เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1787 ผมเป็นผู้ชาย
บทที่ 1787 ผมเป็นผู้ชาย
ซู่เซี่ยงหยางมองฉู่ลั่วด้วยความกังวลเล็กน้อย กลัวว่าเธอจะไม่ไป
แต่ใครจะรู้ว่าฉู่ลั่วกลับพยักหน้า “ตกลง! ฉันจะพา…รุ่ยอวิ๋นโจวไปด้วยค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางเบิกตากว้าง “นี่…งั้นผมต้องรายงานให้เบื้องบนทราบก่อนนะครับ”
ซู่เซี่ยงหยางรีบรายงานให้เบื้องบนรู้โดยด่วน “เบื้องบนเห็นชอบแล้วครับ”
“แต่ว่าคุณสามารถรับประกันความปลอดภัยของเขาได้เหรอครับ? คนที่จะเข้าร่วมประชุมครั้งนี้ล้วนเป็นผู้นำระดับสูงทั้งนั้นนะ”
ผู้นำบางคน เขายังไม่เคยมีคุณสมบัติพอจะได้พบหน้ามาก่อนด้วยซ้ำ
ฉู่ลั่ว “ค่ะ ฉัน…รับประกัน”
เธอมองรุ่ยอวิ๋นโจวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ทันทีที่เธอมองไป ก็เผยรอยยิ้มเอาใจออกมา
เมื่อได้รับคำตอบยืนยันจากฉู่ลั่ว ซู่เซี่ยงหยางก็โล่งใจ
“การประชุมจะมีขึ้นในอีกสองวัน ตอนนั้นผมจะมารับพวกคุณ ส่วนตอนนี้…”
“ฉันจะพาเขากลับโรงแรมค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วถามออกมาว่า “ประธานฮั่วรู้หรือเปล่าครับ?”
ฉู่ลั่ว “ไม่รู้ค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางพูดต่อ “คุณจะพาผู้ชายคนหนึ่งกลับไปด้วย ผมคิดว่าคุณควรบอกประธานฮั่วสักคำนะครับ ยังไงประธานฮั่วก็อาศัยอยู่กับคุณไม่ใช่เหรอ? ยิ่งไปกว่านั้น ในสถานที่ที่คุณเลือก ยังมีเฉิงยวนอยู่ด้วย…”
พอคิดแบบนี้ ซู่เซี่ยงหยางรู้สึกว่าห้องสวีทเรสซิเดนซ์ของฉู่ลั่วนั้น เหมือนจะไม่ได้กว้างขวางขนาดนั้นแล้ว
อย่างน้อยก็ไม่ได้กว้างขวางพอถึงขนาดที่จะทำให้เกิดเรื่องวุ่นวาย
และยิ่งไม่ได้กว้างขวางพอที่จะเกิดเรื่องวุ่นวาย พร้อมกับจัดการกับผีสาวที่พร้อมจะคลั่งได้ตลอดเวลา!
“หรือไม่…คุณลองบอกประธานสักคำ ให้ประธานฮั่วไม่ต้องนอนที่ห้องคุณในช่วงสองสามวันนี้”
ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกไม่มั่นใจ ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกแปลก
ซู่เซี่ยงหยางทำหน้าลำบากใจสุด ๆ
เขารู้สึกลำบากใจแทนฉู่ลั่ว
ทว่าฉู่ลั่วกลับมีสีหน้าเรียบเฉย “ทำไมล่ะคะ?”
ซู่เซี่ยงหยาง “เอ่อ…อาจเป็นเพราะว่าตอนที่คุณอยู่กับประธานฮั่ว การที่มีผู้ชายเพิ่มมาอีกคนมันไม่ดี?”
ฉู่ลั่ว “แต่เฉิงยวนก็อยู่ที่นั่นนะ!”
ไม่ใช่แค่มีผู้ชายเพิ่มอีกคน แต่เป็นการมีผู้ชายและผู้หญิงเพิ่มอีกคน
และนอกจากนี้…
“รุ่ยอวิ๋นโจวไม่แบ่งแยกชายหญิง”
วิถีแห่งสวรรค์ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะมีเพศ
ณ โรงแรม
ฮั่วเซียวหมิงได้รับโทรศัพท์จากฉู่ลั่วตั้งแต่ก่อนที่เขาจะกลับมา
เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าจะได้เห็นรุ่ยอวิ๋นโจวในห้อง แต่ว่า…
เขาไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้
ฮั่วเซียวหมิงยืนอยู่ตรงประตู พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นภาพในห้องนั่งเล่น
รุ่ยอวิ๋นโจวยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่สวมอะไรเลย ส่วนฉู่ลั่วนั่งอยู่บนโซฟา
ตรงเท้าของรุ่ยอวิ๋นโจวมีเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดกองอยู่
เสียงเปิดประตูทำให้พวกเขาสองคนหันมามองพร้อมกัน
ฉู่ลั่วลุกขึ้นจากโซฟา “คุณกลับมาแล้วเหรอคะ?”
ฮั่วเซียวหมิงตอบรับเบา ๆ
เข้ามา
และปิดประตู
“นี่กำลังทำอะไรกันอยู่?”
สายตาของเขาตกลงบนร่างของรุ่ยอวิ๋นโจว มองสำรวจจากบนลงล่าง พินิจพิเคราะห์ไปทีละนิ้ว
สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปหนึ่ง
ไม่ดีเท่าเขา
ไม่มีที่ไหนดีเท่าเขาเลย!
ไม่มีทางดีเท่าเขาแน่นอน!
ฮั่วเซียวหมิงดึงปกเสื้อของตัวเองเล็กน้อย ใช้มือข้างเดียวปลดกระดุมสองเม็ดบนคอเสื้อ เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าเซ็กซี่ใต้ลำคอ
เขาเดินมาตรงหน้าฉู่ลั่ว ก้มหน้าลงเล็กน้อย แล้วจูบมุมปากของฉู่ลั่ว
จากนั้นก็ใช้มือข้างเดียวโอบเธอไว้ นั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทางสบาย ๆ “นี่กำลังทำอะไรกันอยู่?”
เขาถามซ้ำอีกครั้ง
ฉู่ลั่ว “เขาบอกว่า เขาเป็นผู้ชาย”
การกระทำที่ไม่คาดคิดของรุ่ยอวิ๋นโจว ทำให้ฉู่ลั่วรู้สึกงุนงงเล็กน้อย
หลังจากที่เธอพารุ่ยอวิ๋นโจวกลับมา ก็จัดการเรื่องห้องพักให้เขาและยังให้ทางโรงแรมส่งเสื้อผ้าไปให้เขาด้วย
ใครจะรู้ว่าหลังจากอาบน้ำเสร็จ เขาจะสวมเสื้อคลุมอาบน้ำออกมา แล้วก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอแบบนั้น พูดว่า
“ผมเป็นผู้ชายนะ”
“คุณตรวจสอบได้เลย”
จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อคลุมอาบน้ำออก
เสื้อคลุมอาบน้ำหลุดลงจากตัวเขา กองอยู่แทบเท้าเขาเหมือนผ้าโปร่ง จากนั้นก็พูดขึ้นอีก
“อาจารย์ครับ คุณดูสิ ผมเป็นผู้ชายนะ”
Comments for chapter "บทที่ 1787 ผมเป็นผู้ชาย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
