บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2117 วิถีบรรลุเทพ ทุกชั่วกาลล้วนมีค่า

บทที่ 2117 วิถีบรรลุเทพ ทุกชั่วกาลล้วนมีค่า

หลี่มู่แพ้พ่าย

เขาไม่อาจฟื้นจากผลกระทบทางจิตใจนั้นได้จนจำต้องจรจากหอคอยเทพที่สองไป

จิตวิญญาณเลื่อนลอย

โดยไม่ทันได้พูดมากความ เขาก็ถูกสยบจนสิ้นท่าเสียก่อน

อำนาจจิตวิญญาณซึ่งกล่าวได้ว่าเลิศล้ำที่สุดในขอบเขตของเขาไร้ทางต่อสู้โดยสิ้นเชิง!!

ความสะเทือนใจนี้หนักหนาอย่างไม่ต้องสงสัย

ความคิดจิตใจแทบพังทลาย!

“ไฉนกัน เขา… ไฉนจิตวิญญาณของเขาจึงแข็งแกร่งเพียงนี้?”

สมองของหลี่มู่อื้ออึง หัวใจเองก็สับสนงุนงง

ณ สุดวิถีแห่งบรรพเทวา ในหุบเหวซากสุสาน

ม้วนหนังสัตว์ในมือชายร่างผอมได้สะท้อนภาพยามหลี่มู่แพ้พ่ายเช่นกัน

ทันใดนั้น ชายร่างผอมก็ตกอยู่ในห้วงครุ่นคิดลึกล้ำ

เขาตระหนักอย่างไม่เต็มใจว่าประเมินซูอี้ต่ำไปเสียแล้ว

ไม่สิ!

เขาประเมินความน่าสะพรึงกลัวของอำนาจวัฏสงสารต่ำเกินไปต่างหาก

“ในร่างของเขาต้องมีการแปรเปลี่ยนที่น่าอัศจรรย์บางอย่าง ทำให้เขาแตกต่างจากคนอื่นๆ ก่อนบรรลุเทพเป็นแน่”

“และความแตกต่างนี้ก็คือกุญแจที่ทำให้เขามั่นใจพอจะสร้างวิถีบรรลุเทพของตนเองลำพัง!”

“แค่ว่าเขาเกิดการแปรเปลี่ยนเช่นใดกัน?”

ชายร่างผอมครุ่นคิดลึกล้ำ

ท้ายที่สุด เขาก็ไม่อาจค้นหาเหตุผลได้เช่นกัน

เพราะเป็นไปตามซูอี้คาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ ชายร่างผอมผู้เป็นร่างเวียนวัฏที่สามของเขาเองก็ไม่รู้ชัดเกี่ยวกับความลับของ ‘ขอบเขตพินิจสุดขั้ว’ !

แต่ต้องกล่าวว่าชาติที่สามนั้นร้ายกาจยิ่งนัก เพียงรายละเอียดศึกอย่างเดียว เจ้าตัวก็อนุมานได้ว่าซูอี้ต้องมีการแปรเปลี่ยนอันน่าเหลือเชื่อบางประการ!

“ในที่สุด เรื่องราวก็น่าสนุกขึ้นมาหน่อยแล้วสิ”

หลังจากนั้นเนิ่นนาน ชายร่างผอมพลันแย้มยิ้ม ในใจเกิดความคาดหวังขึ้นมาเล็กน้อย

เขาไม่อยากให้ซูอี้อ่อนแอเกินไป!

เพราะถึงอย่างไร ซูอี้ก็เป็นร่างเวียนวัฏของนักดาบผู้นั้นเช่นเดียวกับตน

ดังนั้น ทั้งการกระทำของซูอี้ในเมืองแห่งการเริ่มต้น ทะเลดาราเทพผันแปร หรือการฝึกในเขตเทพโบราณล้วนไร้ค่าในสายตาของเขา

เขาก็แค่หยิบยืมพลังของเปลวเพลิงแห่งยุคสมัย ใช้อำนาจกฎเกณฑ์บางอย่างมาสลายวิกฤตเท่านั้น

