เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1760 ผลข้างเคียงของวิชาแยกวิญญาณ
บทที่ 1760 ผลข้างเคียงของวิชาแยกวิญญาณ
หยางเสียนสะบัดแส้ปัด “หัวหน้าตระกูลสั่ว การลงมือกับคนรุ่นหลังของลัทธิเต๋าขัดต่อกฎของลัทธิเต๋านะ!”
นักพรตเทียนหลัวเองก็หัวเราะขึ้นมา “หัวหน้าตระกูลสั่วคิดจะลงมือกับหัวหน้าตระกูลจี้ของเราเหรอ? นี่คุณคิดจะเป็นศัตรูกับตระกูลจี้ของเราเหรอ?”
เพียงไม่กี่วินาทีนั้นไจ๋ฉางก็กระโดดขึ้นมา “ไจ๋โหรวเป็นคนรุ่นหลังของตระกูลไจ๋ หัวหน้าตระกูลสั่วต้องการจะเป็นศัตรูกับตระกูลไจ๋เหรอ?”
จี้ไจ่กับไจ๋โหรวสบตากัน ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงยืนเงียบ ๆ อยู่หลังกลุ่มคนเหล่านี้ด้วยท่าทางเชื่อฟังเหมือนคนรุ่นหลังของลัทธิเต๋า
มือที่ถือดาบของสั่วเฟิงชะงักไป “พวกคุณก็จะมาขวางฉัน?”
คนตระกูลสั่วต่างก็ตกตะลึง มองสั่วเฟิงสลับกับนักพรตของลัทธิเต๋าที่กำลังขวางสั่วเฟิง “หัวหน้าตระกูล…”
“ถ้าอย่างนั้นก็ฆ่าให้หมดซะ!” ไม่รอให้คนตระกูลสั่วพูดจบ สั่วเฟิงก็เอ่ยปากก่อนแล้ว
เธอฟันดาบที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังวิญญาณมหาศาลและจิตสังหารใส่พวกเขา
……
หยวนเส้าหยินพาเฉิงยวนกับอีกสองคนรีบเร่งเดินทาง ขณะวิ่งไปก็ติดต่อกับเทพอู่ทงขององค์กร หลังจากติดต่อสำเร็จ เทพอู่ทงก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
จากนั้นก็พาพวกเขากลับไปที่โรงแรมในมณฑลหนาน
ทันทีที่เข้ามาโรงแรม เฉิงยวนก็กดสวีจิ้นเข้ากับกำแพงทันที มือเธอจับเสื้อของเขาแน่น แล้วถามอย่างดุดันว่า “เจ้ากำลังทำอะไรอยู่กันแน่? ข้าขอถามเจ้าหน่อย เจ้ากำลังทำอะไร?”
“ยวนยวน!”
“อย่ามาเรียกข้า ตอนนี้นอกจากตอบคำถามของข้าแล้ว ห้ามพูดอะไรอีก”
สวีจิ้นเงียบไปจริง ๆ แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เขาก็ยิ้มจนใจ “ข้าเกรงว่าคงไม่มีเวลาแล้ว”
เฉิงยวน “…ไม่มีเวลา…อะไรนะ!”
เสียงของเธอเบาลง เพราะวิญญาณของสวีจิ้นที่อยู่ตรงหน้าค่อย ๆ จางหายไป
“ผลข้างเคียงของวิชาแยกวิญญาณ” เจี่ยซียืนอยู่ด้านหลังพวกเขา “เขาแยกวิญญาณของฉันกับเขาออกจากกัน และ…วิญญาณของเขากำลังแตกสลาย”
นี่คือราคาที่ต้องจ่ายและผลลัพธ์ที่ตามมา
“ยวนยวน ข้ามีเรื่องจะพูดกับเจ้า”
เฉิงยวนปล่อยมือ ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง “ทำไม? ทำไมถึงต้องทำแบบนี้? ทำไมไม่รอให้ข้ากลับมา? ข้าบอกแล้วไงว่าให้รอข้ากลับมา รอให้ฉู่ลั่วกลับมา”
“แล้วทำไม?”
สวีจิ้น “…ขอโทษด้วย!”
“ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่วันหนึ่งจู่ ๆ พวกเราก็สามารถพูดคุยกันได้” เจี่ยซีนั่งอยู่ที่โต๊ะ ในมือถือถ้วยชา
หยวนเส้าหยินนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กำลังจดบันทึก
“สวีจิ้นบอกว่าเขาต้องการแก้แค้น ต้องการฆ่าสั่วเฟิง” เจี่ยซีก้มหน้าลง ปิดซ่อนอารมณ์ที่ปรากฏในดวงตา “แต่…ผมไม่ควรจะตาย และตระกูลเจี่ยก็ไม่ควรสูญเสียลูกคนหนึ่งไปเพราะเรื่องเมื่อพันปีก่อน”
“สั่วเฟิงเองก็ระวังตัวมาก ถ้าสวีจิ้นลงมือโดยตรง เธอจะต้องป้องกันตัวได้แน่นอน แต่ผมเป็นแค่คนธรรมดา เธอจึงไม่ได้ระวังตัวนัก”
หยวนเส้าหยินหยุดจดบันทึก “ดังนั้นการแยกวิญญาณจึงเป็นการตัดสินใจสุดท้ายของพวกคุณใช่ไหมครับ?”
เจี่ยซีพยักหน้า
หยวนเส้าหยินเคาะนิ้วบนบันทึกของตัวเอง “ก่อนหน้านี้สวีจิ้นไม่ได้รอเฉิงยวนอยู่เหรอ? เขาไม่ได้วางแผนจะรอให้เฉิงยวนกลับมาจากโลกอื่นแล้วค่อยไปแก้แค้นด้วยกันเหรอ?”
เจี่ยซีพยักหน้า “ใช่! ตอนแรกแผนคืออย่างนั้น แต่ต่อมาก็เกิดปัญหาเล็กน้อย”
“ปัญหาอะไร?”
“ผมไม่ค่อยแน่ใจ จำได้แค่ว่าตอนนั้นมีวิญญาณที่แข็งแกร่งมากปรากฏตัวขึ้นมา สวีจิ้นไล่ตามออกไป หลังจากนั้นผมก็จำไม่ได้แล้ว และหลังจากครั้งนั้น สวีจิ้นก็แยกออกจากผมและสามารถพูดคุยกับผมได้”
หยวนเส้าหยินบันทึกประโยคนี้ลงไป “หลังจากนั้นพวกคุณก็แยกวิญญาณใช่ไหมครับ? แล้วก็วางแผนจัดงานแต่งงานครั้งนี้ขึ้น?”
“อืม เรื่องแผนการสวีจิ้นเป็นคนคิด ส่วนผม…” เจี่ยซีเงยหน้าขึ้น บีบมือแน่น “ผมแค่ต้องทำเรื่องเดียว…”
“ฆ่าสั่วอิง” หยวนเส้าหยินพูดต่อ
เจี่ยซีพยักหน้า “นี่เป็นส่วนสำคัญของแผน มีแค่วิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้สั่วเฟิงเชื่อว่าผมกับสวีจิ้นยังไม่ได้แยกจากกัน ผมยังเป็นสวีจิ้นอยู่”
พอนึกถึงสั่วเฟิงที่ถูกฟันจนเหลือครึ่งหัว หยวนเส้าหยินก็อดชื่นชมแผนการนี้ในใจไม่ได้