เซียนหมอหญิงแม่ลูกอ่อน - ตอนที่ 600 ไปธารเหลือง[1]พร้อมกัน!

ตอนที่ 600 ไปธารเหลือง[1]พร้อมกัน!

“อุแว้!”

จิ่วอิงช่วยกันไว้ทุกอย่างแทนมันแล้ว!

จิ่วอิงที่เกาะอยู่ข้างหลังของซีหวังหมู่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด มันก็บินทะยานออกมาเขมือบไปทางมิคาเอลพร้อมกับซีหวังหมู่ทันที

“อุแว้!”

จิ่วอิงที่ศีรษะทั้งเก้าส่งเสียงทารกประหลาดออกมาพร้อมกัน ทั่วทั้งร่างของมันปลดปล่อยพลังชั่วร้ายสีทองออกมา

เฟรดที่ตกตะลึงไม่ทันหลบหลีกรีบตะโกนขึ้นว่า “ระวัง!”

“โลกแห่งแสงสว่าง!” มิคาเอลกลับมีไหวพริบดี นางทำให้พื้นที่หมื่นลี้กลายเป็นโลกที่แสงสว่างและความมืดประสานกัน รัศมีแห่งความชั่วร้ายเปล่งประกาย

แซ่ด! แซ่ด!…

พลังชั่วร้ายที่ระเบิดออกมาจากอากาศอย่างต่อเนื่องกลืนกินซีหวังหมู่และจิ่วอิงอย่างรวดเร็ว สลายความดุร้ายและกลืนกินพลังของพวกมัน

แม้จะเป็นเช่นนี้…

ซู่!

จิ่วอิงที่บินทะยานออกมาอย่างรวดเร็ว มันยังคงเข่นฆ่าพลังชั่วร้ายเหล่านี้อย่างรวดเร็วก่อนจะพุ่งเข้าไปที่มิคาเอลและชุนเถียน

มิคาเอลสีหน้าพลันเปลี่ยน “โล่แห่งแสง!”

“อุแว้!” จิ่วอิงคำราม ความดุร้ายอันน่าสะพรึงที่เกิดจากการร้องไห้ของทารกกลับไม่ด้อยไปกว่าพลังชั่วร้ายของมิคาเอล กระทั่งแม้แต่เฟรดและชุนเถียนรู้สึกขนหัวลุกเพราะเสียงประหลาดเกินไปนั่น

“ให้ตายเถอะ!” มิคาเอลตกตะลึงทำท่าจะถอยหลังด้วยสัญชาติญาณในทันที

แต่จะทำอย่างไรได้ จิ่วอิงเร็วเกินไป หางที่เต็มไปด้วยหนามของมันแทงทะลุโล่แห่งแสงของมิคาเอลดัง สวบ

ในขณะเดียวกัน… ศีรษะที่อยู่ตรงกลางของจิ่วอิงยื่นไปข้างหลังโล่หวังจะกัดกินหัวใจของมิคาเอล

มิคาเอลหน้าซีดเผือด แต่นางหลบไม่ทันแล้ว

ดังนั้น… มิคาเอลที่ไม่คิดแม้แต่น้อย นางจับชุนเถียน เทพแห่งชีวิตมาไว้ข้างหน้านางทันที

ชุนเถียน “…”

นางที่ไม่ทันตั้งตัวไม่สามารถตอบสนองใดๆ ได้เลย จากนั้น…

สวบ!

ศีรษะของจิ่วอิงกัดเข้าไปในหัวใจของชุนเถียนอย่างไม่ต้องสงสัย มันกินหัวใจของนางไปแล้ว

พรวด!

ชุนเถียนอาเจียนเป็นเลือดออกมา สาดกระเซ็นเข้าที่หนามบนหลังของจิ่วอิง ย้อมหนามอันโหดเหี้ยมเหล่านั้นจนกลายเป็นสีแดง ทำให้พวกมันตั้งชันขึ้นราวกับได้รับการหล่อเลี้ยง พวกมันบินพุ่งออกไปแทงชุนเถียนจนพรุนเป็นรังผึ้ง

พรวด…

ชุนเถียนที่อาเจียนเลือดออกมาไม่หยุด แม้พลังชีวิตจะเฟื่องฟูอย่างไร นางก็ไม่สามารถฟื้นตัวได้แล้ว ลมหายใจของนางอ่อนลงอย่างรวดเร็ว แต่เท่านี้ยังไม่จบ

สวบ!

