จากหมอเทวดาสู่ป๊ะป๋าสายเปย์ - บทที่ 849 ยาต้มอี้เฉินสูตรใหม่

บทที่ 849 ยาต้มอี้เฉินสูตรใหม่

เหลียนซานนึกไม่ถึงว่าจะได้มาที่บ้านของเศรษฐี เธอคิดว่าอีกฝ่ายอาจเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองนี้ อย่างน้อยก็คงมีทรัพย์สินไม่ต่ำกว่าแปดร้อยล้านหยวน

“หมอโจวช่างน่าประทับใจ”

“เขาน่าจะรู้จักเศรษฐีใหญ่เยอะแน่”

“ไม่น่าล่ะถึงได้ไม่ไปทำงานที่โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนจินหลิงมานานแล้ว เขาได้พบปะสังสรรค์กับคนรวยขนาดนี้ ต่อไปคงทำเงินได้มาก”

เหลียนซานเดินตามหลังเซียวลี่พลางครุ่นคิดบางอย่างในหัว

ทว่าหลังจากเดินไปไม่กี่ก้าวก็ได้กลิ่นยาจาง ๆ

“คุณเซียวลี่ มีคนต้มยาจีนที่นี่เหรอ?” เหลียนซานถาม

“คงเป็นคุณโจวน่ะค่ะ” เซียวลี่ตอบ

เหลียนซานพยักหน้ารับรู้

ไม่นานเธอก็มาถึงอาคารสองชั้นที่อยู่ห่างจากอาคารหลักไปเกือบร้อยเมตร

“คุณเหลียน คุณโจวกำลังยุ่งอยู่ด้านใน อยากจะไปเจอเขาเลยหรือสะดวกรออยู่ที่นี่คะ?” เซียวลี่ถาม

“เขาทำอะไรอยู่คะ?”

“ต้มยาค่ะ”

“งั้นฉันจะไปหาเขาเลยได้ไหม?”

“ได้ค่ะ”

เซียวลี่รับคำก่อนจะเคาะประตูและผลักเปิดเข้าไป

ขณะนี้โจวอี้กำลังต้มยาอยู่ในห้องขนาดใหญ่ โต๊ะข้าง ๆ เขามียาสมุนไพรมากมายวางอยู่ แต่ละชนิดมีปริมาณมาก

“สวัสดีครับคุณเหลียนซาน!” โจวอี้ได้ยินเสียงก็หันมายิ้มให้

“หมอโจว ทำอะไรอยู่เหรอคะ?” เหลียนซานถามด้วยความสงสัย

“กำลังต้มยาต้มอี้เฉินสูตรใหม่ครับ” โจวอี้โบกมือให้เซียวลี่ออกไปได้ ก่อนจะพูดต่อ “คราวนี้ผมอยากให้คุณมาช่วยผมปรุงยาต้มอี้เฉินสูตรใหม่นี้น่ะ”

“สูตรใหม่เหรอ?” เหลียนซานดูแปลกใจ

“ใช่แล้วครับ แม้ว่ายาต้มอี้เฉินสูตรเดิมจะได้ผลดีมากกับคนทั่วไป แต่ก็ยังช่วยเสริมความแข็งแรงได้แค่ในระยะสั้น ผมก็เลยคิดจะพัฒนาสรรพคุณของมันน่ะครับ ทุกคนที่ทานยาต้มอี้เฉินจะได้แข็งแรงและรักษาพลังเอาไว้ได้” โจวอี้ยิ้ม

“แล้วพัฒนาสูตรเสร็จหรือยังคะ?”

