คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 466 ความผิดพลาดที่บังเอิญ
“เซ็นสัญญากับบริษัทหลงซิ่งเหรอ?”
เสี่ยวจิ้งพลิกดูสัญญาฉบับนั้นหลายรอบ ขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อย ๆ “ผู้จัดการ มันแปลกมากเลย ฉันไม่เคยเห็นสัญญาฉบับนี้มาก่อนเลย ทำไมสัญญาฉบับนี้ถึงไม่เคยผ่านมือฉันเลย?”
“คุณพูดว่าอะไรนะ?”
เมื่อเสี่ยวจิ้งพูดออกมาเช่นนั้น อีกสองคนที่เหลือก็ตกตะลึง
เผิงเหอมองเสี่ยวจิ้งด้วยความประหลาดใจ ม่านตาขยายเล็กน้อย เขามองเสี่ยวจิ้ง แล้วมองสัญญา จากนั้นก็หันไปมองเสิ่นเมิ่งที่เองก็เชื่อไม่ได้เช่นกัน
“คุณแน่ใจหรือ?”
เสิ่นเมิ่งจ้องมองใบหน้าของเสี่ยวจิ้งด้วยสายตาเฉียบคม
“สัญญาเหล็กเส้นเป็นสัญญาที่สำคัญมาก คุณบอกว่านี่เป็นครั้งแรกที่คุณเห็นสัญญาฉบับนี้เหรอ?”
คนอื่นไม่เคยเห็นก็พอเข้าใจได้ แต่เสี่ยวจิ้งเป็นคนที่ต้องจัดการเอกสารพวกนี้มากที่สุดในออฟฟิศ เธอบอกว่าไม่เคยเห็นเอกสารพวกนี้มาก่อน เรื่องนี้มันช่างประหลาดเหลือเกิน!
“ผู้จัดการ ฉัน…”
เสี่ยวจิ้งรู้สึกกังวลเมื่อถูกเสิ่นเมิ่งจ้องด้วยสายตาเฉียบคม
เมื่อเธอรู้สึกกังวล สิ่งที่เคยมั่นใจก็กลายเป็นไม่แน่ใจ
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันรู้สึกว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นสัญญาฉบับนี้ แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าฉันเคยดูมันแล้วลืมไปหรือเปล่า”
เธอต้องดูเอกสารจำนวนมากทุกวัน สมองเธอเต็มไปด้วยข้อมูลที่ต้องล้างออก อาจเป็นไปได้ว่าความทรงจำเกี่ยวกับเอกสารฉบับนี้ถูกล้างออกไปแล้ว
เสิ่นเมิ่งขมวดคิ้วแน่น จนเกิดเป็นร่องระหว่างคิ้ว เธอบีบนิ้วแน่น และนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เธอเคยเห็นเอกสารฉบับนี้ แต่ตอนที่สัญญามาถึงเธอ มันเป็นขั้นตอนสุดท้ายแล้ว เนื่องจากพวกเขาเป็นพันธมิตรเก่าแก่กับบริษัทหลงซิ่ง เธอจึงเพียงแค่ตรวจดูอย่างผิวเผินแล้วลงนาม
เรื่องนี้ พูดให้ถึงที่สุด เธอก็หนีความรับผิดชอบไม่พ้น
แต่ในขณะที่กำลังพูดถึงความรับผิดชอบเหล่านี้ เสิ่นเมิ่งก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง เธอรีบหยิบสัญญากลับมา ดูชื่อและวันที่ที่เธอลงนาม สมองของเธอทำงานอย่างรวดเร็ว นึกถึงสิ่งที่เธอทำในช่วงเวลานั้น
เธอนึกออกอย่างรวดเร็ว
ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ป้าหวางและแม่ของเธอประสบเหตุ เธอต้องดูแลป้าหวางและรีบกลับบ้านไปอยู่กับแม่ ในช่วงเวลานั้น จิตใจของเธอไม่ได้จดจ่ออย่างเต็มที่จริง ๆ
แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง ในช่วงไม่กี่วันนั้น เธอทำงานที่บ้านสองวัน เมื่อกลับมาที่บริษัท เธอถึงรู้ว่างานบางส่วนของเธอถูกอู๋จวินจัดการแทน
จะเป็นไปได้หรือว่า…
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
ในตอนนั้นเอง มีคนเคาะประตู
เสิ่นเมิ่งเงยหน้าขึ้นทันที สบตากับคนที่มาพอดี ขณะที่ได้ยินเสียงเรียกของเสี่ยวจิ้งและเผิงเหอ
“พี่อู๋!”
“อู๋จวินคุณมาได้เหมาะเวลาพอดี รีบมาดูสัญญาฉบับนี้หน่อย”
เสิ่นเมิ่งรู้สึกใจสั่น รีบเรียกอู๋จวินเข้ามา แล้วยื่นสัญญาในมือไปให้เขา
แต่อู๋จวินกลับไม่รับสัญญาที่เธอยื่นให้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด แฝงไว้ด้วยความไม่สบายใจอย่างเห็นได้ชัด เขาเรียกเบา ๆ
“ผู้จัดการเสิ่น”
ทันทีที่เห็นสีหน้าของอู๋จวินเป็นแบบนี้ เสิ่นเมิ่งรู้สึกใจหายวาบอีกครั้ง ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นมาในใจอีกครั้ง
และแล้ว อู๋จวินก้มหน้าลง พูดต่อว่า
“เรื่องสัญญาฉบับนี้ผมรู้เรื่องแล้ว ขอโทษครับผู้จัดการเสิ่น ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของผม”
“พี่อู๋ คุณกำลังพูดอะไรอยู่?” เผิงเหอร้องออกมา
แต่เสี่ยวจิ้งกลับไม่พูดอะไร สายตาของเธอจ้องมองใบหน้าของอู๋จวินอย่างไม่วางตา หายใจเร็วขึ้นเล็กน้อย
เสิ่นเมิ่งรู้สึกใจหายวาบอีกครั้ง เรี่ยวแรงทั้งหมดถูกดึงออกไปจากร่างกาย แขนต้องยันโต๊ะไว้ถึงจะไม่ล้มลง
“เอกสารฉบับนี้ผมเป็นคนจัดการ”
อู๋จวินพูดเสียงเบา
“ผมก็จำไม่ได้ว่าตัวเองลืมสัญญาฉบับนี้ หรือไม่ได้สังเกตเห็นช่องโหว่นี้เลย ถึงได้ทำให้เกิดปัญหาใหญ่แบบนี้”
น้ำเสียงของเขาหนักอึ้ง เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
เสิ่นเมิ่งทรุดตัวลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง
Comments for chapter "บทที่ 466 ความผิดพลาดที่บังเอิญ"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
