เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 479 คุณคือระบบที่ดีที่สุดในโลก

บทที่ 479 คุณคือระบบที่ดีที่สุดในโลก

ลู่จินกู้ยังไม่ได้เคลื่อนไหวในทันที

ด้วยพลังของเธอ แม้จะไม่ขยับหรือต่อต้าน การที่จะทำให้เธอบาดเจ็บก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่เห็นได้ชัดว่า เธอไม่สามารถปล่อยให้สถานการณ์ยืดเยื้อแบบนี้ไปได้ตลอด

ตึง!

ชุดเกราะจักรกลขนาดใหญ่ลงจอดข้าง ๆ ตัวเธอ การโจมตีกุหลาบทาร์ของกู้ตั๋วไม่ประสบความสำเร็จ

ชุดเกราะจักรกลสีน้ำเงินเข้มมีรอยแผลหลายแห่ง ทำให้เธอตกใจเล็กน้อย

ต้องรู้ว่าโลหะเหลวที่ใช้สร้างชุดเกราะจักรกลนั้นมีความสามารถในการซ่อมแซมตัวเองได้ในระดับหนึ่ง แต่ตอนนี้รอยแผลเหล่านี้กลับไม่มีร่องรอยการซ่อมแซมเลย แสดงให้เห็นว่าพลังการโจมตีนี้ไม่ธรรมดา

ไม่นาน คำพูดของกู้ตั๋วก็ยืนยันข้อสงสัยของเธอ “พลังของกระดูกสองท่อนนั้นแปลกมาก ต้องระวังให้ดี”

“อืม”

เธอบอกสิ่งที่เพิ่งค้นพบกับเขาเช่นกัน เตือนให้เขาระมัดระวัง อย่าให้พลังจิตแผ่กระจายไปทุกทิศทาง มิฉะนั้นถ้าพลาดไปชน ‘ใยแมงมุม’ จะเป็นเรื่องยุ่งยาก

พวกเขาหยุดการโจมตีชั่วคราว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ากุหลาบทาร์จะหยุด ตรงกันข้าม มันฉวยโอกาสนี้โต้กลับทันที

เพียงชั่วครู่เดียว พลังของคมดาบที่ทำจากพลังจิตเหล่านั้นก็เพิ่มความรุนแรงขึ้นอีก

แม้ว่าตอนนี้ยังทำร้ายพวกเขาไม่ได้ แต่ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปก็ไม่แน่

เนื่องจากรูปแบบการโจมตีของกุหลาบทาร์นั้นแตกต่างออกไป กู้ตั๋วจึงยกเลิกการใช้ชุดเกราะจักรกล ทั้งสองคนยืนอยู่ด้วยกันเพื่อป้องกันร่วมกัน กลับกลายเป็นว่าช่วยลดความเสี่ยงที่จะสัมผัสกับใยแมงมุมได้

หลังจากเรียกชุดเกราะจักรกลกลับคืนมา เขาลองตรวจสอบดูแล้วสีหน้าก็เคร่งเครียด ‘ความเสียหายไม่สามารถซ่อมแซมได้’

เธอมองไปยังกระดูกมังกรด้วยสายตาที่หวาดระแวงมากขึ้น

ต้องบอกว่าสมกับเป็นเผ่ามังกรที่ลึกลับและทรงพลังที่สุดจริง ๆ แค่กระดูกสองท่อนก็ทำให้ปวดหัวได้

ถ้าอย่างนั้น… คงต้องเสี่ยงดูสักตั้งแล้ว

ขณะที่กำลังจะตัดสินใจ จู่ ๆ ก็มีเสียงดัง ‘ติ๊ง’ ขึ้นข้างหู

เธอเปิดระบบพาราไดซ์ดูแวบหนึ่ง พบว่าเวลาคูลดาวน์ของการเซ่นไหว้หมดแล้ว

เธอกะพริบตาปริบ ๆ จู่ ๆ ก็มีความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นมา

“ระบบ ๆ” เธอร้องเรียกในใจเงียบ ๆ “ฉันมีคำถาม”

ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกของเธอหรือเปล่า แต่ภาพโฮโลแกรมต้นไม้ใหญ่ในหน้าแรกดูเหมือนจะค้างไป

อย่างไรก็ตาม เธอทำเป็นมองไม่เห็นและถามออกไปตรง ๆ “สิ่งมีชีวิตสามารถใช้เป็นเครื่องเซ่นได้ไหม”

……

บนต้นไม้ใหญ่ปรากฏเครื่องหมายจุดไข่ปลาเรียงกันเป็นแถว ซึ่งไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย

แต่เธอก็ยังแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น และถามต่อไปอย่างละเอียด “อย่างเช่น คุณดูสิ กุหลาบยักษ์ตรงหน้านี้ เอามาเป็นเครื่องเซ่นได้ไหม?”

