จากหมอเทวดาสู่ป๊ะป๋าสายเปย์ - บทที่ 866 หลินหมิงถัง

จี้หมิงถังหยิบบุหรี่ออกมาและพบว่ามันเปียกชุ่มไปด้วยเลือด เขาโยนบุหรี่ที่เหลือครึ่งซองทิ้งไปพร้อมรอยยิ้มแหย

“มีบุหรี่ไหม?” เขาถาม

“นี่ครับ!”

โจวอี้หยิบบุหรี่ที่ยังไม่ทันได้แกะซองจากเรือเงามาโยนให้อีกฝ่าย

“โอ้โห จิ่งอู่จือซุนซะด้วย! ยี่ห้อจากมณฑลเจียงซูใช่ไหม?” จี้หมิงถังยิ้ม

โจวอี้ไม่ได้ตอบ เขาเองก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเช่นกัน กลิ่นของมันคละคลุ้งอยู่ในปาก เขามองจี้หมิงถังเงียบ ๆ เพื่อรอให้อีกฝ่ายพูดต่อ

จี้หมิงถังจุดบุหรี่และสูดเข้าปอดสองครั้งอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะมองดาบดาราทั้งสี่และเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “พวกเขาเป็นคนจากตำหนักเทียนจีไม่ใช่เหรอ?”

“ใช่!” ดาบดาราหนึ่งตอบเสียงแข็ง

“คนจากตำหนักเทียนจีเชี่ยวชาญญาณหยั่งรู้และเห็นอนาคตได้ สามารถล่วงรู้จิตใจมนุษย์และสอดแนมความลับของสวรรค์ได้ด้วย”

“แต่ว่าในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ฉันมีคำถามข้องใจบางอย่าง เรื่องจุดประสงค์ที่พวกเขาทั้งสี่คนไม่ได้ฆ่าสัตว์ต่างดาว แล้วก็ไม่ได้ช่วยชีวิตพวกมันด้วยยังไงล่ะ”

“ตอนที่สู้กับพวกมัน ไม่ว่านายจะอยู่ที่ไหน พวกเขาก็จะตามไปหาโดยเร็วที่สุด”

“พวกเขาปกป้องนาย เห็นชีวิตนายมีค่ามากกว่าชีวิตตัวเองซะอีก”

“ถึงแม้ตำหนักเทียนจีกับสำนักโอสถจะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน แต่พวกเขาก็ไม่น่าจะทำถึงขนาดนี้”

“ถ้าเดาไม่ผิด พวกเขาคงถูกสั่งมาให้ปกป้องนาย และคนที่สั่งผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์ยุทธ์ได้ก็คงมีแต่ประมุขหรือไม่ก็ผู้อาวุโสระดับสูงของตำหนักเทียนจี”

“ดังนั้น ฉันขออนุมานไปเองแล้วกันว่าผู้หยั่งรู้ในตำหนักเทียนจีคงล่วงรู้ความลับที่น่าตกใจบางอย่างมา และนายก็เป็นตัวเอกของความลับนี้”

จี้หมิงถังเอ่ยขณะมองสีหน้าราบเรียบของโจวอี้ก่อนจะสูบบุหรี่อีกครั้ง

ช่างเป็นผู้อาวุโสที่น่าเกรงขาม

มีไหวพริบ และฉลาดหลักแหลมมาก

สิ่งที่คาดเดามานั้นถูกต้องเกือบทั้งหมด

ดูภายนอกโจวอี้อาจไม่ยี่หระ ทว่าในใจกลับครุ่นคิดหนัก

จี้หมิงถังส่ายหน้าก่อนจะพูดว่า “แต่ว่าความลับนี้ก็ไม่น่าจะอยู่ในสุสานมังกรหรอก เพราะคนจากตำหนักเทียนจีไม่ได้สนใจสุสานเลย ผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์ยุทธ์ที่ส่งมาคราวนี้ก็น้อยมาก”

“ตอนนี้ฉันเริ่มสับสนบ้างแล้วล่ะ ความลับอะไรที่คุ้มค่ากับการที่ตำหนักเทียนจีส่งผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์ยุทธ์ถึงสี่คนมาด้วยตัวเอง”

“น้องโจวพอจะหายกังขาในตัวฉันหรือยัง?”