“เกือบแล้วครับ”

โจวอี้ยื่นยาต้มอี้เฉินที่ได้ลองพัฒนาสูตรมาแล้วให้อีกฝ่าย

มีทั้งหมดสองสูตร

สูตรแรกเป็นสูตรปกติ อีกสูตรเป็นสูตรที่ปรับปรุงแล้ว

ผลของสูตรปกติยังคงมีข้อบกพร่อง แต่เมื่อให้คนทั่วไปทานแล้วก็ยังทำให้อาการดีขึ้น ส่วนสูตรที่พัฒนาใหม่ให้ผลดีกว่านั้น มันค่อย ๆ เสริมสร้างร่างกายและบำรุงอวัยวะภายใน และทำให้แข็งแกร่งขึ้นได้อย่างชัดเจน

เรียกได้ว่าหากคนทั่วไปทานยาต้มอี้เฉินสูตรใหม่ในระยะเวลาต่อเนื่อง เมื่อทานไปจนครบสิบขวดก็จะเทียบเท่ากับทานโอสถระดับธรรมดา

ร่างกายจะอึดขึ้นอย่างสังเกตได้ชัด

ความแข็งแรงก็จะมากขึ้นหลายเท่า

ต่อไปก็จะไม่ติดโรคอย่างไข้หวัดง่าย ๆ อีก

หากทานยาต้มอี้เฉินไปยี่สิบถึงสามสิบขวดภายในสามถึงห้าปี พวกเขาจะกลายเป็นผู้แข็งแกร่ง และต่อให้ไม่สามารถยกน้ำหนักได้ถึงครึ่งตันแต่ก็ไม่ต่างจากนั้นมากนัก

เหลียนซานฟังคำอธิบายของเขาแล้วรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

สิ่งนี้เป็นข่าวดีสำหรับมนุษยชาติ

หากผลิตขายได้จำนวนมาก เชื่อว่าจะกลายเป็นยาที่หลายคนต้องการครอบครอง

“หมอโจว บอกสูตรยาต้มอี้เฉินให้ฉันรู้แบบนี้ ไม่กลัวว่าฉัน…” เธอลังเลจะเอ่ย

“เหลียนซาน เรารู้จักกันมานาน ผมรู้นิสัยคุณดีครับ ก็เลยเชื่อว่าคุณจะไม่แพร่งพรายสูตรยานี้กับใคร” เขาบอกพลางมองสีหน้านิ่งอึ้งของเธอและหัวเราะ “แน่นอนว่าถ้าต่อไปคุณต้องใช้ยาต้มอี้เฉินหรือขัดสนเงินทองก็เอาสูตรนี้ไปทำขายได้เลย ขอแค่อย่าขายมากเกินไปและโก่งราคาก็พอแล้วครับ”

ในขณะนี้เอง ดวงตาของเหลียนซานก็ฉายแววตื้นตันใจและน้ำตาคลอขึ้นมา

ว่ากันว่า ‘บุรุษยอมตายเพื่อคนสนิท’ ตอนนี้เธอรู้ซึ้งถึงคำนั้นแล้ว

เธอหมายมั่นในใจว่าต่อไปจะไม่มีทางต้มยาอี้เฉินนี้ง่าย ๆ อย่าว่าแต่ทรยศความเชื่อใจของโจวอี้เลย ต่อให้เหนื่อยยากแค่ไหนเธอก็จะช่วยเขาต้มยาอี้เฉินนี้

ห้าวันต่อมา

โจวอี้และเหลียนซานหมกมุ่นอยู่กับการต้มยาอี้เฉิน เนื่องจากเซี่ยหลู่และอู๋ซินเยว่ส่งลูกน้องไปซื้อสมุนไพรและสั่งขวดยามาพร้อม ๆ กัน เพียงห้าวันทั้งสองก็เคี่ยวยาต้มอี้เฉินได้หกพันขวด

ในบรรดายาต้มทั้งหมด

มียาต้มอี้เฉินสูตรปกติห้าพันขวด ส่วนสูตรพิเศษนั้นมีหนึ่งพันขวด

โจวอี้เหนื่อยแล้ว แต่เหลียนซานเหนื่อยยิ่งกว่า

เขามองท่าทีอิดโรยของเหลียนซานและบอกให้พักการเตรียมยาต้มอี้เฉินไปวันหนึ่ง

ภายในอาคารหลักของวิลล่า

เหลียนซานเดินตามโจวอี้มาด้วยความรู้สึกอ่อนเพลียและไร้เรี่ยวแรงจะเดิน

“พักผ่อนให้เต็มที่นะคะ! ไม่ต้องรีบทำยาต้มอี้เฉินหรอก” อู๋ซินเยว่บอกขณะเดินกุมหน้าท้องลงบันไดมา