ไม่มีสิ่งใดให้สนใจ

สิ้นค่าไม่น่าชม

ทว่า เมื่อซูอี้ได้เผยอำนาจต่อสู้อันพิเศษ ลึกลับและท้าทายสวรรค์อย่างยิ่งออกมาในในยามนี้ ในที่สุดชายร่างผอมก็ถูกกระตุ้นความสนใจ

เขารู้ว่าร่างเวียนวัฏซึ่งถือครองวัฏสงสารและเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยนี้ทรงพลังกว่าที่เขาคาดคิด

……

สองเค่อต่อมา

ภายในหอคอยเทพที่สองมีเสียงระฆังแว่วมาแผ่วเบา ครั้งนี้มันก็ยังดังเก้าหน!

ทั่วหอคอยเทพที่สองเลื่อนลั่นตั้งแต่ฐานจรดยอด พิรุณแสงทิพย์โปรยปรายลงมา

ทั่วบททดสอบด่านสวรรค์เดือดพล่าน อื้ออึงด้วยเสียงสนทนาและอุทานในทันใด

“ทำลายสถิติอีกแล้ว!”

“ซูอี้ผู้นั้นร้ายกาจเกินไปแล้ว เขาเพิ่งทำลายสถิติหอคอยเทพที่หนึ่งเมื่อครู่นี้ กลายเป็นผู้ฝึกกายอันดับหนึ่งในระดับสุดลึกล้ำตราบชั่วยุคสมัย และยามนี้เขาก็ทำลายทุกสถิติในหอคอยเทพที่สอง กลายเป็นผู้ฝึกจิตวิญญาณซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในระดับสุดลึกล้ำตราบกาลไปอีกครั้ง!”

“สวรรค์! ตัวประหลาดนี่มาจากแห่งหนใดกัน?”

……สารพัดเสียงเซ็งแซ่ระงมก้อง ศีรษะคนทุกผู้แทบระเบิด หัวใจมิอาจสงบลงได้

การได้ประจักษ์ต่อปาฏิหาริย์นับเป็นประวัติการณ์ที่มิเคยบังเกิดตราบนาน

และเมื่อเห็นสองปาฏิหาริย์บังเกิดติดกันในยามนี้ ผู้ใดเล่าจะสงบใจได้?

จริงตามผู้คนคาดการณ์ ซูอี้บนยอดหอคอยเทพที่สองเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้เก้าคนอีกครั้ง

ศัตรูแต่ละคนล้วนเป็นตัวตนระดับสุดลึกล้ำผู้มีอำนาจจิตวิญญาณแข็งแกร่งที่สุดในอารยธรรมยุคสมัยแห่งอดีต!

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าอำนาจจิตวิญญาณขอบเขตพินิจสุดขั้วของซูอี้ ศัตรูทั้งเก้าก็ล้วนตายตก!!

ขณะนี้ ยอดหอคอยเทพที่สอง ท่ามกลางหมอกเมฆฮุ่นตุ้น

เก้ารุ้งทิพย์ฮุ่นตุ้นอุบัติขึ้น!

นี่คือรางวัลจากหอคอยเทพที่สอง เรียกว่าอำนาจเกิดวิญญาณ ซึ่งเทียบได้กับอำนาจที่มาจิตวิญญาณอันแข็งแกร่งที่สุดเก้าสาย มันกำเนิดขึ้นจากฮุ่นตุ้น

และอำนาจทั้งเก้าสายในยามนี้ก็หลอมรวมเข้ากับห้วงความนึกคิดของซูอี้

ตู้ม!

ห้วงความนึกคิดเดือดพล่านปานจะระเบิด สารพัดอำนาจที่มาจิตวิญญาณปะทะกัน ใช้ห้วงความนึกคิดของชายหนุ่มเป็นสมรภูมิ ต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ซูอี้ฝืนทนความเจ็บแปลบในวิญญาณ จากนั้นก็เริ่มทำสมาธิอย่างเงียบเชียบ

หนึ่งชั่วยามต่อมา

เขาเพิ่งหลอมรวมเก้าอำนาจเกิดวิญญาณได้ อำนาจจิตวิญญาณของชายหนุ่มจึงพัฒนาเข้าสู่ขอบเขตพินิจสุดขั้วในคราวเดียว!

