บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - ตอนที่ 1480: สันเขามังกรคราม

ตอนที่ 1480: สันเขามังกรคราม

………………..

ตอนที่ 1480: สันเขามังกรคราม

เสียงอื้ออึงดังขึ้นมาตาม ๆ กัน

บริเวณหนึ่งของหุบเหวเต็มไปด้วยทิวทัศน์ที่พังทลายลงหลังจากยุติศึกอันดุเดือด

ยอดคนจุติสรวงกลุ่มหนึ่งจากจักรดาราเป่ยเยวียนกำลังล้อมยอดฝีมือสามคนจากจักรดาราตงเสวียน รุกคืบประชิดทีละก้าว

ทันใดนั้น ชายชุดขาวผู้หนึ่งก็สังเกตเห็นบางอย่างเข้า “หือ มีคนมา!”

ทันทีที่วาจานี้ถูกกล่าวขึ้น ทุกผู้ล้วนหันไปมองตาม

เมื่อเบนสายตาไป พวกเขาก็พบกับชายหนุ่มชุดเขียวผู้หนึ่งเดินมาจากไกล ๆ

“มีเหยื่อจากจักรดาราตงเสวียนมาอีกคนแล้ว!”

“เขาจะทำอันใดของเขา ช่วยคนหรือ?”

…แววตาของเหล่ายอดฝีมือจากจักรดาราเป่ยเยวียนวูบไหวด้วยประหลาดใจ

หากเป็นผู้มีสมองสักหน่อย เกรงว่าคงไม่เข้ามาใกล้ในยามนี้

ทว่าขณะนี้ ชายหนุ่มชุดเขียวผู้หนึ่งกลับเดินมาอย่างผ่าเผย ช่างผิดปกติโดยไร้กังขา

“ใต้เท้าทัศนาจารย์!”

ในกลุ่มสามคนที่ถูกล้อมโจมตีที่พื้น มีใครบางคนอุทานขึ้นอย่างตื่นเต้น “ใต้เท้าทัศนาจารย์มาแล้ว!!”

อีกสองคนในกลุ่มเผยความยินดีเช่นกัน

ทัศนาจารย์?

เหล่ายอดฝีมือจากจักรดาราเป่ยเยวียนพลันเผชิญหน้ากับเขา

“เจ้าคือทัศนาจารย์หรือ? เมื่อครู่เหยื่อพวกนี้เอะอะกันอยู่ว่าหากข้าพบกับเจ้า จะต้องตายแน่ แต่… เจ้าก็ไม่ได้ดูร้ายกาจตรงไหนเลยนี่”

ชายวัยกลางคนในอาภรณ์ขุนนางผู้หนึ่งจ้องมองมาอย่างมาดร้ายขณะกล่าวหยอก

ชายร่างสูงอีกผู้แสยะยิ้มพลางกล่าว “ทุกท่าน ขอข้าลองฝีมือคนผู้นี้สักหน่อย เพราะถึงอย่างไรข้าก็เพิ่งพูดไปว่า ทัศนาจารย์บ้าบอนั่น หากกล้าโผล่มา ข้าจะเด็ดหัวเขา จะผิดวาจามิได้เด็ดขาด!”

ชายร่างสูงชี้ไปยังซูอี้ซึ่งยังอยู่ห่างออกไปหลายร้อยจั้งทันที และขณะที่เขากำลังจะพูดบางอย่างนั้นเอง

ทันใดนั้น ร่างของซูอี้ก็หายวับไป

ฉับ!

คอของชายคนนั้นถูกสะบั้นพร้อมกับเสียงกังวานใส แล้วศีรษะเปื้อนเลือดก็ปรากฏขึ้นในมือของซูอี้

เขายืนอยู่ตรงหน้าศพไร้หัวของชายร่างสูงแล้ว!

