เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1868 เปลี่ยนหัวหน้าองค์กรแล้ว

บทที่ 1868 เปลี่ยนหัวหน้าองค์กรแล้ว

“ดูเหมือนว่าตอนนี้องค์กรคงไม่รับ…คนที่ไม่มีพลังวิญญาณแล้วสินะ!”

“บางทีเร็ว ๆ นี้ ฉันอาจจะได้เห็นข่าวในสื่อว่ามีการแต่งตั้งหัวหน้าองค์กรคนใหม่”

ฉู่ลั่วไม่สนใจว่าซ่งหวายที่อยู่ด้านหลังกำลังทำอะไร เธอพาพวกจิ่งอี้ออกไป

ซ่งหวายพยายามจะไปคว้าปืนของคนอื่น แต่ถูกห้ามไว้

“ในกฎระบุไว้ว่า ปืนนี้ไม่สามารถให้คนที่ไม่มีพลังวิญญาณใช้ได้ครับ”

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งถอยหลังไปอย่างลำบากใจ “หัวหน้าองค์กรซ่ง สถานการณ์ของคุณตอนนี้ควรรีบรายงานให้เบื้องบนทราบนะครับ!”

ซ่งหวาย “ให้ปืนฉันเดี๋ยวนี้!”

เขาตะโกนด้วยความโกรธแค้น!

“ฉันจะฆ่าฉู่ลั่วให้ได้!”

ไม่รู้ว่าใครในกลุ่มคนพูดขึ้นมาเบา ๆ “ถึงให้คุณไป คุณก็ฆ่าฉู่ลั่วไม่ได้หรอก อย่าทำตัวให้น่าอายไปมากกว่านี้เลย!”

เสียงนั้นไม่ดังไม่เบา ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นได้ยินกันทั่ว

คำดูถูกเหยียดหยามยังคงดังก้องอยู่ในหูของซ่งหวาย

“ต่อให้เอาปืนไป คุณก็ฆ่าฉู่ลั่วไม่ได้หรอก อย่าไปทำให้ตัวเองขายหน้าเลย!”

เขารู้ว่าใครพูด และคนคนนั้นก็ไม่ได้หลบหน้าเขา

ฮึ

รอให้เขาได้พบกับเทพก่อนเถอะ จะต้องให้คนที่ดูถูกเขาทั้งหมดได้ชดใช้!

ซ่งหวายลงจากรถเหาะ ตรงไปที่หรงอีกรุ๊ป แต่ถูกพนักงานต้อนรับขัดขวางไว้

“ฉันคือซ่งหวาย หัวหน้าองค์กรศักดิ์สิทธิ์ ต้องการพบประธานซี”

พนักงานต้อนรับสาวสวยไม่ได้แสดงท่าทางแปลกใจกับตัวตนของซ่งหวาย เธอยังคงยิ้มแย้มตามแบบฉบับ “ขออภัยค่ะ แต่คุณนัดไว้หรือเปล่าคะ?”

ซ่งหวายตอบ “ไม่มี ฉันคือซ่งหวาย เธอแจ้งประธานซีไป เขาก็จะรู้เองว่าฉันเป็นใคร”

“ขอโทษนะคะ ถ้าไม่ได้นัดไว้ล่วงหน้า ทางเราไม่สามารถอนุญาตให้คุณขึ้นไปได้”

ซ่งหวายเบิกตาโพลง ท่าทางดุดัน “ฉันบอกแล้วว่าฉันคือซ่งหวาย หัวหน้าองค์กรศักดิ์สิทธิ์ ถ้าทำให้งานล่าช้า เธอจะรับผิดชอบได้หรือเปล่า”

พนักงานต้อนรับ “ขออภัยค่ะ”

ซ่งหวายพยายามข่มขู่และหว่านล้อมอยู่พักใหญ่ แต่พนักงานต้อนรับก็ยังไม่ยอมผ่อนปรน

ซ่งหวายกัดฟันกรอด ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป

เขาเพิ่งเดินมาถึงประตูทางออก ก็เห็นพนักงานกลุ่มหนึ่งของหรงอีกรุ๊ปเดินผ่านมา พูดคุยกันเสียงเบาว่า

“เห็นหรือยัง? องค์กรศักดิ์สิทธิ์กำลังจะเปลี่ยนหัวหน้าองค์กรแล้ว!”