…………

เธอยังคงไม่ยอมแพ้ “สมัยโบราณการเซ่นไหว้ก็ใช้สิ่งมีชีวิตเป็นเครื่องเซ่นนะ และโดยทั่วไปแล้ว เครื่องเซ่นที่มีชีวิตยังมีระดับสูงกว่าด้วย คุณในฐานะระบบที่ทรงพลัง ไม่ควรมีอคติกับเครื่องเซ่นที่มีชีวิตนะ สัตว์ประหลาดพวกนี้ยังไงก็ต้องถูกฆ่าอยู่แล้ว ไม่เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ล่ะ คุณว่ายังไง?”

ราวกับว่าจุดไข่ปลาไม่สามารถแสดงความรู้สึกได้อีกต่อไป ใบไม้บนต้นไม้ใหญ่สั่นไหวดังซู่ซ่า นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้ว่าภาพโฮโลแกรมในระบบก็สามารถส่งเสียงได้

เธอกล่าวคำเท็จหน้าตาเฉย “งั้นแสดงว่าคุณเห็นด้วยแล้วสินะ? ดีเลย เรามาลองกันเลยดีกว่า”

ว่าแล้วเธอก็เปิดหน้าจอแท่นบูชา เลือกวางกุหลาบทาร์เป็นเครื่องเซ่นโดยตรง

จากนั้น… จากนั้นก็ล้มเหลว

“ระบบจ๋า อย่าเคร่งครัดนักสิ” เธอประท้วงอย่างไม่พอใจ พลังสีทองสั่นไหวเป็นระลอก ป้องกันและละลายใบมีดที่ทำจากพลังจิตหลายใบ

แต่เธอก็รู้สึกถึงแรงกระแทก แสดงว่าพลังของอีกฝ่ายได้เพิ่มขึ้นอีกขั้นแล้ว

รสคาวผุดขึ้นในลำคอ เธอกลืนมันลงไปอย่างไม่ใส่ใจ ไม่ให้กู้ตั๋วสังเกตเห็นความผิดปกติ

แต่ระบบพาราไดซ์กับเธอมีต้นกำเนิดเดียวกัน จึงรู้สึกได้ว่าเธอได้รับบาดเจ็บ

ใบไม้ที่กำลังสั่นไหวหยุดนิ่งกะทันหัน หากจะตีความเป็นพฤติกรรมของมนุษย์ เธอรู้สึกว่าภาพโฮโลแกรมของต้นไม้ยักษ์ ‘ชะงัก’

ฉึก ฉึก ฉึก!

พลังจิตที่แปรเปลี่ยนเป็นคมดาบหลายสายพุ่งเข้าใส่จุดสำคัญของพวกเขา เธอกับกู้ตั๋วต่างก็สกัดกั้นไว้ได้หลายสาย

เลือดอีกคำพุ่งขึ้นมา เธอหลับตาพยายามควบคุมลมหายใจ หลังผ่านไปไม่กี่วินาทีจึงกดเลือดกลับลงไปได้

ต้นไม้ยักษ์หยุดนิ่งทั้งต้น

เธอเงียบไม่พูดจา แผ่กลิ่นอายแห่งความเศร้าหมองออกมาจากภายในสู่ภายนอก

แม้แต่กู้ตั๋วยังรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เอียงหน้ามองมาอย่างสงสัย

แต่เธอเพียงแค่กะพริบตาให้อีกฝ่าย ไม่พูดอะไร

ข้อความแจ้งเตือนของระบบค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมา มีเพียงสองตัวอักษร ‘เมล็ดพันธุ์’

เธอเข้าใจในทันที หยิบเมล็ดกุหลาบทาร์ที่เป็นร่างของเซี่ยหลิงและคนอื่น ๆ ออกมา

ยังไม่ทันวางลงบนแท่นบูชา กุหลาบทาร์ดอกนั้นก็สะบัดหนามเถาวัลย์อย่างตื่นเต้นจนเกิดเสียงดังสนั่น