ไม่มีการเอื้อนเอ่ยวาจาใดทั้งสิ้น

ทว่าศีรษะที่ถูกตัดขาดในมือเขาสามารถสื่อได้โดยไร้เสียงว่า ชายหนุ่มชุดเขียวผู้นี้เป็นตัวตนร้ายกาจเช่นใด

เหล่าผู้ชมไร้วจีดุจป่าช้า

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหล่ายอดฝีมือจากจักรดาราเป่ยเยวียนแข็งทื่อ สีหน้าดูตกใจ

“อันที่จริง หากไม่ใช่เพราะปากของพวกเจ้า ข้าคงรังเกียจเกินกว่าจะนำตนเข้ามายุ่งกับศึกในวันนี้”

ดวงตาของซูอี้แลดูเฉยเมย “ในเมื่อข้าลงมือแล้ว ต่อให้เบื่อแค่ไหนก็ต้องส่งพวกเจ้าสู่ปรภพก่อน”

“เจ้า…”

ขณะที่ชายในชุดขุนนางกำลังจะกล่าวบางอย่างนั้นเอง

เสียงเปรี้ยงก็ดังสนั่นขึ้น ซูอี้ระเบิดร่างของชายคนนั้นจนสลายไปในพริบตาราวกับเจาะฟองคลื่น!

คนอื่น ๆ ถึงกับเผ่นหนีทันที

ซูอี้ถอนใจเบา ๆ รู้สึกอ้างว้างมากขึ้นทุกขณะ

คู่ต่อสู้เช่นนี้ช่างน่าเบื่อ!

ด้วยหนึ่งการสะบัดแขนเสื้อ เขาก็ทะยานขึ้นสู่เวหา

รอบข้างปรากฏพิรุณดาบถาโถม สังหารยอดฝีมือขอบเขตจิตทารกจากจักรดาราเป่ยเยวียนลงทันที

โลหิตสาดกระเซ็น

เสียงกรีดร้องสะเทือนเวหา

ทุกสิ่งจบลงในชั่วพริบตา

และร่างของซูอี้ก็หายไปในนภากว้าง

สามยอดฝีมือจากจักรดาราตงเสวียนผู้รอดตายอย่างหวุดหวิดเองก็ตกตะลึงและไร้วาจาอยู่นาน

ในใจของพวกเขามีเพียงหนึ่งความคิด ทั้งที่พวกเขาอยู่ในขอบเขตจิตทารกเหมือนกัน ทว่าความต่างชั้น… ไฉนจึงใหญ่หลวงนัก?

เพียงพริบตา หมู่ศัตรูก็เหลือเพียงธุลีล่องลอย!!

“ใต้เท้าทัศนาจารย์ เขา… ยังมีการฝึกฝนในขอบเขตจิตทารกอยู่หรือ?”

บางผู้พึมพำ

“ใต้เท้าทัศนาจารย์ยังเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตจิตทารกอยู่แล้วสิ หาไม่ จะเป็นไปได้หรือหากเขาจะมาโผล่ในสนามรบที่สามนี้!”

บางผู้จ้องมองด้วยความตกตะลึงระคนคลั่งไคล้ “แต่ดูเหมือนว่าใต้เท้าทัศนาจารย์จะสามารถสังหารเซียนในแดนมนุษย์ได้ตั้งแต่อยู่ในขอบเขตจิตทารก ไม่ว่าผู้ใดในขอบเขตเดียวกันทั่วสี่จักรดาราก็มิอาจเทียบชั้น!”

ความสุขทุกข์แห่งผู้คนหาสื่อถึงกันไม่

เหมือนเช่นที่ซูอี้ไม่อาจรับรู้ความชื่นชมและอึ้งทึ่งของเหล่ายอดฝีมือจากจักรดาราตงเสวียนทั้งสามคนได้

เขารู้สึกเพียงเบื่อหน่ายและ… แห้งเหี่ยว

ครึ่งชั่วยามต่อมา

สันเขาแห่งหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตา

สันเขาลูกนี้ปกคลุมด้วยพลังหมอกฮุ่นตุ้นมานาน ยิ่งใหญ่เยี่ยงมังกร

สันเขามังกรคราม!