ยิ่งกว่านั้น รากฐานและศักยภาพของจิตวิญญาณยังแข็งแกร่งขึ้นอย่างเทียบกับก่อนหน้านี้ไม่ได้

ในที่สุดเขาก็สรุปได้ว่าสามระดับแรกของบททดสอบด่านสวรรค์ น่าจะถูกชาติแรกตระเตรียมไว้เพื่อเขา!

ระดับแรก ขัดเกลาพลังกายให้เต็มที่

ระดับสอง เติมเต็มอำนาจจิตวิญญาณให้สมบูรณ์ที่สุด

มิต้องคิดก็รู้ได้ทันทีว่าหากผ่านระดับที่สาม เขาจะสามารถพาตนเองมาจนถึงจุดสมบูรณ์แบบของขอบเขตพินิจสุดขั้วได้แน่นอน!

“นั่นสินะ สาเหตุที่ชาติแรกเวียนวัฏก็เพื่อแสวงหาวิถีอันสูงกว่า และยามนี้ข้าผู้ถือครองวัฏสงสารและเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยก็บรรลุสู่ขอบเขตพินิจสุดขั้ว กำลังจะใช้วิถีดาบปูวิถีบรรลุเทพอันเป็นเพียงของข้าเท่านั้น!”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ สิ่งที่ชาติแรกทิ้งไว้ ข้าก็จะเป็นผู้ใช้มันเอง!”

ซูอี้จำเรื่องราวได้มากมาย

นับแต่ตอนที่เขาเอาชนะกระดานหมากอี้เทียนในหอคอยพิบัติโบราณ เขาก็ก้าวสู่วิถีที่แตกต่างจากชาติแรกอย่างแท้จริง

ด้วยเหตุนี้เอง ชายหนุ่มจึงได้โอกาสรับเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยที่ชาติแรกทิ้งไว้ และจึงได้รับการยอมรับจากเหอปั๋ว ส่งเขามายังวิถีแห่งบรรพเทวาได้

สิ่งที่ชาติแรกทิ้งไว้บนวิถีแห่งบรรพเทวาล้วนเพื่อเป็นการตระหนักรู้แจ้งของเขาในชาตินี้ทั้งสิ้น

เช่น ให้เขาค้นหาอำนาจเทพมาหลอมเปลวเพลิงแห่งยุคสมัย จนเกิดการพัฒนาในทะเลดาราเทพผันแปร

หรือทิ้งโอกาสในการพัฒนาทั้งร่างและวิญญาณให้ขึ้นสู่จุดสูงสุดไว้ในบททดสอบด่านสวรรค์นี้

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นของขวัญจากตัวตนในชาติแรก!

จุดประสงค์นั้นก็เพื่อช่วยให้เขาบรรลุเป็นเทพ ก้าวสู่วิถีอันแตกต่างจากอีกฝ่ายโดยสิ้นเชิง!

เมื่อคิดเช่นนี้ ชายหนุ่มก็เกิดความรู้สึกมากมายในใจ

ข้ารับมือกับตนเอง!

ถึงอย่างไร วิถีฝึกฝนของเขาก็เป็นการพยายามรับมือกับตัวตนในอดีตชาติเสมอมา

จนบัดนี้ก็ยังใช่

เพราะถึงอย่างไร หากเขาไม่มุ่งหน้าสู่วิถีบรรลุเทพที่แตกต่างจากชาติแรก เขาย่อมไม่ได้รับการยอมรับจากเหอปั๋วเหมือนเช่นหลี่ฝูโหยวในกาลก่อน

ย่อมไม่มีทางที่เขาจะได้เปลวเพลิงแห่งยุคสมัยและมายังวิถีแห่งบรรพเทวานี้!

