จากหมอเทวดาสู่ป๊ะป๋าสายเปย์ - บทที่ 803 ผลจากการเจรจา

บทที่ 803 ผลจากการเจรจา

เมื่อโจวอี้ได้ยินเสียงลูกสาวของเขาจากข้างนอก เขาก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

สิ่งที่เขากลัวที่สุดคือการได้ยินลูกสาวพูดประโยคนั้น

ทำไมน่ะหรือ?

เป็นเพราะความเร็วในการฝึกฝนของลูกสาวของเขาเร็วเกินไป

โจวอี้จำได้ว่าลูกสาวของเขาเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นต้นของระดับผู้ฝึกหัดยุทธ์เมื่อราว ๆ สองเดือนก่อน แต่ตอนนี้เธอได้มาถึงขั้นกลางของระดับผู้ฝึกหัดยุทธ์แล้ว

ใครเล่าจะสามารถจินตนาการได้ว่าเด็กอายุเพียงห้าขวบจะเป็นผู้ฝึกหัดยุทธ์ขั้นกลาง

ก่อนหน้านี้โจวอี้ไม่อนุญาตให้ลูกสาวของเขาแช่ตัวในอ่างสมุนไพร ทานสมุนไพร และห้ามไม่ให้เธอดูดซับพลังทางจิตวิญญาณที่มีอยู่ในแก่นวิญญาณ เขาซ่อนโอสถทั้งหมดไว้อย่างมิดชิด

การแข็งแกร่งขึ้นเป็นสิ่งที่ดี แต่การที่ยังเด็กและฝึกฝนระดับที่สูงเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดีอีกต่อไป

ร่างกายก็เหมือนภาชนะ หากภาชนะมีขนาดเล็กเกินไปและความแข็งแกร่งต่ำเกินไป การใส่พลังดวงดาวอย่างต่อเนื่องอาจทำให้ภาชนะแตกได้

โจวอี้ได้ตัดสินใจแล้วว่าภายในครึ่งปีนี้ เขาคงไม่สามารถลงทุนทรัพยากรการฝึกยุทธ์ใด ๆ ให้กับลูกสาวของเขาได้อีก และเขายังต้องการให้เธอลดเวลาที่เธอใช้ในการฝึกฝนทักษะดาราสถิตด้วย เพื่อระงับความก้าวหน้าในการฝึกยุทธ์ของเธอ และควบคุมความแข็งแกร่งของเธอเอาไว้

“พ่อ เปิดประตู!” การเคาะประตูของโจวเหมียวเหมี่ยวนั้นดังยิ่งกว่าเดิม

“เฮ้อ…”

โจวอี้ถอนหายใจ เขายืนขึ้นแล้วเปิดประตูห้องออกไป

“อิงหง คุณไปฝึกฝนซะ! ความเข้มข้นของพลังดวงดาวที่อยู่ภายในนั้นสูงมาก อย่าให้เสียเปล่า” โจวอี้โบกมือสั่งอิงหง แล้วหันมาอุ้มลูกสาวของเขามุ่งหน้าไปยังห้องนั่งเล่น

“พ่อคะ ทำไมไม่ให้หนูฝึก?” โจวเหมียวเหมี่ยวถามด้วยสายตาคาดคั้น

“เหมียวเหมี่ยว ลูกลืมสิ่งที่พ่อบอกลูกไปเมื่อสองสามวันก่อนแล้วเหรอ? ความเร็วในการฝึกฝนของลูกเร็วเกินไป ลูกควรหยุดฝึกฝนทักษะดาราสถิตสักพัก พ่อจะหาวิธีพิเศษในการทำให้ร่างกายของลูกแข็งแรง ลูกถึงจะฝึกฝนได้ …” โจวอี้พูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น

“แต่ทำไมพี่เสี่ยวรุ่ยถึงฝึกฝนทักษะนี้ได้ละคะ?” ดวงตากลมโตของโจวเหมียวเหมี่ยวเต็มไปด้วยความสับสนและไม่พอใจ

“เพราะพี่เสี่ยวรุ่ยอายุมากกว่าลูกไงล่ะ ร่างกายของพี่เสี่ยวรุ่ยก็เลยสามารถบรรจุพลังแห่งดวงดาวได้มากกว่า สมมติว่าถ้ามีขวดพลาสติกหลายขวด…”

โจวอี้ใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อทลายความต้องการที่จะฝึกฝนของลูกสาว

เวลาผ่านพ้นไปจนถึงต้นเดือนกรกฎาคม

เวลานี้โจวอี้กำลังฝึกฝน เมื่อเขาได้รับโทรศัพท์จากฉู่เทียนฮุ่ย จึงได้ทราบข่าวสำคัญบางอย่าง