วาสนายิ่งใหญ่ที่สุดแห่งสนามรบที่สาม ‘ที่มาแห่งจิตทารก’ ถูกซ่อนอยู่ภายในนี้!

ซูอี้ทะยานสู่สันเขามังกรคราม

ทันทีที่เขาเข้าไปในสันเขามังกรคราม ปราณมหาวิถีบริสุทธิ์ก็กระทบเข้ากับใบหน้า ให้ความรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

พลังปราณของซูอี้แปรเปลี่ยนเป็นมีชีวิตชีวา

“เป็นที่ที่ดีจริง ๆ”

ซูอี้ชื่นชมในใจ

ทว่าไม่นานนัก หนึ่งปราณทำลายล้างก็ขยายออกเยี่ยงกระแสวารี

เปรี้ยง!

วจีอสนีบาตดังก้องกัมปนาท ทำให้หมอกฮุ่นตุ้นรอบสันเขาไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อมองจากระยะไกลจะพบว่า บนสันเขามังกรครามมีสายฟ้าเจิดจรัสวูบไหว ฟาดกระทบลงมาจากท้องนภาเป็นครั้งคราว

แดนดินแถบนั้นถูกฟาดเป็นหลุมบ่อขนาดใหญ่เรียงตัวกันแน่นขนัด

หากมองใกล้ ๆ ก็จะเห็นชัดเจนว่าสายฟ้าที่กระหน่ำลงมานั้นฟาดลงไปในหลุมบ่อเหล่านั้น ทำให้พวกมันเปี่ยมล้นด้วยกระแสอำนาจ

ดวงตาของซูอี้หรี่ลง อำนาจของทัณฑ์อสนีบาตเหล่านั้นสามารถสังหารตัวตนในขอบเขตจิตทารกได้!

แท่นศิลานั้นเป็นสีดำล้วน นาน ๆ ครั้งจะมีสายฟ้าฟาดเข้าใส่ ทว่าก็ทำได้เพียงสาดประกายสายฟ้าวูบไหว มิอาจทำให้แท่นศิลานี้สะท้านสะเทือนได้เลย

“แท่นหินทำเนียบศึกมหาวิถี!”

ซูอี้ใช้สายตาจับจ้อง ลือกันว่าแท่นหินทำเนียบศึกมหาวิถีนี้แปรเปลี่ยนมาจากกฎสวรรค์ของเขตแดนสมรภูมิ ที่มาของมันมิอาจตรวจสอบได้

นานมาแล้ว ยอดฝีมือในขอบเขตจิตทารกมากมายมาเยือนที่แห่งนี้เพื่อทิ้งนามตนไว้เป็นที่ระลึก

ตัวตนใดที่สามารถทิ้งนามไว้บนแท่นหินทำเนียบศึกมหาวิถีนี้ได้ จะมีโอกาสเข้าสู่สนามรบที่สอง!

ทว่าคนที่สามารถทำเช่นนี้ได้มีอยู่น้อยนิด

ในอดีตกาล จากตัวตนขอบเขตจิตทารกพันคน อย่างมากที่สุดก็มีเพียงสองสามคนที่ทิ้งนามไว้บนแท่นหินทำเนียบศึกมหาวิถีได้!

เดาได้เลยว่าบททดสอบนี้โหดหินเพียงใด

‘หลังจากเคลื่อนขอบเขต ข้าจะมาลองดูว่าความแข็งแกร่งจะติดอันดับหนึ่งบนแท่นหินทำเนียบศึกมหาวิถีนี้ได้หรือไม่’

ซูอี้คิดในใจ

เขาได้ยินมาว่าเนิ่นนานกาลก่อน สามอันดับแรกบนแท่นหินทำเนียบศึกมหาวิถีเป็นสามชื่อซึ่งเป็นตำนาน

ตลอดกาลนานมา เขตแดนสมรภูมิปรากฏขึ้นไม่รู้กี่ครั้ง แต่กลับไม่มีผู้ใดสั่นคลอนสามอันดับแรกได้เลย!

