เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2056 ตอนพิเศษ เทพซี

บทที่ 2056 ตอนพิเศษ เทพซี

“จริง ๆ ครับ ผมถูกบังคับ ผมไม่มีทางเลือก ตอนนั้นซีไป๋มีสถานะและตำแหน่งอะไรคุณก็รู้ ผมจะไปมีสิทธิ์ขัดคำสั่งของเขาได้ยังไงล่ะครับ?”

“ผมน่ะจริง ๆ แล้ว…”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ นิ้วมือเรียวยาวก็แตะลงบนหว่างคิ้วของฟางจวิ้น “หุบปากซะ”

ฟางจวิ้นปิดปากเงียบ

“นี่คือโทษสำหรับเจ้า”

พลังวิญญาณที่เหมือนเปลวไฟแผ่ออกมาจากปลายนิ้วของเขาทันที ก่อนจะกระจายไปทั่วใบหน้าของฟางจวิ้น

ฟางจวิ้นกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ล้มลงไปกองกับพื้น ครวญครางขอความเมตตา หลังความเจ็บปวดบนหน้าหายไป ชางฮ่าวที่อยู่ตรงนั้นก็หายไปแล้ว

เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน สายตาเหลือบมองกระจก

ทันทีที่เห็นเงาสะท้อน เสียงกรีดร้องโหยหวนเกือบจะทะลุท้องฟ้ายามค่ำคืน

“อ้ากกกก! หน้าของฉัน!”

ในกระจกไม่มีใบหน้าที่หล่อเหลาอีกต่อไป เหลือเพียงใบหน้าที่เต็มไปด้วยแผลบิดเบี้ยวน่าเกลียดราวกับถูกไฟลวกเผามา

ช่างน่าเกลียดเหลือเกิน

“ไม่นะ นี่ไม่ใช่หน้าของฉัน!”

“คืนหน้าของฉันมา! ฉันไม่ต้องการหน้าของฮั่วเซียวหมิงแล้ว ฉันต้องการหน้าของตัวเอง”

หรงอีกรุ๊ป

ซีไป๋กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานกรรมการ เขาเอนศีรษะพิงพนักเก้าอี้ สีหน้าเต็มไปด้วยความเพลิดเพลิน

ช่างดีจริง ๆ

เขากลับมายังพื้นที่ของตัวเองอีกครั้ง

ที่นี่ทุกคนล้วนเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่ยอมจำนนต่อเขา

“ประธานซีคะ ทุกอย่างที่คุณสั่งเอาไว้จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ” เลขาสาวคนสวยมองซีไป๋ด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม

ซีไป๋มองเธออย่างเรียบเฉย “ฉันรู้แล้ว ให้พวกเขาเข้ามา!”

เลขาปรบมือหนึ่งครั้ง ประตูบานคู่ของสำนักงานก็ถูกผลักเปิดจากด้านนอก กลุ่มผู้บำเพ็ญเดินเข้ามา

ทันทีที่เข้ามา ชายชราคนหนึ่งที่อยู่ด้านหน้าก็พุ่งเข้าไปหา “เทพซี เทพซีครับ คุณกลับมาโลกมนุษย์แล้ว ผมเป็นศิษย์ของคุณ! ไม่คิดว่าชาตินี้จะได้พบคุณอีก!”

พอเขาพุ่งเข้าไป ผู้บำเพ็ญคนอื่น ๆ ก็ไม่ยอมน้อยหน้า ทุกคนพุ่งไปล้อมรอบซีไป๋

“เทพซี! สวรรค์ช่างไร้คุณธรรมจริง ๆ ถึงกับปล่อยให้เทพอย่างคุณไม่ได้รับตำแหน่งเทพหลัก”

“แต่เทพซีไม่จำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากเผ่าเทพ และไม่จำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากสวรรค์”

“ความยิ่งใหญ่ของเทพซีเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเราทุกคนอยู่แล้ว”

“ขอต้อนรับเทพซีกลับมา!”

เหล่าผู้บำเพ็ญต่างเศร้าโศกและตื่นเต้น บางคนถึงกับร้องไห้น้ำตาไหล

ซีไป๋ยืนงงอยู่กับที่ “นี่มัน…”

เลขาสาวยิ้มพลางกล่าวว่า “ประธานซีคะ คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ศรัทธาของคุณ พวกเขาศรัทธาคุณตั้งแต่ก่อนจะขึ้นสวรรค์ และหลังจากที่คุณขึ้นสวรรค์ไป พวกเขายิ่งหวังจะได้บูชาคุณทุกวัน”

ซีไป๋ก้มหน้ามองกลุ่มผู้บำเพ็ญตรงหน้า “จริงเหรอ?”

“จริงแน่นอนครับ เทพซี คุณช่างแข็งแกร่งและยอดเยี่ยมเหลือเกิน! ใครบ้างจะไม่อยากเป็นผู้ศรัทธาของคุณ?”

สายตาทุกคู่เต็มไปด้วยความจริงใจและความเคารพนับถือ

ความหยิ่งทะนงในใจของซีไป๋ได้รับการตอบสนองแล้ว

เขาเผยรอยยิ้มบาง ใช้มือตบไหล่ผู้บำเพ็ญที่วิ่งเข้ามาหาเป็นคนแรก

“ดีมาก! พวกคุณเต็มใจที่จะเป็นผู้ศรัทธาของฉัน แสดงว่าพวกคุณเป็นคนมีวิสัยทัศน์ โลกไม่ทอดทิ้งคนที่มีวิสัยทัศน์”

“ฉันซีไป๋ก็จะไม่ทำให้พวกคุณผิดหวังเช่นกัน”

“ตั้งแต่นี้ไป ตราบใดที่ฉันซีไป๋ยังมีชีวิตอยู่ พวกคุณก็จะมีชีวิตที่ดีไปด้วย”

“ไม่ว่าจะเป็นแดนเทพหรือโลกมนุษย์ ตั้งแต่นี้ฉันซีไป๋จะคุ้มครองพวกคุณเอง!”

เมื่อคำพูดจบลง ผู้บำเพ็ญทั้งหมดต่างพร้อมใจกันเปล่งเสียงร้องขึ้นมาว่า “เทพซี เทพซี!”

“น่าเสียดายนะ!” เสียงหนึ่งพลันดังขึ้น

“เพราะนับจากวันนี้ไป ไม่ว่าจะเป็นแดนเทพหรือโลกมนุษย์ ก็จะไม่มีซีไป๋อีกแล้ว”

พร้อมกับเสียงนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นราวกับสายฟ้าแลบ

เงาร่างนั้นโผล่มากะทันหัน กว่าทุกคนจะรู้สึกตัว ก็เห็นเพียงชางฮ่าวใช้มือข้างเดียวบีบคอของซีไป๋ ยกตัวเขาลอยขึ้นกลางอากาศ

“เป็นคุณนี่เอง!” ซีไป๋เบิกตากว้าง มองชางฮ่าว

ชางฮ่าวยกยิ้ม “ดูเหมือนว่าเจ้าจะรู้ว่าข้าเป็นใคร!”

ซีไป๋ยกมุมปาก “ผมต้องรู้แน่นอน ร่างเดิมของฮั่วเซียวหมิง เทพมังกรบรรพกาลชางฮ่าว! สิบปีที่ผ่านมา ชื่อเสียงของคุณโด่งดังไปทั่วเลยนะ!”