“บอกแค่ว่าหัวหน้าองค์กรคนปัจจุบันไม่สามารถทำหน้าที่ต่อไปได้เพราะบาดเจ็บ หัวหน้าคนนี้ไม่ใช่ว่าเก่งมากหรอกเหรอ? ได้ยินมาว่าเป็นอัจฉริยะของลัทธิเต๋าเลยนะ?”

“ไม่รู้เหมือนกัน!”

ทั้งสองคนที่กำลังคุยกันไม่ทันสังเกตเห็นร่างที่มีสีหน้าไม่สู้ดีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เลย

ซ่งหวายเข้าไปในรถเหาะ เปิดสมองกลทันที และเห็นข่าวล่าสุดที่เผยแพร่บนสื่อทางการขององค์กร

เขาทุบพวงมาลัยอย่างแรง “เนรคุณ ไม่แม้แต่จะแจ้งให้ฉันรู้”

พูดยังไม่ทันขาดคำ ข้อความส่วนตัวก็ปรากฏขึ้นมา

เป็นข้อความจากองค์กร สั่งให้เขาระงับหน้าที่หัวหน้าองค์กรทั้งหมดชั่วคราว

ณ องค์กร

ภายในห้องประชุมใหญ่

โต๊ะยาวแบ่งกลุ่มคนออกเป็นสองฝั่ง

ด้านหนึ่งเป็นซีไป๋ที่สวมชุดสูทสีเทาน้ำเงิน ส่วนอีกด้านเป็นชายชราสวมชุดจงซาน

ส่วนสองข้างของโต๊ะยาว ด้านหนึ่งเป็นนักพรต อีกด้านเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาล

“ซ่งหวายมีปัญหา ตำแหน่งหัวหน้าองค์กรว่างลงแล้ว นี่คือรายชื่อคนที่ทางเราแนะนำ” ชายชราเคาะเอกสารบนโต๊ะ “เจ้านิกายซี เชิญดู”

ซีไป๋พลิกดูอย่างไม่ใส่ใจ “คนธรรมดาเหรอ! คงไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์ปัจจุบันได้หรอกครับ คุณชวีก็รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ร้ายแรงแค่ไหน ถ้าให้คนธรรมดามาเป็นหัวหน้าองค์กร คงไม่เป็นที่ยอมรับ ถึงผมจะเห็นด้วย แต่ลัทธิเต๋าและสำนักอื่นก็คงไม่เห็นด้วยหรอกครับ”

คุณชวีสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเมตตา “ผมคิดว่าถ้าเจ้านิกายซีเห็นด้วย คนอื่นก็คงจะเห็นด้วยเช่นกัน”

ซีไป่ “ลัทธิเต๋าเป็นองค์กรที่ยุติธรรม ถ้าคุณชวีต้องการ พวกเราลัทธิเต๋าสามารถจัดการลงคะแนนเสียงให้ได้ ถึงตอนนั้น คุณชวีสามารถเป็นพยานได้ครับ”

คุณชวี “…”

สีหน้าของคนฝ่ายรัฐบาลดูไม่ค่อยดีนัก

ซีไป่ส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยของตน

ผู้ช่วยรีบกดเครื่องฉายภาพทันที ฉายภาพขึ้นบนหน้าจอใหญ่

“คุณชวี นี่คือรายชื่อผู้สมัครตำแหน่งหัวหน้าองค์กรที่ลัทธิเต๋าแนะนำ ทั้งหมดเป็นนักพรตที่มีพรสวรรค์และมีความยุติธรรมของสำนักเต๋า คุณชวีลองดูว่าจะเลือกใคร ทางฝั่งลัทธิเต๋าของเราจะเคารพการตัดสินใจของฝ่ายรัฐบาลแน่นอน”