ไม่นานนัก ซูอี้ก็เบนสายตาไปยังหุบเหว

เหนือหุบเหวมีอสนีบาตกรุ่นเกรี้ยว วูบไหวทะลวงลงมาเป็นครั้งคราว แผ่ปราณทำลายล้างอันร้ายกาจชวนตะลึง

ในหลุมบ่อบนพื้นหุบเหวซึ่งถูกทัณฑ์อสนีบาตฟาดอย่างต่อเนื่อง นอกจากปราณทำลายล้างที่คุกรุ่นยังมีปราณมหาวิถีหนาแน่น

“อสนีบาตมอบชีวิตใหม่จากการทำลายล้าง นี่คือสาเหตุที่ผู้ฝึกตนแปรเปลี่ยนไปหลังรอดจากทัณฑ์อสนีบาตยามเลื่อนขอบเขต”

“และทัณฑ์อสนีบาตที่นี่ก็แตกต่างจากทั่วไป เนื่องจากแปรเปลี่ยนมาจากกฎเกณฑ์ในเขตแดนสนามรบ ปราณมหาวิถีของมันคือที่มาแห่งจิตทารก และเป็นวาสนาสูงสุดในสนามรบที่สามนี้”

ขณะซูอี้ครุ่นคิด เขาก็มาถึงหน้าหุบเหวแล้ว

“หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!”

หนึ่งเสียงดังขึ้นจากบนพื้นอย่างเย็นชา

ข้างหลุมหนึ่งในหุบเหวมีคนกลุ่มหนึ่งนั่งขัดสมาธิ

มีทั้งชายหญิง รวมแล้วสิบกว่าคน!

ซูอี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าพวกเขาต่างเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตจิตทารกจากจักรดาราหนานหั่ว

นอกจากนั้น ใกล้หลุมบ่อหลุมอื่นในหุบเหวยังมีผู้ฝึกตนอยู่มากมาย

พวกเขาแทบทั้งหมดล้วนมาจากจักรดาราเป่ยเยวียน ซีหาน และหนานหั่ว!

คนเหล่านี้แบ่งออกเป็นฝ่ายต่าง ๆ ซึ่งยึดครองหนึ่งพื้นที่และกำลังดูดซับหล่อหลอมที่มาแห่งจิตทารก

ยอดฝีมือจากจักรดาราเป่ยเยวียนมีจำนวนมากที่สุด แต่เห็นได้ชัดว่าหาเป็นปึกแผ่นเดียวกันไม่ พวกเขาแยกออกเป็นสี่ฝ่ายแยกกันยึดครองพื้นที่

รองลงมา ยอดฝีมือจากจักรดาราซีหานแยกออกเป็นสองฝ่าย

ยอดฝีมือจากจักรดาราหนานหั่วมีเพียงฝ่ายเดียว

ยิ่งใกล้ทางเข้าหุบเหวก็ยิ่งเลวร้าย

ยอดฝีมือจากจักรดาราหนานหั่วผู้บอกให้ซูอี้หยุดนั้นอยู่ข้างหลุมที่ใกล้กับทางเข้าหุบเหว

ยอดฝีมือจากจักรดาราเป่ยเยวียนและซีหานนั้นยึดครองบริเวณที่มีที่มาแห่งจิตทารกหนาแน่นที่สุดภายในหุบเหว

จากเรื่องนี้ก็เห็นได้ว่า ความแข็งแกร่งและอ่อนแอของยอดฝีมือจากจักรดาราต่าง ๆ แห่งขอบเขตจิตทารกแบ่งกันเช่นไร

ช่างน่าละอายที่ในหุบเหวใหญ่นี้ ไร้ที่ใดเป็นของจักรดาราตงเสวียน…

กระทั่งยอดฝีมือจากจักรดาราตงเสวียนสักคนก็ยังไม่มี!