นิกายอสูรดำและนิกายอเวจีโลหิตถูกรวมอยู่ในอันดับดั้งเดิมของโลกผู้ฝึกยุทธ์ และพวกเขาได้รับอนุญาตให้เลือกสถานที่ในประเทศจีนเพื่อสร้างฐานนิกายของพวกเขา โดยมีเงื่อนไขคือห้ามไม่ให้อดีตนิกายชั่วร้ายทั้งสองฝึกฝนวิชาหรือทักษะชั่วร้าย ทั้งยังต้องปฏิบัติตามกฎของโลกผู้ฝึกยุทธ์ และไม่อนุญาตให้ทำร้ายหรือฆ่าผู้คนตามต้องการ

นอกจากนี้ กองกำลังหลักทั้งหมดในโลกผู้ฝึกยุทธ์ ไม่ว่าพวกเขาจะเคยมีความแค้นกับนิกายอสูรดำหรือนิกายอเวจีโลหิตในอดีตหรือไม่นั้นก็ต้องตัดความแค้นออกไป

เมื่อได้รับข่าวนี้ โจวอี้ก็ถึงกับอารมณ์เสีย

ในระหว่างการต่อสู้ในเมืองเยี่ยเฉิง เขามีความเกลียดชังอย่างลึกซึ้งต่อนิกายอสูรดำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่เซี่ยหลู่ได้รับบาดเจ็บสาหัสเพื่อช่วยเขา รวมถึงคนของเซี่ยหลู่อีกมากมายหลายคนที่ต้องเสียชีวิตในการต่อสู้ครั้งนั้น

นี่เป็นความบาดหมางที่ไม่อาจลืมเลือน!

“คุณคิดว่ายังไง?” เฉินชานถาม

“มีแค้นก็ต้องชำระ ถึงแม้ว่านิกายอสูรดำและนิกายอเวจีโลหิตจะรวมอยู่ในอันดับดั้งเดิมของโลกผู้ฝึกยุทธ์ แต่ยังไงซะหมาก็เลิกกินขี้ไม่ได้หรอก ดูจากเรื่องชั่ว ๆ ที่พวกมันเคยทำมา เป็นไปไม่ได้หรอกที่พวกมันจะไม่ฝ่าฝืนกฎ”

“นิกายอสูรดำเคยโจมตีผม สักวันผมจะต้องเอาคืน ถ้ามีโอกาสก็ให้ฆ่าพวกเขา แต่ถ้าไม่มีโอกาสก็สร้างมันขึ้นมา เราจะปล่อยให้นิกายอสูรดำลอยนวลไม่ได้”

“แต่ตอนนี้คงต้องปล่อยพวกเขาไปชั่วคราว”

เมื่อโจวอี้พูดจบ ความเย็นชาในแววตาของเขาก็พลันหายไป

ตอนเย็น เหลียงเหล่ย เวิงหลิวกุ้ย และจ้านหลิงอวิ๋นก็ปรากฏตัวต่อหน้าโจวอี้

โจวอี้มองพวกเขาด้วยความประหลาดใจและถามอย่างสงสัยว่า “พวกคุณไม่ได้ไปที่ทะเลสาบเซียนหนู่เหรอ? ทั้งสองฝ่ายได้ข้อสรุปแล้วเหรอครับ?”

“ถูกต้อง การเจรจาจบลงแล้ว” เหลียงเหล่ยยิ้ม

“ผลล่ะครับ?”

“กลุ่มสามตระกูลประนีประนอม โดยเต็มใจที่จะให้คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงเป็นผู้นำ สำหรับรายละเอียดปลีกย่อยมีเป็นร้อย แต่ทั้งสองฝ่ายได้บรรลุข้อตกลงแล้ว มีบางคนจากกองกำลังหลักที่ไม่ได้กลับไป ในขณะที่คนอื่น ๆ กลับไปยังดินแดนของตนเอง” เหลียงเหล่ยกล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนี้ โจวอี้ก็ไม่ได้ถามอะไรอีก

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์โดยรวม เขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเข้าไปแทรกแซงด้วยซ้ำ

“เสี่ยวอี้ จากการเปิดแดนลับของสามตระกูล จากนี้ไปคงจะมีผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนจากสามตระกูล ดังนั้นรูปแบบการฝึกยุทธ์ก่อนหน้านี้จึงเปลี่ยนไป เจ้าต้องระมัดระวัง อย่าพยายามมีความขัดแย้งกับผู้คนจากสามตระกูล” เหลียงเหล่ยแนะนำ

“ผู้อาวุโสเหลียงก็รู้ดีว่าถ้าคนอื่นไม่มาหาเรื่องผมก่อน ผมก็ไม่คิดจะไปหาเรื่องใคร แต่ถ้าทั้งสามตระกูลกล้ายั่วยุผม ผมก็จะไม่ถอย” โจวอี้กล่าวอย่างใจเย็น

“เอ่อ…ฮ่า ๆๆ”