……

เมื่อซูอี้เดินออกจากหอคอยเทพที่สอง เขาก็ได้รับความสนใจจากสายตานับไม่ถ้วนอีกครั้ง

บางคนไม่แม้แต่จะซุกซ่อนความชื่นชมในใจ เป็นฝ่ายก้าวเข้ามาแสดงความชื่นชม

และยังมีหลายคนผู้ดูซับซ้อน

มีทั้งความครั่นคร้าม ริษยา จนใจและโศกเศร้า

เพราะถึงอย่างไร ทุกผู้ล้วนมีขอบเขตเดียวกัน แต่เมื่อเปรียบเทียบกับซูอี้แล้ว กลับแตกต่างราวเมฆาเหนือนภากับโคลนตม ใครเล่าจะยอมรับได้อย่างใจเย็นกัน?

ซูอี้ยังคงไม่สนใจเรื่องนี้เช่นกาลก่อน ความตื่นเต้นนี้อาจเกี่ยวกับเขา แต่ถึงอย่างไร พวกเขาก็เต้นเร่ากันไปเอง

ชายหนุ่มเดินไปยังหอคอยเทพที่สามตามคำนึงตน

เขาเฝ้ารอจะพบว่าคู่มือทั้งเก้าที่ตนเองจะได้พบในหอคอยเทพที่สามเป็นเช่นไร!

บททดสอบที่สามมีนามว่า ‘เส้นทางไร้จุดจบ’

สงครามไร้ขอบเขต

วิถีเองก็เช่นกัน

ระดับนี้ทดสอบวิถีเต๋าของผู้เข้าทดสอบ!

เมื่อชายหนุ่มเข้าไปในหอคอยเทพที่สาม ภาพที่คล้ายคลึงกับหอคอยเทพที่หนึ่งและสองก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

บททดสอบท้าทายทั้งหลายอาจทำให้ตัวตนระดับสุดลึกล้ำทั้งหลายหน้าคะมำ แต่มิใช่สำหรับซูอี้

เขาแทบจะผ่านทุกชั้นทดสอบบนหอคอยเทพที่สามแบบฉลุยตลอดทางจนถึงยอดหอคอย!

ที่นั่น เขาได้พบกับหนึ่งในเก้ายอดฝีมือซึ่งชาติที่สามส่งมา เป็นบุรุษนามลู่คง

วิถีเต๋าของอีกฝ่ายแข็งแกร่งที่สุดในขอบเขตเดียวกัน!

ทว่านับแต่แรกพบกับซูอี้ ลู่คงพลันกล่าวรำพึงว่า “ข้าสังหรณ์จริงๆ ว่าข้ามีแต่ต้องแพ้ด้วยมือเจ้าเหมือนเจี่ยนสิงอวิ๋นกับหลี่มู่”

ซูอี้อดมองคนผู้นี้อีกครั้งมิได้ และกล่าวว่า “เจ้าคิดจะเป็นฝ่ายยอมแพ้ก่อนหรือ?”

ลู่คงส่ายหัว “ข้าจะพยายามโจมตีสุดกำลังหนึ่งหน หากท่านรับไว้ได้ ข้าจะจากไปทันที”

ซูอี้พยักหน้า ยอมรับคำขอของอีกฝ่าย

ลู่คงลงมือ

เขาแข็งแกร่งมากจริงๆ และอำนาจต่อสู้ที่แสดงออกก็เทียบเท่ากับตอนที่ซูอี้อยู่ในระดับสุดลึกล้ำ!

น่าเสียดายที่ยามนี้ ซูอี้ไม่ได้อยู่ในระดับสุดลึกล้ำแล้ว

นี่ไม่ใช่การใช้การฝึกฝนระดับสูงมารังแกคน แต่ขอบเขตพินิจสุดขั้วเองก็เป็นขอบเขตลับที่ซุกซ่อนอยู่ในระดับสุดลึกล้ำ

เพียงหนึ่งออกหมัด ลู่คงก็แพ้พ่าย!

ผลลัพธ์นี้ทำให้อีกฝ่ายแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนกล่าวด้วยรอยยิ้มขมขื่น “ข้าคิดว่าตนประเมินเจ้าสูงเกินไปแล้ว แต่ที่แท้ ความต่างชั้นระหว่างเจ้าและข้านั้น…เกินรับรู้โดยแท้”

ว่าแล้ว เขาก็ยอมแพ้ เป็นฝ่ายจากจรก่อนจริงๆ

ดูแสนผ่าเผย แต่เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าในใจของลู่คงผู้นี้กำลังตะลึงและไม่ยินยอมเล็กน้อย

ลองคิดดู ต่อหน้าความล้มเหลวเช่นนี้ ผู้ใดจะเฉยเมยได้กัน?

