เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1925 หนีไม่พ้นหรอก

บทที่ 1925 หนีไม่พ้นหรอก

ฉู่ลั่วมองจุดสีแดงเล็ก ๆ ที่แสดงบนหน้าจอขนาดใหญ่ เธอใช้ดาบชี้ไปที่จุดเหล่านั้น “กำหนดเวลาเจ็ดวัน หลังจากผ่านไปเจ็ดวัน… ถ้ายังมีจุดสีแดงปรากฏอยู่บนนี้ ฉันจะไปจับพวกมันด้วยตัวเอง”

“ส่วนตอนนี้…”

เธอหันไปมองมณฑลหนาน “ขอให้พวกปีศาจและผีทั้งหมด เข้าไปอยู่ในอาคาร ห้ามออกมาจนกว่าฟ้าจะสว่าง”

ทันใดนั้น ทุกคนก็เห็นชัดเจนว่าจุดสีแดงทั้งหมดบนแอปเคลื่อนไหว ต่างมุ่งหน้าไปยังทิศทางของอาคาร

ฉู่ลั่วมองกล้อง “มนุษย์ทุกคนออกมาได้แล้วค่ะ!”

เธอเงยหน้ามองขึ้นไป “คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง แสงจันทร์สวยมาก”

กล้องก็แพลนไปที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนตามสายตาของเธอ

พระจันทร์เต็มดวงส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้า แสงจันทร์สีขาวนวลสาดส่องลงมา

“ราตรีช่างงดงามนัก”

“นานมากแล้วที่ไม่ได้เงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน!”

“วันนี้เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวงด้วย! หาชมได้ยากมาก!”

“เราจะออกไปข้างนอกได้จริง ๆ หรือ?”

บางคนลังเล บางคนก็ลองเดินออกไปอยู่ใต้แสงจันทร์แล้ว ค่อย ๆ เงยหน้ามองดวงจันทร์อันเย็อกเย็น

พวกเขา…

ในที่สุดก็ได้เดินออกจากบ้านในยามค่ำคืน เดินออกมาอยู่ภายใต้ท้องฟ้ายามราตรี มองพระจันทร์บนท้องฟ้าได้อย่างเปิดเผย

ช่างดีจริง ๆ !

เจ็ดวันต่อมา

การถ่ายทอดสดเริ่มขึ้นอีกครั้ง ฉู่ลั่วหันมามองกล้อง ยิ้มน้อย ๆ กล่าวว่า “เจ็ดวันผ่านไปแล้ว แต่ทุกคนคงเห็นแล้วว่า ยังมีปีศาจจำนวนมากที่ไม่ได้ไปลงทะเบียนกับทางองค์กรและรับบัตรประจำตัว”

ในช่วงเจ็ดวันที่ผ่านมา คนธรรมดาสามารถเดินออกจากบ้านในตอนกลางคืนได้ แต่ก็ยังเกิดเหตุการณ์ที่ผีร้ายโจมตีมนุษย์เป็นครั้งคราว

สิ่งนี้ทำให้คนทั่วไปเกิดความหวาดกลัว

ด้านหลังของฉู่ลั่วมีเจ้าหน้าที่องค์กรรวมตัวกันยืนอยู่ด้านหนึ่ง และอีกด้านหนึ่งมีเผ่าปีศาจที่สวมชุดของเจ้าหน้าที่ยืนอยู่

เธอหัวเราะเบา ๆ “ถ้าเจ็ดวันยังไม่ทำให้พวกคุณมาที่องค์กรได้ งั้นฉันก็ต้องไปเชิญพวกคุณมาด้วยตัวเองแล้วค่ะ”

เธอโบกมือ เจ้าหน้าที่และเผ่าปีศาจรีบพุ่งออกไปท่ามกลางความมืด

ฉู่ลั่วก็กระโดดขึ้น ร่างของเธอพุ่งผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืนราวกับดาวตก

กล้องถ่ายทอดสดจับภาพเธอไว้ เพียงแค่ดูการถ่ายทอดสด ผู้ชมก็รู้สึกเวียนหัว

เธอเหาะลงอย่างมั่นคง มันคือสวนป่า

ฉู่ลั่วเดินเข้าไปข้างใน

ตอนนี้สวนป่าปิดแล้ว มีเพียงไฟที่ส่องสว่างอยู่สองข้างทางของทางเดินสีเขียวเท่านั้น

ภายใต้ความมืดมิดของราตรีกาล ไฟเหล่านี้ไม่ได้ทำให้สว่างขึ้นเลย กลับทำให้บรรยากาศรอบด้านยิ่งน่าขนลุกมากขึ้นไปอีก

เงาของต้นไม้ไหวเอนไปตามแรงลม สะบัดเป็นรูปร่างแปลกประหลาด

[น่ากลัวจัง!]

[นี่ถ่ายทอดสดการจับผีร้ายเหรอ?]

[เธอคนเดียวจะไหวเหรอ?]

[เธอคือฉู่ลั่ว เธอทำได้อยู่แล้ว การไลฟ์จับผีร้ายมันธรรมดาไป เมื่อก่อนเทพธิดาน้อยเคยไลฟ์ตอนที่ไปปรโลกด้วยซ้ำ ไม่คิดเลยว่าหลายปีต่อมา ฉันจะได้ดูไลฟ์ของเธออีกครั้ง!]

[ฮือ ๆ ๆ ๆ! ฉันนึกว่าจะไม่ได้ดูไลฟ์ของเทพธิดาน้อยอีกแล้วซะอีก]

[เทพธิดาน้อย หลายปีมานี้เธอไปอยู่ที่ไหนมาเนี่ย!]

ฉู่ลั่วตามจุดสีแดงไป เมื่อเธอเข้าไปใกล้ จุดสีแดงก็วิ่งหนีเร็วขึ้น

“คุณหนีไม่พ้นหรอก แทนที่จะวิ่งหนี ทำไมไม่มาอยู่ต่อหน้าฉันตอนนี้ล่ะ ฉันจะพาคุณกลับไปที่องค์กรเอง” เสียงของเธอลอยไปตามลม กังวานไปทั่วสวนป่า

จุดสีแดงวิ่งหนีเร็วขึ้น

ผู้ชมที่กำลังดูการถ่ายทอดสดและแอปพลิเคชันพร้อมกันต่างเบิกตากว้าง

[ยังจะหนีอีก!]

[ดูเหมือนจะวิ่งมาทางที่ฉันอยู่นะ!]

[วิญญาณร้ายนี่วิ่งเร็วเกินไปหน่อยแล้วนะ!]

[เจอเทพธิดาน้อยแล้วยังกล้าหนีอีก แสดงว่ามันต้องเคยทำเรื่องเลวร้ายมาแน่ ๆ]

[เทพธิดาน้อยขยับแล้ว!]

ผู้ชมในถ่ายทอดสดรู้สึกเวียนหัวอีกครั้ง ฉู่ลั่วยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเงาสีแดงจาง ๆ

ปีศาจร้ายเบรกกะทันหัน แล้วหันหลังกลับเตรียมจะวิ่งอีกครั้ง

ฉู่ลั่วเอ่ย “หนีไม่พ้นหรอก”

วิญญาณชั่วร้ายค่อย ๆ หันหน้ามามองฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วมองมันขึ้นลง “เคยฆ่าคนหรือเปล่า?”

วิญญาณร้ายหัวเราะเยาะ “เคย กินหัวใจคนด้วย!”

สีหน้าของฉู่ลั่วไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก “มิน่าล่ะ ถึงได้วิ่งหนี!”