เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ [九个哥哥团宠小甜包] - บทที่ 1226 วางแผนต่อ

บทที่ 1226 วางแผนต่อ

บทที่ 1226 วางแผนต่อ

และสิ่งที่ทำให้ไม่สบายใจมากยิ่งขึ้นกำลังตามหลังมา

สำหรับคนที่มีความรู้เรื่องเสื้อผ้านั้น ไม่ว่าจะเป็นผ้าที่สวยเพียงใด มันจะต้องเอามาทำเป็นเสื้อผ้าก่อนถึงจะมีมูลค่าสูง

ถ้าพูดแค่ตัวผ้าเฉย ๆ ย่อมมีมูลค่าน้อยกว่า

ดีไซเนอร์แต่ละคนล้วนมีความเชี่ยวชาญแตกต่างกัน

เช่น ชุดเดรสที่ออกแบบโดยดีไซเนอร์บางคนมีเอกลักษณ์และทันสมัย แต่ชุดทำงานที่พวกเขาออกแบบอาจดูไม่สวยนัก

ดีไซเนอร์บางคนถนัดออกแบบพวกชุดกีฬา แต่ถ้าออกแบบชุดทางการส่วนใหญ่จะดูไม่ได้

แต่คนเก่ง ๆ เขาจะทำให้ผ้าธรรมดาเกิดประโยชน์สูงสุดได้ กลายเป็นเสื้อผ้าที่ดีที่สุด และมีจิตวิญญาณขึ้นมา

ส่วนคนไม่เก่งจริง ผลงานย่อมออกมาแย่

ฟูจิวาระเชื่อมั่นในดีไซเนอร์ของตัวเอง เพราะเขาสามารถประยุกต์ผ้าได้อย่างสุดขั้วและไม่มีวันปล่อยให้งานพังด้วย

แต่ถ้าเนื้อผ้าไม่ดีเท่าผ้าชนิดอื่น ๆ ก็เหมือนหญิงฉลาดทำอาหารไม่เป็นนั่นแหละ

เว้นแต่ดีไซเนอร์ของประเทศอื่นจะไม่ได้เรื่อง

ฟูจิวาระหวังอย่างยิ่งว่าดีไซเนอร์ที่รัฐบาลจีนพามาจะเป็นพวกไม่ได้เรื่อง แต่กลับไม่เป็นไปตามที่หวัง

แม้ผิดหวังอยู่แล้ว แต่ก็ยังคาดหวังอยู่บ้าง

ทว่าทุกอย่างล้วนถูกกำหนดไว้แล้ว เหมือนที่ได้เห็นเฟิงอวี้ซูในตอนนี้ยังไงละ!

รัฐมนตรีต้วนขึ้นเวทีพร้อมแนะนำตัวผ้าที่ใช้ให้ฟังโดยย่อตามที่ซูเถียนบอกเอาไว้

ข้อมูลที่ให้ไปไม่ได้สำคัญนัก

ถ้ามันโดดเด่นเกินไป ความคิดหวังจะยิ่งสูงตาม ไพ่ตายโดนเปิดเผยแบบนี้คนได้ผิดหวังกันหมดแน่

ส่วนการพูดข้อมูลธรรมดา ๆ ดูไม่มีอะไร จะทำให้รู้สึกทึ่งได้มากกว่า

ขนาดสิ่งที่รัฐมนตรีต้วนกล่าวไม่มีอะไร แต่เนื้อผ้ากลับโดดเด่นจนคนต้องให้ความสนใจ

นอกจากจัดแสดงผ้าจากประเทศของเราแล้ว ยังมีคนมาเข้าร่วมงานเพื่อเฟ้นหาผ้าดี ๆ ด้วย

เห็นผ้าประณีตจากจีนแบบนี้จะไม่ให้ประทับใจได้ยังไงล่ะ?

ที่ไหนมีคนที่นั่นย่อมมีความสัมพันธ์ และที่ใดมีคนที่นั่นย่อมมีบุญคุณและความแค้น

ต่อให้ผ้าของจีนได้รับการชมเชยจากคนหมู่มาก แต่คนส่วนหนึ่งก็อิจฉาด้วยเช่นกัน

ฟูจิวาระคือหนึ่งในนั้น

กลอุบายที่ใช้มาท้ังหมดเหมือนจะสูญเปล่า และทำให้ต้วนจื่อหมิงได้หน้าไป

พอเห็นท่าทางมีความสุข ฟูจิวาระก็ได้แต่หงุดหงิด

ไม่ได้การ จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ ต้องหาทางเหยียบมันให้จมดิน!

