เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2042 จมลงสู่การหลับใหล

บทที่ 2042 จมลงสู่การหลับใหล

“ขึ้นมา!”

เสียงนั้นทำให้เหล่าเทพในแดนเทพหันมามองทางนี้

ชางฮ่าว “ข้าจะไปกับเจ้าด้วย”

ฉู่ลั่วส่ายหน้า แล้ววางเทียนเป่าไว้ในอ้อมกอดของเขา “น่าจะเป็น…รุ่ยอวิ๋นโจวที่ต้องการพบฉัน”

เธอลูบผมของเทียนเป่าเบา ๆ “เทียนเป่า ลูกอยู่ที่นี่กับพ่อรอแม่นะ เป็นเด็กดีล่ะ”

แต่เพิ่งจะหมุนตัวก็ถูกชางฮ่าวคว้าแขนไว้

ฉู่ลั่วหันกลับมามองเขาก้วยความสงสัย

ดวงตาสีดำของชางฮ่าวเย็นชาและเคร่งขรึม “เจ้าจะทิ้งข้าไว้ที่นี่อีกแล้วหรือ?”

คำพูดนี้ชัดเจนว่าเย็นชามาก แต่กลับแฝงไปด้วยความหดหู่อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

“เจ้าจะให้ข้ารอเจ้าอีกแล้วหรือ?”

ฉู่ลั่วนึกถึงฮั่วเซียวหมิงขึ้นมาทันที เขาเคยพูดประโยคนี้กับเธอด้วยน้ำเสียงแบบเดียวกัน

ชางฮ่าวจับแขนของเธอแน่น “ข้าแข็งแกร่งขนาดนี้แล้ว มีสถานะเป็นมังกรดำบรรพกาลแล้ว แต่ก็ยังต้องถูกเจ้าทิ้งไว้ที่เดิม ทำได้แค่รอเจ้าเท่านั้นหรือ?”

“ฉู่ลั่ว ข้าต้องรอเจ้าเท่านั้นหรือ?”

เทียนเป่าเอามือน้อย ๆ โอบคอของชางฮ่าว ดวงตาใส่มองฉู่ลั่วอย่างน่าสงสาร

สองพ่อลูก คนหนึ่งทำหน้าเย็นชา อีกคนทำหน้าน้อยใจ พาให้ฉู่ลั่วรู้สึกหนักอึ้ง

“ไปกันเถอะ!”

เธอสลัดแขนหลุดจากมือของชางฮ่าว แต่แล้วในวินาที่ถัดมาก็คว้ามือเขาไว้อีกครั้ง

ชางฮ่าวก้มมองมือที่กำลังกุมกันของพวกเขา แล้วเงยหน้าขึ้นมองฉู่ลั่ว

เขาบีบมือของเธอแน่น

ครอบครัวสามคนเดินทางไปถึงวังม่วงเมฆา

หน้าวังม่วงเมฆาบนสวรรค์ เหล่าเทพทั้งหลายมารวมตัวกัน

ทันทีที่ทั้งสามคนนี้ปรากฏตัว สายตาทุกคู่ก็จับจ้องมาที่พวกเขาในทันที

“เข้ามาสิ!”

เสียงของเง็กเซียนดังขึ้นอีกครั้ง

ฉู่ลั่วพาชางฮ่าวเข้าไปข้างใน

เหล่าเทพทั้งหลายยืนอยู่นอกวังม่วงเมฆา พวกเขามองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าตึงเครียดและกังวล

ทันทีที่เข้าไปในวังม่วงเมฆา ฉู่ลั่วก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่างจากครั้งก่อน

