เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1889 ตุ๊กตาดินเผาถังถัง
บทที่ 1889 ตุ๊กตาดินเผาถังถัง
ฉู่ลั่วยืนยืนอยู่หน้าตุ๊กตาดินเผา ตุ๊กตาดินเผานี้เป็นรูปเด็ก เห็นลักษณะเด่นชัด
ฉู่ลั่วมองออกทันทีว่าเป็นปิ่งจ้าวถัง
เธอหันไปมองปิ่งอินฮวากับพี่หมิง “ทำไมถังถังถึงกลับมาเป็นผีเด็กอีกล่ะ”
เธอปลดปล่อยปิ่งจ้าวถังจากการเป็นผีเด็กแล้ว แค่บำเพ็ญตนให้ดี ละทิ้งความคิดชั่วร้าย ก็จะสามารถกลับชาติมาเกิดใหม่ได้ หรืออาจจะบำเพ็ญต่อก็ได้
ปิ่งอินฮวาเดินเข้าไปแตะตุ๊กตาดินเผาของปิ่งจ้าวถังเบา ๆ “พวกเราก็ไม่มีทางเลือก ตอนนั้นเธอมีหนี้เลือดติดตัว ถ้าไม่กลับเป็นร่างผีเด็ก เกรงว่าจะสูญเสียสติไป”
ตอนนี้มีเสียงของปิ่งจ้าวถังดังออกมาจากตุ๊กตาดินเผา “พี่ลั่วลั่ว อย่าโทษพ่อกับแม่เลย ทั้งหมดนี้หนูสมัครใจเอง หนูเต็มใจกลับมาเป็นผีเด็ก”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวดึงชายกระโปรงของฉู่ลั่ว “พี่ลั่วลั่ว ทั้งหมดเป็นความผิดของหนู! หนูทำให้ถังถังเป็นแบบนี้!”
“ถังถังทำเพื่อช่วยหนู!”
ฉู่ลั่วก้มหน้ามองซ่งเมี่ยวเมี่ยวที่ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด พลางยื่นมือไปลูบผมของเธอกับตุ๊กตาดินเผา “ค่อย ๆ เล่ามาเถอะ”
ทุกคนนั่งลง
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวร้องไห้พลางเล่าว่า “ตอนแรกหนูเชื่อฟังจริง ๆ นะ หนูกับถังถังอยู่บ้านอย่างดี แต่ต่อมา…ต่อมามีคนไม่ดีคนหนึ่ง เขาบอกว่าหลานชายหนูถูกลักพาตัวไป ให้หนูไปช่วย”
“หนูเป็นป้า เป็นผู้ใหญ่ หนูจะไม่ไปช่วยหลานชายของตัวเองได้ยังไง?”
“หนูกลัวว่าจะเป็นพวกมิจฉาชีพ ก็เลยติดต่อไปหาน้องชายด้วย”
“พี่ลั่ว ฉันไม่ไปช่วยหลานชายไม่ได้”
ฉู่ลั่วพยักหน้าเบา ๆ “ฉันเข้าใจ เมี่ยวเมี่ยวเป็นพี่สาวที่ดี เป็นป้าที่ดีด้วย”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวยังคงเช็ดน้ำตาต่อไป “คนชั่วพวกนั้นต้องการจะฆ่าหลานชายหนู พวกเขาบอกว่าจะเอาหลานชายไปหลอมเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณ หนูเลยพาหลานชายหนีมา แต่พวกเขาเก่งมาก เก่งมาก ๆ เลย”
“หนูกับหลานชาย…หนีไม่พ้น”
เสียงของเธอฟังดูน่าสงสารมาก แต่ก็สัมผัสได้ถึงความกลัวและความหวาดกลัวในตอนนั้น
“หนูก็เลย…ก็เลย…”
เธอมองไปที่ฉู่ลั่วอย่างหวาดกลัว แล้วรีบก้มหน้าลง เอ่ยเสียงเบายิ่งกว่าเดิมว่า “หนูไม่ได้ตั้งใจไม่เชื่อฟังคำพูดของพี่ลั่วลั่วและพี่ยวนยวน หนูโง่เกินไป หนูคิดวิธีอื่นไม่ออก…”
เธอเงยหน้าขึ้นอย่างน่าสงสาร “หนูคิดว่า ถ้าฆ่าพวกเขา หนูก็จะ…จะสลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่ทำร้ายคนอื่นอีกแล้ว”
“แต่ถังถังมา…”
เธอร้องไห้หนัก “ถังถังฆ่าคนชั่วพวกนั้น! ฮือ ๆ ๆ ! ถังถังฆ่าพวกคนชั่วแทนหนู!”
“ถังถังเป็นเด็กดี หนูต่างหากที่เป็นเด็กไม่ดี”
“พี่ลั่วลั่ว ทั้งหมดเป็นความผิดของหนู ถังถังเป็นเด็กน่ารัก หนูต่างหากที่อยากฆ่าคน หนูทำร้ายถังถัง…”
ฉู่ลั่วลูบผมของซ่งเมี่ยวเมี่ยวพลางถอนหายใจเบา ๆ “เมี่ยวเมี่ยวก็เป็นเด็กดี ทั้งเมี่ยวเมี่ยวทั้งถังถังต่างก็เป็นเด็กน่ารัก”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวร้องไห้หนักขึ้น
ปิ่งอินฮวาที่อยู่ข้าง ๆได้ยินแล้วก็เช็ดน้ำตาไม่หยุด “ฉันกับพี่หมิงมีความรู้สึกเชื่อมโยงกับถังถัง พอเธอเป็นอะไรไปพวกเราสองคนก็รู้ทันที ตอนที่ฉันกับพี่หมิงไปถึงที่นั่น ถังถังก็เกือบจะ…กลายเป็นผีร้ายแล้ว”
“ตอนนั้นพวกเราไม่มีทางเลือก ก็เลยไปหาคนขององค์กร ตอนนั้นวุ่นวายมาก องค์กรก็คิดวิธีที่ดีไม่ออก มีคนเสนอให้เธอกลายเป็นผีเด็กอีกครั้ง”
“การเป็นผีเด็ก อย่างน้อยก็ยังรักษาสติของถังถังเอาไว้ได้”
“พวกเราไม่มีทางเลือก จึงได้แต่ทำแบบนี้”
ตุ๊กตาดินเผาเอ่ยปากขึ้นมา “แต่พ่อแม่ไม่ยอมทำสัญญากับหนู การเป็นผีเด็กต้องทำสัญญากับคน พ่อแม่เชื่อมโยงกับหนู แต่ไม่ยอมทำสัญญากับหนู สภาพของพ่อแม่ก็เลยแย่ลงเรื่อย ๆ …”
คนที่เลี้ยงผีเด็กสุดท้ายก็จะได้รับผลกระทบ เพราะผีเด็กมีพลังหยินสูงมาก ยิ่งขอพรจากมันมาก พลังหยินและความอาฆาตก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น คนที่อยู่กับผีเด็กก็จะโชคร้ายหนักขึ้น เพื่อแลกกับโชคดี คนที่เลี้ยงผีเด็กก็จะขอพรอีก…
นี่คือวงจรอุบาทว์
แต่ตอนนี้ปิ่งอินฮวากับพี่หมิงไม่ได้ขอพรจากผีเด็กที่พวกเขาดูแล พลังหยินที่ติดตัวมาจากการอยู่กับผีเด็ก จะทำให้พวกเขาทั้งคู่โชคร้าย
Comments for chapter "บทที่ 1889 ตุ๊กตาดินเผาถังถัง"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