ดูเหมือนเมล็ดพันธุ์เหล่านี้จะสำคัญมากสำหรับมันเช่นกัน

การทำให้ศัตรูไม่พอใจ ทำให้เธอรู้สึกมีความสุข

ดังนั้นเธอจึงยิ้มอย่างสดใสโดยไม่ตระหนี่ ไม่สนใจว่าดอกกุหลาบจะมองเห็นหรือไม่

จากนั้นเธอก็โยนเมล็ดกุหลาบเหล่านั้นลงบนแท่นบูชา

แต่ในสายตาของกู้ตั๋วและอาจรวมถึงกุหลาบทาร์ เมล็ดพันธุ์เหล่านั้นก็หายไปอย่างกะทันหัน

กุหลาบทาร์โจมตีพวกเขาอย่างบ้าคลั่งมากขึ้น

รวมกับพลังจิตของตระกูลเซี่ยที่เพิ่มขึ้น กู้ตั๋วก็ครางออกมาทันที เขาได้รับบาดเจ็บภายในแล้ว

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย และรีบเลือกที่จะทำการเซ่นไหว้

แสงสีม่วงวาบผ่าน เมื่อเธอมองดูอย่างถี่ถ้วน บนแท่นบูชายังคงมีเมล็ดพันธุ์อยู่สามเมล็ด

เธอเพิ่งรู้สึกสงสัย ก็พบว่าเมล็ดพันธุ์สามเมล็ดนี้ไม่เหมือนกับเครื่องเซ่นทั้งหมด

เมื่อหยิบขึ้นมาหนึ่งเมล็ด ข้อความแจ้งเตือนของระบบก็ปรากฏขึ้น

[ตรวจพบเงื่อนไขการสร้างสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์ ‘ทะเลเทพแห่งความรัก’ ต้องการเริ่มภารกิจการสร้างทะเลเทพแห่งความรักหรือไม่? ใช่/ไม่]

นอกจากนี้ยังมีข้อความแจ้งเตือนที่ไม่เคยมีมาก่อน

[กุหลาบอโฟรไดท์สามารถปลูกได้โดยตรง]

เธอรู้สึกตัวขึ้นมาทันที และรีบชมระบบในใจอย่างหวานซึ้ง “ระบบ คุณเก่งมากเลย คุณเป็นระบบที่ใส่ใจ เก่งกาจ และน่ารักที่สุดในโลกเลย จุ๊บ ๆ”

ภาพสามมิติของต้นไม้ยักษ์พลันเปลี่ยนเป็นสีแดง

ช่างเป็นระบบที่น่ารักจริง ๆ เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา พลางโยนเมล็ดพันธุ์นั้นลงบนพื้น

คราวนี้ไม่มีข้อความแจ้งเตือนว่าไม่สามารถปลูกได้ แต่กลับรู้สึกถึงแรงดูดในโลกแห่งพลังจิต

ความรู้สึกประหลาดผุดขึ้นมา ราวกับได้ยินเสียงพูดว่า ‘หิวจัง หิวจัง’

เธอปล่อยให้แรงดูดนั้นดำเนินไปโดยไม่ต้านทาน แล้วพลังจิตของเธอก็ถูกดูดไป

กุหลาบอโฟรไดท์เริ่มงอก เพียงชั่วพริบตา พืชที่เหมือนเถาวัลย์หนามขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นข้างกายเธอ

สำหรับพืชที่ตั้งชื่อตามเทพีแห่งความรักและความงามในตำนาน รูปลักษณ์แบบนี้ทำให้รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง

พืชต้นนี้ยังคงต้องการพลังจิตจำนวนมาก เธออาศัยพลังอันแข็งแกร่งของตน จ่ายพลังจิตให้อย่างไม่จำกัด

จากนั้นเธอและกู้ตั๋วก็ต้องถอยหลังออกมา

เถาวัลย์หนามนี้ยิ่งโตขึ้นเรื่อย ๆ สูงขึ้นเรื่อย ๆ แต่เดิมถูกกุหลาบทาร์มองข้ามเพราะไม่มีคลื่นพลัง ตอนนี้กลับทำให้อีกฝ่ายสนใจแล้ว

เถาวัลย์หนามมากมายฟาดเข้ามา ดูเหมือนต้องการฉีกพืชต้นนี้ให้แหลกลาญ

อย่างไรก็ตาม พืชที่ดูธรรมดายกเว้นความสูงใหญ่เป็นพิเศษกลับแข็งแกร่งมาก ไม่ว่ากุหลาบทาร์จะใช้เถาวัลย์หนามฉีกกระชาก หรือโจมตีด้วยพลังจิต มันก็ไม่ขยับเขยื้อน มีแต่จะเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