“เป็นความผิดของข้าเองที่ฆ่าศัตรูร้ายไปมากเกิน จำนวนยอดฝีมือขอบเขตจิตทารกจากจักรดาราตงเสวียนจึงน้อยลงมาก…”

ซูอี้ลูบจมูกและรู้สึกละอายอยู่ในใจ

สถานการณ์นี้ย่อมมิอาจแยกจากเขาได้

ในอดีต เขาสังหารศัตรูผู้แข็งแกร่งมากมายนัก ทั้งเจ้าหอเก้าสวรรค์เหยียนเต้าหลินผู้ก้าวสู่วิถีจุติสรวง เติ้งจั๋วและกลุ่มยอดฝีมือขอบเขตจิตทารกผู้แข็งแกร่งที่สุดในยุคปัจจุบัน ล้วนตายตกด้วยน้ำมือของเขา

กระทั่งยอดฝีมือวิญญาณอาสัญขอบเขตจิตทารกเหล่านั้นยังได้รับความเสียหายด้วยเงื้อมือซูอี้

จนกระทั่งยามนี้ บนสนามรบที่สาม ความแข็งแกร่งโดยรวมของเหล่ายอดฝีมือจากจักรดาราตงเสวียนก็ยังด้อยกว่าสามจักรดาราอื่นอย่างเห็นได้ชัด

ขณะที่เขาครุ่นคิด สองเท้าก็ก้าวเข้าสู่ภายในหุบเหว

“เจ้าหนุ่ม ข้าบอกให้เจ้าหยุด มิได้ยินหรือไร?”

ทางฝั่งจักรดาราหนานหั่ว ชายชราชุดม่วงผู้หนึ่งกล่าวเสียงเย็น

พรรคพวกของชายชราล้วนดูถมึงทึง

เหล่ายอดฝีมือจากจักรดาราเป่ยเยวียนกับซีหานที่อยู่ภายในหุบเหวทำเพียงมองเฉย ๆ หลายคนกระทั่งเผยสีหน้าเย้าเยาะ คิดดูเป็นเรื่องบันเทิง

หนึ่งตัวตนจากจักรดาราตงเสวียนกล้าบุกเดี่ยวมายังสันเขามังกรคราม หากมิใจกล้าก็ไร้ความกลัว!

ซูอี้ไพล่มือไว้เบื้องหลัง เบนสายตามองไปยังคนเหล่านั้นและกล่าวอย่างเฉยเมย “อยากลงมือหรือไม่?”

ชายชราชุดม่วงหรี่ตาลงเล็กน้อย หัวใจหนาวเยือก “ท่านเข้าใจผิดแล้ว ตาเฒ่าผู้นี้แค่อยากเตือนเท่านั้นว่าบริเวณนี้ถูกพวกข้าใช้งานอยู่ หากผ่านมาก็จะกลายเป็นศัตรูกับพวกเรา!”

วาจานั้นดังลั่น

แต่ไม่ว่าผู้ใดก็เห็นได้ว่าท่าทีของชายชราชุดม่วงตึงเครียดอย่างมาก เขากำลังขีดเส้นหลบการเผชิญหน้ากับซูอี้อย่างชัดเจน!

ซูอี้เสสรวล สายตากวาดผ่านเหล่ายอดฝีมือจากจักรดาราหนานหั่วไปมองยังกลุ่มยอดฝีมือจากจักรดาราเป่ยเยวียนและซีหาน ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงเนิบนาบว่า “พวกเจ้าก็คิดเช่นนี้เหมือนกันหรือไม่?”

………………..