เหลียงเหล่ยหัวเราะลั่น

เมื่อได้อยู่กับโจวอี้มาหลายเดือนจึงได้เข้าใจนิสัยของโจวอี้ เขาจึงรู้สึกเบาใจเล็กน้อย

“ยังไงก็ตาม มันยังมีโอกาสอยู่นะ ไม่แน่ใจว่าเจ้าต้องการหรือเปล่า” เหลียงเหล่ยยิ้ม

“โอกาสอะไรครับ?” โจวอี้ถาม

เหลียงเหล่ยยิ้มและชี้ไปทางตู้กดน้ำ

โจวอี้เข้าใจและรีบไปชงชาทันที

หลังจากเหลียงเหล่ยดื่มเสร็จ เขาก็หัวเราะและพูดว่า “เดี๋ยวข้าจะอธิบายให้ฟัง”

“จากการเปิดแดนลับสามตระกูล ผู้คนจากสามตระกูลสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในโลกภายนอก และผู้ฝึกยุทธ์จากโลกภายนอกก็สามารถเยี่ยมชมสถานที่ของพวกเขาได้เช่นกัน”

“หนึ่งในรายละเอียดของการเจรจาคือ แดนลับสามตระกูลเปิดอยู่ และในขณะเดียวกัน แต่ละแห่งก็เปิดพื้นที่ทดสอบสำหรับศิษย์ที่โดดเด่นของกองกำลังหลักในโลกผู้ฝึกยุทธ์เพื่อเข้าร่วมและสัมผัสประสบการณ์”

“อีกครึ่งเดือนนับจากนี้ แดนลับคุนหลุนจะเปิดเป็นแห่งแรก”

“ตระกูลเยว่หลี่ ตั้งเงื่อนไขว่า แต่ละคนต้องจ่ายแก่นวิญญาณสองพันแก่นเพื่อรับโอกาสในการทดสอบ ‘ขึ้นบันไดสวรรค์'”

“ในตอนนั้น ไม่ว่าจะเป็นสามองค์กร สี่ตระกูล หรือแปดนิกาย… ไม่สิ ตอนนี้ควรจะเป็นสิบนิกาย ศิษย์รุ่นใหม่ที่โดดเด่นจะแห่ไปแดนลับคุนหลุนเพื่อรับการทดสอบ ‘ขึ้นบันไดสวรรค์'”

เมื่อมาถึงจุดนี้ เหลียงเล่ยก็ถามด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าอยากไปไหม?”

โจวอี้ขมวดคิ้วและถามว่า “อะไรคือ ‘บันไดสวรรค์’ ครับ?”

“มันเป็นแดนลับสำหรับการทดสอบ มีบันไดเก้าสิบขั้น เรียกว่า ‘บันไดสวรรค์’ เพราะแต่ละขั้นมีอุปสรรคของมัน สามารถพูดได้ว่า ‘บันไดสวรรค์’ ในแดนลับคุนหลุนเป็นการทดสอบที่ดีที่สุดในการฝึกฝน” เหลียงเหล่ยอธิบาย

“ยังไงครับ?” โจวอี้ถามด้วยความสงสัย

“พูดง่าย ๆ ก็คือ ‘บันไดสวรรค์’ มีสองคุณสมบัติหลัก ประการแรกคือการทดสอบ นั่นคือทดสอบความแข็งแกร่งในการฝึกยุทธ์ของตนเอง ส่วนประการที่สองคือการฝึกฝน นั่นก็คือแต่ละขั้นเราจะได้รับประโยชน์บางอย่าง”

“ประโยชน์อะไรครับ?”

“ไม่แน่ใจเหมือนกัน”

“…”

โจวอี้รู้สึกทึ่ง แม้ว่าเขาจะยังไม่รู้ว่ามีประโยชน์อะไรบ้าง แต่เขาก็อยากจะลอง ‘ขึ้นบันไดสวรรค์’

“โจวอี้ ถ้านายไป ฉันก็จะไปกับนาย” จ้านหลิงอวิ๋นพูดขึ้น

“ครับ!”

โจวอี้เดาว่าท่านลุงต้องการให้เขาไป

“การทดสอบ ‘ขึ้นบันไดสวรรค์’ กำหนดให้แต่ละคนส่งมอบแก่นวิญญาณสองพันแก่น ดูเหมือนว่าพวกตระกูลเยว่หลี่กำลังวางแผนจะหาเงิน!” โจวอี้กล่าว

“พวกเขาอาจจะได้บ้างแต่ก็ไม่มาก ‘บันไดสวรรค์’ แท้จริงแล้วเป็นค่ายกลขนาดยักษ์ที่เกิดจากการก่อตัวของธรรมชาติและการจัดการของผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่งมาก แม้ว่าจะไม่มีใครใช้ ‘บันไดสวรรค์’ แต่มันก็ต้องใช้แก่นวิญญาณอย่างต่อเนื่อง” เหลียงเหล่ยกล่าว

โจวอี้จึงเข้าใจได้ในทันที