“คุณอู๋”

เหลียนซานเผยสีหน้าเคารพนับถือทันทีเมื่อเห็นอู๋ซินเยว่

เธอเคยพบอีกฝ่ายมาหลายครั้งในช่วงห้าวันที่ผ่านมา และรู้มาจากการหาข้อมูลในโลกออนไลน์ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิงที่รวยที่สุดในเมืองเยี่ยเฉิง

ยิ่งไปกว่านั้นยังต้องแปลกใจที่เธอไม่เพียงแต่หน้าตาสวยเท่านั้น แต่ยังกำลังตั้งท้องอยู่ด้วย

สิ่งเดียวที่ทำให้งุนงงคือโจวอี้ดูเหมือนจะใจดีกับอู๋ซินเยว่มาก ทุกครั้งที่หญิงสาวคนนั้นไม่พอใจก็จะไปทำอาหารให้กินเสมอ

แม้จะรู้สึกคลางแคลงใจเรื่องโจวอี้ แต่ตนเองก็ไม่ได้มีสิทธิ์ถามมากนัก

“ต้องพักผ่อนจริง ๆ นั่นแหละ” โจวอี้ยิ้มและเอื้อมมือมาลูบหน้าท้องนูนของอู๋ซินเยว่ เขาถามพลางยกยิ้ม “วันนี้ลูกชายผมได้เตะท้องหรือเปล่า?”

“วันนี้เป็นเด็กดี” อู๋ซินเยว่ยิ้ม

“เป็นเด็กดี อย่าทำให้แม่เขาเจ็บด้วยล่ะ” เขายิ้ม

เหลียนซานที่กำลังจะกลับไปนอนที่ห้องตนเองก้าวเท้าไม่ออก

เธอจ้องมองการกระทำของโจวอี้ด้วยความอึ้ง เมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับอู๋ซินเยว่ก็ยืนนิ่งราวกับฟ้าผ่าเข้าที่หัว

เวลาผ่านไปมากกว่าสิบวินาที

เธอได้สติเหมือนตื่นจากฝันและรีบยกมือขยี้ตาตนเอง ก่อนจะเหลียวมองกลับไปทางที่โจวอี้กับอู๋ซินเยว่ยืนอยู่

ใช่แล้ว!

หมอโจวกำลังลูบหน้าท้องของอู๋ซินเยว่

อย่างนั้น…

สิ่งที่พวกเขาพูดก็เป็นเรื่องจริงหรือ เธอไม่ได้หูฝาดไปเองใช่ไหม?

ลูกชายหรือ?

หมอโจวเรียกลูกในท้องอู๋ซินเยว่ว่าลูกชายอย่างนั้นหรือ?

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

ถังหว่านเป็นภรรยาของหมอโจวไม่ใช่หรือ?

เกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับอู๋ซินเยว่?

ตอนนี้เอง เซี่ยหลู่ได้เดินเข้ามาจากด้านนอกและเห็นท่าทีของโจวอี้กับอู๋ซินเยว่ หญิงสาวกุมขมับพลางเอ่ยว่า “อย่ามาหวานกันต่อหน้าฉันได้ไหม ดีจริง ๆ ที่คนสกุลอู๋มีลูกชายเนี่ย”

อู๋ซินเยว่เงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

เธอได้ยินคำประชดประชันของอีกฝ่ายจึงยิ้มและพูดว่า “มีลูกชายก็ดีจริง ๆ นั่นแหละ ถ้าเธอมีความสามารถก็ลองมีกับโจวอี้สักคนสิ!”

“เหอะ ถ้าอยากท้องก็คงมีฝาแฝดไปเลย จะได้เหนื่อยคราวเดียว” เซี่ยหลู่เม้มปากและหันไปมองหน้าโจวอี้ก่อนเอ่ยหยอกเย้า “ที่รัก ซินเยว่ท้องอยู่คงดูแลนายไม่ได้ ถ้าเหงาตอนกลางคืนละก็้ ฉันเปิดประตูห้องเอาไว้ต้อนรับเสมอนะ”

ให้ตายเถอะ!

เธอสะบัดผมและชายตามองเขาด้วยท่าทียั่วยวน