เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ [九个哥哥团宠小甜包] - บทที่ 1164 ตรงไปตรงมา

บทที่ 1164 ตรงไปตรงมา

บทที่ 1164 ตรงไปตรงมา

จ้าวหงเหมยกำลังจะเรียนจบ ที่บ้านจึงเป็นห่วงเรื่องงานแต่งงานมาก

ไม่สิ! ต้องบอกว่าที่บ้านให้เธอกลับบ้านไปดูตัวหลายครั้งแล้ว

แม่บอกพอเรียนจบเธอจะมีอายุยี่สิบสองปี ถ้าไม่แต่งงานจะต้องเป็นสาวแก่แน่ ๆ

ด้วยอายุของตนหากไม่เจอคนที่พร้อมสร้างครอบครัวได้ คนดี ๆ จะไม่เหลืออีกต่อไป

แต่จ้าวหงเหมยไม่เห็นด้วยสักนิด

คนอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยก็อายุเท่าตนทั้งนั้น ไม่เห็นมีใครเป็นสาวแก่เลย

เพราะยังไงผู้ชายที่อายุเท่ากันก็ต้องรอเรียนจบมาแต่งงานอยู่ดี

ตามความคิดตนนั้นแม่ห่วงไม่เข้าเรื่อง

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

แต่ทำอะไรไม่ได้ ในฐานะลูกสาวจึงทำได้แค่เชื่อฟังเท่านั้น

ถ้าหาคนที่ชอบได้จะดีมาก

“เขาเป็นคนดีนะ แต่ติดปัญหาอยู่นิดหน่อยเนี่ยสิ” ซูเสี่ยวเถียนไม่คิดปิดบัง

“มีอะไรหรือ? หรือลืมคนรักเก่าที่ตายไปไม่ได้?” จ้าวหงเหมยดูจะไม่ได้ใส่ใจสักนิด

ซูเสี่ยวเถียนถึงกับสำลัก

มองเป็นเหตุการณ์นองเลือดได้ยังไงเนี่ย?

“ไม่ใช่!”

“ถ้าเรื่องเยอะก็ช่างมัน ต่อให้หน้าตาดีแต่ฉันคงแสร้งเป็นตัวแทนคนอื่นไม่ได้หรอกมั้ง?”

“คือพี่สะใภ้ของกู้เฉิงเซวียนเขามีญาติอยู่คนหนึ่ง แล้วก็ชอบพี่กู้ด้วย อยากแต่งงานด้วยใจแทบขาด”

เธอจ้องเพื่อนโดยไม่ละสายตา

สีหน้าจ้าวหงเหมยปกติมาก ไม่มีความตื่นเต้นใด ๆ

สิ่งนี้เลยทำเธอไม่เข้าใจนิดหน่อย

จ้าวหงเหมยเล่นแก้วน้ำในมือ “แล้วนิสัยใจคอกู้เฉิงเซวียนเป็นไง?”

ไอ้เรื่องมีคนอื่นมาพัวพันด้วยเป็นปัญหาที่ค่อนข้างซับซ้อน แต่จ้าวหงเหมยสนใจรูปร่างหน้าตาต่างหากเลยอยากลองดู

ข้อสันนิษฐานที่ได้มาคือกู้เฉิงเซวียนไม่สนใจญาติคนนั้นเลย

หากเจ้าตัวแก้ปัญหานี้ไม่ได้ ต่อให้หน้าตาดีกว่าล้านเท่าจะขอยอมแพ้ทันที

“ไม่ใช่ไม่ชอบเฉย ๆ นะ แต่เขาไม่ยอมกลับบ้านเลยเพื่อหนีปัญหาที่จะต้องเจอนี่แหละ”

จ้าวหงเหมยค่อนข้างพอใจ

“งั้นก็ลองมาเจอสักหน่อยแล้วกัน ไม่แน่นะ การไม่ชอบญาติคนนั้นอะไรนั่นอาจจะไม่ชอบฉันด้วยก็ได้!”

คนหล่อ ๆ จะมีความทะนงตนเป็นของตัวเอง

หลังจากคุยเสร็จ ชุยถงหลานและกู้เฉิงเซวียนก็เดินทางมาถึง

แขกทั้งสองกินข้าวแล้ว บวกกับไม่ใช่เวลากินข้าวด้วยจึงพาขึ้นไปดื่มชากันที่ชั้นบนทันที

เหลียงซิ่วฝากพนักงานขึ้นมาเสิร์ฟผลไม้

ยุคนี้ไม่ค่อยมีผลไม้ขายมากนัก แต่เพราะมีซูเสี่ยวเถียนอยู่ด้วยเราจึงได้กินกันบ่อย ๆ

ดูสิ! ทั้งเชอร์รีทั้งสตรอว์เบอร์รี แค่เห็นก็โดนล่อลวงแล้ว

“ดูผลไม้พวกนี้สิ ที่บ้านเธอซื้อจากไหนหรือเสี่ยวเถียน?”