ยิ่งต่อสู้จริงจังเพียงไร ยิ่งยากจะไม่อยากติดค้างสิ่งใดในใจหลังแพ้พ่าย

หลังลู่คงจากไปไม่นาน คู่ต่อสู้ทั้งเก้าก็ปรากฏขึ้นบนยอดหอคอยเทพที่สาม

พวกเขาล้วนมีวิถีเต๋าสูงสุด ไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกันจากอารยธรรมยุคสมัยในอดีต

ทรงพลังเหลือเชื่อ

บางผู้กล่าวได้กระทั่งเป็นผู้สะบั้นกฎ! มากพอจะข้ามสองขอบเขตไปสังหารเทพชั้นกลางขอบเขตรังสรรค์สุดขั้วได้!

สิ่งนี้ยังทำให้ซูอี้ได้เปิดหูเปิดตา เขาตระหนักแล้วว่าในอารยธรรมยุคสมัยเก่าก่อนยังมี ‘สหายเต๋า’ ประเภทเดียวกับเขาอยู่ และมีวิถีเต๋า ณ ระดับสุดลึกล้ำท้าทายสวรรค์กันเช่นนี้

น่าเสียดายที่คนทั้งเก้าต่างพากันแพ้พ่ายด้วยน้ำมือซูอี้

จากนั้น รางวัลของบททดสอบด่านสวรรค์ที่สามพลันปรากฏขึ้น

มันเป็นอำนาจมหาวิถีสูงสุดเก้าสาย ก่อเกิดจากที่มาฮุ่นตุ้น!

เมื่อซูอี้หลอมรวมเก้าอำนาจมหาวิถีเหล่านี้ทั้งหมด วิถีเต๋าทั่วร่างของเขาจึงถูกขัดเกลาถึงขั้นสมบูรณ์ สูงส่งกว่ายามใด!

ในที่สุด ทั้งกายเนื้อ จิตวิญญาณ และวิถีเต๋าของเขาล้วนมาถึงขั้นสมบูรณ์!

ซูอี้สัมผัสได้ว่า ตัวเองในยามนี้ดุจดั่งเตาหลอมซึ่งเดือดพล่าน ปรากฏสัญญาณเคลื่อนขอบเขตขึ้นในร่าง พร้อมเคลื่อนขยับได้ทุกขณะ

แต่เขาก็รู้สึกเสมอว่าขาดบางสิ่งไป

จนกระทั่งเนิ่นนานจากนั้น ชายหนุ่มจึงเข้าใจว่าเขาไม่ได้ขาดสมบัติแล้ว และไม่ได้ขาดการเก็บตัวตกตะกอนด้วย

แต่เป็นโอกาสหลอมรวมร่างวิถี จิตวิญญาณและวิถีเต๋าเป็นหนึ่งเดียว!

โอกาสเช่นนี้ต้องเดิมพันชีวิตจึงได้มา!

นี่เป็นความน่าสะพรึงกลัวอันยิ่งใหญ่ท่ามกลางความเป็นความตาย

แต่การขัดเกลาท่ามกลางเส้นแบ่งเป็นตายนั้นก็เพียงพอให้ปลดปล่อยศักยภาพทั่วร่างอย่างเต็มที่ได้เช่นกัน!

“หากเปลี่ยนเป็นผู้ใดอื่น การผ่านหอคอยเทพทั้งสาม เพื่อให้ได้โอกาสเช่นนี้มาคงเคลื่อนขอบเขตเป็นเทพกันไปแล้ว แต่สำหรับข้า วิถีบรรลุเทพเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น……”

ซูอี้พึมพำเสียยืดยาว ทั้งยังแฝงด้วยอารมณ์และความอับอายเล็กน้อย

เพราะเขาเฝ้ารอวันนี้มาเนิ่นนาน และเตรียมตัวรอมานานนัก!

ยามนี้ ทุกชั่วกาลล้วนมีค่า!