ศีรษะที่เหลืออีกแปดของจิ่วอิง มันไม่ปล่อยให้ศัตรูมีเวลาตั้งสติได้ก็กินชุนเถียนอย่างหมดจดทันที

ทั้งกระบวนการใช้เวลาไม่ถึงพริบตาเดียวเท่านั้น จิ่วอิงก็ ‘ทานอาหาร’ เรียบร้อยแล้ว

แม้แต่เทพระดับเฟรดก็ไม่สามารถเห็นได้ชัดเจนว่าจิ่วอิงกัดกินชุนเถียนสำเร็จอย่างไร เขารู้เพียงว่า เขาไม่ทันกะพริบตาด้วยซ้ำ เขาจับตามองอยู่ตลอดเวลา ชุนเถียนก็หายไปแล้ว

หากจะถามว่านางตายอย่างไรนั้น เขาก็ไม่รู้ เพราะว่าเฟรดมองเห็นไม่ชัดเลย แต่มิคาเอลเห็นชัดเจนมาก แต่นางไม่อยากจะเชื่อเพราะมันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วมากจริงๆ แต่ด้วยสัญชาติญาณของมิคาเอล ทำให้ขณะที่นางเห็นหัวใจของชุนเถียนถูกกลืนกินก็รีบหายตัวถอยหลังไปทันที ดังนั้นขณะที่ชุนเถียนถูกกลืนกิน มิคาเอลก็ปลีกตัวไปไกลแล้ว แต่แล้ว…

“ไปตายซะ!”

ซีหวังหมู่ที่ปรากฏตัวข้างหลังมิคาเอลก็ตะปบใส่หลังของมิคาเอลทันที

“อะไรน่ะ!”

มิคาเอลตกใจมาก! นางระเบิดม่านป้องกันอันแข็งแกร่งออกมาทันที

ตูม!

ซีหวังหมู่โจมตีใส่ ปะทะกับม่านป้องกันของมิคาเอลจนเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น ทว่าการปะทะกันครานี้ เห็นได้ชัดว่าซีหวังหมู่ที่เจ็บตัวก่อนหน้านี้อ่อนแอกว่า ตัวมันลอยกระเด็นออกไป

“อุแว้!”

จิ่วอิงรับซีหวังหมู่ไว้ทันทีแล้วด่าว่า “ยัยแก่บ้าดุร้ายนี่ ใจเย็นๆ หน่อยไม่ได้หรือ หากเมื่อครู่นี้ปู่จิ่วเจ้ามาช้าไปหน่อย คงต้องมาเก็บศพเจ้าแทนแล้ว!”

เมื่อครู่นี้อีกนิดเดียวเท่านั้น นิดเดียวจริงๆ มันกันไว้ให้หมดแล้ว ยัยแก่บ้านี่ยังไม่รีบไปรักษาตัว ยังจะมาสู้อีกสู้แล้วยังกระเด็นอีกครั้ง… จิ่วอิงหัวจะปวด

“เจ้าหยุดบ่นเสียที รีบจัดการเทพีนี่ซะ ไม่ต้องสนใจข้า! นางต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ!” ซีหวังหมู่ที่ตั้งตัวได้ก็พุ่งขึ้นไปกัดกินมิคาเอลอีกครั้ง ทว่า…

ตูม!

แซ่ด! แซ่ด!…

กลิ่นอายที่มีฤทธิ์กัดกร่อนหนาแน่นจู่ๆ ก็พวยพุ่งออกมาจากรอยแตกแยกที่อยู่ห่างออกไปหลายหมื่นลี้ พื้นที่ถูกปนเปื้อนราวกับวันโลกาวินาศ

โฮก!

มิคาเอลคำรามเหมือนสัตว์ร้าย ปีกที่อยู่ข้างหลังเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วและกลายเป็นสีเลือด ทำให้นางดูเหมือนวิญญาณร้ายที่ถูกตักขึ้นมาจากทะเลสีเลือด

“อุแว้!”

จิ่วอิงปลดปล่อยพลังดุร้ายรุนแรงออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อปกคลุมตัวมันเองและซีหวังหมู่ไว้ ทำให้พื้นที่ที่พวกมันอยู่กลับมามั่นคงดังเดิม

เฟรดที่เห็นถึงตรงนี้ เขาก็พึมพำอย่างเหลือเชื่อ “อสุรภูมิ!?”

