อกับโลกภายนอกเอาเอง”

ซูอี้กล่าวกับตนเอง “กำแพงมีหูประตูมีช่อง ขอเพียงภายหน้าเขาคิดอุบายใด ย่อมต้องเผยร่องรอยของตัวเองเป็นแน่!”

เหวินยงจากตระกูลเหวินโบราณคือกระบอกเสียงของช่างเสื้อ

อารักษ์บัญชีแห่งหอสี่สมุทรคือหูตาและมือเท้าของช่างเสื้อ

ในขณะที่กลุ่มมือสังหารสวรรค์ปรีดาคือตัวหมากที่ช่างเสื้อส่งไปซุกซ่อนอยู่ทั่วโลกหล้า

วันนี้สายลับทั้งสามนี้ถูกทำลายไปแทบสิ้น

ด้วยเหตุนี้ ช่างเสื้อเฒ่าผู้เร้นกายจะไม่อาจส่งอิทธิพลใดมาสร้างผลกระทบต่อเหตุการณ์ในโลกหล้าได้อีก!

ดังนั้นจึงหมายความว่าช่างเสื้อจะมิอาจเล่นอุบายใดได้อีก

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ามีกลุ่มเต๋าโบราณมากมายในโลกหล้าที่กำลังตามล่าช่างเสื้ออยู่ ขอเพียงช่างเสื้อกล้าปรากฏตัว ร่องรอยของเขาก็ย่อมถูกเปิดเผย!

นี่คือการตอบโต้ของซูอี้

ฆ่างูต้องตีจุดตาย

บีบช่างเสื้อให้จิ้มตาตัดแขนตน จากนั้นก็ยืมกำลังกลุ่มเต๋าโบราณเปลี่ยนช่างเสื้อเป็นเป้าหมายร่วมของคนทุกผู้!

ด้วยเหตุนี้ แม้ช่างเสื้อจะซุกซ่อนไพ่ตายไว้มากมาย ทว่าก็มิอาจก่อเรื่องได้มากมายในสายตาซูอี้อีกต่อไป!

“ใต้เท้า โปรดช้าก่อน”

เมื่อเห็นซูอี้กำลังจะจากไป อารักษ์บัญชีก็รีบพูดขึ้น

“มีเรื่องใดหรือ?”

ซูอี้ชะงักฝีเท้า

อารักษ์บัญชีสูดหายใจลึก ๆ ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นและกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “ผู้น้อยมีเรื่องหนึ่งต้องวอนขอ หวังว่าใต้เท้าจะสงเคราะห์ให้ได้ขอรับ!”

ซูอี้หันกลับมากล่าวกับอารักษ์บัญชี “เจ้าอยากได้การคุ้มครองจากข้าล่ะสิ?”

“ถูกต้อง!”

อารักษ์บัญชีกล่าว “ข้ารับใช้ช่างเสื้อมานานจึงรู้ลักษณะนิสัยของเขาดีที่สุด ไม่ต้องคิดข้าก็รู้ว่า ภายหน้าเฒ่าชั่วผู้นั้นจะหาโอกาสล้างแค้นข้าอีกแน่นอน!”

“และทุกวันนี้ มีเพียงใต้เท้าเท่านั้นที่พอจะต้านทานแรงกดดันของช่างเสื้อได้ขอรับ”

กล่าวจบ เขาก็นำกล่องหยกใบหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ ยื่นให้และกล่าวว่า “ในกล่องหยกนี้มีสมบัติเซียนลึกลับชิ้นหนึ่งซึ่งหอสี่สมุทรของข้าได้รับมาเมื่อนานนี้ ขอใต้เท้ารับไว้อย่างสบายใจด้วยเถิด!”

ซูอี้รับกล่องหยกมาและกล่าวอย่างฉงน “สมบัติเซียนหรือ? ดูเหมือนว่าในช่วงนี้ หอสี่สมุทรของเจ้าจะได้สมบัติดี ๆ มาเยอะเลยนะ”

หอสี่สมุทรนั้นเป็นที่รู้จักในนามหอการค้าอันดับหนึ่งซึ่งมีกำลังกระจายอยู่ทั่วจักรวาลพร่างดาว

และในฐานะเถ้าแก่ผู้อยู่เบื้องหลังหอสี่สมุทร อารักษ์บัญชียังมีสมญานามว่า ‘ท่านเทพมั่งมี’ ผู้ร่ำรวยล้นฟ้า!

“ข้ารับประกันได้ว่าไม่มีสมบัติใดในหอสี่สมุทรสามารถเทียบได้กับสมบัติเซียนในกล่องหยกนี้ขอรับ!”

อารักษ์บัญชีกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “นอกจากนั้น ข้ายังมีสมบัติในขอบเขตจุติสรวงอยู่อีกส่วนหนึ่ง นับได้เป็นพัน ๆ ชิ้น เดิมพวกมันจะถูกส่งไปหาช่างเสื้อ ทว่ายามนี้ข้าเต็มใจส่งทุกสิ่งให้ท่าน วอนขอเพียงให้ใต้เท้าคุ้มครองข้าด้วย!”

เขากล่าวด้วยความรู้สึกรวดร้าวใจ ฟังดูเจ็บปวดเสียจนมิอาจหายใจ

สมบัติที่ถูกเสนอออกมาเหล่านี้แทบจะเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในมือของเขา พวกมันมีมูลค่าสูงลิ่วจนไม่อาจประมาณได้

โดยเฉพาะสมบัติเซียนในกล่องหยกนี้ ที่มาของมันพิเศษลึกลับจึงไม่อาจประเมินค่าเป็นตัวเลขได้ ทั้งยังเลอเลิศพอที่จะกวนกระแสให้กลุ่มเต๋าโบราณใด ๆ ทั่วโลกหล้าคลั่งไคล้หลงใหลได้

ทว่าอารักษ์บัญชีเสนอมันเพื่อขอชีวิตรอด!

………………..