บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - ตอนที่ 1385: เจตจำนงเซียน

ตอนที่ 1 385: เจตจำนงเซียน

………………..

ตอนที่ 1 385: เจตจำนงเซียน

การที่มังกรเซียนดาวฤกษ์เขียวถูกกำราบเป็นดั่งการตบหัวพวกหงเฟยอวี่อย่างรุนแรง

เดือดดาล

ตกใจ

ผงะ

สีหน้าของพวกเขาแปรเปลี่ยนไปชั่วขณะ หัวใจแต่ละผู้ล้วนได้รับการกระทบกระเทือน

และก่อนจะทันตั้งตัว ซูอี้ก็เหวี่ยงดาบโจมตีเข้ามา

ตู้ม!

ปราณดาบพุ่งทะยานผ่านนภา

มหาสงครามดำเนินต่อ

เพียงพริบตา ยอดฝีมือในขอบเขตจุติมงคลก็ตายลงอย่างอนาถอีกสามตน ร่างของพวกเขาสลายไปท่ามกลางภาวะดาบวัฏสงสาร

หงเฟยอวี่หลับหูหลับตาโจมตีสุดกำลัง

ทว่าไม่ว่าตนจะใช้เคล็ดวิชาใดออกมา ซูอี้ก็ปัดป้องออกได้ทุกคราไป!

อำนาจของซูอี้ในขณะนี้ทรงพลังเกินไป ทุกการชี้ดาบนำไปสู่การโจมตีที่เกินต้านทาน!

เหล่าผู้เฝ้ามองล้วนตะลึงจนสติหลุดลอย

นับแต่เริ่มศึกจวบจนยามนี้ได้เกิดเหตุพลิกผันขึ้นมากมาย ทว่าไม่มีผู้ใดจะคาดคิดว่าซูอี้ผู้มีเพียงตนและหนึ่งดาบจะสามารถพลิกสถานการณ์ และสังหารศัตรูได้ครั้งแล้วครั้งเล่า!

มันช่างน่าเหลือเชื่อ พลิกความคาดฝันของผู้คนกลับด้านได้โดยสิ้นเชิง

ทุกคนที่นี่ล้วนสั่นสะท้านทั้งกายใจ

เปรี๊ยะ!

เสียงหนึ่งสมบัติแหลกร้าวดังก้อง

คนอื่น ๆ พยายามหลบหนี

ทว่าเมื่อซูอี้กวาดดาบออกไป หนึ่งเส้นทางสุดวิถีก็ปรากฏขึ้นดุจเพลิงผลาญ และนำไปสู่แดนอนธการไร้สิ้นสุด

ยอดฝีมือขอบเขตจุติมงคลซึ่งกำลังหลบหนีถูกกวาดเข้าสู่หนทางสุดวิถีโดยมิทันตั้งตัว ร่างของเขาพลันแปรเปลี่ยนเป็นพิรุณแสงสลายไป

“น-น-นี่… แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”

จอมภูตมู่หลิงและพวกมารดาบสกุลหวงต่างอดตัวสั่นไม่ได้

ขอบเขตจุติมงคลนั้นนับว่าเป็นตัวตนสูงสุดในโลกหล้าทุกวันนี้แล้ว!

แม้ว่าร่างของพวกเขาจะเป็นวิญญาณอาสัญและถูกเหนี่ยวรั้งด้วยข้อจำกัดของกฎสวรรค์ แต่อำนาจต่อสู้ที่พวกเขามีก็เหนือกว่าตัวตนอื่นใดทั่วโลกหล้า

ทว่ายามนี้ ยอดฝีมือขอบเขตจุติมงคลจากกลุ่มเต๋าโบราณต่าง ๆ กลับถูกสังหารตนแล้วตนเล่า!

ใครเล่าจะเคยคิดฝัน?

พวกเขาแต่ละคนล้วนตระหนกลนลาน สีหน้าเปี่ยมความสยดสยอง เห็นได้ชัดว่าตกใจกลัวจนจิตต่อสู้พังทลาย!

