เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1942 ฉันจะแก้แค้นให้เธอเอง

บทที่ 1942 ฉันจะแก้แค้นให้เธอเอง

“ทำไมคุณถึงเป็นคนไปช่วยเธอ?”

“เธอไม่ได้ผูกพันกับเด็กคนนั้นหรอกเหรอครับ? แค่ดูแลเด็กคนเดียวเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นแยกร่างกายกับวิญญาณออกจากกันนี่!”

ฉู่ลั่ว “เรื่องนี้นายควรไปถามเธอด้วยตัวเองนะ”

จิ่วฉานมองจิ่งเจียเหยียนที่ชูหัวงูขึ้นมองโลงศพ “ผมถามเธอไป เธอก็คงไม่พูดหรอกครับ”

“นายลองไปดูข่าวข้างนอกสิ ตอนนั้นมันดังมาก น่าจะหาดูได้”

หลังจากที่หยางไต้และฮั่วจิ้นรู้ว่ามีหลานสาวแล้ว ทั้งสองก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้น ฮั่วจิ้นยิ่งโทรศัพท์ติดต่อผู้บริหารของฮั่วกรุ๊ปเป็นว่าเล่น ว่าเขาต้องการกลับไปบริหารบริษัท

วันหนึ่ง ขณะฉู่ลั่วกำลังวาดค่ายกลให้กับจิ่งเจียเหยียน

ร่างกายและวิญญาณของจิ่งเจียเหยียนหลอมรวมกันเกือบจะสมบูรณ์แล้ว จำเป็นต้องใช้วิชาค่ายกลใหม่เพื่อทำให้มันมั่นคง

ตู้ม! ค่ายกลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

มันถูกโจมตี

จิ่งเจียเหยียนขดตัว เงยหน้ามองดูวิชาค่ายกลเหนือคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน “คราวนี้คนที่มาเหมือนจะแข็งแกร่งอยู่นะ!”

ทันใดนั้น ดวงตางูของเธอก็เปลี่ยนไป “กลิ่นนี้คุ้นเคยจัง!”

ฉับพลัน เธอก็พุ่งตัวออกจากค่ายกล สะบัดหางวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ฉู่ลั่วยืนอยู่กับที่ มองวิชาค่ายกลที่ตัวเองยังวาดไม่เสร็จอย่างจนปัญญา

จิ่วฉานที่อยู่ข้าง ๆ ก็พูดว่า “เอ่อ ต้องเป็นคนที่เธอเกลียดมากแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ตื่นเต้นขนาดนี้ ให้ผมไปพาเธอกลับมาไหมครับ?”

ฉู่ลั่วส่ายหัว “ไม่ต้องหรอก ออกไปดูด้วยกันเถอะ!”

“แต่นายต้องใจเย็นก่อนนะ”

จิ่วฉานขมวดคิ้วเล็กน้อย

ทุกคนเดินมาถึงขอบของค่ายกล หร่วนย่วนย่วนห้ามจิ่งเจียเหยียนที่กำลังจะพุ่งออกไปอย่างบ้าคลั่ง ส่วนหัวหว่านกอดร่างงูใหญ่ของเธอเอาไว้

จิ่งเจียเหยียนด่าออกไปด้านนอกว่า “ปล่อยฉัน! ฉันจะออกไปฆ่ามัน! พวกเธอไม่รู้หรอกว่ามันทำเรื่องน่ารังเกียจขนาดไหน! ฉันต้องฆ่ามันให้ได้!!!”

ด้านนอกค่ายกลคือสีไคที่สวมชุดวิจิตรตระการตา

รอบกายเขามีพลังปราณม่วงวนเวียนอยู่เบา ๆ

หร่วนย่วนย่วนเอ่ยขึ้น “เขาขึ้นสวรรค์แล้ว! ตอนนี้คงเป็นเทพแล้วล่ะ!”

เทพเอกเก้าญาณที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พูดว่า “ใช่ เป็นเทพแล้ว! แต่ยังไม่ได้รับการแต่งตั้งเทพ แค่ฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จแล้วเท่านั้น เจ็ดวันที่ผ่านมานี้ ทั่วประเทศก็มีผู้บำเพ็ญระดับสูงฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จกันไปทั่ว”

“กลัวว่าแดนเทพคงจะคิดไม่ออกว่าจะแต่งตั้งตำแหน่งเทพอะไรแล้วล่ะ!”

“แต่ว่า…” เขามองสีไค “เขากลายเป็นเทพแล้ว”

“เทพแล้วยังไง! ฉันจะกลัวเขาเหรอ? ปล่อยฉัน ตอนนั้นฉันแค่พลาดท่าเผลอไปติดกับดักของเขาเข้า ถึงได้ถูกเขาจับตัวไป วันนี้ฉันต้องฆ่าเขาให้ได้!”

จิ่งเจียเหยียนดิ้นรนอย่างรุนแรง สะบัดหัวงูไปมา

จิ่วฉาน “เป็นเขาเหรอ?”

เขาได้ดูวิดีโอแล้ว

ดูอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

ดูทุกเฟรม ทุกวินาที

ฉู่ลั่ว “ใช่ เป็นเขา!”

จิ่วฉานแค่นหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกระโดดลงไปยืนข้างจิ่งเจียเหยียน แล้วตบไหล่เธอ “ถอยออกไปเถอะ เธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาหรอก!”

“นายดูถูกฉันเหรอ!”

จิ่วฉาน “ตอนนี้เขาเป็นเทพแล้ว! เธอเป็นแค่ปีศาจที่บำเพ็ญมาไม่กี่ปี ไม่มีทางเป็นต่อสู้กับเขาได้หรอก”

เขาจ้องมองดวงตางูที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว “ไม่ต้องห่วง ฉันจะแก้แค้นให้เธอเอง”

จิ่วฉานเปล่งรัศมีพุทธะทั่วร่าง กำลังจะก้าวออกจากค่ายกล แต่ถูกฉู่ลั่วขวางเขาไว้

เขามองฉู่ลั่วอย่างสงสัย

ฉู่ลั่วพูดว่า “นายบำเพ็ญวิถีพุทธ มีการสืบทอด ถ้าลงมือสังหารเทพ รู้ไหมว่าผลสะท้อนกลับจะรุนแรงแค่ไหน?”

จิ่วฉานมองด้วยท่าทีสงบนิ่ง “ผมเข้าใจดี”

“แต่…แล้วยังไงล่ะ”

เขาพูดพลางจะเดินออกไปอีก แต่ฉู่ลั่วกลับผลักเขาไปอยู่ข้าง ๆ จิ่งเจียเหยียน

จิ่งเจียเหยียนรีบใช้หางพันรอบตัวเขา “ไม่จำเป็น ๆ ถ้าทำให้นายถูกผลสะท้อนกลับ มันก็ไม่คุ้มค่าหรอก พวกเรายังมีลั่วลั่ว ลั่วลั่วจะแก้แค้นให้ฉันเอง”

เธอมองฉู่ลั่วด้วยความชื่นชม

ฉู่ลั่วยิ้มพลางพยักหน้าให้พวกเขา “ใช่ ฉันจะแก้แค้นให้เธอเอง”

จิ่งเจียเหยียนมีสีหน้าภาคภูมิใจ

จิ่วฉานมองฉู่ลั่ว แล้วก็มองสีไคที่อยู่ด้านนอก จากนั้นก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว