เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2046 ตอนพิเศษ สร้างพื้นที่ส่วนตัว

บทที่ 2046 ตอนพิเศษ สร้างพื้นที่ส่วนตัว

ฉู่ลั่วเพิ่งเดินไปได้ก้าวเดียว จิ่งเจียเหยียนก็กวัดแกว่งหางของตัวเองเข้ามาหา

“ลั่วลั่ว ฉันจะไปเล่นกับจิ้งจิ้งแล้วนะ เธอบอกว่าตัวเองมีคนมากราบไหว้บูชามากเป็นพิเศษ จนสามารถขอตำแหน่งเทพที่เป็นทางการในแดนเทพได้แล้ว แถมยังจับฉลากได้สถานที่ที่เป็นมงคลด้วย ฉันจะไปช่วยเธอดูหน่อย”

พูดจบ เธอเองก็ไม่รอให้ฉู่ลั่วตอบ เธอว่างห่อของไว้บนหัวแล้วรีบเดินผ่านค่ายกลจากไป

ฉู่ลั่วกะพริบตาปริบ ๆ แล้วก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว

ดอกไห่ถังก็วิ่งเหยาะ ๆ ออกมาหยุดตรงหน้าฉู่ลั่ว “พี่ลั่วลั่วคะ ทางฝั่งปีศาจเกิดเรื่องขึ้น หนูในฐานะราชาปีศาจต้องไปจัดการหน่อยแล้วนะคะ”

ฉู่ลั่วตอบรับเสียงเบา ขณะจะเตรียมกำชับอะไรสักหน่อย ไห่ถังก็รีบจากไปอย่างรวดเร็ว

ต่อไปก็เป็นจิ่วฉานและเถาซูเยียน …

กระทั่งทั่วทั้งคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันเงียบสงบลง

ฉู่ลั่วมองดูระยะสิบกว่าก้าวจากตัวเองไปถึงประตูใหญ่

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

วันนี้เป็นวันหนีออกจากคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันหรือยังไง?

ทำไมทุกคนถึงก็มีธุระกันหมด

เธอเดินต่อไปอีกสองสามก้าว แล้วก็ชนเข้ากับชางฮ่าวพอดี

ชางฮ่าวกำลังจะอ้าปากพูด แต่ฉู่ลั่วก็เอ่ยขึ้นก่อน “คุณก็มีธุระต้องออกไปข้างนอกเหมือนกันเหรอคะ?”

ชางฮ่าว “…”

“งั้นก็ไปเถอะค่ะ!”

ฉู่ลั่วมองไปรอบ ๆ “เทียนเป่าล่ะ?”

ชางฮ่าว “ถูกพ่อแม่พาไปแล้ว”

พูดจบเขาก็ย้ำอีกประโยค “ข้าไม่ได้อยากไป”

“ทำไมเจ้าถึงคิดว่าข้าจะไป?”

ฉู่ลั่วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้อีกครั้ง แต่ยังพูดไม่ทันจบเธอก็ชะงักไป

สีหน้าของชางฮ่าวที่ยังเย็นชาเมื่อครู่กลับคืนสู่สภาพปกติในชั่วพริบตา

ทั้งคฤหาสน์เหลือเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้น

นอกค่ายกล

จิ่งเจียเหยียนแบกกระเป๋าของตัวเอง มองไปที่คฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันด้วยสีหน้าโมโห “ทั้งหมดนี้ฉันทำเพื่อเทียนเป่าหรอกนะ ถ้าไม่ใช่เพราะเทียนเป่า ฉันคงไม่สร้างโอกาสให้พวกเขาสองคนแบบนี้หรอก”

เฉิงยวนเอนพิงร่างงูของเธอ “มันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนี่นา ตั้งสิบปีเชียวนะ!”

“ความสัมพันธ์ของพวกเขาลากยาวมาสิบปีแล้ว ตั้งสิบปี ในกลุ่มคู่จิ้นหลายคนกลายเป็นคุณปู่คุณย่าไปแล้ว แต่พวกเขาสองคนกลับยังไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย”

เถาซูเยียนกอดอกพลางทำหน้าเบื่อหน่าย “พวกเขาสองคนยิ่งอยู่ยิ่งเก่ง สิบปีสำหรับพวกเขาก็แค่ตัวเลขเท่านั้นแหละ”

จิ่งเจียเหยียนพูดต่อ “เป็นคนก็ไร้ประโยชน์ เป็นมังกรก็ไร้ประโยชน์ จะคบหาดูใจกัน ยังต้องให้พวกเราสร้างพื้นที่ส่วนตัวให้อีก”

เธอแค่นเสียงหลายครั้ง “คนที่ชอบลั่วลั่วของเรามีแถวยาวตั้งแต่ตรงนี้ไปถึงสวรรค์ชั้นเก้า แต่เขากลับไม่เริ่มลงมือ ไม่พยายามอะไรเลย!”

จิ่วฉานพูดขึ้น “อาจเป็นเพราะสิบปีที่ผ่านมาพี่ลั่วลั่วยุ่งมากก็ได้ การโค่นล้มสวรรค์สำเร็จ วิถีสวรรค์หลับใหล กฎเกณฑ์ของวิถีสวรรค์สูญสลายไป แม้จะเป็นเรื่องดี แต่ก็ก่อให้เกิดปัญหามากมาย ไม่ใช่แค่มนุษย์กับปีศาจ แม้แต่เผ่าเทพก็เกิดปัญหามากมายเหมือนกัน”

เมื่อไม่มีกฎเกณฑ์ของวิถีสวรรค์คอยกดทับ สรรพชีวิตทั้งหลายต่างได้ลิ้มรสความสุขของอิสรภาพ

แต่อิสรภาพที่มากเกินไปก็นำมาซึ่งผลร้าย

โลกมนุษย์ แดนปีศาจ และแดนเทพ ในช่วงสิบปีที่ผ่านมามีคนทรยศเกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการพยายามครอบครองทั้งสามภพ หรือการสังหารหมู่เผ่าพันธ์ุทั้งสามภพ เหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน

จิ่งเจียเหยียนแค่นเสียงอีกครั้ง “ลั่วลั่วยุ่งมาก แต่เขากลับไม่ยุ่งอะไรเลย”

เธอแบกสัมภาระพลางพูดว่า “ฉันไม่สนแล้ว ฉันจะไปเล่นกับจิ้งจิ้ง”

จิ่วฉานเห็นเธอหมุนตัวจะเดินจากไปจึงเดินตามทันที

เถาซูเยียนก็ทำหน้าเบื่อหน่ายพลางพูดว่า “ฉันจะไปหาไห่ถัง”

“พี่ยวนยวน แล้วคุณล่ะ?”

เฉิงยวนยืนอยู่ที่ขอบของค่ายกล แนบหูเข้าไป “พวกเจ้าอยากไปเล่นก็ไปเถอะ ข้าจะอยู่ตรงนี้ เชียร์คู่จิ้นแบบสด ๆ”

เถาซูเยียนกลอกตา “คุณยังจะไปเชียร์คู่จิ้นของคนอื่นอีก แต่คู่จิ้นของตัวเองยังเชียร์ไม่ทันเลย”

เฉิงยวนที่เดิมทียังมีสีหน้าตื่นเต้นอยู่ ตอนนี้สีหน้าแข็งค้างไปแล้ว

ขณะหันหน้าไปก็เห็นเจี่ยซีลงมาจากรถเหาะที่จอดอยู่ไม่ไกล