วันนี้ยามมาเยือนเป็นครั้งแรก พวกเขาต่างเฮฮาเสสรวลวางอำนาจทั่วหล้า หามีซูอี้ในสายตาไม่

ทว่ายามนี้พวกเขาแต่ละคนล้วนลนลานเยี่ยงสุนัข!

“ขึ้นมา!”

หงเฟยอวี่ตวาด

สีหน้าของเขาแข็งทื่อ ขณะสะบัดมือออกไป

เรือเซียนล่องนภาปรากฏขึ้นมา รัศมีของมันเรืองรอง พาพวกหงเฟยอวี่หนีไปไกลลิบทันที

หนีหรือ?

ทุกผู้ที่นี่แทบกระเจิดกระเจิงในสายลม

คิดให้หัวแตก พวกเขาก็ไม่คิดอยู่ดีว่าเทพมารน้อยแห่งตระกูลหงผู้สูงส่ง ตัวตนไร้คู่เปรียบที่มีอุปนิสัยเย่อหยิ่งอหังการจะถูกโจมตีจนหนีกระเจิง!

“กำราบ!”

เสียงเฉยเมยของซูอี้ดังขึ้น

ดาบแห่งโลกาในมือของเขาส่งวจี

ตู้ม!

อำนาจกฎเร้นลับต้องห้ามอันเจือปราณดาบเก้าคุมขังแผ่ออกมาจากดาบแห่งโลกา

ทันใดนั้น ทั่วโลกหล้าราวกับถูกพันธนาการ รัศมีหลายพันจั้งในพื้นที่โดยรอบถูกปกคลุมด้วยอำนาจกฎเร้นลับต้องห้าม

กระทั่งอณูฝุ่น ประกายแสงและสายลมบนอากาศยังดูนิ่งจนเกิดเป็นสภาวะนิ่งงันอย่างน่าประหลาด

เปรี้ยง!!!

อากาศที่อยู่ห่างไกลออกไปหลายพันจั้งปริร้าว

เรือเซียนล่องนภากระชากเอนเอียงราวติดหล่ม ถูกกฎเร้นลับต้องห้ามเข้าขวางไว้

“บ้าเอ๊ย!”

หน้าของหงเฟยอวี่เปลี่ยนสี

และยามนี้ ซูอี้ก็เคลื่อนผ่านนภาเข้าหา

หัวใจของพวกหงเฟยอวี่ที่อยู่บนเรือเซียนล่องนภาร่วงลงสู่ก้นเหว

“คนแซ่ซู เจ้าปล่อยข้าไป แล้วข้ารับปากว่าตระกูลหงของข้าจะไม่ยุ่งกับเจ้าอีก หากข้าตายไป มิเพียงเจ้าจะตาย แต่ทุกคนรอบกายเจ้าจะตายตกไปกับเจ้าด้วยนะ!”

หงเฟยอวี่ร้องลั่น

คำขู่เช่นนี้ทำให้ทุกคนที่นี่ล้วนเปลี่ยนสีหน้า

ไม่ว่าใครก็มิอาจปฏิเสธความน่าสะพรึงกลัวของตระกูลหงได้

ตระกูลนี้สืบเชื้อสายมารสวรรค์จากโลกเซียน มีภูมิหลังร้ายกาจอย่างยิ่ง อย่าว่าแต่กลุ่มเต๋าโบราณในโลกหล้าเลย กระทั่งทายาทเซียนบนแดนมนุษย์ยังมีน้อยคนที่จะกล้าสู้กับตระกูลหง!

ทว่าทุกคนก็ต้องประหลาดใจเมื่อซูอี้หาสนใจไม่ เขาฟาดดาบเข้าใส่หงเฟยอวี่

เฉียบคมตรงไปตรงมา ไร้ความลังเล

ตู้ม!!