คงดีถ้าซื้อให้ลูกชายกินได้ด้วย

“เมื่อวานหนูเจอผู้ชายคนหนึ่งเข็นรถมาขายอยู่ริมถนนค่ะ ก็เลยซื้อมาสองตะกร้าใหญ่ ๆ เลย”

เมื่อวานหลังเลิกงานเธอหิ้วกลับมาบ้านด้วย แล้วก็อ้างเหตุผลนี้แหละ

มันไม่ใช่ผลไม้ที่อายุยาวนัก เลยแบ่งส่วนหนึ่งให้สองสามีภรรยาตู้ ส่วนที่เหลือเก็บไว้กินที่บ้าน

และเพื่อไม่ให้มันเสียเลยแอบใส่ไว้ในช่องเก็บของ เพื่อรักษาความสดใหม่เอาไว้

ผลไม้ที่เสิร์ฟให้ในตอนนี้จึงสดมาก

ชุยถงหลานผิดหวังนิดหน่อย

คงเป็นเกษตรกรที่อยู่ใกล้ ๆ เมืองหลวงเอามาขายแน่เลย หายากด้วย

เพราะถ้าไม่มีแหล่งที่มาแน่นอน เราคงไม่พลิกแผ่นดินเมืองหลวงหาหรอกมั้ง?

“เมื่อวานหนูซื้อมาเยอะเลยค่ะ เดี๋ยวห่อไปให้นะ จะได้ให้ผู้ใหญ่กับเด็ก ๆ ที่บ้านกินค่ะ” ซูเสี่ยวเถียนรู้ว่าตลาดในตอนนี้ไม่นิยมเอามาขายกัน

จะใช้เวลาเกือบครึ่งเดือนนู่นแหละ

อีกอย่างรอบ ๆ เมืองหลวงมีเกษตรกรบางส่วนที่รับผิดชอบด้านนี้เป็นพิเศษด้วย ถึงขายออกตลาดได้แต่คนธรรมดาซื้อได้ที่ไหนล่ะ

เพราะอย่างนั้นผลไม้ที่ได้กินส่วนใหญ่คือของที่ใช้แต้มไปแลกมา

การได้แต้มไม่ใช่ได้กันง่าย ๆ เธอใช้เท่าที่จำเป็น แล้วก็จะไม่ใช่มันแลกเอามาขายด้วย

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

บ้านเรามีเงิน!

การกินผลไม้ดีต่อสุขภาพ เธอเลยแนะนำให้ที่บ้านกินบ่อย ๆ

ตอนแรกพวกเขาก็ไม่สบายใจที่ต้องกินของแพง ๆ ทุกวันหรอก

แต่เมื่อเวลาผ่านไปกลับชินชาเสียแล้ว

คุณปู่คุณย่าไม่เสียดายเงินที่ใช้ซื้ออีกเหมือนกัน

ระหว่างคุยกันเราแอบมองสองคนที่เหลือ

เพราะพวกเขาคือจุดประสงค์หลักในวันนี้

แต่สองหนุ่มสาวเอาแต่นั่งนิ่งมองหน้าเสียอย่างนั้น

“พี่กู้กับหงเหมยเคยเจอกันแล้วนี่นา ไม่คุยกันสักหน่อยล่ะ? หรือรอให้แนะนำให้อีกรอบ?” ซูเสี่ยวเถียนแหย่เล่น

“เสี่ยวเถียน สตรอว์เบอร์รีอร่อยมากเลย ห่อให้พี่ด้วยสิ เจ้าแสบที่บ้านต้องชอบแน่!”

ชุยถงหลานเข้าใจสถานการณ์ดี เลยคว้ามือเด็กสาวแล้วลากออกมาจากห้อง

ตอนนั้นเองที่ซูเสี่ยวเถียนเพิ่งตระหนักได้ เพราะมีคนอยู่ด้วยทั้งสองเลยขัดเขินที่จะคุยกัน

หลังจากอีกสองคนออกไป กู้เฉิงเซวียนถึงได้เอ่ยขึ้น

“สวัสดีครับ คุณชื่อจ้าวหงเหมยใช่ไหม? ให้ผมเรียกคุณว่าสหายหงเหมยหรือคุณหงเหมยดีล่ะ?”

“ถ้าไม่รังเกียจก็เรียกหงเหมยเถอะค่ะ ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ สหงสหายอะไรกัน ดูแปลก ๆ มากเลยค่ะ” หญิงสาวเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ

เห็นท่าทีแบบนั้น กู้เฉิงเซวียนก็ชอบมาก

ผู้หญิงคนนี้ใช้ได้ นิสัยตรงไปตรงมาด้วย!

“เข้าใจแล้วครับ งั้นผมจะเรียกคุณว่าหงเหมยแล้วกัน ส่วนจุดประสงค์ที่เราพบกันวันนี้คุณคงทราบแล้ว แต่มันมีปัญหานิดหน่อย ผมต้องบอกไว้ก่อนแล้วกันนะ” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉย

จ้าวหงเหมยอยากรู้ว่าเขาจะพูดอะไร

จากนั้นก็ได้ยินเรื่องราวที่ว่าญาติพี่สะใภ้มาอาศัยอยู่ที่บ้าน

แต่สีหน้าเขาดูคลุมเครือ ไม่ได้แสดงออกตรง ๆ เท่าไร

แน่นอนว่ามีสาเหตุ

หนึ่งคือ เราสองคนไม่สนิทกันเท่าเธอกับเสี่ยวเถียน

สองคือ ฝ่ายนั้นคือญาติพี่สะใภ้ พี่สะใภ้เป็นคนดี เขาไม่อยากให้พี่ต้องอับอายน่ะ

“แล้วใจคุณคิดยังไงคะ?”

ในเมื่อว่ากันตรง ๆ ตนก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังเช่นกัน

ถึงเพื่อนจะบอกไว้แล้วว่ากู้เฉิงเซวียนไม่มีความคิดอะไรทำนองนั้น แต่อยากได้ยินจากปากเจ้าตัวจะได้สบายใจมากกว่า