ตอนนี้ภายในวังม่วงเมฆา บรรยากาศกำลังวุ่นวาย พลังวิญญาณพลุ่งพล่านรุนแรง

เง็กเซียนยังคงนั่งอยู่บนเบาะ และคนข้าง ๆ ที่ยืนอยู่คือรุ่ยอวิ๋นโจว

เมื่อได้ยินเสียง รุ่ยอวิ๋นโจวค่อย ๆ หันหน้ามามองพวกเขา

สายตาตกลงบนมือของฉู่ลั่วที่กำลังจับมือกับชางฮ่าว แล้วเงยหน้าขึ้นมาช้า ๆ

“คุณไม่กลัวบ้างหรือว่าถ้าผมเห็นภาพนี้แล้วโกรธน่ะ? อาจารย์!” เสียงของรุ่ยอวิ๋นโจวเรียบเฉย แววตาก็เช่นกัน

ราวกับว่าเขาเห็นทุกอย่าง แต่ก็เหมือนว่าความโกรธกำลังคุกรุ่น

ฉู่ลั่วจับมือของชางฮ่าวไว้ “ฉันกลัว แต่…ฉันก็กลัวว่าพวกเขาจะเสียใจด้วย”

เทียนเป่าโบกมือให้รุ่ยอวิ๋นโจวอย่างมีความสุข “พี่อวิ๋นโจว ตอนนี้คุณเป็นวิถีสวรรค์ที่สมบูรณ์แล้วนะ”

รุ่ยอวิ๋นโจวแค่มองเทียนเป่าแวบเดียว แล้วก็พูดกับฉู่ลั่วว่า “พวกคุณโค้นล้มสวรรค์สำเร็จแล้ว กฏเกณฑ์สวรรค์กำลังจะวุ่นวายไม่เป็นระเบียบ และผม…ก็กำลังจมลงสู่การหลับใหล”

“อาจารย์ นี่คือสิ่งที่คุณต้องการเหรอ?”

วิถีสวรรค์ที่สมบูรณ์นั้นมีทั้งการพึ่งพาของฉู่ลั่วและความเกลียดชังของระบบ

เขามองฉู่ลั่วด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์อันซับซ้อน

“เมื่อก่อนในโลกอื่น ร่างกายมนุษย์ธรรมดาของคุณทำให้การบำเพ็ญเป็นเรื่องยาก ตอนนั้นสำนักผู้บำเพ็ญใหญ่ ๆ ทั้งหมดต่างรังเกียจ บอกคุณว่ามีพรสวรรค์ต่ำ ไม่ยอมรับคุณ”

“ผมได้เห็นคุณค่อย ๆ บำเพ็ญ ค่อย ๆ ก้าวเข้าสู่หนทางแห่งการบำเพ็ญแล้ว”

“คุณสังหารปีศาจร้าย กำจัดผู้บำเพ็ญนอกรีต …”

“เห็นคุณบำเพ็ญมาอย่างยากลำบาก ผมก็เลยอยากช่วยคุณ”

“บางที ตั้งแต่ตอนที่ผมอยากช่วยคุณ…”

“ไม่สิ บางทีตั้งแต่ตอนที่คุณล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ผมกลับไม่เคยทอดทิ้งคุณ”

“ตั้งแต่ตอนที่คุณตายในสระว่ายน้ำ และบังคับส่งคุณไปยังโลกอื่น…”

“นี่คงเป็นจุดจบที่ถูกกำหนดไว้สำหรับผมแล้ว”

“วิถีสวรรค์… แต่เดิมก็ไม่ควรจะมีความเมตตาอยู่แล้ว”

ดวงตาของรุ่ยอวิ๋นโจวจ้องมองเพียงฉู่ลั่วคนเดียวเท่านั้น

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

พลังรอบตัวเขาวุ่นวายมาก

ร่างกายที่ถูกสร้างขึ้นอย่างฝืนธรรมชาติ ตอนนี้กำลังสว่างวาบและดับแสงลงสลับกันไปมา

ฉู่ลั่วมองรุ่ยอวิ๋นโจว เงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก

“ตอนที่อยู่ในโลกอื่น ฉันเคยคิดถึงเรื่องนี้”