เรือเซียนล่องนภาสะเทือนไหวรุนแรง

ภาวะดาบเกรี้ยวกราดจนทำให้พวกหงเฟยอวี่เกือบร่วงจากเรือ

“เจ้า…”

หงเฟยอวี่โกรธแทบคลั่ง เมื่อเห็นซูอี้โจมตีอีกหน เขาก็คว้าตัวตนขอบเขตจุติมงคลใกล้มือผู้หนึ่งโยนเข้าใส่ซูอี้

ทุกผู้ “???”

ยอดฝีมือขอบเขตจุติมงคลซึ่งถูกขว้างเข้าใส่ซูอี้นั้นยิ่งตกใจหนัก สบถออกมาดังลั่น “ไอ้@#¥…”

ตู้ม!

ปราณดาบระเบิดผ่านเวหาเข้าใส่คนผู้นั้น ทำให้เสียงสบถอย่างโกรธเคืองของเขาจบลง

ขณะที่ซูอี้ทะยานสู่เวหาที่อยู่เหนือเรือเซียนล่องนภา เขาก็ฟาดฟันดาบลงมา

รวดเร็วยิ่ง!

กวาดล้างทำลาย!

หงเฟยอวี่คว้ามือหา ทว่าก็เจอเพียงความว่างเปล่า

ส่วนตัวตนอื่น ๆ ในขอบเขตจุติมงคลได้ลี้หลบไปไกลแล้ว ทุกคนต่างจ้องมายังหงเฟยอวี่อย่างโกรธเคือง คิดด่าพ่อล่อแม่เป็นเสียงเดียว

ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ใครเล่าจะคาดคิดว่าหงเฟยอวี่จะใช้พวกเดียวกันมาขวางการโจมตี?

สามานย์เกินไปแท้ ๆ!

ตู้ม!!

ปราณดาบอันไพศาลร่วงโปรย เรือเซียนล่องนภาโคลงเคลงเจียนคว่ำ

“ข้าจะสู้ตายกับเจ้าเอง!”

ขณะนี้ หงเฟยอวี่ดูจะบ้าไปแล้วโดยสมบูรณ์ เขากัดฟันกรอด ยกมือขึ้นขว้างยันต์ลับสีเลือดชิ้นหนึ่ง

ยันต์ลับปริแตกและเงาร่างเยี่ยงเทพปีศาจก็ปรากฏสู่โลกหล้า!

ตู้ม!

ทั่วฟ้าดินเดือดพล่าน อากาศแหลกร้าว

ม่านตาของซูอี้หดตัวขณะเอี้ยวตัวหลบ

พลังของร่างนั้นร้ายกาจเกินไป มันกระทั่งทำให้กฎสวรรค์สั่นคลอนได้

เมื่อมองดี ๆ จะพบว่าอีกฝ่ายเป็นชายชุดดำผู้หนึ่ง ร่างสูงใหญ่ ดวงตาดุจตะวันจันทรา ปราณร้ายกาจครอบงำทั่วหล้า

แสงเซียนสีดำพร่างพรมจากร่างเยี่ยงธารดาราเก้าชั้นสรวง สะกดผืนฟ้าสลายอากาศ!

“เจตจำนงเซียน!”

เซียนดาบชิงซื่อร้องเสียงหลง “เป็นไปได้เช่นไร ในโลกหล้าทุกวันนี้ กฎสวรรค์มิยอมให้อำนาจเช่นนี้โผล่มาอยู่แล้ว!”

“ไม่สิ เจตจำนงเซียนถูกทำลายไปด้วยกฎสวรรค์แล้วเช่นไร? ขอเพียงเขาสังหารสหายเต๋าซูได้ก่อน หงเฟยอวี่ก็รอดชีวิตได้!”

เซียนนั้นยืนเด่นเป็นเลิศเหนือโลกหล้า!

แม้ว่าเจตจำนงแห่งเซียนจะเป็นเพียงเศษเสี้ยว แต่ก็สามารถสังหารยอดฝีมือขอบเขตจุติมงคลได้!