อสุรภูมิอยู่ในบริเวณที่มืดมนที่สุดในแอตแลน คล้ายกับโลกใต้พิภพของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เป็นที่ที่ฝังเทพแอตแลนที่มีบาปหนา ซึ่งเป็นการบ่งบอกว่าจะไม่ได้เจอแสงสว่างอีกตลอดไป

แต่มิคาเอล… นางคือเทพีแห่งแสงสว่าง

เฟรดคิดไม่ถึงเลยว่านางจะอัญเชิญอสุรภูมิที่ชั่วร้ายที่สุดออกมา

เฟรด “…”

เขาพูดได้เพียงว่า “อสูรสองตัวนี้จบเห่แน่”

ถึงอย่างไรอสุรภูมิก็มีพลังกัดกร่อนอันน่าสะพรึง มันสามารถทำลายเทพทุกระดับและยังไม่เหลือแม้แต่วิญญาณ ชนิดที่สามารถหายไปตลอดกาล

น่าเสียดาย…

เฟรดเพิ่งจะพูดจบ

พรวด!

มิคาเอลที่เสร็จสิ้นการกลายร่างขั้นสุดท้าย จู่ๆ นางก็อาเจียนเลือดสีดำออกมาคำใหญ่ จากนั้น… บนใบหน้าของนางก็ปรากฏเงาของสัตว์เลื้อยคลานจำนวนมากเคลื่อนไหวอย่างชัดเจน

มิคาเอลที่รู้สึกคันก็เกาใบหน้าทันที จากนั้นมือของนางก็ปรากฏเงาสัตว์เลื้อยคลานมากมายที่คลานไปมา ชวนให้ผู้คนรู้สึกขนลุก

เพียงเท่านี้…

“เฮ้ย!”

เฟรดตกใจมาก ไม่รู้ว่านั่นคือตัวบ้าอะไร

ซีหวังหมู่ก็หัวเราะอย่างได้ใจ “ฮ่าๆๆ! แมลงของข้าเจ๋งกว่าสินะ! เร็วเข้า! จัดการอุจจาระก้อนนี้ให้ตายซะ! ดูซิว่านางจะโอหังอย่างไรได้อีก!”

“เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง…” มิคาเอลคิดไม่ถึงเลยว่าตนเองจะตกหลุมพราง นางทำลายหนอนแมลงเหล่านั้นอย่างสุดชีวิต ทว่าซีหวังหมู่คำรามขึ้นว่า “หมื่นโรคร้ายสังหาร”

ซู่! ซู่…

สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กที่ดิ้นไปมาทั้งหมดแพร่กระจายไปยังศีรษะของมิคาเอลอย่างรวดเร็ว และเข้าไปในอนุสติของนาง ความรู้สึกนั้นแน่นอนว่าไม่ต่างจากหนอนแมลงนับไม่ถ้วนกัดกินสมอง

“กรี๊ดด…”

มิคาเอลกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมาน

“ฮ่าๆๆ! คลานลงไปกับพื้นซะ!” ซีหวังหมู่กรีดร้องอย่างหยิ่งผยอง สารรูปนั่น… ทำเอาปู่จิ่วส่ายศีรษะทั้งเก้า คิดในใจว่า มารดามันเถอะ ควรให้เจ้านายมาเห็นสภาพยัยนี่! จะได้รู้ว่าจิ่วอิงอ่อนโยนขนาดไหน เพียงแต่ว่ามันเพิ่งจะทอดถอนใจเสร็จเท่านั้น

“ไม่! ไม่…!”

มิคาเอลที่ปวดศีรษะจนแทบจะระเบิด จู่ๆ ก็กระโจนใส่พวกเขาอย่างบ้าคลั่ง ครานี้นางคลั่งไปแล้วจริงๆ คลั่งชนิดที่กู่ไม่กลับแล้ว

[1] ธารเหลือง เป็นความเชื่อของคนจีนในอดีตที่เชื่อว่าเมื่อคนตายและถูกฝังลงดิน ดวงวิญญาณจะเคลื่อนไหลไปตามกระแสของธารใต้ดินที่เรียกว่าธารเหลือง ท้ายสุดดวงวิญญาณจะไหลรวมไปเกิดในอีกภพภูมิหนึ่ง