โจวอี้ยังคงนิ่งเงียบ

เขาสูบบุหรี่ต่อไป และเมื่อมันใกล้จะไหม้หมดมวนก็โยนก้นบุหรี่ลงกับพื้นก่อนจะตะโกนว่า “ฆ่าเขาซะ!”

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

จ้านเฟิงและเกาหานลงมือทันที ในขณะที่ดาบดาราทั้งสี่ตีวงล้อมจี้หมิงถังเอาไว้และรีบวางค่ายกลดาบซื่อเซี่ยง ในขณะที่เจ้าตัวสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

“น้องโจว ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายจริง ๆ นะ ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันก็ต้องหาคนมาเป็นกำลังเสริมด้วยแล้วสิ” จี้หมิงถังรีบบอก

“คุณฉลาดเกินไป” โจวอี้บอกเสียงเย็นเยียบ

“ถ้านายเกี่ยวข้องกับความลับใหญ่จริง ๆ มันก็คงเป็นเรื่องดี! ขอแค่จากนี้ไปนายขายทรัพยาการในการฝึกยุทธ์ให้ฉันไปเรื่อย ๆ ฉันยอมทำให้นายทุกอย่างเลย” จี้หมิงถังรีบบอก “เงื่อนไขของฉันมีแค่อย่างเดียว”

“อะไรล่ะ?” โจวอี้ถาม

“ช่วยฉันหาคนที่มีดาวหกแฉกบนแขน!” อีกฝ่ายตะโกนตอบขณะพยายามต้านทานการโจมตีของจ้านเฟิงและเกาหาน

“หยุดก่อน!”

โจวอี้มีสีหน้าเปลี่ยนไปขณะตะโกนสั่ง

จ้านเฟิงกับเกาหานลังเลครู่หนึ่ง แต่ท้ายที่สุดก็หยุดจู่โจม ส่วนดาบดาราทั้งสี่ถอนค่ายกลดาบซื่อเซี่ยงกลับมาและมองโจวอี้ด้วยความงุนงง

“ตามผมมา!”

โจวอี้มองจี้หมิงถังและหันหลังเดินทางลึกเข้าไปในสุสานมังกร

ระหว่างทาง พวกเขาปีนขึ้นเขาลูกแล้วลูกเล่า หลบบริเวณที่มีพิษร้ายแรงมาได้ ฆ่าสัตว์ต่างดาวไปหลายสิบตัว และในที่สุดก็มาถึงหุบเขากันดารแห่งหนึ่ง

“ท่านอาทั้งสองกับผู้อาวุโสทั้งสี่รอผมคุยกับเขาอยู่ตรงนี้ก่อนนะครับ” โจวอี้บอก

“อืม!” พวกเขาทั้งหกต่างพยักหน้ารับ

ที่นี่มีจี้หมิงถังเพียงคนเดียว พวกเขาจึงไม่ได้กังวลเรื่องความปลอดภัยของโจวอี้

ถึงอย่างไรโจวอี้ก็มีทักษะการต่อสู้ ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์ยุทธ์ก็ใช่ว่าจะสู้ไม่ได้

หลังจากนั้น โจวอี้และจี้หมิงถังก็มาถึงโขดหินที่ห่างออกมาหลายกิโลเมตร

“ว่ามาครับ คนที่คุณตามหาอยู่ชื่ออะไร?” โจวอี้ถาม

“โจวเสี่ยนเฟิง” จี้หมิงถังตอบ

“ใครกันครับ?” โจวอี้ขมวดคิ้วและถามต่อ

“เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ตระกูลโจวถูกกำจัดไปจากโลกผู้ฝึกยุทธ์ สมาชิกตระกูลโจวส่วนใหญ่ถูกฆ่า แต่ว่ามีส่วนหนึ่งที่หายตัวไป โจวเสี่ยนเฟิงเป็นหนึ่งในนั้น” จี้หมิงถังสูดหายใจลึกก่อนจะเล่าต่อ “นายพอจะช่วยฉันสืบว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วโดยอาศัยเส้นสายของสำนักโอสถได้ไหม? ฉันไม่นึกเสียใจกับสิ่งที่บอกไปก่อนหน้านี้เลย ชีวิตของตาแก่คนนี้ยกให้นายแล้ว”

“คุณเป็นใครกันแน่?” โจวอี้ถามเสียงเข้ม

“บอกตามตรงก็ได้ว่าฉันไม่ได้นามสกุลจี้หรอก แต่นามสกุลหลินต่างหาก”

หลินหมิงถังงั้นหรือ?