เพราะอำนาจเช่นนั้นอยู่เหนือโลกแห่งมนุษย์ไปไกลลิบ

เหล่าผู้ชมล้วนเงียบกริบ ร่างของพวกเขาสั่นระรัวอย่างหวาดผวา

โบราณกาลนั้นมีเซียนอยู่ในโลกหล้า ทิ้งสารพัดตำนานเลอเลิศไว้เกินคณานับ พวกเขาแต่ละคนล้วนตระหง่านค้ำโลกา เป็นตัวตนเหนือสรรพสิ่งชั่วกาลนาน

ยามนี้ เจตจำนงเซียนปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ เพียงอำนาจที่แสดงออกมาก็ทำให้ผู้คนรู้สึกสิ้นหวังได้

ร้ายกาจยิ่ง!

“ท่านบรรพชน โปรดช่วยข้าสังหารศัตรูร้ายด้วยเถิด!”

หงเฟยอวี่ตะโกน

อันที่จริง เขาไม่ต้องกล่าวเตือนใด ๆ ชายชุดดำจากอำนาจเจตจำนงก็ลงมือทันทีที่ปรากฏกายแล้ว

เขากดฝ่าเท้าลงไปบนอากาศ

ตู้ม!

โลกหล้าพลิกกลับด้าน ทั่วแดนระอุแผดเผา

แสงเซียนทมิฬแปรเปลี่ยนเป็นหัตถ์ใหญ่ปรกนภาทะยานลงบดขยี้

ไร้หนทางหลบหนี อำนาจวิถีเซียนปกคลุมทั่วทิศเช่นนั้นไร้ทางหนีใด ๆ!

ขณะนี้ทุกคนล้วนหน้าซีดราวได้เห็นซูอี้ถูกฆ่าฟันอย่างน่าสยดสยอง

ขณะนี้ เซียนดาบชิงซื่อ ดาบพุทธะสรรพสุญตาและคณะล้วนเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ดวงตาเหลือกถลน

ใครเล่าจะคิดว่าหงเฟยอวี่จะยังมีไพ่ตายอันมิเป็นที่ยอมรับแห่งกฎสวรรค์อยู่อีก?

หัวใจของซูอี้ครั่นคร้าม สัมผัสถึงภัยคุกคามถึงตายทะยานปะทะหน้า

เขาใช้เตาเสริมสวรรค์ เร่งสมบัตินี้อย่างสุดกำลังโดยไร้ลังเล!

เตาเสริมสวรรค์คำรามก้อง ระเบิดแสงเซียนสีม่วงจากปากเตาแปรเปลี่ยนเป็นอักขระวิถีเซียน พาดทะยานเหนือนภาไกล

เสียงคำรามสะเทือนแดนดินดังก้อง ฟ้าดินถล่มทลาย แสงเซียนแผ่ออกอย่างบ้าคลั่ง ทำให้คนส่วนใหญ่ถอยหนีไปอย่างหวาดผวาจะถูกลูกหลง

หัตถ์ใหญ่ปรกนภาที่เจตจำนงเซียนสร้างขึ้นถูกขวางและสลายไปกลางอากาศอย่างไม่น่าเชื่อ

ทว่าร่างของซูอี้และเตาเสริมสวรรค์ก็ปลิวไปอย่างรุนแรง โลหิตหยาดหยดจากริมฝีปาก รอยแผลมากมายปรากฏบนร่าง

เหล่าผู้ชมล้วนเงียบสงัด

ขวางไว้ได้!!

ความตกตะลึงอย่างมิอาจบรรยายพุ่งขึ้นในใจอันว่างเปล่า

หนึ่งราชันแห่งภูมิในขอบเขตไร้ขีดจำกัดหยุดหนึ่งการโจมตีจากเจตจำนงเซียนได้!?

เรื่องอุกอาจอันน่าขันเช่นนี้มิเคยเกิดขึ้นมาก่อนแม้ในโบราณกาล

พวกหงเฟยอวี่ล้วนตกตะลึงเพราะไม่อาจคาดคิดได้ว่าซูอี้ทำได้อย่างไร

“ฮึ!”