ฟูจิวาระคิดหนัก ก่อนมองไปยังเฟิงอวี้ซูที่บูทของจีน

อีกฝ่ายเป็นดีไซเนอร์ชื่อดังของจีน ซึ่งฟูจิวาระเคยพบเขามาแล้วสองครั้ง

อวี้ซูเป็นคนหัวรั้น ไม่ใช่จะสนิทกันได้ง่าย ๆ เลย แถมยังรักชาติเข้าเส้น เรียกได้ว่าไม่มีทางทรยศประเทศชาติแน่

ถึงจะจ่ายเงินให้เขาเป็นจำนวนมหาศาล อีกฝ่ายย่อมไม่เปิดช่องโหว่ให้เห็น

ถ้าจะทำลายประเทศจีน เราเลือกเฟิงอวี้ซูไม่ได้

แต่เรื่องแบบนี้ฟูจิวาระถนัดมาก

เวลาในการทำเสื้อผ้าสั้นมาก พวกเขาต้องหาลูกมือคอยช่วยแน่ ๆ

เฟิงอวี้ซูเชื่อถือได้ แต่ลูกมือไม่น่าเชื่อใจได้

คนจีนรักชาติก็จริง แต่ก็มีหลายคนเต็มใจขายชาติเพื่อประโยชน์ส่วนตัว

ถ้าลูกมือคนนั้นช่วยทำลายผ้าจนหมด ไม่ว่าเฟิงอวี้ซูจะเก่งเพียงใดก็ไม่มีทางทำเสื้อผ้าสวย ๆ ออกมาได้หรอก

ต่อให้ที่จีนมีผ้าแบบนี้อยู่ก็ไม่อาจส่งมาได้ทันท่วงที

ต่อให้มีผ้าชิ้นอื่นอีกเวลาคงไม่คอยท่า จีนต้องเสียหน้าแน่

ขณะที่กำลังวางแผนในใจ การนำเสนอก็จบลงแล้ว

ตอนนี้ถึงคราวประเทศญี่ปุ่น

ฟูจิวาระไม่ได้สังเกตจนกระทั่งผู้ช่วยข้าง ๆ กระตุกแขนเสื้อเตือน

สิ่งที่อยู่ในหัวมีแต่วิธีการจัดการคณะผู้แทนจากจีนเป็นหลัก พอขึ้นเวลาเลยตื่นตระหนก

จนไม่ได้แนะนำจุดเด่นของผ้าตัวเองเลย เพราะสายตาเอาแต่มองรัฐมนตรีต้วน

“แม้ผ้าของประเทศเราไม่อาจหรูหราเท่ากับผ้าที่คณะผู้แทนท่านอื่นนำมา แต่ผ้าของเราสอดคล้องกับความต้องการในปัจจุบัน ผู้คนเข้าถึงได้มากกว่า”

“อย่างที่เรารู้กัน แม้บางประเทศอ้างว่าตัวเองเป็นอุตสาหกรรมสิ่งทอขนาดใหญ่ แต่ผ้าไหมที่นำมากลับไม่สามารถใช้งานจริงได้…”

เป้าหมายคือยั่วยุว่า วัสดุผ้าที่จีนนำมามีดีแค่สวยงามฉูดฉาด

รัฐมนตรีต้วนรู้สึกอยู่ราง ๆ

เพราะสิ่งที่ฟูจิวาระพูดมาคือความจริง

ผ้ายกซ่งและผ้ายกชนิดอื่น ๆ ล้วนแต่มีราคาสูงใช่เล่น

มูลค่าเกินกว่าที่คนธรรมดาจะซื้อได้

จะมีสักกี่คนที่ซื้อเสื้อผ้าแพง ๆ พวกนี้ไหวล่ะ?

ราคาสูงก็เรื่องหนึ่ง อีกเรื่องคือกำลังการผลิตต่ำ

ต่อให้หน้างานมีคนสั่งซื้อ แต่เกรงว่าประเทศจีนคงไม่สามารถรับประกันเรื่องการส่งออกได้

รัฐมนตรีต้วนคิดเช่นนั้น แต่เพราะแก่ประสบการณ์เลยมีสีหน้าสงบนิ่งได้

ฟูจิวาระผิดหวังไม่น้อย

ไอ้ท่าทางแบบนั้นคือสิ่งที่เขาเกลียดที่สุด

เกลียดมาตั้งแต่เมื่อก่อนจนถึงตอนนี้

ท่ามกลางความคิดอันหลากหลาย ในที่สุดกิจกรรมนำเสนอช่วงแรกเป็นอันเสร็จสิ้น

หลังจากนั้น เราจะนำผ้าลงบูทแล้วมอบให้กับดีไซเนอร์

ผู้จัดงานมีแนวคิดที่ดีมาก ด้านหลังจะทำเวิร์กช็อปเล็ก ๆ ที่มีอุปกรณ์จำเป็นสำหรับการทำเสื้อผ้าครบครัน ซึ่งสงวนไว้ให้ดีไซเนอร์ทำงานโดยเฉพาะ

และต้องทำให้เสร็จในสถานที่จัดงานด้วย

เนื่องด้วยข้อจำกัดด้านเวลา แบบของพวกเขาจึงเน้นเรียบง่าย ไม่มีรูปแบบที่ไม่จำเป็น

หากซ้ำซ้อนเกินไปต้องใช้เวลาอย่างยิ่ง แบบนั้นจะไม่ทันการเอา

นับตั้งแต่ลวดลายไปจนถึงการปรับเปลี่ยนตามรูปร่างล้วนแต่มีเวลาจำกัด จะเสียเวลาเยอะไม่ได้

เพราะแบบนี้เกณฑ์ด้านวัสดุผ้าจึงสูงมาก!

เฟิงอวี้ซูรับผ้ามาด้วยความระมัดระวัง

ก่อนพยักหน้าให้รัฐมนตรีต้วนว่าจะลงแรงเต็มที่