โจวอี้อึ้งไป ขณะที่ภาพหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว

ตอนที่เขาขึ้นสู่บันไดสวรรค์ในคุนหลุน ภาพลวงตาทำให้เขาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างเมื่อครั้งยังเด็ก รวมถึงความทรงจำที่อยู่ลึกที่สุด

และในเหตุการณ์นั้นก็มีชายคนนี้อยู่ด้วย

เพียงแค่ตอนนั้นเจ้าตัวยังไม่แก่เท่านี้

ริมฝีปากโจวอี้สั่นเทาคล้ายกับกำลังพยายามเอ่ยบางอย่าง ทว่ากลับพูดไม่ออก

ชื่ออาจเปลี่ยนแปลงไปได้ ทว่าความทรงจำไม่อาจทำได้เช่นนั้น

หลินหมิงถังผู้นี้คือคุณตาของเขา!

เป็นพ่อแท้ ๆ ของแม่ของเขา หลินเยว่เอ๋อร์

“เป็นอะไรไป?” หลินหมิงถังนิ่วหน้าถามเมื่อเห็นสีหน้าแปลก ๆ ของโจวอี้

“ไม่มีอะไรครับ!”

โจวอี้สูดหายใจลึกและจ้องหน้าอีกฝ่ายก่อนจะถามว่า “คุณเกี่ยวข้องอะไรกับโจวเสี่ยนเฟิง?”

“รู้จักเขาเหรอ?” หลินหมิงถังหรี่ตามองขณะถาม

“ไม่รู้ครับ แต่ผมรู้เรื่องการกวาดล้างตระกูลโจวเมื่อยี่สิบปีก่อน แล้วก็รู้ว่าคนตระกูลโจวมีดาวหกแฉกที่แขน” โจวอี้กล่าว และเมื่อเห็นสีหน้าตกใจของหลินหมิงถัง เขาก็พูดต่อไปว่า “คุณสกุลหลิน เป็นประมุขตระกูลหลิน ตระกูลผู้ฝึกยุทธ์เล็ก ๆ ที่เหอเฉิงทางเหนือมีผู้ฝึกยุทธ์ในตระกูลอยู่แค่สี่ห้าคนใช่ไหมครับ?”

“รู้ได้ยังไง?” อีกฝ่ายถามอึ้ง ๆ

“นอกจากลูกสาวที่ชื่อว่าหลินเยว่เอ๋อร์ ก็ยังมีลูกชายสองคนชื่อหลินเฉากับหลินเยว่ด้วยใช่ไหมครับ?” โจวอี้ถามอีก

“นาย…”

หลินหมิงถังถึงกับพูดไม่ออก

เขาไม่เข้าใจว่าโจวอี้ที่อายุน้อยขนาดนี้รู้เรื่องครอบครัวของเขาดีขนาดนี้ได้อย่างไร

ตอนที่ตระกูลโจวถูกกวาดล้าง ทันทีที่รู้ข่าว เขาก็รีบไปที่ตระกูลโจวพร้อมกับลูกชายทั้งสองคน ทว่ากลับถูกคนบางกลุ่มซุ่มโจมตี ลูกชายคนหนึ่งถูกฆ่า ส่วนลูกชายอีกคนบาดเจ็บสาหัสและพิการตลอดชีวิต

ภายหลังเขาออกมาจากเหอเฉิงพร้อมกับสมาชิกครอบครัวเจ็ดแปดคนที่เหลืออยู่ และอยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ มามากกว่ายี่สิบปี พยายามสืบหาความจริงเรื่องการกวาดล้างตระกูลโจว จนถึงตอนนี้ก็ได้พบเบาะแสบางอย่าง

ทว่าโจวอี้ที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้… รู้เรื่องได้อย่างไร?

หรือว่าสำนักโอสถจะมีสายลับในโลกผู้ฝึกยุทธ์?

ตุ้บ!

โจวอี้คุกเข่าลงและคำนับให้หลินหมิงถังสามครั้งท่ามกลางความงุนงงของชายชรา