ชายชุดดำผู้แปลงมาจากเจตจำนงเซียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและเตรียมโจมตีอีกหน

เปรี๊ยะ!

อสนีบาตอันแปรเปลี่ยนจากกฎสวรรค์เหนือนภาปรากฏสู่โลกหล้า พุ่งกระแทกร่างของชายชุดดำอย่างรุนแรงจนโซเซ ร่างของเขาพร่ามัว ปรากฏรอยแตกร้าวขึ้นมากมาย

นี่คือการตอบโต้จากกฎสวรรค์ ทำให้เจตจำนงเซียนบาดเจ็บสาหัสในการโจมตีเดียว!

ทว่าชายชุดดำหาสนใจไม่ สองมือประสานประทับตรา

อำนาจเจตจำนงในร่างของเขาแผดเผาในทันใด ก่อนที่มันจะหลั่งไหลเข้าสู่รอยประทับฝ่ามือจนกลายเป็นแสงเจิดจรัสอันน่าสะพรึงกลัว

แย่แล้ว!

ทุกคนใจสั่นหวาดสะพรึง

ซูอี้อดขมวดคิ้วมิได้ ความรู้สึกถึงอันตรายภายในใจรุนแรงขึ้น

นี่คือครั้งแรกที่เขาได้พบกับหายนะอันตรายเพียงนี้นับแต่ฝึกฝนมา

ท้ายที่สุด ความแตกต่างของความแข็งแกร่งก็ยังมากเกินไป ทั้งสองห่างกันด้วยวิถีจุติสรวงสามขอบเขตเต็ม ๆ ทั้งยังรวมถึงวิถีเซียนอันยิ่งห่างชั้น!

ด้วยความแข็งแกร่งของตนเองลำพัง หากเปลี่ยนเป็นตัวตนในวิถีจุติสรวงก็มิอาจรั้งไหว!

“แค่เสี้ยวอำนาจของเจตจำนงเซียนเสี้ยวเดียว อยากให้ข้าช่วยทำลายมันหรือไม่?”

ทันใดนั้น ซูอี้ก็ตระหนักว่าเสียงของชาติที่หกดังมาจากดาบเก้าคุมขังภายในห้วงความนึกคิดของเขาอย่างเย้ยหยาม

“มิต้องหรอก”

ดวงตาของซูอี้สุขุม ขณะกล่าวปฏิเสธโดยไม่คิด

เขายังมิได้ถูกต้อนจนมุมถึงเพียงนั้น

“ตาย!”

ไกลออกไป ชายชุดดำกล่าวอย่างเย็นชา และเมื่อยกมือขึ้น เขาก็เหมือนยกดวงตะวันทมิฬขึ้นหนึ่งดวง

พลังอันร้ายกาจนั้นทำให้ทั่วฟ้าดินบิดเบี้ยว

ดวงตาทุกคู่เจ็บแปลบ หัวใจแทบแหลกสลาย มิอาจคาดเดาได้ว่ายามการโจมตีนี้ทะยานออกมา จะก่อความวินาศร้ายแรงเพียงใด

แทบจะขณะเดียวกัน ซูอี้ก็สูดหายใจลึก ๆ ดวงตาฉายประกายมุ่งมั่น

“ขึ้นมา!”

เตาเสริมสวรรค์ปรากฏขึ้น แสงเซียนสีม่วงเฉิดฉายเยี่ยงน้ำตก และทันใดนั้นมันก็ขยายร่างเป็นสิบจั้ง บนตัวเตาเปื้อนสนิมมีลวดลายวิถีลึกลับ งดงามและประหลาดตาปรากฏขึ้น

ยามนี้ซูอี้ทุ่มกำลังสุดตัว ถ่ายเทพลังทั้งหมดของเขาลงสู่สมบัติเซียนชิ้นนี้ ทำให้มันเผยการเปลี่ยนแปลงที่มิเคยเกิดขึ้นมาก่อน

มีแสงเซียนเจิดจรัสสายหนึ่งทะยานจากในเตา ดุร้ายเยี่ยงกระทิงคลั่ง!

………………..